ECLI:NL:RBROT:2020:11597

• Datum uitspraak: 14 december 2020
• Publicatiedatum: 15 december 2020
• Zaaknummer: 10/811036-19
• Instantie: Rechtbank Rotterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Eerste aanleg - meervoudig
• Rechters: S.C.C. Hes-Bakkeren; H. Benaissa; A. Wijsman-van Veen
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 22 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Veroordeling voor groepsverkrachting en vervaardigen en verspreiden van kinderporno

In deze strafzaak heeft de rechtbank Rotterdam op 14 december 2020 de verdachte veroordeeld voor groepsverkrachting gepleegd in 2018 in een kelderbox te Maassluis en voor het vervaardigen en verspreiden van kinderporno. De verdachte maakte deel uit van een groep van zeven jongens die het toen zestienjarige slachtoffer dwongen tot seksuele handelingen. De rechtbank achtte de verklaringen van het slachtoffer en het ondersteunend bewijs, waaronder filmpjes en DNA-sporen, betrouwbaar en overtuigend.

De verdachte droeg bij aan het fysieke en numerieke overwicht bij de deur van de kelderbox en maakte een filmpje van het slachtoffer dat als dwangmiddel werd gebruikt om haar opnieuw naar de kelderbox te laten komen. De rechtbank sprak de verdachte vrij van geweld en bedreiging, omdat daar geen bewijs voor was dat hij daarvan op de hoogte was. De strafrechtelijke beoordeling vond plaats onder toepassing van het jeugdstrafrecht vanwege de leeftijd en ontwikkelingskenmerken van de verdachte.

De rechtbank legde een jeugddetentie van 180 dagen op, waarvan 120 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, en een werkstraf van 100 uur. Tevens werd een contactverbod met het slachtoffer opgelegd en een maatregel tot beperking van de vrijheid voor twee jaar. De verdachte werd veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van € 8.459,64 aan het slachtoffer, bestaande uit materiële en immateriële schade, vermeerderd met wettelijke rente. De in beslag genomen mobiele telefoon werd onttrokken aan het verkeer.

Uitkomst: Verdachte veroordeeld tot deels voorwaardelijke jeugddetentie van 180 dagen, werkstraf van 100 uur en schadevergoeding van € 8.459,64 voor groepsverkrachting en vervaardigen en verspreiden van kinderporno.

Uitspraak

Rechtbank Rotterdam

Team jeugd

Parketnummer: 10/811036-19

Datum uitspraak: 14 december 2020

Tegenspraak

Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:

[naam verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats verdachte] op [geboortedatum verdachte]

ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres

[adres verdachte] , [postcode verdachte] [woonplaats verdachte] ,

raadsman mr. O. Bolluyt, advocaat te Almere.

1.. Onderzoek op de terechtzitting

Gelet is op het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 10 en 30 november 2020.

2.. Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

3.. Eis officier van justitie

De officier van justitie mr. S.M. Scheer heeft gevorderd:

• bewezenverklaring van het onder 1, 2, 3 en 4 ten laste gelegde;
• toepassing van het jeugdstrafrecht
• veroordeling van de verdachte tot een jeugddetentie voor de duur van 180 dagen met aftrek van voorarrest, waarvan 120 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar, met als bijzondere voorwaarden dat de verdachte meewerkt aan behandeling, indien dit door de jeugdreclassering noodzakelijk wordt geacht, en aan de begeleiding door een jongerencoach en een contactverbod met de aangeefster;
• met opdracht aan de gecertificeerde instelling William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde bijzondere voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
• oplegging van een vrijheidsbeperkende maatregel ex artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht inhoudende een contactverbod met de aangeefster, waarbij voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan vervangende jeugddetentie voor de duur van drie dagen wordt toegepast met een maximum van zes maanden;
• dadelijke uitvoerbaarheid van de bijzondere voorwaarden, het uit te oefenen toezicht en de vrijheidsbeperkende maatregel;
• veroordeling van de verdachte tot een taakstraf, bestaande uit een werkstraf voor de duur van 100 uur, subsidiair 50 dagen vervangende jeugddetentie;
• opheffing van het geschorste bevel voorlopige hechtenis.

4.. Waardering van het bewijs

4.1.

Bewezenverklaring zonder nadere motivering

Het onder 2 en 3 ten laste gelegde is door de verdachte bekend. Deze feiten zullen zonder nadere bespreking bewezen worden verklaard.

4.2.

Bewijswaardering feit 1

4.2.1.

Standpunt officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder 1 ten laste gelegde wettig en overtuigend kan worden bewezen. De officier van justitie baseert zich hierbij op de zich in het dossier bevindende bewijsmiddelen.

4.2.2.

Standpunt verdediging

De verdediging heeft vrijspraak bepleit van het onder 1 ten laste gelegde in verband met het ontbreken van wettig en overtuigend bewijs. De verdachte heeft zich niet als pleger schuldig gemaakt aan de groepsverkrachting van de aangeefster. Tussen de verdachte en de aangeefster hebben geen seksuele handelingen plaatsgevonden en bovendien is er vanuit de verdachte geen dwang of dreiging uitgegaan richting de aangeefster. De verdachte kan evenmin worden aangemerkt als medepleger, wegens het ontbreken van een nauwe en bewuste samenwerking met de medeverdachten. Er is niet gebleken van een vooropgezet plan. De verdachte heeft geen opzet gehad op een samenwerking met de medeverdachten, noch een wezenlijke en significante bijdrage geleverd aan een (eventueel) door hen gepleegde verkrachting.

4.2.3.

Beoordeling

De verklaring van de aangeefster

De aangeefster heeft verklaard dat zij twee weken een relatie heeft gehad met (de medeverdachte) [naam medeverdachte 1] . Niet lang nadat deze relatie was beëindigd, zocht [naam medeverdachte 1] contact met de aangeefster en vroeg hij haar om langs te komen in zijn kelderbox om daar te praten. De aangeefster ging naar de kelderbox. Enkele minuten nadat zij in de kelderbox kwam en met [naam medeverdachte 1] in gesprek was, stonden er ineens acht vrienden van [naam medeverdachte 1] voor de deur van de kelderbox, onder wie de verdachte. Deze vrienden wilden dat de aangeefster hen ging pijpen. Zij heeft toen “nee” gezegd. [naam medeverdachte 1] heeft haar toen een mes voorgehouden. Hij heeft hierbij tegen haar gezegd dat zij de jongens moest pijpen en als zij dat niet deed, hij haar ouders iets zou aandoen. De aangeefster raakte in paniek en moest huilen. [naam medeverdachte 1] heeft gepraat met zijn vrienden in de gang voor de kelderbox. Op dat moment was de aangeefster alleen in de kelderbox. Zij kon niet weg, want de deur werd geblokkeerd door de groep jongens. Van [naam medeverdachte 1] moest de aangeefster de jongens om de beurt pijpen. Dat heeft de aangeefster toen gedaan. Eén voor één zijn de jongens de kelderbox binnengekomen. De aangeefster heeft toen zes van de acht vrienden van [naam medeverdachte 1] gepijpt. [naam medeverdachte 1] bleef er iedere keer bij terwijl de aangeefster de andere jongens pijpte. Soms waren er naast hem nog meer jongens in de kelderbox aanwezig. Naast de zes vrienden heeft de aangeefster ook [naam medeverdachte 1] moeten pijpen. [naam medeverdachte 1] vroeg aan de aangeefster of zij hem ook ging pijpen. De aangeefster zei niets, maar draaide haar hoofd weg. [naam medeverdachte 1] sloeg haar toen in haar gezicht. De aangeefster heeft toen ook [naam medeverdachte 1] gepijpt. Van het pijpen van [naam medeverdachte 1] heeft de verdachte een filmpje gemaakt zonder dat de aangeefster dat wist.

Een paar weken na het incident in de kelderbox ontving de aangeefster van de verdachte een sms met daarin screenshots van het filmpje. Ook stond in dit sms-bericht de tekst dat als zij niet wilde dat het filmpje rondgestuurd werd, zij de jongens weer moest pijpen. [naam medeverdachte 1] belde vervolgens de aangeefster op en zei tegen haar dat ze weer naar de kelderbox moest komen. De aangeefster is toen weer teruggegaan naar de kelderbox en heeft daar opnieuw jongens moeten pijpen.

Een paar dagen later is het nog een keer gebeurd. Na deze derde keer heeft de aangeefster een vriendin van haar in vertrouwen genomen en haar verteld wat er was gebeurd in de kelderbox. De daaropvolgende keren dat de aangeefster werd gebeld door [naam medeverdachte 1] heeft zij steeds contact gezocht met deze vriendin. De aangeefster is niet meer teruggegaan naar de kelderbox.

In het aanvullend verhoor van 11 juni 2019 heeft de aangeefster verteld over het pijpen van de verdachte. Zij verklaarde daarover dat zij de verdachte de eerste keer niet heeft gepijpt. Wel heeft de verdachte deze eerste keer het filmpje gemaakt waarop te zien is dat de aangeefster [naam medeverdachte 1] pijpt. Een andere keer heeft de aangeefster de verdachte wel moeten pijpen. De verdachte zei tegen de aangeefster dat zij hem moest pijpen. Dat wilde zij niet. [naam medeverdachte 1] zei toen: “dat ga je wel doen”. Toen heeft de aangeefster de verdachte gepijpt. Ze heeft verklaard dat de verdachte klaarkwam op haar shirt dat naast haar op de grond lag.

De aangeefster heeft in het aanvullend verhoor van 5 augustus 2019 verklaard dat er ook seks is geweest. Op de vraag van de politie wat zij daarmee bedoelde, heeft zij geantwoord dat sommige jongens met hun piemel in haar vagina zijn geweest en dat dit alle drie de keren in de kelderbox is gebeurd. Er werd tegen haar gezegd dat zij haar onderbroek uit moest doen en voorover moest buigen. De aangeefster heeft gezegd dat ze dat niet wilde en bleef in eerste instantie gewoon staan. [naam medeverdachte 1] werd boos en verhief zijn stem. De aangeefster weet nog wel wie er allemaal met hun piemel in haar vagina zijn geweest, maar zij weet niet meer precies wie op welk moment.

De aangeefster is gehoord bij de rechter-commissaris op 14 januari 2020. Zij heeft daar onder meer verklaard dat zij bij de politie de waarheid heeft gesproken.

Betrouwbaarheid van de verklaringen van de aangeefster

De verklaringen van de aangeefster vormen de kern van de bewijsconstructie. De vraag is of die verklaringen voldoende betrouwbaar zijn en voor het bewijs kunnen worden gebruikt.

De verklaringen van de aangeefster zijn voor het overgrote deel consistent. Zo heeft de aangeefster al bij het informatieve gesprek op 19 december 2018 verklaard over het verzoek van [naam medeverdachte 1] om naar de kelderbox te komen. Ondanks dat zij niet exact de datum kan noemen waarop dit is gebeurd, heeft de aangeefster vanaf het begin consequent aangegeven dat dit tijdens de ramadan in 2018 moet zijn geweest. Zij heeft steeds verteld dat zij met een mes is bedreigd. In het informatieve gesprek heeft zij niet verklaard wie dit mes hanteerde, maar in de daarop volgende verklaringen noemt de aangeefster steeds [naam medeverdachte 1] als degene die haar bedreigde met het mes. De aangeefster heeft al bij het informatieve gesprek de namen genoemd van de verdachte en de medeverdachten en is in haar latere verklaringen bij die namen gebleven. Zij heeft ook consequent verklaard over twee vrienden die erbij waren, maar die in de gang voor de kelderbox bleven staan en die zij niet heeft moeten pijpen. In de aangifte heeft de aangeefster uitgebreider verklaard, maar niets dat in strijd is met haar verklaring van december 2018. Wel zijn er nuanceverschillen in de aangifte en de daaropvolgende verhoren, maar deze zijn niet zodanig dat daarmee de verklaringen van de aangeefster ongeloofwaardig worden. Op de belangrijke punten heeft de aangeefster consistent verklaard.

Wel heeft de aangeefster pas in het verhoor van 5 augustus 2019 verklaard over vaginaal penetreren met de penis door vijf van de zeven verdachten. In dit verhoor, maar ook later bij de rechter-commissaris heeft de aangeefster daarover gezegd dat zij dit lange tijd heeft verzwegen, omdat zij haar ouders niet nog meer pijn wilde doen of boos wilde maken.

De rechtbank acht dit een aannemelijke en geloofwaardige verklaring. Het is immers doorgaans niet eenvoudig voor een slachtoffer van een zedenfeit om direct volledig openheid van zaken te geven en alles tot in detail te kunnen en durven vertellen. Soms worden uit zelfbescherming of bescherming van naasten gebeurtenissen en herinneringen verdrongen. Dat maakt dat er, ondanks zorgvuldig vragen door de zedenrecherche, af en toe tijd nodig is voordat een volledige verklaring wordt afgelegd. Dat de aangeefster pas op een later tijdstip heeft verklaard over deze vorm van seks maakt haar verklaringen daarom niet minder betrouwbaar.

De betrouwbaarheid van de verklaringen van de aangeefster wordt evenmin aangetast door het gegeven dat zij in haar verklaring bij de rechter-commissaris op 14 januari 2020 bepaalde vragen niet heeft kunnen beantwoorden. Tijdens dit verhoor heeft zij meerdere keren te kennen gegeven dat zij het niet precies meer weet. Zij kon zich op dat moment, ten overstaan van zes advocaten van de verdachten, niet alles meer herinneren. Hoewel dit ongelukkig is, is het gelet op het tijdsverloop en de setting toch ook niet verwonderlijk. In de kern heeft de aangeefster ook bij de rechter-commissaris op wezenlijke onderdelen hetzelfde verteld als bij de politie. Zij heeft bovendien verklaard dat zij eerder bij de politie de waarheid heeft gesproken.

Wat wel afbreuk doet aan de betrouwbaarheid van de aangeefster is de omstandigheid dat op haar telefoon niets is terug te vinden aangaande het contact dat zij met [naam medeverdachte 1] heeft gehad, terwijl uit politieonderzoek duidelijk is geworden dat zij (na het doen van de aangifte) op haar telefoon heeft gezocht naar informatie over het leeghalen van de telefoon “zodat de politie geen informatie vindt”. Dat de aangeefster deze zoekopdracht heeft gedaan op verzoek van haar toenmalige vriend, getuige [naam getuige 1] , is door hem ontkend en acht de rechtbank niet geloofwaardig. Het heeft er dus alle schijn van dat de aangeefster haar telefoon heeft gewist. Waarom de aangeefster dit heeft gedaan, is voor de rechtbank een vraagteken. Het maakt dat de rechtbank kritisch naar de verklaringen van de aangeefster kijkt en daarin zwaar laat meewegen of er steunbewijs is voor cruciale elementen, zoals de dwang.

Steunbewijs

Dit brengt de rechtbank dan ook bij de vraag of er voldoende steunbewijs is voor de verklaringen van de aangeefster.

De rechtbank ziet dit bewijs allereerst in de (schriftelijke) verklaring van [naam medeverdachte 1] . Voorafgaand aan het verhoor bij de rechter-commissaris heeft [naam medeverdachte 1] een schriftelijke verklaring opgesteld. Uit deze verklaring en het verhoor bij de rechter-commissaris blijkt dat hij meerdere keren seks heeft gehad met de aangeefster (haar met zijn penis vaginaal heeft gepenetreerd) in zijn kelderbox. Ook heeft hij verklaard dat de aangeefster hem meerdere keren heeft gepijpt. [naam medeverdachte 2] was erbij aanwezig, terwijl hij werd gepijpt door de aangeefster. [naam medeverdachte 2] werd daarna ook gepijpt door haar. Er was gefilmd door de verdachte. [naam medeverdachte 1] had het lampje van een telefoon gezien op het moment dat de aangeefster “met hem bezig was”. Ook schreef [naam medeverdachte 1] in zijn verklaring dat er meerdere jongens in het halletje voor de kelderbox stonden die allemaal luidruchtig riepen dat zij ook gepijpt wilden worden. De jongens kwamen toen één voor één binnen in de kelderbox en de aangeefster heeft toen meerdere jongens gepijpt. Volgens [naam medeverdachte 1] is de aangeefster ook nog een tweede keer met [naam medeverdachte 2] in de kelderbox geweest. [naam medeverdachte 2] heeft toen tegen [naam medeverdachte 1] gezegd dat de aangeefster hem had gepijpt en dat zij hadden geneukt. [naam medeverdachte 1] heeft verder verklaard over [naam medeverdachte 3] die in de kelderbox door de aangeefster werd gepijpt. [naam medeverdachte 3] heeft bij de politie en bij de rechter-commissaris ook verklaard dat de aangeefster hem op voorstel van [naam medeverdachte 1] heeft gepijpt in diens kelderbox. Ook de verklaring van [naam medeverdachte 3] ondersteunt de aangifte.

Op 18 juni 2019 is [naam medeverdachte 4] bij de politie als verdachte (van het bezit en verspreiden van kinderporno) gehoord. Hij heeft verklaard dat de aangeefster hem heeft verteld dat ze was verkracht en het moeilijk heeft gehad. Ze had dit verteld, nadat hij haar had geconfronteerd met een filmpje waarop te zien was dat zij [naam medeverdachte 1] pijpte. Dit had ze hem verteld in de winter, ongeveer zeven maanden voor het verhoor. Hoewel [naam medeverdachte 4] , het zelf moeilijk vond om te geloven dat daadwerkelijk sprake was geweest van verkrachting, kan wel worden vastgesteld dat de aangeefster dit tegen hem heeft gezegd. Dat maakt dat ook deze verklaring ondersteuning biedt aan die van de aangeefster.

Naast deze verklaringen bevindt zich in het dossier de beschrijving van drie filmpjes waarop onder meer te zien is dat de aangeefster [naam medeverdachte 1] pijpt. De aangeefster heeft op dat moment alleen een onderbroek aan en is verder helemaal naakt. Op een van de filmpjes is te zien dat [naam medeverdachte 1] een condoom van zijn geslachtsdeel haalt en op een stellage legt. Op deze stellage liggen meerdere gebruikte condooms en een mes. Op dit filmpje is ook te zien dat zich naast de aangeefster, [naam medeverdachte 1] en de filmer nog een vierde persoon in de ruimte bevindt en is te horen dat wordt gezegd: “ [naam medeverdachte 5] , je bent toch niet aan het filmen.” De filmpjes bevestigen op meerdere punten de verklaringen van de aangeefster, waarbij de aanwezigheid van het mes tussen de gebruikte condooms een wezenlijke ondersteuning is van de verklaring van de aangeefster.

Verder ziet de rechtbank steunbewijs in het in de kelderbox aangetroffen DNA-materiaal van [naam medeverdachte 3] en [naam medeverdachte 6] . Er zijn spermasporen gevonden in de kelderbox die blijkens onderzoek door het NFI afkomstig blijken van deze medeverdachten. De verklaring die [naam medeverdachte 6] heeft gegeven voor de aanwezigheid van zijn sperma in de kelderbox acht de rechtbank ongeloofwaardig.

Dan zijn er nog diverse tapgesprekken waaruit bevestiging volgt van de verklaringen van de aangeefster. Deze gesprekken vonden plaats kort nadat de verdachte en de medeverdachten [naam medeverdachte 1] en [naam medeverdachte 2] door de politie waren aangehouden en deze gesprekken kunnen in die context geplaatst worden.

Getuige [naam getuige 2] is door de aangeefster genoemd als een van de twee jongens die wel in de gang voor de deur van de kelderbox stond, maar die zij niet heeft hoeven pijpen. In het tapgesprek tussen getuige [naam getuige 2] en zijn moeder, zegt [naam getuige 2] :

“Nou wij waren met z'n allen waren wij buiten en toen euh dat was toen een vriendinnetje van [naam medeverdachte 1] toen gingen wij naar de kelder en ik wist niet dat hij met haar daar heen ging, hij riep ons allemaal hij zei kom naar mijn kelder, wij komen daar en toen gingen die jongens die nu uit bed zijn gehaald die gingen met haar die kelder in en ik stond gewoon voor de deur. Ik stond voor de deur. Ik stond voor de deur. En dat meisje weet dat, ik heb dat meisje niet eens aangekeken. Ik heb nog gezegd tegen die jongens van euh ze is 15 of 16 doe een beetje, gedraag je een beetje.”

Op de vraag van zijn moeder of hij zweert dat hij niets heeft gedaan, antwoordde getuige [naam getuige 2] :
“Ik ga geen meisje verkrachten.”

[naam medeverdachte 7] zegt in een tapgesprek met [naam medeverdachte 3] dat zij ook de lul kunnen zijn, hetgeen [naam medeverdachte 3] bevestigt. [naam medeverdachte 7] zegt dan:

“echt waar, wij ook, wij hebben ook gedingest. Ik was daar ook. Daar heb je zelf ook het meisje geneukt, verdorie! Echt waar, echt als ze gaan praten broer. We zijn echt de lul he.”

En in het tapgesprek tussen [naam medeverdachte 6] en [naam medeverdachte 8] is gezegd dat zij, samen met twee anderen alle vier geveegd gaan worden. [naam medeverdachte 6] vraagt aan [naam medeverdachte 8] :
“Wat hebben ze gesnitcht?” , waarop [naam medeverdachte 8] antwoordt dat hij het niet weet, maar dat hij denkt van wel. [naam medeverdachte 6] vraagt vervolgens:
“Wie is er nu de lul?” waarop [naam medeverdachte 8] antwoordt:
“Jij, ik, [naam medeverdachte 7] en [naam medeverdachte 3] .”

Concluderend

De verklaringen van de aangeefster, in onderling verband beschouwd met de andere bewijsmiddelen zijn voldoende consistent en bevatten diverse met elkaar overeenkomende details, zodat zij naar het oordeel van de rechtbank als voldoende betrouwbaar kunnen gelden. Dat de aangeefster mogelijk berichten van haar telefoon heeft gewist, maakt dit niet anders. De rechtbank gebruikt de verklaringen van de aangeefster voor het bewijs.

Dwang

Van dwang in de zin van artikel 242 van het Wetboek van Strafrecht is sprake wanneer de verdachte opzettelijk heeft veroorzaakt dat het slachtoffer de handelingen tegen haar wil verricht of heeft ondergaan. Doorslaggevend bij die vraag is of het slachtoffer heeft gedaan of toegestaan wat zij zonder de dwang niet zou hebben gedaan of toegestaan. Hierbij gaat het om de totale bedreigende situatie die mede door de daad van de verdachte wordt geschapen.

Voor de beantwoording van de vraag of hieraan in dit geval is voldaan, is het volgende relevant.

De verdachte maakte deel uit van een groep van in totaal negen jongens die in de kelderbox en in het gangetje voor de kelderbox aanwezig was. Er is door jongens op de gang geroepen dat zij ook gepijpt wilden worden door de aangeefster. De aangeefster bevond zich op dat moment in de kleine en volle kelderbox. Zij kon niet weg, omdat de jongens die riepen dat zij gepijpt wilden worden de weg naar buiten blokkeerden. De verdachte heeft bijgedragen aan het fysieke en numerieke overwicht bij de deur van de kelderbox. De verdachte heeft in de gang gewacht tot het zijn beurt was om de kelderbox in te gaan en zich te laten pijpen door de aangeefster. In de kelderbox heeft hij gezien dat de aangeefster nagenoeg geheel ontkleed was. Voor de verdachte was het duidelijk dat de aangeefster hem tegen haar wil heeft gepijpt. De aangeefster heeft immers verklaard dat zij elke keer “nee” heeft gezegd toen haar werd gezegd de volgende persoon te moeten pijpen. Nadat de verdachte klaar was, was de volgende aan de beurt.

Deze feitelijkheden hebben gemaakt dat de aangeefster de verdachte heeft gepijpt.

Uit de verklaringen van de aangeefster volgt dat naast deze feitelijkheden [naam medeverdachte 1] geweld heeft gebruikt tegen haar en dat hij degene is geweest die met geweld tegen haar en haar ouders heeft gedreigd. Terwijl de andere jongens op de gang voor de kelderbox stonden te wachten heeft [naam medeverdachte 1] de aangeefster in de kelderbox, waarvan de deur op dat moment gesloten was, bedreigd met het mes en haar gezegd de jongens te pijpen, omdat haar ouders anders iets zou worden aangedaan. [naam medeverdachte 1] is ook de enige over wie de heeft verklaard dat hij haar heeft geslagen. Er is geen bewijs dat de verdachte wist of kon weten van het geweld dat door [naam medeverdachte 1] was uitgeoefend. Evenmin is er bewijs dat de verdachte wist van de bedreiging met geweld jegens de aangeefster en haar ouders.

Van deze uitvoeringshandelingen die zijn genoemd in de tenlastelegging zal de verdachte worden vrijgesproken.

Medeplegen, meermaals

De verdachte heeft samen met zijn medeverdachten voor de deur van de kelderbox gestaan en daarmee tezamen een fysiek en numeriek overwicht veroorzaakt. Zij hebben samen geroepen dat zij ook gepijpt wilden worden door de aangeefster en zijn vervolgens aansluitend op elkaar één voor één de kelderbox ingegaan, waarbij steeds minstens één van de anderen aanwezig bleef. Soms stond de volgende jongen al met zijn broek op zijn enkels te wachten tot hij aan de beurt was. Deze feiten en omstandigheden zijn redengevend voor de conclusie dat sprake was van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en zijn medeverdachten.

Verder heeft de verdachte een filmpje gemaakt waarop te zien is dat de aangeefster [naam medeverdachte 1] pijpt. Dit filmpje is blijkens de verklaring van de aangeefster gemaakt de eerste keer dat zij in de kelderbox was en onder dwang de jongens heeft moeten pijpen. De verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat hij dit filmpje naar de aangeefster heeft gestuurd en naar [naam medeverdachte 1] . Dit filmpje hebben [naam medeverdachte 1] en hij vervolgens als dwangmiddel gebruikt. De aangeefster heeft verklaard dat het de verdachte is geweest die screenshots van het filmpje aan haar heeft gestuurd per sms. En dat hij daarbij heeft gezegd dat het filmpje zou worden rondgestuurd als de aangeefster hen niet nogmaals zou pijpen in de kelderbox. Ondanks dat de rechtbank op grond van het bewijs niet kan vaststellen dat de verdachte ook nog een tweede of derde keer in de kelderbox aanwezig is geweest, heeft de verdachte door samen met [naam medeverdachte 1] dit filmpje als dwangmiddel te gebruiken bewerkstelligt dat de aangeefster nogmaals naar de kelderbox kwam om jongens te pijpen. De verdachte heeft hiermee bewust en voldoende nauw samengewerkt met in ieder geval [naam medeverdachte 1] . De rechtbank acht het meermaals medeplegen van verkrachting derhalve bewezen.

4.2.4.

Conclusie

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 ten laste gelegde feit heeft begaan.

4.3.

Bewezenverklaring

In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 4 ten laste gelegde heeft begaan.

In bijlage III heeft de rechtbank een opgave gedaan van wettige bewijsmiddelen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Met deze opgave wordt volstaan, nu de verdachte het bewezen verklaarde heeft bekend en nadien geen vrijspraak is bepleit. Op grond daarvan is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 2 en 3 ten laste gelegde heeft begaan.

De verdachte heeft de bewezen verklaarde feiten op die wijze begaan dat:

1.

hij in de periode van 1 mei 2018 tot en met 30 juni 2018 te Maassluis meermalen, (telkens) tezamen en in vereniging met anderen, door feitelijkheden en door bedreiging met iemand, te weten [naam slachtoffer] , heeft gedwongen tot het ondergaan van handelingen die bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam, namelijk het (telkens) door verdachte en zijn medeverdachten brengen en houden van hun penis(sen)in de mond van die [naam slachtoffer] en zich vervolgens door die [naam slachtoffer] laten pijpen, waarbij de bedreiging hebben bestaan uit het (telkens) in de genoemde periode (op één of meer tijdstippen) (door verdachte en/of zijn medeverdachte(n))

- meermalen, (telkens) aan die [naam slachtoffer] kenbaar maken dat zij verdachte en zijn medeverdachten moest pijpen

- die [naam slachtoffer] gebieden, althans ertoe brengen, haar kleding uit te trekken en

- creëren en/of bewerkstelligen van (fysiek en numeriek) overwicht op die [naam slachtoffer] in/nabij (de toegang tot) de kelderbox, zodanig dat die [naam slachtoffer] zich daaraan niet kon en/of durfde te onttrekken, en

- ( één voor één) betreden van de kelderbox waarin die [naam slachtoffer] zich (ontkleed) bevond en zich (vervolgens) door die [naam slachtoffer] laten pijpen

- meermalen, althans eenmaal, (telkens) aan die [naam slachtoffer] kenbaar maken (mondeling dan wel via berichtenverkeer) dat zij (weer) naar de kelderbox moest komen en/of (weer) verdachte en/of zijn medeverdachte(n) moest pijpen anders zou een eerder (tijdens het pijpen) van [naam slachtoffer] gemaakt filmpje verspreid gaan worden, althans woorden van gelijke dreigende aard en/of strekking.

2.

hij in de periode van 1 mei 2018 tot en met 30 juni 2018 te Maassluis, meermalen, (telkens) afbeeldingen te weten drie, film(s), van seksuele gedragingen, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, te weten [naam slachtoffer] , geboren [geboortedatum slachtoffer] 2001, is betrokken of schijnbaar is betrokken, heeft vervaardigd, welke seksuele gedragingen- zakelijk weergegeven – bestonden uit (telkens): het met een penis oraal penetreren van het lichaam van die [naam slachtoffer] .

3.

hij in de periode van 1 mei 2018 tot en met 3 juni 2019 te Maassluis, meermalen, (telkens) afbeelding(en), te weten films, van seksuele gedragingen, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, te weten [naam slachtoffer] , geboren [geboortedatum slachtoffer] 2001, is betrokken of schijnbaar is betrokken heeft verspreid en in bezit heeft gehad welke seksuele gedragingen- zakelijk weergegeven - bestond uit (telkens): het met een penis oraal penetreren van het lichaam van die [naam slachtoffer] ;

4.

hij op 17 juni 2019 te Maassluis, een gegevensdrager, te weten een mobiele telefoon (merk/type Apple/
i Phone XR), bevattende afbeeldingen van seksuele gedragingen, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken, in bezit heeft gehad, welke seksuele gedragingen - zakelijk weergegeven - bestonden uit:

het met de vinger vaginaal penetreren van het eigen lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt en

het met de handen betasten en/of aanraken van de eigen borsten van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

5.. Strafbaarheid feiten

De bewezen feiten leveren op:

1..

Verkrachting, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen, meermalen gepleegd.

2.

Een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken vervaardigen, meermalen gepleegd.

3.

Een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken verspreiden en in bezit hebben, meermalen gepleegd.

4.

Een gegevensdrager bevattende een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken, in bezit hebben.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. De feiten zijn dus strafbaar.

6.. Strafbaarheid verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

7.. Motivering straffen en maatregelen

7.1.

Algemene overweging

De straffen en maatregelen die aan de verdachte worden opgelegd, zijn gegrond op de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

7.2.

Feiten waarop de straffen en maatregelen zijn gebaseerd

De verdachte, destijds achttien jaar, maakte deel uit van een groep jongens die zich, in verschillende samenstellingen, schuldig heeft gemaakt aan een reeks van verkrachtingen van een meisje van zestien jaar oud. Deze feiten hebben plaatsgevonden in een kelderbox.

Op enig moment, tijdens de ramadan in 2018, is de aangeefster op verzoek van haar ex-vriend, medeverdachte [naam medeverdachte 1] , naar zijn kelderbox gegaan om te praten. Vervolgens is een groep van acht jongens naar deze kelderbox gekomen. De aangeefster heeft in die kelderbox, tegen haar wil, zeven van de aanwezige jongens moeten pijpen. Met drie van hen heeft zij ook een andere vorm van gedwongen seks gehad; zij zijn met hun penis in haar vagina gegaan. Om de aangeefster zo ver te krijgen dat zij deze handelingen toeliet, is zij door haar ex-vriend in de kelderbox bedreigd met een mes. Ook is door hem aangegeven dat haar ouders wat zou worden aangedaan als zij niet meewerkte en heeft hij haar een klap gegeven toen zij hem niet wilde pijpen. Bij deze dreigementen en het slaan waren de andere jongens niet aanwezig en dit kan hen daarom niet worden aangerekend. Maar zij stonden wel bij de kelderbox te wachten op hun beurt om door de aangeefster, tegen haar wil seksueel bevredigd te worden. De aangeefster moest van hen vervolgens haar kleding uit doen. Zij is vervolgens door de zeven jongens verkracht. Alle verdachten hebben de aangeefster gedwongen hen te pijpen. Drie van hen hebben haar ook tegen haar wil vaginaal gepenetreerd met hun penis. Sommige jongens stonden met hun broek op hun enkels te wachten tot zij aan de beurt kwamen. Omdat er veel jongens in of nabij de kelderbox aanwezig waren, kon en durfde de aangeefster zich niet aan hen te onttrekken. Zij was volledig overgeleverd aan de grillen van de verdachte en zijn mededaders.

De verdachte heeft door zich door aangeefster te laten pijpen zijn eigen lustgevoelens botgevierd en zich niet bekommerd om de gevoelens van de aangeefster. Daar bovenop heeft hij de aangeefster ook gefilmd met zijn mobiel, toen zij gedwongen werd haar ex-vriend te pijpen. Door te dreigen de beelden hiervan te verspreiden of naar haar ouders te sturen, is de aangeefster gedwongen nogmaals naar de kelderbox te komen en weer een aantal jongens te pijpen en/of met hen seks te hebben. De verdachte heeft met zijn handelen de aangeefster pijn gedaan en vernederd.

Door het filmen van de seksuele handelingen die plaatsvonden tussen de minderjarige aangeefster en medeverdachte [naam medeverdachte 1] en deze filmpjes vervolgens door te sturen aan in ieder geval [naam medeverdachte 1] en de aangeefster, heeft de verdachte verder niet alleen kinderporno gemaakt, maar deze ook verspreid. De verdachte heeft de aangeefster hiermee nog meer beschaamd en vernederd. Ook heeft de verdachte er zo aan bijgedragen dat de filmpjes konden worden gebruikt om de aangeefster onder druk te zetten nogmaals naar de kelderbox te komen voor seks, hetgeen zeer kwalijk is.

De verdachte en zijn mededaders hebben door hun handelen een grove inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit en de persoonlijke levenssfeer van de jonge aangeefster. Zij hebben haar grof seksueel misbruikt, haar behandeld als gebruiksvoorwerp en niet als mens. Het is een feit van algemene bekendheid dat feiten als deze vaak langdurige en ernstige schade kunnen toebrengen aan de geestelijke gezondheid van een slachtoffer. Dat dit ook bij de aangeefster het geval is, blijkt uit haar schriftelijke slachtofferverklaring, waarin zij aangeeft tot op heden emotionele schade te ondervinden van de feiten en nog altijd psychologische hulp nodig te hebben. De verdachte heeft daar met zijn handelen een behoorlijk aandeel in gehad.

Tot slot heeft de verdachte op zijn mobiele telefoon kinderporno in bezit gehad. Op die telefoon waren twee filmpjes opgeslagen waarop de aangeefster zichzelf vingerde en betastte en die de aangeefster tijdens hun relatie aan de medeverdachte [naam medeverdachte 1] had gestuurd. De rechtbank rekent de verdachte ook het bezit van deze films zwaar aan.

7.3.

Persoonlijke omstandigheden van de verdachte

7.3.1.

Strafblad

De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 26 oktober 2020, waaruit blijkt dat de verdachte eerder is veroordeeld voor strafbare feiten.

7.3.2.

Rapportages en verklaringen van deskundigen op de terechtzitting

Klinisch psycholoog en psychotherapeut [naam deskundige 1] heeft een rapport over de verdachte opgemaakt gedateerd 27 november 2019. Dit rapport houdt voor zover van belang het volgende in.

Bij de verdachte is sprake van een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens in de vorm van zwakbegaafdheid in combinatie met enkele opvallende persoonlijkheidskenmerken. Hierbij staan met name de volgende kenmerken op de voorgrond: stressgevoeligheid met een gevoeligheid voor de omgeving (kwetsbaarheid en snelle beïnvloedbaarheid), beperkte coping vaardigheden en beperkte sociale vaardigheden. Het is niet duidelijk geworden in hoeverre de diagnose van de verdachte een doorwerking heeft gehad in de ten laste gelegde feiten. De recidivekans voor strafbare feiten over het algemeen is aanwezig, indien er niets verandert in de situatie van de verdachte. Vanwege de gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens, is een op gedragsverandering gerichte (psychologische) behandeling of begeleiding nodig. Belangrijk is dat hij vaardigheden aangeleerd krijgt. Voor deze behandeling kan de verdachte worden verwezen naar forensische polikliniek de Waag. Bij een bewezenverklaring wordt geadviseerd de behandeling te laten plaatsvinden in het kader van een bijzondere voorwaarde bij een (deels) voorwaardelijke vrijheidsstraf. In de persoonlijkheid en/of ontwikkeling van de verdachte wordt aanleiding gezien om het strafrecht voor jeugdige personen toe te passen. Er is immers nog sprake van pedagogische beïnvloedbaarheid.

De gecertificeerde instelling Leger des Heils Jeugdbescherming & Reclassering heeft een rapport over de verdachte opgemaakt, gedateerd 26 februari 2020. Dit rapport houdt voor zover van belang het volgende in.

De verdachte vertoont kinderlijker gedrag dan zijn kalenderleeftijd doet vermoeden. Hij kan de gevolgen van zijn handelen amper overzien en heeft moeite met het inschatten van sociale situaties. De verdachte toont zich afhankelijk van zijn ouders en de hulpverlening en is voldoende ontvankelijk voor pedagogische beïnvloeding. Om deze reden wordt geadviseerd het jeugdstrafrecht toe te passen. Het recidiverisico wordt ingeschat als midden. Geadviseerd wordt een deels voorwaardelijke straf op te leggen met als bijzondere voorwaarden een behandelverplichting bij de Waag en meewerken aan de begeleiding door een jongerencoach. Daarbij wordt geadviseerd de bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te verklaren. Ook wordt geadviseerd een contactverbod met de aangeefster op grond van artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht op te leggen.

De gecertificeerde instelling William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering (hierna: de jeugdreclassering) heeft een rapport over de verdachte opgemaakt, gedateerd 22 juli 2020. In dit rapport is aangesloten bij de conclusies in de hiervoor weergegeven rapporten.

[naam deskundige 2] , als jeugdreclasseringsmedewerker werkzaam bij de jeugdreclassering, heeft ter zitting het volgende naar voren gebracht. De verdachte houdt zich over het algemeen goed aan de schorsingsvoorwaarden. Het intensieve traject van ITB-Harde Kern is positief afgesloten. De begeleiding door een jongerencoach is geëindigd. De reden hiervoor is dat deze begeleiding niet meer werd vergoed. Begeleiding door een jongerencoach wordt echter nog wel nodig geacht. Binnen een behandeling moet nog worden gekeken naar de seksuele ontwikkeling van de verdachte en de verdachte moet coping- en sociale vaardigheden aanleren. Om deze reden wordt geadviseerd als bijzondere voorwaarde te stellen dat de verdachte meewerkt aan de behandeling Topzorg van de Waag.

7.4.

Conclusies van de rechtbank

Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.

Krachtens artikel 77c van het Wetboek van Strafrecht, kan de rechtbank – ten aanzien van een verdachte die ten tijde van het begaan van een strafbaar feit de leeftijd van 18 jaren doch niet die van 23 jaren heeft bereikt – recht doen overeenkomstig de artikelen 77g tot en met 77gg, indien de rechtbank daartoe grond vindt in de persoonlijkheid van de dader of in de omstandigheden waaronder het feit is begaan.

De rechtbank stelt vast dat de verdachte de bewezenverklaarde feiten heeft gepleegd toen hij de leeftijd van 18 jaren had bereikt. Gelet op de inhoud van de eerder weergegeven rapportages, de gegeven adviezen en de geschetste persoonlijkheid van de verdachte, zal de rechtbank ten aanzien van het bewezenverklaarde op grond van artikel 77c van het Wetboek van Strafrecht het jeugdstrafrecht toepassen.

Gezien de ernst van de feiten kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een jeugddetentie. Bij de bepaling van de duur van de jeugddetentie heeft de rechtbank acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken plegen te worden opgelegd. De rechtbank zal deze onvoorwaardelijke jeugddetentie evenwel beperken tot de tijd die de verdachte in voorlopige hechtenis heeft gezeten. De rechtbank is van oordeel dat het niet wenselijk is dat de verdachte ruim twee jaar na de gepleegde feiten opnieuw wordt vastgezet. De rechtbank zal de verdachte daarom een jeugddetentie opleggen van 180 dagen waarvan 120 dagen voorwaardelijk, met aftrek van de 60 dagen die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. Dit voorwaardelijk strafdeel dient er tevens toe de verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen en om het opleggen van bijzondere voorwaarden mogelijk te maken. Die bijzondere voorwaarden betreffen de door de jeugdreclassering geadviseerde voorwaarden: een meldplicht bij de jeugdreclassering, een contactverbod met de aangeefster, meewerken aan behandeling en meewerken aan de begeleiding door een jongerencoach.

Daarnaast zal de rechtbank, gelet op de ernst van de feiten, een taakstraf opleggen, bestaande uit een werkstraf van 100 uur.

Gelet op de ernst van de feiten, de justitiële documentatie en de rapportages van de psycholoog en de jeugdreclasseringsinstellingen is de rechtbank van oordeel dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een dergelijk misdrijf zal begaan. Daarom zal de rechtbank bevelen dat de hierna op grond van artikel 77z Sr te stellen voorwaarden en het op grond van artikel 77aa Sr uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar zijn.

Ter beveiliging van de maatschappij en ter voorkoming van strafbare feiten wordt aan de verdachte tevens de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid voor de duur van 2 jaren opgelegd, inhoudende een contactverbod met de aangeefster.

Nu er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte opnieuw een strafbaar feit zal plegen of zich belastend zal gedragen jegens de aangeefster wordt bevolen dat de maatregel dadelijk uitvoerbaar is.

Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straffen en maatregelen passend en geboden.

8.. In beslag genomen voorwerpen

8.1.

Standpunt officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd de in beslag genomen telefoon te onttrekken aan het verkeer.

8.2.

Standpunt verdediging

De verdediging heeft zich met betrekking tot de in beslag genomen telefoon gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

8.3.

Beoordeling en conclusie van de rechtbank

De in beslag genomen telefoon zal worden onttrokken aan het verkeer. De onder 2, 3 en 4 bewezen feiten zijn met behulp van de telefoon begaan.

9. Vordering benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel

Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd [naam slachtoffer] , ter zake van de ten laste gelegde feiten. De benadeelde partij vordert een bedrag van € 2.440,07 aan materiële schade en een bedrag van € 20.000,– aan immateriële schade vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Verzocht is de verdachte hoofdelijk te veroordelen.

9.1.

Standpunt officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de gehele vordering voor toewijzing vatbaar is. Zij heeft gevorderd de verdachte hoofdelijk te veroordelen in de betaling van dit bedrag en de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

9.2.

Standpunt verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij in haar vordering niet-ontvankelijk dient te worden verklaard. Primair omdat vrijspraak is bepleit en subsidiair omdat deze een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. Meer subsidiair is aangevoerd dat onvoldoende kan worden vastgesteld en onvoldoende is onderbouwd dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden door hetgeen zou zijn voorgevallen. Nog meer subsidiair is aangevoerd dat de vordering niet hoofdelijk moet worden opgelegd, maar dat moet worden bepaald voor welk deel van de schade de verdachte verantwoordelijk is. Dit houdt in dat de vordering, gelet op het aandeel van de verdachte dient te worden gematigd.

9.3.

Beoordeling

De rechtbank acht aan materiële schadevergoeding een bedrag van € 459,64 toewijsbaar, als rechtstreeks door de bewezen verklaarde strafbare feiten toegebrachte schade. Het toegewezen bedrag aan materiële schade bestaat uit € 383,24 aan reiskosten en € 76,40 aan parkeerkosten.

Voor het overige, te weten de verplaatste schade van vader, zal de vordering worden afgewezen. De rechtbank begrijpt dat voor de steun van het slachtoffer de vader soms hele dagen vrij heeft genomen. Het betreft hier echter geen steun waarvoor het normaal en gebruikelijk is tegen betaling een professionele hulpverlener in te schakelen. Daarom hoeft de geleden (verplaatste) schade in verband met de opgenomen vrije dagen van vader niet door de verdachte te worden vergoed.

Ook is vast komen te staan dat aan de benadeelde partij door de bewezen verklaarde strafbare feiten, rechtstreeks immateriële schade is toegebracht. Die schade zal naar maatstaven van billijkheid worden vastgesteld op € 8.000, zodat de vordering tot dit bedrag zal worden toegewezen, met afwijzing van hetgeen aan hoofdsom meer is gevorderd.

Nu de verdachte het strafbare feit, ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor hoofdelijk aansprakelijk. Indien en voor zover de mededaders de benadeelde partij betalen is de verdachte in zoverre jegens de benadeelde partij van deze betalingsverplichting bevrijd.

De benadeelde partij heeft gevorderd het te vergoeden bedrag te vermeerderen met wettelijke rente. De rechtbank bepaalt dat het te vergoeden schadebedrag vermeerderd wordt met wettelijke rente vanaf 30 juni 2018.

Nu de vordering van de benadeelde partij in overwegende mate zal worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken.

9.4.

Conclusie

De verdachte moet de benadeelde partij een schadevergoeding betalen van € 8.459,64 vermeerderd met de wettelijke rente en kosten als hieronder in de beslissing vermeld. Tevens wordt oplegging van de hierna te noemen maatregel als bedoeld in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht passend en geboden geacht. Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling worden toegepast.

10.. Toepasselijke wettelijke voorschriften

Gelet is op de artikelen 36b, 36c, 36f, 38v, 63, 77c, 77g, 77i, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 77aa, 77gg, 77we, 240b, 242 en 248 van het Wetboek van Strafrecht.

11.. Bijlagen

De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.

12.. Beslissing

De rechtbank:

verklaart bewezen, dat de verdachte de onder 1, 2, 3 en 4 ten laste gelegde feiten, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdache daarvan vrij;

stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert de hiervoor vermelde strafbare feiten;

verklaart de verdachte strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot een jeugddetentie
voor de duur van 180 (honderdtachtig) dagen

bepaalt dat een gedeelte van
de jeugddetentie groot 120 dagen, niet ten uitvoer zal worden gelegd , tenzij de rechter later anders mocht gelasten;

verbindt hieraan een proeftijd, die wordt vastgesteld op twee jaren;

tenuitvoerlegging kan worden gelast als de veroordeelde de algemene voorwaarde niet naleeft en ook als de veroordeelde gedurende de proeftijd de bijzondere voorwaarden niet naleeft of een voorwaarde die daaraan van rechtswege is verbonden;

stelt als algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van die proeftijd niet zal schuldig maken aan een strafbaar feit;

stelt als bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:

- zich gedurende een door de jeugdreclassering te bepalen periode (die loopt tot maximaal het einde van de proeftijd) zal blijven melden zo lang en zo frequent als de jeugdreclassering noodzakelijk acht;

- gedurende de proeftijd op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zal opnemen, zoeken of hebben met de aangeefster, [naam slachtoffer] , geboren op [geboortedatum slachtoffer] 2001;

- zich gedurende de proeftijd onder behandeling (Topzorg) van de Waag of een soortgelijke instelling zal stellen, indien en voor zolang dit door de jeugdreclassering noodzakelijk wordt geacht;

- gedurende de proeftijd zijn medewerking zal verlenen aan de begeleiding door een jongerencoach;

verstaat dat van rechtswege de volgende voorwaarden zijn verbonden aan de hierboven genoemde bijzondere voorwaarden:

- de veroordeelde zal ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verlenen aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbieden;

-
de veroordeelde zal medewerking verlenen aan jeugdreclasseringstoezicht, de medewerking aan huisbezoeken daaronder begrepen en het zich melden bij de jeugdreclassering zo vaak en zolang als de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht;

geeft opdracht aan de gecertificeerde instelling William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde bijzondere voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;

beveelt dat de gestelde voorwaarden en het aan genoemde jeugdreclasseringsinstelling opgedragen toezicht, dadelijk uitvoerbaar zijn;

beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde jeugddetentie in mindering wordt gebracht, voor zover deze tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht;

legt de verdachte een taakstraf op, bestaande uit een
werkstraf voor de duur van
100 (honderd) uur , waarbij de Raad voor de Kinderbescherming dient te bepalen uit welke werkzaamheden de werkstraf dient te bestaan;

beveelt dat, voor het geval de veroordeelde de werkstraf niet naar behoren verricht, vervangende jeugddetentie zal worden toegepast voor de duur van 50 dagen;

legt de veroordeelde op de
maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid voor de duur van 2 jaren , inhoudende dat de veroordeelde wordt bevolen:

zich te onthouden van direct of indirect contact met [naam slachtoffer] geboren op [geboortedatum slachtoffer] 2001 gedurende 2 jaar na heden;

met bevel dat, voor het geval de veroordeelde niet aan de maatregel voldoet, vervangende jeugddetentie zal worden toegepast;

bepaalt dat voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan vervangende jeugddetentie wordt toegepast voor de duur van
3 dagen , met een totale duur van ten hoogste
zes maanden ;

met bevel dat de maatregel tot beperking van de vrijheid dadelijk uitvoerbaar is;

beslist ten aanzien van het voorwerp, geplaatst op de lijst van inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven voorwerpen, als volgt:

- verklaart onttrokken aan het verkeer: de Apple telefoon;

heft op het bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte, die bij eerdere beslissing is geschorst;

veroordeelt de verdachte om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan de benadeelde partij [naam slachtoffer] , te betalen een bedrag van
€ 8.459,64 (zegge: achtduizendvierhonderdnegenenvijftig euro en vierenzestig eurocent), bestaande uit

€ 459,64 aan materiële schade en € 8.000,–aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 30 juni 2018 tot aan de dag van de algehele voldoening;

bepaalt dat de verdachte bij gehele of gedeeltelijke betaling door de mededaders van de verdachte aan de benadeelde partij, zal zijn bevrijd tot de hoogte van het betaalde bedrag;

veroordeelt de verdachte in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden aan de zijde van de benadeelde partij begroot op nihil, aan salaris voor de advocaat en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken

wijst af het door de benadeelde partij meer of anders gevorderde;

legt aan de verdachte
de maatregel tot schadevergoeding op, inhoudende de verplichting aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij [naam slachtoffer] te betalen
€ 8.459,64 (hoofdsom,
zegge: achtduizendvierhonderdnegenenvijftig euro en vierenzestig eurocent , vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 30 juni 2018 tot aan de dag van de algehele voldoening, en bepaalt daarbij de duur van de gijzeling op 0 (nul) dagen;

verstaat dat betaling aan de benadeelde partij, waaronder begrepen betaling door zijn mededaders, tevens geldt als betaling aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd.

Dit vonnis is gewezen door:

mr. S.C.C. Hes-Bakkeren, voorzitter, tevens kinderrechter,

en mrs. H. Benaissa en A. Wijsman-van Veen, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. V. de Roo, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op 14 december 2020.

Bijlage I

Tekst tenlastelegging

Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat

1.

hij

in of omstreeks de periode van 1 mei 2018 tot en met 30 juni 2018 te

Maassluis, althans in Nederland,

meermalen, althans eenmaal, (telkens)

tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,

door geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of door bedreiging met geweld en/of bedreiging met (een) andere feitelijkhe(i)d(en) iemand, te weten [naam slachtoffer] , heeft gedwongen tot het ondergaan van handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam, namelijk het (telkens) door verdachte en/of zijn medeverdachte(n) brengen en/of houden van zijn/hun penis(sen) in de mond van die [naam slachtoffer] en/of zich (vervolgens) door die [naam slachtoffer] laten pijpen,

waarbij het geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of de bedreiging met geweld en/of de bedreiging met (een) andere feitelijkhe(i)d(en) heeft/hebben bestaan uit het (telkens) in de genoemde periode (op één of meer tijdstippen) (door verdachte en/of zijn medeverdachte(n))

- meermalen, althans eenmaal, (telkens) aan die [naam slachtoffer] kenbaar maken dat zij naar de kelderbox moest komen, en/of

- meermalen, althans eenmaal, (telkens) aan die [naam slachtoffer] kenbaar maken dat zij verdachte en/of zijn medeverdachte(n) moest pijpen en/of met verdachte en/of zijn medeverdachte(n) seks moest hebben, anders zou haar of haar ouders iets worden aangedaan, althans woorden van gelijke dreigende aard en/of strekking,

- ( daarbij) aan die [naam slachtoffer] tonen en/of voorhouden van een mes, althans een scherp en/of puntig voorwerp, en/of

- die [naam slachtoffer] in het gezicht slaan, en/of

- die [naam slachtoffer] gebieden, althans ertoe brengen, haar kleding uit te trekken en/of voorover te buigen, en/of

- creëeren en/of bewerkstelligen van (fysiek en/of numeriek) overwicht op die [naam slachtoffer] in/nabij (de toegang tot) de kelderbox, zodanig dat die [naam slachtoffer] zich daaraan niet kon en/of durfde te onttrekken, en/of

- ( één voor één) betreden van de kelderbox waarin die [naam slachtoffer] zich (ontkleed) bevond en/of zich (vervolgens) door die [naam slachtoffer] laten pijpen en/of seks met die [naam slachtoffer] hebben,

- meermalen, althans eenmaal, (telkens) aan die [naam slachtoffer] kenbaar maken (mondeling dan wel via berichtenverkeer) dat zij (weer) naar de kelderbox moest komen en/of (weer) verdachte en/of zijn medeverdachte(n) moest pijpen en/of met verdachte en/of zijn medeverdachte(n) seks moest hebben, anders zou een eerder (tijdens het pijpen) van [naam slachtoffer] gemaakt filmpje verspreid gaan worden, althans woorden van gelijke dreigende aard en/of strekking.

2.

hij

in of omstreeks de periode van 1 mei 2018 tot en met 30 juni 2018 te

Maassluis, althans in Nederland

tezamen en in vereniging met een ander of anderen,

meermalen, althans eenmaal,

(telkens) (een) afbeelding(en), te weten drie, althans één of meer, film(s),

van (een) seksuele gedraging(en), waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, te weten [naam slachtoffer] , geboren [geboortedatum slachtoffer] 2001, is betrokken of schijnbaar is betrokken

heeft vervaardigd,

welke seksuele gedraging(en) - zakelijk weergegeven - bestond(en) uit (telkens):

het met de/een penis oraal penetreren van het lichaam van die [naam slachtoffer] , althans een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt;

(afbeeldingen 1 tot en met 4 behorend bij proces-verbaal [nummer proces-verbaal 1] in toonmap).

3.

hij

in of omstreeks de periode van 1 mei 2018 tot en met 3 juni 2019 te

Maassluis, althans in Nederland,

tezamen en in vereniging met een ander of anderen,

meermalen, althans eenmaal,

(telkens) (een) afbeelding(en), te weten (een) film(s),

van (een) seksuele gedraging(en), waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, te weten [naam slachtoffer] , geboren [geboortedatum slachtoffer] 2001, is betrokken of schijnbaar is betrokken

heeft verspreid en/of verworven en/of in bezit heeft gehad en/of zich daartoe door middel van een geautomatiseerd werk en/of met gebruikmaking van een communicatiedienst de toegang heeft verschaft,

welke seksuele gedraging(en) - zakelijk weergegeven - bestond(en) uit (telkens):

het met de/een penis oraal penetreren van het lichaam van die [naam slachtoffer] , althans een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt

(afbeeldingen 1 tot en met 4 behorende bij proces-verbaal [nummer proces-verbaal 1] in toonmap).

4.

Hij

in of omstreeks de periode van 17 juni 2019 tot en met 9 juli 2019 te

Maassluis, althans in Nederland,

meermalen, althans eenmaal,

telkens (een) afbeelding(en), te weten een foto en/of twee film(s), en/of een gegevensdrager, te weten een mobiele telefoon (merk/type Apple/l-Phone XR), bevattende afbeeldingen van seksuele gedragingen, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken,

heeft verworven, in bezit heeft gehad, en/of zich daartoe door middel van een geautomatiseerd werk en/of met gebruikmaking van een communicatiedienst de toegang heeft verschaft,

welke seksuele gedragingen - zakelijk weergegeven - bestonden uit:

het houden van de mond tegen het geslachtsdeel van een (ander) persoon door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt (afbeelding [naam bestand] in toonmap) en/of

het met de/een vinger vaginaal penetreren van het eigen lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt (afbeelding behorend bij proces-verbaal [nummer proces-verbaal 2] in toonmap) en/of

het met de/een hand(en) betasten en/of aanraken van de eigen borsten van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt (afbeelding behorend bij proces-verbaal [nummer proces-verbaal 2] in toonmap).