Uitspraak
uitspraak
RECHTBANK OOST-BRABANT
Strafrecht
Parketnummer: 01/065108-02
Uitspraakdatum: 12 juni 2013
Beslissing verlenging terbeschikkingstelling
Beslissing in de zaak van:
[terbeschikkinggestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [1974],
verblijvende in [kliniek].
Het onderzoek van de zaak.
Bij vonnis van de rechtbank van 10 december 2002 is betrokkene ter beschikking gesteld. Deze terbeschikkingstelling is voor het laatst, bij beslissing van deze rechtbank van 20 juli 2011, met twee jaar verlengd.
De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 15 april 2013 strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaar.
Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 29 mei 2013.
Hierbij zijn de officier van justitie, de getuige-deskundige, de terbeschikkinggestelde en zijn raadsvrouwe gehoord.
In het dossier bevinden zich onder andere:
- het advies van de inrichting waar betrokkene verblijft d.d. 20 maart 2013;
- de omtrent betrokkene gehouden wettelijke aantekeningen;
- het persoonsdossier van betrokkene.
De beoordeling.
De terbeschikkingstelling is toegepast ter zake van:
- met iemand die de leeftijd van 12 jaren maar nog niet die van 16 jaren heeft bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen plegen die bestaan of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam (2x);
- met iemand beneden de leeftijd van 16 jaren buiten echt ontuchtige handelingen plegen, meermalen gepleegd (2x);
- met iemand beneden de leeftijd van 16 jaren buiten echt ontuchtige handelingen plegen,
terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van die maatregel eiste. De hiervoor genoemde misdrijven betreffen misdrijven die gericht zijn tegen of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
In voornoemd advies van het hoofd van de inrichting is onder meer het navolgende gesteld:
Het risico op toekomstig seksueel gewelddadig gedrag is hoog bij het wegvallen van het huidig kader. Verblijf binnen een gestructureerde setting met 24-uurs toezicht is het maximaal haalbare indien de libidoremming aanslaat. Mocht het niet lukken betrokkene te bewegen tot deze medicatie, dan is een traject naar long-stay niet uit te sluiten. Gelet op het verleden en gelet op de nog aanwezige antisociale trekken van spanning zoeken als motief voor zijn daden, blijft de drang naar het verbodene, ook het pedoseksuele, een blijvende risicofaktor. Bij het wegvallen van de structuur is betrokkene onvoldoende in staat zichzelf staande te houden in de volwassen wereld, waarop de kans op destabilisatie groot is. Op basis van de risicotaxaties en van de klinische behandelobservaties is er sprake van een hoog delictgevaar indien de tbs zou worden beëindigd. Er mag niet verwacht worden dat betrokkene over een jaar zover in zijn resocialisatie verkeert dat een verandering van de maatregel overwogen kan worden, temeer nu er gesproken moet worden van een chronisch recidiverisico. Slechts een prothese die zich heeft gestabiliseerd zal herhaling kunnen voorkomen. Het realiseren daarvan kost tijd. Geadviseerd wordt een verlenging van de tbs met twee jaar en continuering van de verpleging van overheidswege.
De terbeschikkinggestelde heeft verklaard, kort en zakelijk weergegeven:
Ik vind een verlenging van de tbs met twee jaar te lang en verzoek dit te beperken tot één jaar. Ik wil naar een vervolgsetting. Sinds 8 april 2013 onderga ik een behandeling met libidoremmers. Dat gebeurt met mijn toestemming. Er is als gevolg van deze medicatie wel kans op botontkalking. Ik merk al wel dat mijn seksuele driften minder worden. Voor mijn gevoel gaat het best wel goed met me. Ik ben in de afgelopen periode ook wat rustiger geworden. Ik ben bereid om overal aan mee te werken. Mijn verlof is ook telkens goed verlopen. Een overplaatsing naar de long-stayafdeling vind ik wel heel erg kort door de bocht. Ik weet inmiddels wel dat zelfstandig wonen er voor mij niet meer inzit. Ik wil naar een instelling met een 24-uurszorg, zodat ik naar buiten kan en onder meer mijn moeder kan bezoeken. Ik wil verder met mijn leven en een toekomst kunnen opbouwen. Ik ben bereid om naar de FPA in Heilo te gaan. Bij gebrek aan perspectief word ik wanhopig. Ik blijf echter mijn best doen.
De getuige-deskundige (naam), optredend namens voormelde inrichting, heeft bij de behandeling ter terechtzitting gepersisteerd bij voornoemd advies. Hij heeft voorts het navolgende verklaard, verkort en zakelijk weergegeven:
Betrokkene is inderdaad in april van dit jaar gestart met libidoremmers. We kennen het effect daarvan nu nog niet. Betrokkene is inmiddels aangemeld bij de FPA in Heilo. Hij kan daar alleen naar toe als hij goed is ingesteld op zijn huidige medicatie. Er is dus wel degelijk enig perspectief voor betrokkene. In de afgelopen twee jaar heeft hij zich meer gehouden aan de richtlijnen dan in de periode daarvoor. We hebben inmiddels een machtiging aangevraagd voor de verlenging van de begeleide verloven. Daarna gaan we beperkt onbegeleid verlof proberen. Dit moet allemaal goed lopen wil een overgang naar Heilo mogelijk zijn. Thans is niet aan te geven hoe lang die diverse stappen gaan duren. Een verlenging van de tbs met één jaar is op zich niet schadelijk, maar thans absoluut niet reëel. Een eventuele plaatsing naar Heilo moet ook in het kader van een tbs met dwangverpleging. Ik weet niet of betrokkene al binnen een jaar na heden in Heilo geplaatst kan worden. Op zich is er die mogelijkheid wel.
De officier van justitie heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
Betrokkene wil van alles maar heeft allerlei beperkingen waardoor het niet lukt wat hij wil. Er is nog steeds recidiverisico. Om die reden moet de tbs worden verlengd. Ik heb geenszins de indruk dat de kliniek niet voortvarend te werk gaat in de behandeling. Een verlenging met één jaar is thans absoluut niet reëel. Ik persisteer dus bij mijn vordering.
De raadsvrouwe van de terbeschikkinggestelde voert het woord overeenkomstig de pleitnota die aan deze beslissing wordt gehecht en geacht wordt daarvan deel uit te maken.
De rechtbank verenigt zich met het advies van voornoemde inrichting en met de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de getuige-deskundige.
Gelet op het vorenstaande, gezien de artikelen 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht, is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling eist en wel voor de duur van twee jaar. De rechtbank ziet thans geen aanknopingspunten voor de door de verdediging voorgestelde verlenging voor de duur van één jaar.
DE BESLISSING
De rechtbank:
verlengt de termijn gedurende welke [terbeschikkinggestelde] ter beschikking is gesteld met twee jaar.
Deze beslissing is gegeven door
mr. J.W.H. Renneberg, voorzitter,
mr. M.M. Klinkenbijl en mr. P.T. Heblij, leden,
in tegenwoordigheid van G.A.M. de Laat, griffier,
en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 12 juni 2013.
Mr. Heblij is buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.