ECLI:NL:RBOVE:2014:6692

• Datum uitspraak: 16 december 2014
• Publicatiedatum: 16 december 2014
• Zaaknummer: ak_14 _ 626
• Instantie: Rechtbank Overijssel
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: H.R. Schimmel
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 7 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Beroep tegen WOZ-beschikking en proceskostenvergoeding na hoorzitting

Eiser is eigenaar van een woning in Nijkerk waarvan de WOZ-waarde door verweerder is vastgesteld en waartegen bezwaar en beroep zijn ingesteld. Verweerder stelde dat het beroep niet-ontvankelijk was wegens te late indiening, omdat de uitspraak op bezwaar op 17 januari 2014 zou zijn verzonden.

De rechtbank oordeelde dat verweerder onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat de uitspraak op bezwaar daadwerkelijk op die datum is verzonden, mede omdat deze niet aangetekend is verzonden en het bewijs slechts bestond uit een schermprint die geen daadwerkelijke verzending aantoonde. Hierdoor was het beroep tijdig ingediend en ontvankelijk.

Verder stond ter discussie of een proceskostenvergoeding voor een hoorzitting op 8 januari 2014 terecht was toegekend. De rechtbank concludeerde dat deze hoorzitting wel degelijk heeft plaatsgevonden en dat eiser's gemachtigde daarbij de onroerende zaak heeft toegelicht, waardoor het niet toekennen van proceskostenvergoeding onterecht was.

De uitspraak op bezwaar werd vernietigd voor zover deze de proceskostenvergoeding betreft en de rechtbank stelde de proceskostenvergoeding vast op €1.101,15, waarbij reeds betaalde kosten in mindering werden gebracht. Verweerder werd tevens veroordeeld het betaalde griffierecht te vergoeden.

Uitkomst: Het beroep wordt ontvankelijk verklaard en de proceskostenvergoeding voor de hoorzitting wordt toegekend en vastgesteld op €1.101,15.

Uitspraak

RECHTBANK OVERIJSSEL

Bestuursrecht

Zittingsplaats Zwolle

Registratienummer: Awb 14/626

uitspraak van de enkelvoudige belastingkamer in de zaak tussen

[eiser],

wonende te Nijkerk, eiser,
gemachtigde: G. Gieben

en

de heffingsambtenaar van het gemeenschappelijk belastingkantoor Lococensus-Tricijn (GBLT), verweerder,

gemachtigde: W.J. Nieuwenhuis

14/626

Procesverloop

Ingevolge de Wet waardering onroerende zaken (hierna: de Wet WOZ) heeft verweerder de waarde van de onroerende zaak [adres] te Nijkerk vastgesteld bij beschikking, van 28 februari 2013. Daarbij is de waarde vastgesteld op € 476.000,-- per waardepeildatum
1 januari 2012 voor het belastingjaar 2013. Tegelijk met deze beschikking heeft verweerder eiser voor het belastingjaar 2013 een aanslag onroerendezaakbelasting (OZB) opgelegd van
€ 471,72.

Bij uitspraak op bezwaar van 20 januari 2014 heeft verweerder het tegen de beschikking gemaakte bezwaar (gedeeltelijk) gegrond verklaard. Tegen deze uitspraak op bezwaar is beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

Het beroep is op 9 juli 2014 ter zitting behandeld. Namens eiser is gemachtigde B.M.T. Claasen, als vervanger van G. Gieben, verschenen. Verweerder heeft zich doen vertegenwoordigen door W.J. Nieuwenhuis. Het onderzoek ter zitting is geschorst teneinde verweerder in de gelegenheid te stellen informatie aan de rechtbank te doen toekomen. Verweerder heeft op 15 juli 2014 informatie aan de rechtbank toegezonden, waarop namens eiser is gereageerd op 15 september 2014.

Na verkregen toestemming van partijen dat een nadere behandeling ter zitting achterwege kan blijven, is het onderzoek gesloten.

De feiten

Eiser is eigenaar van de onroerende zaak [adres] te Nijkerk (hierna: de onroerende zaak). Deze onroerende zaak betreft een vrijstaande woning bouwjaar 1955, met een inhoud van 385 m³ en een kaveloppervlakte van 1200m² en extra grond/weide 1807 m2.
Bij de onroerende zaak hoort een vrijstaande garage, vrijstaande berging/schuur en een tuinhuis/blokhut. Van deze onroerende zaak is geen op of rond de peildatum gerealiseerde verkoopprijs bekend.

Het geschil

Eiser heeft aangevoerd dat de proceskostenvergoeding in bezwaar te laag is vastgesteld, nu geen rekening is gehouden met de hoorzitting op 8 januari 2014.

Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat geen hoorzitting heeft plaatsgevonden en dat daarom terecht geen proceskostenvergoeding hiervoor is toegekend.

Voor een meer uitvoerige weergave van de standpunten van partijen verwijst de rechtbank naar de gedingstukken.

Overwegingen

1. De rechtbank ziet zich eerst gesteld voor de vraag of eiser in het beroep kan worden ontvangen.

1.1

Ingevolge artikel 3:40 van de Awb treedt een besluit niet in werking voordat het is bekendgemaakt.

1.2

Ingevolge artikel 3:41, eerste lid, van de Awb geschiedt de bekendmaking van besluiten die tot een of meer belanghebbenden zijn gericht, door toezending of uitreiking aan hen, onder wie begrepen de aanvrager.

1.3

Ingevolge artikel 6:7 van de Awb bedraagt de termijn voor het indienen van een bezwaar- of beroepschrift zes weken.

1.4

Ingevolge artikel 6:8, eerste lid, van de Awb vangt de termijn aan met ingang van de dag na die waarop het besluit op de voorgeschreven wijze bekend is gemaakt.

1.5

Ingevolge artikel 6:9, eerste lid, van de Awb is een bezwaar- of beroepschrift tijdig ingediend indien het voor het einde van de termijn is ontvangen.

2. Verweerder stelt zich in het verweerschrift op het standpunt dat het beroep te laat is ingediend. Daarom is eiser niet ontvankelijk in het beroep.

3. Eiser kan zich hiermee niet verenigen. Eiser stelt dat verweerder niet aannemelijk heeft gemaakt dat de uitspraak op bezwaar op 17 januari 2014 is verzonden. Eiser stelt dat hij tijdig in beroep is gegaan.

4. Vast staat dat de uitspraak op bezwaar van 20 januari 2014 niet aangetekend is verzonden. Ter zitting heeft verweerder dit bevestigd. Indien de geadresseerde stelt dat hij een niet aangetekend verzonden besluit niet heeft ontvangen, en deze stelling niet ongeloofwaardig wordt geacht, is het in beginsel aan het bestuursorgaan om aannemelijk te maken dat het besluit wel op het adres van de geadresseerde is ontvangen. De omstandigheid dat per post verzonden stukken in de regel op het daarop vermelde adres van de geadresseerde worden bezorgd, rechtvaardigt evenwel het vermoeden van ontvangst van het besluit op dat adres. Dit brengt mee dat het bestuursorgaan in eerste instantie kan volstaan met het aannemelijk maken van verzending naar het juiste adres. Daartoe is in ieder geval vereist dat het besluit is voorzien van de juiste adressering en een verzenddatum en dat sprake is van een deugdelijke verzendadministratie. Voorts dient niet gebleken te zijn van recente problemen bij de verzending van poststukken.

Het bestreden besluit is voorzien van de juiste adressering. De rechtbank ziet zich gesteld voor de vraag of verweerder door middel van het in beroep overleggen van de schermprint van een intern computersysteem genoegzaam aannemelijk heeft gemaakt dat het bestreden besluit op 20 januari 2014 is verzonden. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder hiermee ontoereikend bewijs geleverd voor de daadwerkelijke verzending van de uitspraak op bezwaar op 20 januari 2014. Op de uitdraai is weliswaar onder het kopje ‘Gereed’ de datum 17-01-2014 vermeld, echter uit dit overzicht valt niet de daadwerkelijke verzending van de uitspraak op bezwaar af te leiden. De rechtbank ziet geen aanleiding om eisers ontkenning als ongeloofwaardig te bestempelen.

De rechtbank is van oordeel dat verweerder de verzending van de uitspraak op bezwaar niet aannemelijk heeft gemaakt.

Daarmee is de beroepstermijn aangevangen nadat eiser deze op 6 maart 2014 in duplicaat heeft ontvangen. Nu het beroepschrift 14 maart 2014 is ingediend, is het tijdig.
Het beroep van eiser is dan ook ontvankelijk.

5. In geschil is slechts de hoogte van de in bezwaar toegekende proceskostenvergoeding.

Niet wordt betwist dat op 8 januari 2014 een hoorzitting voor meerdere objecten van eisers gemachtigde heeft plaatsgevonden. Eisers gemachtigde heeft deze hoorzitting bijgewoond. Uit de gedingstukken en het verhandelde ter zitting blijkt dat eisers gemachtigde tijdens deze hoorzitting de gelegenheid heeft gehad om (ook) de onroerende zaak van eiser toe te lichten en dat van de zijde van verweerder één nieuwe referentiewoning is aangedragen. In de uitspraak op bezwaar is de WOZ-waarde van de onroerende zaak vervolgens verlaagd. Gelet op deze omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat op
8 januari 2014 ten aanzien van de onroerende zaak van eiser een hoorzitting heeft plaatsgevonden, nu kennelijk met instemming van partijen de onroerende zaak van eiser is besproken. Dat aan eiser geen formele uitnodiging is verzonden doet hier, gelet op de omstandigheden niet aan af. Evenmin is van belang dat verweerder geen concept beslissing op bezwaar heeft genomen, nu deze eis niet volgt uit de wet. Gelet hierop heeft verweerder ten onrechte geen proceskostenvergoeding toegekend voor de hoorzitting.

6. Uit het bovenstaande volgt dat het beroep gegrond is. Het bestreden besluit wordt vernietigd voor zover het betreft de proceskostenveroordeling. De rechtbank zal zelf de kostenvergoeding voor bezwaar opnieuw vaststellen.

7. Met inachtneming van hetgeen hiervoor is overwogen, stelt de rechtbank de door eiser gemaakte proceskosten in bezwaar en beroep overeenkomstig het bepaalde in het Besluit proceskosten bestuursrecht en de daarbij behorende bijlage vast op € 1.101,15 (1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift, 1 punt voor het verschijnen ter hoorzitting, wegingsfactor 1, met een waarde per punt van € 243,-- en € 6.40 voor de kadastrale uittreksels, 1 punt voor het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting en 0.5 punt voor de nadere reactie van 15 september 2014, waarde per punt € 487,-- wegingsfactor 0.5). Omdat in beroep uitsluitend de proceskosten in geschil zijn, houdt de rechtbank als wegingsfactor voor het gewicht van de zaak 0,5 aan.

Verweerder kan op het totaalbedrag van € 1.101,15 het reeds betaalde bedrag van € 249,40 voor de bezwaarfase
in mindering brengen.

Beslissing

De rechtbank:

• verklaart het beroep gegrond;
• vernietigt de uitspraak op bezwaar voor zover deze de proceskostenvergoeding betreft;
• bepaalt dat deze uitspraak treedt in de plaats van het vernietigde deel van de uitspraak op bezwaar;
• veroordeelt verweerder in de proceskosten tot een bedrag van € 1.101,15 ,--;
• gelast dat verweerder het door eiser betaalde griffierecht ad € 45,-- vergoedt.

Deze uitspraak is gedaan door mr. H.R. Schimmel, rechter, in aanwezigheid van
mr. H.J. Knol, griffier
. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op

Afschrift verzonden op: