ECLI:NL:RBROE:2009:BK2837

• Datum uitspraak: 4 november 2009
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: 95745 / JE RK 09-1157
• Instantie: Rechtbank Roermond
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht
• Uitkomst: Overig
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: P.C.G. Brants
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Niet-ontvankelijkheid beroep tegen indicatiebesluit beschermd wonen

Eiser heeft bezwaar gemaakt tegen een indicatiebesluit van Stichting Bureau Jeugdzorg Limburg waarin de minderjarige werd geïndiceerd voor ZZP3 beschermd wonen. Verweerder heeft het bezwaar gehonoreerd en de indicatie verhoogd naar ZZP-5c, waarmee eiser in materiële zin is tegemoetgekomen.

Eiser betoogt dat verweerder zich moet houden aan het bestuursrechtelijke kader en maakt bezwaar tegen de ondertekening en bevoegdheidskwestie van het besluit. De rechtbank overweegt dat zij alleen rechtsvragen kan beantwoorden indien sprake is van een materieel geschil en dat voor ontvankelijkheid een voldoende procesbelang vereist is.

Aangezien verweerder aan het bezwaar heeft voldaan en het materiële geschil daarmee is weggenomen, oordeelt de rechtbank dat het beroep niet-ontvankelijk is. Het belang van eiser om een principiële uitspraak te verkrijgen is onvoldoende als procesbelang. De rechtbank wijst de proceskostenveroordeling af.

Tegen deze beslissing staat hoger beroep open bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen zes weken na verzending van de uitspraak.

Uitkomst: Het beroep van eiser wordt niet-ontvankelijk verklaard wegens gebrek aan procesbelang.

Uitspraak

RECHTBANK ROERMOND

Sector civielrecht

Zaak-/rolnummer: 95745 / JE RK 09-1157

Beschikking van 04 november 2009

In de zaak van:

[eiser],

wonende te [woonplaats], [adres],

hierna te noemen eiser,

tegen:

Stichting Bureau Jeugdzorg Limburg,

kantoorhoudende te 6040 AA Roermond, Postbus 34,

hierna te noemen verweerder,

Als belanghebbenden merkt de rechtbank aan:

- [minderjarige], geboren op [geboortedatum] 1994,

hierna te noemen de minderjarige;

- [vH],

wonende te [woonplaats], [adres].

1. Het verloop van de procedure

1.1. Dit blijkt uit het volgende:

- het indicatiebesluit d.d. 14 januari 2009, kenmerk B C74 6DFGS;

- het bezwaarschrift d.d. 30 maart 2009 van eiser tegen voormeld indicatiebesluit;

- de beslissing op bezwaar d.d. 22 juli 2009;

- het beroepschrift, met bijlagen, d.d. 21 augustus 2009;

- de mondelinge behandeling d.d. 22 september 2009 van de inhoud waarvan de griffier aantekening heeft gehouden.

Bij de behandeling zijn verschenen:

- eiser;

- [vH],

- mr. H. Engels, namens verweerder.

1.2. Ter zitting heeft eiser een kostenoverzicht overgelegd, betreffende kopieer-, porto- en reiskosten. Voorts heeft eiser een brief van verweerder overgelegd d.d. 18 augustus 2009, met bijlagen.

2. De vaststellingen en overwegingen

2.1. Bij besluit van 14 januari 2009, kenmerk B C74 6DFGS heeft verweerder [minderjarige] geïndiceerd voor ZZP3 (C-groep) beschermd wonen.

Tegen dit besluit heeft verweerder bezwaar gemaakt en gevorderd de eerder geïndiceerde en toegekende ZZP5 (C-groep) voorziening te continueren.

2.2 Bij het onderhavige besluit op bezwaar heeft verweerder het bezwaar van eiser gehonoreerd en beslist de huidige indicatie te verhogen naar ZZP-5c.

Voorts heeft verweerder in datzelfde besluit onderkend dat het besluit in primo niet voldoende is onderbouwd en eiser bij de totstandkoming daarvan onvoldoende is betrokken.

Voorts maakt verweerder, naar aanleiding van de door eiser opgeworpen bezwaren, er melding van dat indicatiebesluiten in geen enkel geval ondertekend worden nu die besluiten namens de stichting, en niet in persoon, worden genomen.

2.3. De kinderrechter stelt vast dat eiser door verweerder in materiële zin geheel is tegemoetgekomen in zijn bewaren

Ter zitting heeft eiser – desgevraagd - over zijn procesbelang naar voren gebracht dat hij van mening is dat verweerder zich dient te houden aan het bestuursrechtelijke kader. Eiser geeft aan dat hij zich niet kan verenigen met verweerders oordeel omtrent de ondertekenings- en bevoegdheidskwestie.

2.4. De kinderrechter overweegt dat hij in het kader van de Algemene wet bestuursrecht alleen dan tot het beantwoorden van rechtsvragen is geroepen indien nog sprake is van een materieel geschil met betrekking tot een besluit van een bestuursorgaan. De kinderrechter ziet zich in onderhavig beroep derhalve vooreerst voor de vraag gesteld of eiser als eiser een (voldoende) procesbelang heeft bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het bestreden besluit. Voor een ontvankelijk bezwaar of beroep is vereist dat kan worden gewezen op enig direct tot de rechtsstrijd tussen partijen te herleiden (proces)belang bij een beslissing van de kinderrechter. In het onderhavige geval is verweerder bij het bestreden besluit aan het materiële bezwaar tegemoetgekomen. Op grond van het voorgaande concludeert de kinderrechter dan ook dat het daartegen ingestelde beroep voor niet-ontvankelijk moet worden gehouden. Het in het verkrijgen van een principiële uitspraak van de kinderrechter gelegen belang kan naar het oordeel van de kinderrechter niet als voldoende procesbelang worden aangemerkt. Gelet op deze beslissing ziet de kinderrechter geen aanleiding tot veroordeling van verweerder in de door eiser gevraagde proceskosten.

2.5. Mitsdien beslist de kinderrechter als volgt.

2.6. Tegen deze beslissing dient – desgewenst - hoger beroep te worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

3. De beslissing

De kinderrechter

3.1. verklaart eiser niet-ontvankelijk in zijn beroep;

Deze beslissing is gegeven door mr. P.C.G. Brants, kinderrechter, en ter openbare terechtzitting van 04 november 2009 uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier.

Een belanghebbende en verweerder kunnen tegen deze uitspraak hoger beroep instellen bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, Postbus 20019, 2500 EA 's-Gravenhage. De termijn voor het indienen van het beroepschrift is zes weken en vangt aan met ingang van de dag na die waarop het afschrift van deze uitspraak is verzonden.