ECLI:NL:RBROT:2016:4946 - Rechtbank Rotterdam - Veroordeling medeplegen internetoplichting en witwassen m...

Uitspraak

Rechtbank Rotterdam

Team straf 3

Parketnummer: 10/690060-15

Datum uitspraak: 30 juni 2016

Tegenspraak

Verkort vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] (Sovjet-Unie) op [geboortedatum] ,

zonder bekende feitelijke woon- of verblijfplaats in Nederland,

ten tijde van het onderzoek op de terechtzitting preventief gedetineerd

in de PI Krimpen aan den IJssel,

raadsvrouw mr. M.C. Levy, advocaat te Rotterdam.

1.Onderzoek op de terechtzitting

Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 16 juni 2016.

2.Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

3.Eis officier van justitie

De officier van justitie mr. dr. J. Bonnes heeft gevorderd:

bewezenverklaring van het onder 1. primair en 2. primair ten laste gelegde;
veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 jaren met aftrek van voorarrest.

4.Waardering van het bewijs

Oplichting (feit 1)

Op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen en het onderzoek ter terechtzitting kan als vaststaand worden aangemerkt dat in de ten laste gelegde periode een groot aantal personen is bewogen tot de afgifte van meerdere geldbedragen voor de aankoop van elektronische apparatuur.

In het algemeen kan worden gezegd dat het in zaken zoals de onderhavige zaak neerkomt op de vraag of kan worden vastgesteld dat de daders gebruik hebben gemaakt van één (of meer) van de in artikel 326 van Pro het Wetboek van Strafrecht opgesomde oplichtingsmiddelen en zo ja, of ook uit het dossier naar voren komt dat degene die aangifte heeft gedaan is bewogen tot het overmaken van geld door het gebruik van dat/die oplichtingsmiddel(en).

In de onderhavige zaak kan als vaststaand worden aangenomen dat de consumenten/slachtoffers een website ( [bedrijf] .nl) dan wel advertentie hebben gezien, waarna zij ertoe zijn overgegaan om een bestelling te plaatsen.

Uit het dossier blijkt dat er op de website dan wel in de advertentie (eerst) vanaf eind november 2014 voornamelijk populaire elektronische apparatuur werd aangeboden. De prijzen die daarvoor werden gevraagd waren gezien de marktwaarde van de betreffende producten aan de lage kant, zonder dat op basis van die prijzen meteen argwaan behoefde te ontstaan.

Volgens vaste jurisprudentie van de Hoge Raad levert de enkele omstandigheid dat iemand zich in strijd met de waarheid voordoet als een bonafide verkoper - die in staat en voornemens is zijn verplichting na te komen - het aannemen van een valse hoedanigheid noch een listige kunstgreep op.

De rechtbank is, evenals de officier van justitie en door de verdediging niet betwist, van oordeel dat in casu geen sprake is van de ‘enkele omstandigheid’ dat de daders zich als bonafide verkopers hebben voorgedaan. Er is méér. Uit de stukken van het dossier volgt dat de website is aangemeld bij onder meer vergelijk.nl en kieskeurig.nl, welke keurmerken bij consumenten vertrouwen plegen op te wekken. De website “ [bedrijf] .nl” wordt op dat moment nog “slapend” gehouden (dat wil zeggen: er worden geen courante goederen aangeboden), waardoor de suggestie wordt gewekt dat er niets mis is met de website. Op dat moment gaat er bij niemand, ook niet bij de keurmerken, een belletje rinkelen. Vlak voor de decembermaand - in welke periode mensen bij uitstek cadeaus voor elkaar plegen te kopen - wijzigt het aanbod van [bedrijf] en worden populaire artikelen aangeboden zoals telefoons en tablets. Door gebruikmaking van keurmerken en de professioneel ogende eigen website en van advertenties, met gedetailleerde technische- en prijsspecificaties van de aangeboden producten, het gebruik van een bedrijfsnaam, het gebruik van BTW-facturen die een bedrijfsmatige activiteit suggereren - wat wordt versterkt door de vermelding van een KvK-inschrijving - en professionele en betrouwbaar geachte betalingsdiensten, hebben de daders wel degelijk bewust een “valse hoedanigheid” gebruikt, te weten de valse hoedanigheid van bonafide professionele verkopers aangenomen en “listige kunstgrepen”. De vertrouwenwekkende aard, het aantal en het elkaar versterkende karakter van de diverse onware mededelingen, alsook het gegeven dat deze tot particuliere personen waren gericht, maken dat de handelingen van de daders, tezamen genomen, naar het oordeel van de rechtbank moeten worden gekwalificeerd als een “samenweefsel van verdichtsels”. De daders hebben door hun handelwijze bedrieglijk misbruik gemaakt van een op internet geldend handelspatroon waarvan een aan aflevering voorafgaande betaling onderdeel vormt, met een daaraan verbonden specifieke rolverwachting van de deelnemers.

De rechtbank acht het aannemelijk dat de gedragingen van de daders, tezamen en in onderling verband bezien, er in bepalende mate aan hebben bijgedragen dat de slachtoffers in de waan werden gebracht met een bonafide verkoper van doen te hebben.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat er sprake is geweest van “oplichting” in de zin van artikel 326 van Pro het Wetboek van Strafrecht en in de lijn van de bestendige jurisprudentie met betrekking tot dit delict.

Betrokkenheid verdachte

De verdediging heeft betoogd dat uit niets blijkt dat de verdachte van meet af aan op de hoogte was van het oogmerk tot oplichten noch dat zijn (voorwaardelijk) opzet op deze oplichting was gericht. Achteraf blijkt ook dat de verdachte niets aan de oplichting heeft overgehouden, wat in de visie van de verdediging nog een extra aanwijzing is dat de verdachte zichzelf nooit heeft willen bevoordelen door derden op te lichten. Van medeplegen is geen sprake, aldus de verdediging. Hooguit kan de betrokkenheid van de verdachte aangemerkt worden als medeplichtigheid.

Voor de beoordeling van de betrokkenheid van de verdachte gaat de rechtbank uit van de volgende uit de inhoud van het strafdossier en het onderzoek ter terechtzitting gebleken feiten en omstandigheden.

De verdachte is in mei 2015 door een ander (hierna: mededader) benaderd om een bedrijf op zijn naam te zetten. Dit bedrijf heette [bedrijf] BV. De mededader zou alles regelen en de verdachte zou een deel van de winst ontvangen. De verdachte en zijn mededader zijn vervolgens naar onder meer de Kamer van Koophandel en een aantal banken gegaan om de benodigde formaliteiten te vervullen en rekeningen te openen. Telkens stelde de verdachte zijn identiteit beschikbaar en voorzag hij formulieren en machtigingen van zijn handtekening. Vanaf 25 augustus 2014 stond de verdachte geregistreerd als bestuurder enig aandeelhouder van het bedrijf. Het bezoekadres van het bedrijf was gelijk aan het door de verdachte gebruikte postadres. Het telefoonnummer van de verdachte was bij meerdere instellingen bekend als contactnummer voor [bedrijf] BV, en ook bij de boeking van een ticket op naam van de verdachte werd dit nummer (eindigend op [nummer] ) doorgegeven.

In de periode van 28 november 2014 tot 2 december 2014 hebben in totaal 584 consumenten geld overgemaakt naar vier verschillende bankrekeningen van [bedrijf] BV. De verdachte heeft verklaard dat hij meerdere malen contant geld heeft gepind van aan het bedrijf gelieerde bankrekeningen. Die bankrekeningen stonden op naam van de verdachte. De verdachte moet betrokken en zich bewust zijn geweest van die rekeningen, nu die eenmaal niet buiten medeweten van hem als rekeninghouder geopend kunnen worden. Daarnaast zijn er contant grote geldbedragen opgenomen in het Holland Casino. Uit bezoekersregistraties van dat casino blijkt dat een persoon - die zich heeft gelegitimeerd met het rijbewijs van de verdachte - zich op de tijdstippen dat die cashopnames plaatsvonden in het casino bevond. Nu de verdachte bij de politie heeft verklaard dat hij zijn rijbewijs nooit uitleent (p. 400), moet dit naar het oordeel van de rechtbank de verdachte zijn geweest. Voorts is tweemaal een vliegticket op naam van de verdachte geboekt, waarbij de betaling werd verricht via een aan de verdachte gelieerde bankrekening. De verdachte heeft zich aldus bezig gehouden met het veiligstellen van grote sommen geld en meegedeeld in de opbrengst.

Naar het oordeel van de rechtbank wist de verdachte dat deze bedragen afkomstig waren van oplichting. De verdachte doet het naar de kern genomen voorkomen alsof hij alleen als een soort katvanger heeft gefungeerd, de rechtbank acht dit echter ongeloofwaardig. In de eerste plaats acht de rechtbank dat niet aannemelijk, omdat alle geldstromen naar de verdachte leiden. Daarnaast verklaart de verdachte inconsistent en heeft hij geen inzage willen geven in hetgeen is gebeurd. Tot slot is het ongeloofwaardig dat hij van een ander (ene onbekend gebleven [P 1] ) zomaar geldbedragen of een percentage van de omzet zou krijgen zonder dat de verdachte wetenschap had op welke wijze dat geld werd verdiend. Dit klemt te meer nu uit zijn eigen verklaring volgt dat hij wist dat via de website (van [bedrijf] ) allerlei bestellingen binnen kwamen en dat ook het geld binnen kwam (p. 390).

Ook [getuige A] heeft verklaard dat de verdachte bezig was met een bedrijf [bedrijf] ; hij noemt het zelfs het bedrijf van de verdachte (p. 426-427). Hij heeft de verdachte nog gevraagd hoe het met zijn bedrijf ging, waarop de verdachte heeft geantwoord dat het goed ging (p. 442).

Op grond van het voorgaande is de rechtbank, samen met de officier van justitie, van oordeel dat de voor medeplegen vereiste voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de mededader is komen vast te staan. De bijdrage van de verdachte aan de oplichting is naar het oordeel van de rechtbank van zodanig gewicht dat deze kan worden aangemerkt als medeplegen.

Witwassen

De verdediging heeft vrijspraak bepleit van het ten laste gelegde witwassen. Volgens de verdediging betreft het in de tenlastelegging vermelde bedrag de opbrengst van de geplaatste bestellingen via [bedrijf] BV gedurende de periode van 28 november tot 1 december 2014. Dat geld is direct afkomstig uit eigen misdrijf, te weten oplichting, aldus de verdediging.

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de Hoge Raad heeft geoordeeld dat het enkele storten van geldbedragen, die onmiddellijk afkomstig zijn uit eigen misdrijf, op eigen bankrekening onvoldoende is om te kunnen spreken van een gedraging die gericht is op het daadwerkelijk verbergen of verhullen van de criminele herkomst van de geldbedragen. Volgens de verdediging geldt de uitspraak van de Hoge Raad ook voor de situatie waarin geld van de eigen bankrekening wordt gehaald. Ook het geld opnemen om het vervolgens aan de mededader te geven is in de visie van de verdediging geen gedraging die de criminele herkomst van het geld verhult dan wel verbergt. Geen van de gedragingen van de verdachte heeft er direct toe geleid dat het geld in het economisch verkeer is gebracht waarmee de criminele herkomst niet meer te herleiden valt.

De rechtbank stelt vast dat in korte tijd, namelijk in de periode van 28 november 2014 tot 2 december 2014, op rekeningen van [bedrijf] BV vele bedragen zijn binnengekomen, bestemd voor de aankoop van elektronische apparatuur. In totaal gaat het om een bedrag van vele duizenden euro’s, dat geheel afkomstig is van een misdrijf, te weten de mede door de verdachte gepleegde oplichting. De verdachte was de enige beheerder van de bankrekeningen en als enige bevoegd om overschrijvingshandelingen te verrichten. Bedragen werden deels overgemaakt naar andere rekeningen ten name van [bedrijf] BV of naar rekeningen op naam van de verdachte. Van die rekeningen zijn bedragen contant opgenomen. Voorts zijn er bedragen naar derden overgemaakt, waarna er van die rekeningen wederom cash geld is opgenomen.

Hierdoor heeft de verdachte, samen met zijn mededader(s), crimineel geld in het reguliere economische verkeer gebracht. Uit de jurisprudentie over het verwerven en voorhanden hebben van geld uit zelf begane misdrijven, hetgeen zich in deze zaak voordoet, volgt dat in die gevallen het verwerven en voorhanden hebben tevens het verbergen of verhullen van de criminele herkomst van het geld moet omvatten. Gelijk de officier van justitie in haar requisitoir uiteen heeft gezet (mede in bijlage 2) is in totaal een bedrag van € 92.400,-- opgenomen van de diverse rekeningen. Anders dan de officier van justitie merkt de rechtbank deze geldopnames niet aan als een omzettingshandeling. Immers, het geld op een rekening bleef gewoon geld, zij het in contante vorm. Van omzetten was aldus geen sprake. De rechtbank is echter wel van oordeel dat door deze contante opnames de werkelijke aard en herkomst en de rechthebbende van dat geld is verborgen en verhuld. Dat contante geld is immers, anders dan het geld op de rekeningen, niet meer te traceren en niet meer te herleiden tot de oplichting of tot een bepaald persoon.

De rechtbank acht derhalve bewezen dat de verdachte als medepleger heeft bijgedragen aan het verhullen en verbergen van de herkomst van het geld en zich schuldig heeft gemaakt aan witwassen tot een bedrag van € 92.400,--..

Bewezenverklaring

Wettig en overtuigend is bewezen dat de verdachte het onder 1. primair en 2. primair ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:

hij in de periode van 25 augustus 2014 tot en met 16 januari 2015

in Nederland, meermalen,

tezamen en in vereniging met een ander of anderen,

met het oogmerk om zich en/of
(een
)ander wederrechtelijk te bevoordelen

(telkens) door het aannemen van een valse

hoedanigheid en door listige kunstgrepen en een

samenweefsel van verdichtsels, 584 consumenten/personen , (zie documentcode 1506241345.AMB) heeft bewogen

tot de afgifte van geldbedragen (in totaal ongeveer

143.581,07 euro), hebbende verdachte en/of zijn

mededader(s) toen aldaar
(telkens
)met vorenomschreven oogmerk - zakelijk

weergegeven - valselijk en listiglijk en bedrieglijk en in strijd met

de waarheid

- een (web)winkel/internetsite/advertentiesite (genaamd www. [bedrijf] .nl) opgericht

en zich (vervolgens) (telkens) (via internet) voorgedaan als een

betrouwbaar bedrijf (door gebruik te maken van het Webwinkel Keur) en (vervolgens)

- op de internetsite "www. [bedrijf] .nl", telefoons en (spel)computer(s) en tablets, te koop

aangeboden en (vervolgens)

- nadat 584 consumenten/personen,

telefoon(s
)en/of (spel)computer(s) en/of tablet(S) via voornoemde internetsite

"www. [bedrijf] .nl", hebben besteld en

nadat (vervolgens) die consument(en) / perso(o)n(nen), (met behulp van Ideal) geld hebben overgemaakt naar een

bankrekening op naam van [bedrijf] B.V.

en (vervolgens)

- nadat
devoor voornoemde bestelde goed(eren) , geldbedrag(en) waren

overgemaakt naar een bankrekening op naam van [bedrijf] B.V.

, die bestelde goed
(eren
)(telkens) niet hebben opgestuurd/verzonden naar voornoemde consument(en)/perso(o)n(en),

waardoor voornoemde consument(en)/perso(o)n(en) werd(en) bewogen tot

afgifte van geldbedrag(en);

hij in de periode van 25 augustus 2014 tot en met 16 januari 2015, in

Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen,
voorwerpen, te weten meerdere geldbedrag(en) (in totaal ongeveer 92.400 euro)

heeft verworven
envoorhanden gehad, terwijl hij en zijn mededader(s) wist(en) dat die voorwerp(en)

onmiddellijk afkomstig waren uit enig misdrijf.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

De overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan is gegrond op de redengevende inhoud van het voorgaande en op de inhoud van de wettige bewijsmiddelen, houdende tot bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Het vonnis zal in die gevallen waarin de wet dit vereist worden aangevuld met een later bij dit vonnis te voegen bijlage met daarin de inhoud dan wel de opgave van de bewijsmiddelen.

5.Strafbaarheid feiten

De bewezen feiten leveren op:

1.(primair)

medeplegen van oplichting, meermalen gepleegd

2.(primair)

medeplegen van witwassen, meermalen gepleegd.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.

De feiten zijn dus strafbaar.

6.Strafbaarheid verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit.

De verdachte is dus strafbaar.

7.Motivering straf

De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

De verdachte heeft samen met een of meer anderen ruim vijfhonderd consumenten opgelicht door zich op internet te presenteren als bonafide verkoper van elektronische apparatuur, tegen aantrekkelijke prijzen. Consumenten werden bewogen tot betaling van de koopsom en na bevestiging van de bestelling werden de producten vervolgens niet geleverd. Zodoende hebben de verdachte en zijn mededader(s) de slachtoffers veel geld afhandig gemaakt en in teleurstelling achtergelaten. Zulke oplichtingspraktijken schaden het vertrouwen in eerlijke handel en verstoren de werking van de populaire handel via internet. De rechtbank neemt het de verdachte kwalijk dat hij zich bij de oplichting kennelijk uitsluitend heeft laten leiden door geldelijk gewin en zich niet heeft bekommerd om de gevolgen voor de benadeelden.

De verdachte heeft voorts, samen met zijn mededader (s), vele duizenden euro’s witgewassen. Grote geldbedragen werden van de ene bankrekening naar de andere bankrekening verschoven, waarbij gebruik werd gemaakt van fictieve omschrijvingen. Tevens werden forse bedragen van de rekeningen gehaald door middel van pintransacties. De verdachte en de mededader(s) hebben daardoor de integriteit van het economische verkeer fors geschaad.

De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 27 mei 2016, waaruit blijkt dat de verdachte in Nederland niet eerder met justitie in aanraking is gekomen. Ook in andere landen in Europa is niet van enig justitieel contact gebleken. De rechtbank beschouwt de verdachte dan ook als first offender.

Gezien de ernst van de feiten kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een gevangenisstraf. Bij de bepaling van de duur van de gevangenisstraf heeft de rechtbank acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken plegen te worden opgelegd.

Alles afwegend zal de rechtbank de verdachte veroordelen overeenkomstig de door de officier van justitie geëiste straf. Gelet op de forse schade die de verdachte aan de slachtoffers heeft berokkend en de geraffineerde en professionele wijze waarop de verdachte en de mededader(s) te werk zijn gegaan, ziet zij geen aanleiding een deel van de straf voorwaardelijk op te leggen zoals de verdediging heeft bepleit.

De verdediging heeft verzocht de voorlopige hechtenis van de verdachte op te heffen, omdat er geen sprake meer zou zijn van ernstige bezwaren ten aanzien van de verdachte. Gelet op de inhoud van dit vonnis zijn naar het oordeel van de rechtbank wel degelijk ernstige bezwaren aanwezig, zodat het verzoek zal worden afgewezen.

8.In beslag genomen voorwerpen

De verdediging heeft verzocht te bepalen dat het restant van het inbeslaggenomen geldbedrag wordt uitgekeerd aan de slachtoffers die zich hebben gemeld.

Nu de verdachte op de voorgeschreven wijze afstand heeft gedaan van het onder hem inbeslaggenomen geldbedrag, ziet de rechtbank geen ruimte hierover een beslissing te nemen.

9.Vorderingen benadeelde partijen / schadevergoedingsmaatregelen

De in bijlage II genoemde personen (kolom 1) hebben zich als benadeelde partijen in het geding gevoegd ter zake van het onder 1 ten laste gelegde feit. Zij vorderen de in kolom 2 vermelde bedragen als vergoeding voor de door hen geleden schade.

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vorderingen, met dien verstande dat - voor zover van toepassing - het door het OM vergoede deel hierop in mindering dient te worden gebracht. Aan het toegewezen bedrag dient telkens een schadevergoedingsmaatregel te worden gekoppeld, met als vervangende hechtenis één dag.

De verdediging heeft primair bepleit de vorderingen af te wijzen, subsidiair heeft zij zich aangesloten bij de conclusie van de officier van justitie.

Nu is komen vast te staan dat aan alle benadeelde partijen door het onder 1 bewezen verklaarde strafbare feit rechtstreeks schade is toegebracht en de gevorderde schadevergoedingen niet inhoudelijk zijn weersproken, zullen de vorderingen worden toegewezen, met inachtneming van het volgende.

De officier van justitie heeft medegedeeld dat aan alle benadeelde partijen een uitkering is gedaan van 40% van het door hen opgevoerde schadebedrag. Voor zover deze uitkering niet is vermeld in het voegingsformulier, zal de rechtbank deze uitkering in mindering brengen op het toe te wijzen bedrag.

De benadeelde partij [L 1] heeft naast een bedrag ter vergoeding van materiële schade tevens een verzoek ingediend om proceskosten te vergoeden, te weten de kosten van een aangetekende brief (€ 21,15). De rechtbank zal deze kosten toevoegen aan de materiële schade, zodat het toe te wijzen bedrag in totaal € 154,23 zal bedragen (60% x € 221,80 +

€ 21,15).

De benadeelde partij [J 1] heeft in het voegingsformulier vermeld dat de materiële schade

€ 407,80 bedraagt. In het aan het strafdossier toegevoegde formulier is niet vermeld welk bedrag als schadevergoeding wordt gevorderd. De rechtbank leest het formulier zo, dat de benadeelde partij bedoeld heeft een bedrag van € 407,80 te vorderen, met de wettelijke rente. Een deel van dit bedrag, te weten 60%, zal door de rechtbank worden toegewezen.

De benadeelde partij [V 1] heeft in het voegingsformulier vermeld dat de materiële schade € 192,80 bedraagt. In het aan het strafdossier toegevoegde formulier is niet vermeld welk bedrag als schadevergoeding wordt gevorderd, maar wel de woorden “resterende 60%”. De rechtbank leest het formulier daarom zo, dat de benadeelde partij bedoeld heeft een bedrag van € 115,68 te vorderen, inclusief de wettelijke rente. Dit bedrag zal worden toegewezen.

Voor het overige zullen de vorderingen van de benadeelde partijen worden afgewezen voor zover zij het bedrag van 60% van het schadebedrag te boven gaan.

Nu de verdachte het strafbare feit, ter zake waarvan schadevergoedingen zullen worden toegekend, samen met een of meer mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Indien en voor zover (de) mededader(s) een benadeelde partij betaalt is de verdachte in zoverre jegens die benadeelde partij van deze betalingsverplichting bevrijd.

De benadeelde partijen hebben gevorderd de te vergoeden bedragen te vermeerderen met wettelijke rente. De rechtbank bepaalt dat de te vergoeden schadebedragen vermeerderd worden met wettelijke rente vanaf 16 januari 2015.

Nu de vorderingen van de benadeelde partijen (in overwegende mate) zullen worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten door de benadeelde partijen gemaakt, tot op heden begroot op nihil en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken.

Tevens wordt (telkens) oplegging van de hierna te noemen maatregel als bedoeld in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht passend en geboden geacht.

10.Toepasselijke wettelijke voorschriften

Gelet is op de artikelen 36f, 47, 57, 326 en 420bis van het Wetboek van Strafrecht.

11.Bijlagen

De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.

12.Beslissing

De rechtbank:

verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1. primair en 2. primair ten laste gelegde feiten, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert de hiervoor vermelde strafbare feiten;

verklaart de verdachte strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot een
gevangenisstraf voor de duur van 2 (twee) jaren;

beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering, in voorlopige hechtenis en in detentie in het buitenland ingevolge een Nederlands verzoek om uitlevering is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover deze tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht;

wijst af het verzoek tot opheffing van de voorlopige hechtenis;

veroordeelt de verdachte hoofdelijk met diens mededader, des dat de een betalende de ander zal zijn bevrijd, om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan de in kolom 1 van bijlage II vermelde benadeelde partijen, de in kolom 3 vermelde bedragen te betalen, telkens te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 16 januari 2015 tot aan de dag der algehele voldoening, met dien verstande dat indien en voor zover een mededader betaalt de verdachte in zoverre van deze verplichting is bevrijd;

veroordeelt de verdachte in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden aan de zijde van de benadeelde partij begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken;

wijst af het door de benadeelde partijen meer of anders gevorderde;

legt aan de verdachte
de maatregel tot schadevergoedingop, telkens inhoudende de verplichting aan de staat ten behoeve van de benadeelde partijen te betalen de in kolom 3 vermelde bedragen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 16 januari 2016 tot aan de dag van de algehele voldoening; beveelt telkens dat bij gebreke van volledige betaling en volledig verhaal van het in kolom 3 vermelde bedrag vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van
1 dag; toepassing van de vervangende hechtenis heft de betalingsverplichting niet op; met dien verstande dat de verdachte telkens van deze betalingsverplichting is bevrijd voor zover de mededader de schade heeft vergoed;

verstaat dat betaling aan een benadeelde partij, waaronder begrepen betaling door zijn mededader, tevens geldt als betaling aan de staat ten behoeve van die benadeelde partij en omgekeerd.

Dit vonnis is gewezen door:

mr. A. Verweij, voorzitter,

en mrs. K. Helmich en B.M.R.M. Edelhauser-van Vlijmen, rechters,

in tegenwoordigheid van D.J. Boogert, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op de datum die in de kop van dit vonnis is vermeld.

De jongste rechter is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.

Bijlage I

Tekst tenlastelegging

Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat

1. primair)

hij in of omstreeks de periode van 25 augustus 2014 tot en met 16 januari 2015

te Rotterdam en/of Haarlem en/of Alkmaar en/of Deventer en/of elders in

Nederland, meermalen, althans éénmaal,

tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (telkens)

met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk te bevoordelen

(telkens) door het aannemen van een valse naam en/of van een valse

hoedanigheid en/of door een of meer listige kunstgrepen en/of door een

samenweefsel van verdichtsels, 584 consumenten/personen, althans één of

meerdere perso(o)n(en) (zie documentcode 1506241345.AMB) heeft bewogen

tot de afgifte van één of meerdere geldbedrag(en) (in totaal ongeveer

143.581,07 euro), in elk geval van enig goed, hebbende verdachte en/of zijn

mededader(s) toen aldaar (telkens) met vorenomschreven oogmerk - zakelijk

weergegeven - valselijk en/of listiglijk en/of bedrieglijk en/of in strijd met

de waarheid (telkens)

- een (web)winkel/internetsite/advertentiesite (genaamd www. [bedrijf] .nl) opgericht

en/of zich (vervolgens) (telkens) (via internet) voorgedaan als een

betrouwbaar bedrijf (door gebruik te maken van het Webwinkel Keur) en/of

(vervolgens)

- op de internetsite "www. [bedrijf] .nl", althans een internetsite, telefoons en/of (spel)computer(s) en/of tablets, althans één of meerder goed(eren) te koop

aangeboden en/of (vervolgens)

- nadat 584 consumenten/personen, althans één of meerdere perso(o)n(en) één of

meerdere telefoon(s) en/of (spel)computer(s) en/of tablet(s),

althans één of meerdere goed(eren), via voornoemde internetsite

"www. [bedrijf] .nl", althans een internetsite, heeft/hebben besteld en/of

nadat (vervolgens) die consument(en)/perso(o)n(en), althans één of meerdere perso(o)n(en)(met behulp van Ideal) geld heeft/hebben overgemaakt naar een

bankrekening op naam van [bedrijf] B.V. en/of verdachte en/of zijn mededader(s)

en/of (vervolgens)

- nadat het voor voornoemde bestelde goed(eren) geldbedrag(en) was/waren

overgemaakt naar een bankrekening op naam van [bedrijf] B.V. en/of verdachte

en/of zijn mededaders, die/dat bestelde goed(eren) (telkens) niet

heeft/hebben opgestuurd/verzonden naar voornoemde

consument(en)/perso(o)n(en),

waardoor voornoemde consument(en)/perso(o)n(en) (telkens) werd(en) bewogen tot

afgifte van (een) geldbedrag(en);

(subsidiair)

[bedrijf] B.V. en/of [getuige A] en/of één of meer andere onbekend gebleven

perso(o)n(en) in of omstreeks de periode van 25 augustus 2014 tot en met 16

januari 2015 te Rotterdam en/of Haarlem en/of Alkmaar en/of Deventer en/of

elders in Nederland, meermalen, althans éénmaal,