Eiseres vordert betaling van openstaande bedragen voor gastouderdiensten, gebaseerd op facturering van beschikbare uren. Gedaagde betwist dit en stelt dat facturering op basis van daadwerkelijk gewerkte uren had moeten plaatsvinden, conform de overeenkomst.
De kantonrechter stelt vast dat de schriftelijke overeenkomsten facturering op basis van daadwerkelijk gewerkte uren voorschrijven. Eiseres kon het bestaan van een afwijkende afspraak niet voldoende onderbouwen en haar bewijsaanbod werd afgewezen wegens onvoldoende specificatie.
De rechter oordeelt dat eiseres zonder deugdelijke grond heeft gefactureerd op basis van beschikbaarheid, waardoor gedaagde onverschuldigd heeft betaald. De vordering van eiseres wordt afgewezen en haar wordt veroordeeld tot terugbetaling van het teveel betaalde bedrag met rente, alsmede in de proceskosten.
Het vonnis is gewezen door kantonrechter L.J. van Die en uitgesproken te Rotterdam op 6 september 2013.