Uitspraak
Rechtbank Rotterdam
Team straf 2
Parketnummer: 10/234097-19
Datum uitspraak: 4 augustus 2022
Beslissing van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, met betrekking tot de terbeschikkingstelling van:
[naam terbeschikkinggestelde] (de terbeschikkinggestelde),
geboren te [geboorteplaats terbeschikkinggestelde] op [geboortedatum terbeschikkinggestelde],
thans gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting (PI) Dordrecht,
raadsvrouw mr. L.M. Oldenburg, advocaat te Westzaan.
1..Inleiding
Bij vonnis van deze rechtbank van 6 maart 2020 is de terbeschikkingstelling van [naam terbeschikkinggestelde]
gelast met voorwaarden betreffende het gedrag van de terbeschikkinggestelde.
De terbeschikkingstelling is gelast ter zake van bedreiging met enig misdrijf tegen het leven
gericht, met zware mishandeling en met verkrachting. De termijn van de terbeschikkingstelling is aangevangen op 26 maart 2020.
Bij beslissing van deze rechtbank van 31 maart 2022 is de terbeschikkingstelling laatstelijk verlengd met twee jaar.
2..Procesverloop
De rechtbank heeft op 19 juli 2022 van het openbaar ministerie een vordering ontvangen tot het alsnog bevelen van de dwangverpleging van de terbeschikkinggestelde. Bij die vordering zijn de daarbij vereiste stukken gevoegd.
De rechter-commissaris heeft op 21 juli 2022 de voorlopige verpleging van de terbeschikkinggestelde bevolen.
De vordering is op de openbare terechtzitting van 4 augustus 2022 behandeld. De officier van justitie mr. R. Joesoef Djamil, de ter beschikking gestelde, bijgestaan door zijn raadsvrouw, en [naam], werkzaam als reclasseringswerker bij GGZ Verslavingszorg te Assen, zijn gehoord.
3..Adviezen
Advies reclassering RN Toezichtunit 2 Zuid, ’s-Hertogenbosch
De reclassering adviseert in het rapport van 18 juli 2022 een vordering in te dienen tot voorlopige dwangverpleging, omdat de terbeschikkinggestelde onvoldoende heeft meegewerkt aan de voorwaarden.
De terbeschikkinggestelde is wegens onttrekking aan de behandeling en uiteindelijk delict gerelateerd gedrag via een time-out overgeplaatst vanuit de FPK Assen naar FPA Coornhert in Vught. Deze time-out stond in het teken van het herpakken van de samenwerking en de vraag of dit überhaupt nog mogelijk zou kunnen zijn.
De terbeschikkinggestelde heeft in deze time-out aangegeven niet terug te willen naar de FPK in Assen, maar heeft samen met behandelaren een plan opgesteld om zijn behandeling te kunnen voortzetten op de FPA in Vught.
Echter, de terbeschikkinggestelde heeft in de afgelopen periode de volgende voorwaarden overtreden:
- hij heeft zich niet gehouden aan de voorschriften en aanwijzingen die door of namens de reclassering aan hem zijn gegeven;
- hij heeft drugs gebruikt en heeft zich onttrokken aan controles hierop;
- hij heeft geen medewerking verleend aan het reclasseringstoezicht.
Naar aanleiding van de eerder beschreven incidenten en de reactie hierop van de terbeschikkinggestelde heeft eerder het behandelteam van de FPK Assen en nu het behandelteam van de FPA Coornhert geconcludeerd de behandeling te moeten stopzetten. De reclassering is van mening dat het huidige juridische kader niet toereikend is. Samenwerking is de basis van tbs met voorwaarden en daar is op dit moment geen sprake
van. De terbeschikkinggestelde (en omgeving) zal meer gebaat zijn bij een hoger beveiligingsniveau met een aangepaste begeleidingsintensiteit. Om die reden ziet de reclassering een overplaatsing naar een andere FPK dan ook niet als zinvol, maar als een herhaling van eerder gedane zetten.
Advies reclassering GGZ Verslavingszorg Noord Nederland te Assen
De reclassering (GGZ VNN Assen) adviseert vervolgens in het rapport van 1 augustus 2022 de dwangverpleging te bevelen, omdat de terbeschikkinggestelde - ondanks meerdere kansen - onvoldoende heeft meegewerkt aan de voorwaarden.
Na enkele weken in FPA Coornhert te Vught te hebben gezeten, kiest de terbeschikkinggestelde er voor om door middel van een vooropgezet plan tijdens een onbegeleid verlof drugs te gebruiken. In plaats van deze ‘uitglijder’ te willen leren en te onderzoeken hoe het zo heeft kunnen gebeuren, trekt de terbeschikkinggestelde zich terug en ‘beëindigt’ de samenwerking met het behandelteam en de reclassering.
Hij heeft vervolgens verscheidene kansen gekregen om zich te herpakken om in ieder geval het gesprek, en daarmee de samenwerking weer aan te gaan. Er is geprobeerd om met hem mee te bewegen en om hem te begrenzen. Hij kiest er echter voor om de samenwerking niet aan te gaan en vertoont recalcitrant en obstinaat gedrag naar het behandelteam. Ook laat hij drugs bezorgen op de afdeling, die hij in bijzijn van begeleiding demonstratief inneemt.
Bovenstaande acties en gedrag voldoen niet aan de eisen die gesteld mogen worden aan iemand die tbs met voorwaarden heeft, behandeling heeft gehad en op een verantwoorde manier terug de maatschappij in kan. Het maakt wel duidelijk dat het huidige kader en de behandeling onvoldoende is gebleken om de risico’s op delict gedrag te verkleinen of te voorkomen. De risico’s worden op dit moment dan ook als onverminderd hoog ingeschat. Verscheidene keren is geprobeerd met de terbeschikkinggestelde mee te bewegen en tot samenwerking te komen, maar deze mogelijkheden zijn nu uitgeput. Er is dan ook geen basis meer voor verdere samenwerking.
Op de terechtzitting gegeven advies
De deskundige F.G. School heeft zijn advies op de terechtzitting toegelicht. Hij heeft onder meer verklaard dat plaatsing van de terbeschikkinggestelde in een andere FPK naar zijn verwachting een herhaling van zetten wordt, omdat daar na 2 of 3 jaar wordt verwacht dat mensen naar buiten gaan en de terbeschikkinggestelde meer tijd nodig heeft. Dat zorgt voor frustratie. De terbeschikkinggestelde zou meer rust hebben als hij dwangverpleging krijgt. Ook in de FPA is het tegen de verwachting in misgegaan met de behandeling van de terbeschikkinggestelde.
De deskundige vindt het lastig om nu de wenselijke richting aan te geven, zich nu realiserend dat tbs met dwangverpleging in het geval van de terbeschikkinggestelde maximaal voor vier jaar mogelijk is en het mogelijk wenselijker is de terbeschikkinggestelde langer dan vier jaar in het zicht te houden, wat in het kader van tbs met voorwaarden wel zou kunnen. Deze beperking in tijd is nu niet meegewogen in het (team)advies om alsnog de dwangverpleging van de terbeschikkinggestelde te bevelen.
De terbeschikkinggestelde merkt op dat hij optimistischer is dan de reclassering en dat hij graag schematherapie zou doen in een andere FPK, want dat is nog niet geprobeerd.
4..Standpunt van partijen
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht zich onvoldoende geïnformeerd en heeft daarom geconcludeerd tot aanhouding van de behandeling van de vordering voor nadere rapportage door de reclassering.
Standpunt van de ter beschikking gestelde
De terbeschikkinggestelde en zijn raadsvrouw hebben eveneens verzocht de behandeling van de vordering aan te houden voor nadere rapportage door de reclassering.
5..Beoordeling
De rechtbank vindt het voor een gefundeerde beslissing noodzakelijk dat zij nader door de reclassering wordt voorgelicht, zeker in het licht van de omstandigheid dat de reclassering bij het uitbrengen van haar advies niet heeft meegewogen dat in het geval van de terbeschikkinggestelde de duur van de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege op vier jaar is gemaximeerd. Om die reden zal de rechtbank als hierna te melden beslissen.
6..Beslissing
De rechtbank:
schorst het onderzoek op de terechtzitting voor
maximaal drie maanden;
maximaal drie maanden;
houdt aande beslissing over het (alsnog) bevelen van de dwangverpleging van de terbeschikkinggestelde;
gelast de officier van justitieom de reclassering opdracht te geven een aanvullend advies op te stellen;
beveeltde oproeping van de terbeschikkinggestelde, zijn raadsvrouw en [naam] van de reclassering, voor de nadere terechtzitting. [1]
Deze beslissing is genomen door
mr. R.J.A.M. Cooijmans, voorzitter,
mrs. L. Stevens en M.J.C. Spoormaker, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. J.A.N. Maat, griffier,
en is in het openbaar uitgesproken.
De oudste rechter en de jongste rechter zijn buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.
Tegen deze beslissing is geen hoger beroep mogelijk.