Uitspraak
vonnis
RECHTBANK OOST-BRABANT
Strafrecht
Parketnummer: 01/865026-16
Datum uitspraak: 14 september 2016
Verkort vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [1979] ,
wonende te [woonplaats] , [adres] ,
thans gedetineerd te: P.I. HvB Grave (Unit A + B).
Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 8 juni 2016 en 31 augustus 2016.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen van de zijde van verdachte naar voren is gebracht.
De tenlastelegging.
De zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 6 mei 2016.
Nadat de tenlastelegging op de terechtzitting van 31 augustus 2016 is gewijzigd is aan verdachte ten laste gelegd dat:
hij op of omstreeks 01 maart 2016 te Uden, althans in Nederland,
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, op of aan
de openbare weg, Prior van Milstraat, in elk geval op of aan een openbare weg,
met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen
een tas inhoudende onder andere een (groot) geldbedrag (ongeveer 8435 euro),
in elk geval enig goed,
geheel of ten dele toebehorende aan [slachtoffer 1] , in elk
geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn
mededaders,
welke diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of
bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] ,
gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden, gemakkelijk te maken
en/of om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en/of aan
zijn mededaders hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit
van het gestolene te verzekeren,
en/of
hij op of omstreeks 01 maart 2016 te Uden, althans in Nederland,
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, op of aan de
openbare weg, Prior van Milstraat, in elk geval op of aan een openbare weg,
met het oogmerk om zich en/of anderen wederrechtelijk te bevoordelen door
geweld en/of bedreiging met geweld
[slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] heeft gedwongen tot de afgifte van
een tas inhoudende onder andere een geldbedrag (ongeveer 8435 euro), in elk
geval van enig goed,
geheel of ten dele toebehorende aan [slachtoffer 1] , in elk
geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn
mededaders,
welk geweld en/of welke bedreiging met geweld hierin bestond dat verdachte
en/of zijn mededader,
- voornoemde [slachtoffer 1] (met kracht) bij zijn nek heeft/hebben vastgepakt,
althans vastgehouden en/of
- meermalen, althans éénmaal pepperspray, althans een bijtende en/of
prikkende vloeistof naar en/of in de richting van en/of tegen voornoemde
[slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] heeft/hebben gespoten, althans gebruikt en/of
- voornoemde [slachtoffer 1] heeft/hebben geslagen en/of gestompt en/of
- voornoemde [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] heeft/hebben getrapt en/of geschopt en/of
- die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] een mes, althans een scherp en/of puntig voorwerp
heeft getoond/voorgehouden en/of (daarbij/vervolgens) de volgende woorden
toegevoegd/gezegd: "Ik steek je neer", althans woorden van gelijke dreigende
aard en/of strekking en/of
- aan de tas van voornoemde [slachtoffer 1] hebben getrokken en/of
- de riem van voornoemde tas met een mes, althans een scherp en/of puntig
voorwerp hebben doorgesneden;
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is verdachte daardoor niet in de verdediging geschaad.
De formele voorvragen.
Bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de dagvaarding geldig is. De rechtbank is bevoegd van het ten laste gelegde kennis te nemen en de officier van justitie kan in de vervolging worden ontvangen. Voorts zijn er geen gronden gebleken voor schorsing van de vervolging.
De door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen.
Indien tegen dit verkort vonnis een rechtsmiddel wordt ingesteld, worden de door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen die redengevend zijn voor de bewezenverklaring opgenomen in een aanvulling op dit verkort vonnis. Deze aanvulling wordt dan aan dit verkort vonnis gehecht.
De bewezenverklaring.
De rechtbank acht, op grond van de feiten en omstandigheden die zijn vervat in de bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen, dat verdachte
op 01 maart 2016 te Uden, tezamen en in vereniging met een ander, op de openbare weg, Prior van Milstraat, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een tas inhoudende onder andere een geldbedrag (ongeveer 8435 euro),
toebehorende aan [slachtoffer 1] , welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld tegen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] ,
gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken,
welk geweld hierin bestond dat verdachte en/of zijn mededader,
- voornoemde [slachtoffer 1] (met kracht) bij zijn nek heeft vastgepakt en
- pepperspray naar en/of in de richting van en/of tegen voornoemde [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2]
heeft/hebben gespoten en
- voornoemde [slachtoffer 1] heeft/hebben geslagen en/of gestompt en
- voornoemde [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] heeft/hebben getrapt en/of geschopt en
- aan de tas van voornoemde [slachtoffer 1] heeft/hebben getrokken en
- de riem van voornoemde tas met een mes heeft/hebben doorgesneden.
Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, is naar het oordeel van de rechtbank niet bewezen. Verdachte zal hiervan worden vrijgesproken.
De strafbaarheid van het feit.
Het bewezen verklaarde levert op het in de uitspraak vermelde strafbare feit. Er zijn geen feiten of omstandigheden gebleken die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
De strafbaarheid van verdachte.
Er zijn geen feiten of omstandigheden gebleken die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. Verdachte is daarom strafbaar voor hetgeen bewezen is verklaard.
Oplegging van straf.
De eis van de officier van justitie.
Gevangenisstraf voor de duur van 3 jaar met aftrek overeenkomstig artikel 27 van Pro het Wetboek van Strafrecht.
Een kopie van de vordering van de officier van justitie is aan dit vonnis gehecht.
Het oordeel van de rechtbank.
Bij de beslissing over de straf die aan verdachte dient te worden opgelegd heeft de rechtbank gelet op de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan. Bij de beoordeling van de ernst van het door verdachte gepleegde strafbare feit betrekt de rechtbank het wettelijke strafmaximum en de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Daarnaast houdt de rechtbank bij de strafbepaling rekening met de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte.
De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
Op 1 maart 2016 omstreeks 11:45 uur heeft verdachte samen met een ander vóór de Poolse winkel te Uden een leverancier van die winkel beroofd. De overval ging gepaard met grof geweld. Een overval, zeker wanneer daarbij geweld wordt gebruikt, is voor de slachtoffers een bijzonder traumatische ervaring waar zij nog jarenlang last van kunnen hebben en gevoelens van angst en onveiligheid oproepen.
Overvallen leiden tot gevoelens van onveiligheid en angst in de samenleving, dit geldt zeker voor de personen die getuige waren van voornoemde overval.
Verdachte heeft bij het plegen van het feit gehandeld uit puur winstbejag en heeft zich niets aangetrokken van de belangen van de slachtoffers.
Kijkend naar de persoon van verdachte, houdt de rechtbank rekening met de omstandigheid dat uit het Uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 3 augustus 2016 volgt dat verdachte niet eerder is veroordeeld ter zake vermogensdelicten.
Bij haar beslissing over de strafsoort en de hoogte van de straf heeft de rechtbank aansluiting gezocht bij de binnen de rechtspraak ontwikkelde oriëntatiepunten. De oriëntatiepunten dienen als vertrekpunt bij het bepalen van de straf. De rechtbank is van oordeel dat in verband met een juiste normhandhaving niet kan worden volstaan met het opleggen van een andersoortige of geringere straf dan een gevangenisstraf.
De rechtbank zal een lichtere straf opleggen dan de door de officier van justitie gevorderde straf, nu de rechtbank van oordeel is dat de straf die de rechtbank zal opleggen de ernst van het bewezen verklaarde voldoende tot uitdrukking brengt.
Toepasselijke wetsartikelen.
De beslissing is gegrond op de artikelen:
Wetboek van Strafrecht art. 10, 27, 63, 310, 312.
DE UITSPRAAK
De rechtbank:
verklaart het ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor is omschreven;
verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt hem daarvan vrij.
Het bewezen verklaarde levert op het misdrijf:
diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
Legt op de volgende straf.
Gevangenisstrafvoor de duur van
2 jaarmet aftrek overeenkomstig artikel 27 Wetboek Pro van Strafrecht.
2 jaarmet aftrek overeenkomstig artikel 27 Wetboek Pro van Strafrecht.
Dit vonnis is gewezen door:
mr. C.A. Mandemakers, voorzitter,
mr. Y.N.M. Rijlaarsdam en mr. B. Poelert, leden,
in tegenwoordigheid van J. Kapteijns, griffier,
en is uitgesproken op 14 september 2016.
Mr. B. Poelert is buiten staat dit vonnis (mede) te ondertekenen.