Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Team Strafrecht
Meervoudige kamer
Zittingsplaats Zwolle
Parketnummer: 08.031948-23 (P)
Datum vonnis: 27 januari 2026
Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:
[verdachte],
geboren op [geboortedatum] 1988 in [geboorteplaats],
wonende aan de [woonplaats].
1.Het onderzoek op de terechtzitting
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 13 januari 2026.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van wat door verdachte en de raadsman mr. R. van Maaren, advocaat in Arnhem, naar voren is gebracht.
2.De tenlastelegging
De verdenking komt er, kort en bondig weergegeven, op neer dat verdachte op 10 juli 2022 in Slagharen openlijk en in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] (
primair), dan wel samen met een ander [slachtoffer 1] en
primair), dan wel samen met een ander [slachtoffer 1] en
[slachtoffer 2] heeft mishandeld (
subsidiair).
subsidiair).
Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat:
primair
hij op of omstreeks 10 juli 2022 te Slagharen, gemeente Hardenbergopenlijk, te weten in Attractie- & Vakantiepark Slagharen, in elk geval op of aan de openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats,in vereniginggeweld heeft gepleegd tegen een of meerdere perso(o)n(en), te weten [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] door- die [slachtoffer 2] bij de kleding en/of het haar en/of de nek vast te pakken en/of die [slachtoffer 2] (vervolgens) naar achteren te trekken en/of- die [slachtoffer 2] op/tegen het hoofd en/of het lichaam te schoppen en/of te slaan en/of- die [slachtoffer 1] op/tegen het hoofd en/of het lichaam te schoppen en/of- die [slachtoffer 1] op/tegen het hoofd en/of het lichaam te slaan;subsidiairhij op of omstreeks 10 juli 2022 te Slagharen, gemeente Hardenbergtezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen[slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] heeft mishandeld door- die [slachtoffer 2] bij de kleding en/of het haar en/of de nek vast te pakken en/of die [slachtoffer 2] (vervolgens) naar achteren te trekken en/of- die [slachtoffer 2] op/tegen het hoofd en/of het lichaam te schoppen en/of te slaan en/of- die [slachtoffer 1] op/tegen het hoofd en/of het lichaam te schoppen en/of- die [slachtoffer 1] op/tegen het hoofd en/of het lichaam te slaan.
3.De voorvragen
3.1
De geldigheid van de dagvaarding en de bevoegdheid van de rechtbank
De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is en dat zij bevoegd is tot kennisneming van deze zaak.
3.2
De ontvankelijkheid van de officier van justitie
3.2.1
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft, met verwijzing naar de gang van zaken en het tijdsverloop in deze zaak, bepleit dat de officier van justitie niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vervolging. Volgens de verdediging is sprake van een onherstelbare inbreuk op het recht op een eerlijk proces, die niet op een aan de eisen van een behoorlijke en effectieve verdediging beantwoordende wijze is of kan worden gecompenseerd. Het handelen van het Openbaar Ministerie zou daarom met niet-ontvankelijkheid moeten worden gesanctioneerd.
3.2.2
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft naar voren gebracht dat het tijdsverloop in deze zaak inderdaad onwenselijk is, maar niet uitsluitend aan het Openbaar Ministerie is te wijten. Het tijdsverloop is ook gelegen in de onderzoekswensen van de verdediging en de termijn waarbinnen de getuigen bij de rechter-commissaris konden worden gehoord. Van een situatie die ingevolge artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) tot niet-ontvankelijkheid kan leiden is geen sprake.
3.2.3
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank stelt voorop dat in artikel 167, eerste lid, Sv aan het Openbaar Ministerie de bevoegdheid is toegekend om zelfstandig te beslissen of naar aanleiding van een ingesteld opsporingsonderzoek vervolging moet plaatsvinden. De beslissing van het Openbaar Ministerie om tot vervolging over te gaan leent zich slechts in zeer beperkte mate voor een inhoudelijke rechterlijke toetsing.
In het geval het instellen of voortzetten van de vervolging onverenigbaar is met beginselen van goede procesorde, kan plaats zijn voor een niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie. Bij de toepassing daarvan wordt niet toegekomen aan de inhoudelijke beraadslaging. Gelet op deze ingrijpende gevolgen, is het bestendige rechtspraak dat niet-ontvankelijk van het Openbaar Ministerie moet worden beschouwd als een uiterste sanctie, die alleen in zeer uitzonderlijke gevallen kan worden toegepast (vlg. HR 1 december 2020, ECLI:NL:HR:2020:1889).
De verdediging heeft gewezen op het tijdsverloop en het feit dat uiteindelijk vrijwel direct na de indiening van een verzoek tot eindezaakverklaring werd overgegaan tot het plannen van de zaak (door de verdediging aangeduid als ‘reactief overgaan tot planning van een strafzaak’). Hoewel de rechtbank zich kan voorstellen dat in het bijzonder het tijdsverloop erg vervelend is geweest voor verdachte, is naar het oordeel van de rechtbank geen sprake van een in de rechtspraak bedoelde uitzonderlijke situatie, waarin niet-ontvankelijkheidverklaring moet volgen.
De rechtbank verwerpt het verweer en stelt vast dat de officier van justitie ontvankelijk in de vervolging.
3.3
Geen redenen voor schorsing van de vervolging
De rechtbank heeft tot slot vastgesteld dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
4.De bewijsmotivering
4.1
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht de primair ten laste gelegde openlijke geweldpleging wettig en overtuigend bewezen, met uitzondering van het schoppen van [slachtoffer 1].
4.2
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft zich voor wat betreft de bewezenverklaring van het primaire feit gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
4.3
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank komt op grond van de hieronder opgenomen feiten en omstandigheden, die in de bewijsmiddelen [1] zijn vervat en waarop de bewezenverklaring steunt, tot een bewezenverklaring van de primair ten laste gelegde openlijke geweldpleging.
De rechtbank overweegt als volgt.
De feiten en omstandigheden
Op 10 juli 2022 is in Attractie- & Vakantiepark Slagharen een ruzie ontstaan tussen verdachte (hierna op verzoek van verdachte aangeduid met de voornaamwoorden ‘hen/hun’) en hun zus, [medeverdachte 1], enerzijds en de heer [slachtoffer 1] (hierna: [slachtoffer 1]) en mevrouw [slachtoffer 2] (hierna: [slachtoffer 2]) anderzijds. De aanleiding van deze ruzie was het voordringen in de rij voor een achtbaan door het nichtje van [slachtoffer 1]. [medeverdachte 1] sprak haar en [slachtoffer 1] daarop aan, waarna tussen [medeverdachte 1] en [slachtoffer 1] een kort gesprek plaatsvond, waarin [slachtoffer 1] aanbood om samen met zijn nichtje achteraan te sluiten en [medeverdachte 1] aangaf dat dit niet nodig was. Zij zijn vervolgens allemaal in de attractie gegaan. [2]
Na afloop gingen verdachte en [medeverdachte 1] naar het toilet. In het toiletgebouw werd verdachte aangesproken door [slachtoffer 1]. [slachtoffer 1] vroeg wat nou eigenlijk precies het probleem was geweest. Verdachte gaf aan dat hun zus gefrustreerd was geweest doordat de hele dag al mensen hadden voorgedrongen, maar dat het zo goed was. [3]
Buiten het toiletgebouw ontstond vervolgens een discussie tussen [medeverdachte 1] en [slachtoffer 1]. Daarbij raakten ook [slachtoffer 2] en een andere man (die later de vader van het meisje dat had voorgedrongen bleek te zijn) betrokken. Tijdens de discussie liepen de spanningen op. [4]
Wat er vervolgens gebeurde is op camerabeelden vastgelegd, onder meer op camerabeelden van Attractie- & Vakantiepark Slagharen, die in een proces-verbaal van bevindingen zijn omschreven door verbalisant [verbalisant 1]. Volgens verbalisant [verbalisant 1] is op deze beelden te zien dat partijen om 18.12 uur uit elkaar lijken te gaan, maar dat [slachtoffer 1] dan op [medeverdachte 1] afloopt en haar met zijn handen een duwtje naar achteren geeft. Vervolgens ziet verbalisant [verbalisant 1] [slachtoffer 2] naar de groep terugrennen en met haar rechterarm bewegen in de richting van [medeverdachte 1]. [5]
Daarnaast zijn beelden beschikbaar die met een mobiele telefoon door een omstander zijn gemaakt. Verbalisant [verbalisant 2] verklaart dat op deze beelden het volgende is te zien. [slachtoffer 2] raakt [medeverdachte 1] met haar rechterarm tegen haar hoofd. [medeverdachte 2] loopt dan richting [slachtoffer 2] en zij steken allebei hun armen naar voren en raken elkaar met hun handen. [medeverdachte 2] valt. [slachtoffer 1] rent naar [medeverdachte 2]. [medeverdachte 1] gaat op beide mannen liggen. [verdachte] valt dan ook op de grond bij [medeverdachte 2] en [slachtoffer 1]. [medeverdachte 1] ligt dan op [slachtoffer 1] en [medeverdachte 2] kruipt iets naar achteren. [slachtoffer 2] komt dan van rechts in beeld aanrennen en loopt naar [medeverdachte 1], [medeverdachte 2] en [slachtoffer 1]. […] Dan maakt ze met haar rechterbeen een beweging richting [medeverdachte 2]. Het lijkt dat ze [medeverdachte 2] schopt en hem ook raakt. […] [medeverdachte 1] is ondertussen van [slachtoffer 1] af en ligt ook op de grond. […] [slachtoffer 1] ligt nog steeds op de grond. Aan de beweging van [medeverdachte 1] te zien lijkt het erop dat zij haar arm los rukt. Dit lijkt zo omdat zij haar rechterarm krachtig naar achteren trekt. [medeverdachte 1] tilt dan haar been omhoog en trapt haar been krachtig naar beneden. Vervolgens schopt [medeverdachte 1] met haar rechterbeen richting [slachtoffer 1] die nog op de grond ligt. […] Links in beeld loopt [medeverdachte 1] naar [slachtoffer 2] en pakt haar van de linkerkant om haar nek vast. [slachtoffer 2] draait zich dan om en aan haar bewegingen te zien slaat zij [medeverdachte 1] drie keer met haar rechterarm. [medeverdachte 1] en [slachtoffer 2] liggen dan op de grond. […] [verdachte] komt er dan links bij staan en hij maakt met zijn rechterbeen een beweging richting [slachtoffer 2]. Aan de beweging te zien schopt hij [slachtoffer 2], maar je ziet niet dat zij daadwerkelijk geraakt wordt. […] [6]
Tijdens het onderzoek ter terechtzitting heeft verdachte bekend dat hen [slachtoffer 1], toen [slachtoffer 1] met hun vader op de grond lag, een of twee klappen heeft gegeven tegen zijn achterhoofd. Daarnaast heeft verdachte bekend dat hen [slachtoffer 2], toen zij met hun zus op de grond lag, bij haar capuchon heeft gepakt (waarbij hij ongetwijfeld ook haren heeft vastgehad) en naar achteren heeft getrokken. [7]
Overwegingen en oordeel
De rechtbank stelt op basis van de bewijsmiddelen vast dat verdachte en [medeverdachte 1] de volgende geweldshandelingen hebben gepleegd. [medeverdachte 1] heeft, toen [slachtoffer 1] met haar vader op de grond lag, [slachtoffer 1] geschopt. Verdachte heeft [slachtoffer 1] op dat moment een of twee klappen gegeven tegen zijn achterhoofd. [medeverdachte 1] heeft [slachtoffer 2] bij het haar en de nek vastgepakt. Toen [medeverdachte 1] en [slachtoffer 2] samen op de grond lagen heeft verdachte [slachtoffer 2] bij haar capuchon en het haar gepakt en naar achteren getrokken. Daarnaast heeft verdachte [slachtoffer 2] geschopt.
De gedragingen van verdachte staan naar het oordeel van de rechtbank niet op zichzelf, maar vormen een onderdeel van het gezamenlijk optreden met [medeverdachte 1]. Daarbij geldt dat verdachte een voldoende significante bijdrage heeft geleverd, om te kunnen spreken van geweld ‘in vereniging’.
Het geweld is gepleegd in een Attractie- & Vakantiepark. Dit betreft een voor (een willekeurig) publiek toegankelijke plaats. Bovendien waren er ook daadwerkelijk personen aanwezig die het in vereniging gepleegde geweld (gedeeltelijk) hebben gezien.
De rechtbank is van oordeel dat het primair ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen is.
4.4
De bewezenverklaring
De rechtbank acht op grond van de opgegeven bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat:
primair
hij op 10 juli 2022 te Slagharen, gemeente Hardenberg,openlijk, te weten in Attractie- & Vakantiepark Slagharen,in vereniginggeweld heeft gepleegd tegen meerdere personen, te weten [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] door- [slachtoffer 2] bij de kleding en/of het haar vast te pakken en die [slachtoffer 2] vervolgens naar achteren te trekken en- [slachtoffer 2] tegen het lichaam te schoppen en- [slachtoffer 1] op/tegen het hoofd te slaan.
De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij verdachte daarvan zal vrijspreken.
5.
De kwalificatie van het bewezen verklaarde
De kwalificatie van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde levert op:
primair
het misdrijf:
openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen.
openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen.
6.De strafbaarheid van het bewezen verklaarde en verdachte
Het beroep op noodweer en noodweerexces
De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat sprake is van noodweer dan wel noodweerexces. De officier van justitie vindt dat daarvan geen sprake is en dat deze verweren van de verdediging moeten worden verworpen. Volgens de officier van justitie kunnen [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] weliswaar als de agressors worden aangemerkt, maar moet het daarop volgende handelen van verdachte niet als verdedigend, maar eveneens als aanvallend worden beschouwd.
De rechtbank stelt op basis van de wettige bewijsmiddelen vast dat [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] de volgende geweldshandelingen hebben gepleegd. [slachtoffer 2] heeft [medeverdachte 1] met haar rechterarm tegen het hoofd geslagen en aan haar haren getrokken, waarna [medeverdachte 1] op de grond is gevallen. [slachtoffer 1] heeft [medeverdachte 2] van achteren aangevallen en meerdere malen (met kracht) tegen het hoofd van [medeverdachte 2] geslagen, terwijl [medeverdachte 2] op de grond lag. [slachtoffer 2] heeft tegen het hoofd van [medeverdachte 2] geschopt.
Verdachte heeft bij zowel de politie als tijdens het onderzoek ter terechtzitting verklaard dat hen werd geconfronteerd met een onmiddellijke wederrechtelijke aanranding van verdachte zelf, van [medeverdachte 1] en de vader van verdachte ([medeverdachte 2]) door [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2].
Verdachte heeft over hun eigen handelen verklaard dat hen heeft geprobeerd om de-escalerend op te treden en weg te lopen, maar vervolgens zag hoe hun vader en zus werden aangevallen. Verdachte heeft naar eigen zeggen geprobeerd om [slachtoffer 1] van hun vader af te krijgen, omdat hen bang was dat hun vader zou worden doodgeslagen. Verdachte deed dit eerst met de klap(pen) tegen het achterhoofd en daarna door aan [slachtoffer 1] te trekken. Vervolgens zag verdachte hun zus met [slachtoffer 2] op de grond liggen en heeft hen geprobeerd om [slachtoffer 2] van hun zus af te krijgen.
Deze verklaring van verdachte vindt steun in de verklaring die op 1 juli 2024 bij de rechter-commissaris is afgelegd door onafhankelijke getuige [getuige] (hierna: [getuige]). [getuige] bevond zich op een paar meter afstand van het gevecht en heeft het van begin tot het eind gezien. Volgens [getuige] moeten [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] als de aanstichters en agressors worden beschouwd. Daarbij beschrijft [getuige] onder andere dat [slachtoffer 1] ineens op de vader van verdachte afging, onverwachts uithaalde en de vader van verdachte sloeg terwijl hij op de grond lag. Daarnaast beschrijft [getuige] dat hij heeft gezien dat de zus van verdachte in paniek was, [slachtoffer 1] van haar vader probeerde te halen en zelf ook werd aangevallen door [slachtoffer 2].
Alles afwegend is de rechtbank van oordeel dat sprake was van een ogenblikkelijke en wederrechtelijke aanranding van het lijf van [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2]. De handelingen van verdachte kunnen, gelet op diens bedoeling en de uiterlijke verschijningsvorm van hun gedrag, worden aangemerkt als verdedigingshandelingen. Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat de situatie zodanig was dat de wijze van verdediging als noodzakelijk en geboden moet worden beschouwd. De door verdachte toegepaste geweldshandelingen stonden in redelijke verhouding tot het geweld van de wederrechtelijke aanranding.
De rechtbank honoreert het beroep op noodweer. Verdachte zal daarom worden ontslagen van alle rechtsvervolging.
7.De beslissing
De rechtbank:
bewezenverklaring
- verklaart bewezen dat verdachte het primair ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;
- verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij;
strafbaarheid feit
- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar;
- verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare oplevert:
primair
het misdrijf:
openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen;
openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen;
strafbaarheid verdachte
- verklaart verdachte niet strafbaar voor het bewezen verklaarde en ontslaat verdachte van alle rechtsvervolging.
Dit vonnis is gewezen door mr. R.J. Postma, voorzitter, mr. A. van Holten en mr. S.H. Peper, rechters, in tegenwoordigheid van mr. N. Klunder, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 27 januari 2026.
Buiten staat
Mr. S.H. Peper is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.