Uitspraak
RECHTBANK ROTTERDAM
Zittingsplaats Rotterdam
Bestuursrecht
zaaknummer: ROT 20/5336
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 3 september 2021 in de zaak tussen
[naam eiser], te [woonplaats eiser], eiser,
en
de minister van Justitie en Veiligheid, verweerder,
(gemachtigde: M. de Kroon).
Procesverloop
Met het besluit van 10 maart 2020 (het primaire besluit) heeft verweerder het verzoek van eiser om een registratie in de justitiële documentatie te verwijderen, afgewezen.
Met het besluit van 2 september 2020 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser ongegrond verklaard.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
Eiser heeft nadere stukken ingediend.
De rechtbank heeft het beroep op 19 augustus 2021 ter zitting behandeld. Eiser is verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde en mr. M. Moddejongen.
Overwegingen
1. Eiser heeft op 25 februari 2020 een verzoek tot verwijdering van een gegeven uit de justitiële documentatie ingediend. Het verzoek betrof de registratie van een wegens een verkeersovertreding opgelegde boete van € 165,--.
2. Verweerder heeft aan het bestreden besluit ten grondslag gelegd dat hij wettelijk verplicht is het justitiële gegeven te registeren.
3. Eiser heeft aangevoerd dat de rechter tijdens de behandeling van de strafzaak tot tweemaal toe heeft gezegd dat de boete niet tot een strafblad zou leiden. Verweerder heeft de registratie daarom volgens eiser ten onrechte niet verwijderd.
4. Voor het juridisch kader wordt verwezen naar de bijlage, die deel uitmaakt van de uitspraak.
5. De rechtbank is van oordeel dat verweerder het verzoek van eiser terecht heeft afgewezen. Verweerder is wettelijk verplicht justitiële gegevens te registreren. Eiser heeft niet betwist dat dit ook geldt voor de boete die hij opgelegd heeft gekregen. De stelling van eiser dat de rechter in de strafzaak heeft gezegd dat de boete niet tot een strafblad zou leiden, leidt niet tot een ander oordeel. Aangenomen dat de rechter dit inderdaad heeft gezegd, doet dit namelijk niet af aan verweerders wettelijke plicht het gegeven te registreren.
6. Het beroep is ongegrond.
7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S. Veling, rechter, in aanwezigheid van mr. F. van Ommeren, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 3 september 2021.
de rechter en de griffier zijn verhinderd te tekenen
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
Bijlage: juridisch kader
De Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens luidt – voor zover hier van belang – als volgt:
Artikel 2
1. Onze Minister verwerkt in de justitiële documentatie justitiële gegevens ten behoeve van een goede strafrechtspleging.
2. Bij algemene maatregel van bestuur worden de gegevens aangewezen die als justitiële gegevens worden aangemerkt.
Artikel 22
(…)
2. De betrokkene heeft het recht op diens schriftelijke verzoek van de verwerkingsverantwoordelijke zonder onnodige vertraging vernietiging van de hem betreffende justitiële gegevens te verkrijgen, indien de gegevens in strijd met een wettelijk voorschrift worden verwerkt of een wettelijk voorschrift tot vernietiging verplicht.
(…)
Het Besluit justitiële en strafvorderlijke gegevens luidt – voor zover hier van belang – als volgt:
Artikel 3
Met betrekking tot overtredingen worden als justitiële gegevens aangemerkt:
(…)
b. de in de artikelen 6 en 7, eerste lid, vermelde gegevens van zaken waarin de rechter een al dan niet herroepelijke beslissing heeft genomen voorzover een taakstraf of een vrijheidsstraf, anders dan vervangende, is opgelegd of een geldboete van minimaal € 130,– alsmede de zaken waarin een bijkomende straf is opgelegd.
Artikel 7
1. Voorzover van toepassing worden als justitiële gegevens als bedoeld in de artikelen 2, 3, 4 en 9 aangemerkt:
a. alle beslissingen die door het openbaar ministerie of de rechter zijn genomen, met uitzondering van:
1°. de beslissing tot niet vervolgen omdat de betrokken persoon ten onrechte als verdachte is aangemerkt;
2°. de beslissing tot niet vervolgen na vaststelling van een rechtmatige geweldsaanwending van een ambtenaar als bedoeld in artikel 1, eerste lid, van de Ambtsinstructie voor de politie, de Koninklijke marechaussee en andere opsporingsambtenaren;
(…)