Uitspraak
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Team Straf, zittingsplaats Haarlemmermeer
Meervoudige strafkamer
Parketnummer: 15/241302-25 (P)
Uitspraakdatum: 29 juni 2026
Tegenspraak
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 15 juni 2026 in de zaak tegen:
[verdachte],
geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] ,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres [huidige adres] .
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie
mr. R. Visser en van wat de verdachte en zijn raadsman, mr. R.H. Bouwman, advocaat te Amsterdam, naar voren hebben gebracht.
1.Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
primair
hij op of omstreeks 11 september 2025 te Purmerend tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer] te dwingen tot de afgifte van een hoeveelheid geld, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan die [slachtoffer] en/of een derde toebehoorde(n),
- die [slachtoffer] heeft/hebben vastgepakt en/of vastgehouden en/of geduwd, en/of
- op/tegen/in het hoofd, althans het lichaam, van die [slachtoffer] heeft/hebben geslagen, en/of
- op/tegen/in het gezicht, althans het hoofd, in elk geval het lichaam van die [slachtoffer] heeft/hebben geschopt/getrapt, en/of
- tegen die [slachtoffer] heeft/hebben gezegd dat hij 1000 euro moet overmaken, en/of
- die [slachtoffer] heeft/hebben gevraagd/gemaand in te loggen op de ING-app voor internetbankieren, en/of
- geldbedragen (te weten 1000 euro en/of 2000 euro) heeft/hebben ingetoetst in/op de ING-app voor internetbankieren en/of
- die [slachtoffer] heeft/hebben gevraagd/gemaand geld over te maken,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
subsidiair
hij op of omstreeks 11 september 2025 te Purmerend tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om een hoeveelheid geld, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen en deze poging diefstal te doen voorafgaan, te doen vergezellen en/of te doen volgen van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer] , te plegen met het oogmerk om die voorgenomen diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op
heterdaad, aan zichzelf en/of andere deelnemer(s) aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren,
- die [slachtoffer] heeft/hebben vastgepakt en/of vastgehouden en/of geduwd, en/of
- op/tegen/in het hoofd, althans het lichaam, van die [slachtoffer] heeft/hebben geslagen, en/of
- op/tegen/in het gezicht, althans het hoofd, in elk geval het lichaam van die [slachtoffer] heeft/hebben geschopt/getrapt, en/of
- tegen die [slachtoffer] heeft/hebben gezegd dat hij 1000 euro moet overmaken, en/of
- die [slachtoffer] heeft/hebben gevraagd/gemaand in te loggen op de ING-app voor internetbankieren, en/of
- geldbedragen (te weten 1000 euro en/of 2000 euro) heeft/hebben ingetoetst in/op de ING-app voor internetbankieren en/of
- die [slachtoffer] heeft/hebben gevraagd/gemaand geld over te maken,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
2.Voorvragen
De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd kennis te nemen van de zaak, de officier van justitie is ontvankelijk en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
3.Beoordeling van het bewijs
3.1
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde feit.
3.2
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft vrijspraak bepleit van het primair ten laste gelegde feit. Op het verweer van de raadsman zal hierna, voor zover van belang, worden ingegaan. Ten aanzien van het subsidiair ten laste gelegde feit heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
3.3
Oordeel van de rechtbank
3.3.1
Bewijsmiddelen
De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde feit op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn opgenomen.
3.3.2
Bewijsoverweging
Wat is er gebeurd?
De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen vast dat de verdachte samen met medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] op 11 september 2025 omstreeks 20.30 uur naar de woning van aangever [slachtoffer] in Purmerend is gegaan. Toen [slachtoffer] de voordeur opende, zijn de verdachte en de medeverdachten tegen zijn wil de woning binnen gegaan door de deur met kracht open te duwen. In de woning hebben zij gezegd dat ze voor geld kwamen. [slachtoffer] is door hen vastgepakt en geduwd. De verdachte heeft [slachtoffer] geslagen. [medeverdachte 2] heeft [slachtoffer] geslagen en in het gezicht geschopt. [medeverdachte 1] heeft dreigende bewegingen met zijn vuist naar het gezicht van [slachtoffer] gemaakt. De verdachte heeft meermaals tegen [slachtoffer] gezegd dat hij € 1.000,- moest overmaken en dat zij dan weg zouden gaan.
[slachtoffer] heeft geprobeerd via de achterdeur van de woning te vluchten, maar zowel de weg naar de voor- als de achterdeur werden door [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] geblokkeerd. Vervolgens is [slachtoffer] naar zijn slaapkamer op de bovenverdieping gevlucht. De verdachte is achter [slachtoffer] aan gegaan, gevolgd door de beide medeverdachten. In de slaapkamer is [slachtoffer] opnieuw door de verdachte gemaand geld over te maken, waarbij een bedrag van € 1.000,- is genoemd. Daarbij heeft de verdachte [slachtoffer] diens eigen telefoon gegeven en de aangever heeft vervolgens op zijn telefoon ingelogd op de ING-app. Alle drie de verdachten stonden op dat moment in de slaapkamer. [slachtoffer] zag zich genoodzaakt in te loggen op deze bank-app, omdat hij niet weg kon. Nadat [slachtoffer] had gezegd dat er onvoldoende saldo was om het gewenste bedrag over te maken, heeft de verdachte geprobeerd geld naar zijn eigen rekening over te maken door eerst € 1.000,- en daarna € 2.000,- in te toetsen in de bank-app op de telefoon van de aangever, wat niet lukte. Daarna heeft de verdachte nog geprobeerd geld over te maken door met zijn eigen telefoon met een QR-code te scannen, hetgeen evenmin lukte. Kort daarna is de politie de woning binnengekomen en zijn alle drie de verdachten ter plaatse aangehouden. De politie constateerde bij [slachtoffer] meerdere verwondingen in zijn gezicht, op zijn hoofd, bij zijn keel en op zijn armen en rug.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank stelt naar aanleiding van de hiervoor vastgestelde gang van zaken vast dat is gepoogd [slachtoffer] met geweld en bedreiging met geweld te dwingen tot afgifte van een geldbedrag.
Opzet en medeplegen
De verklaring van de verdachte die erop neerkomt dat hij naar de woning van aangever is afgereisd in de veronderstelling dat hij daar enkel geld op moest halen, dat hij niet wist dat er geweld zou worden gebruikt en dat in de woning ook alleen door medeverdachte [medeverdachte 1] geweld jegens aangever is gebruikt, terwijl hij, verdachte juist heeft geprobeerd de aangever te hulp te schieten, acht de rechtbank ongeloofwaardig in het licht van de hiervoor genoemde feiten en omstandigheden. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte een hoofdrol gespeeld bij de poging tot afpersing van [slachtoffer] . De verdachte is degene die bij de woning van [slachtoffer] heeft aangebeld, als eerste naar binnen is gegaan en [slachtoffer] als eerste heeft vastgepakt en geslagen. Ook is hij degene geweest die meermalen heeft gezegd dat [slachtoffer] geld moest overmaken en hem in de slaapkamer heeft gedwongen in te loggen op zijn ING-app. De rechtbank is van oordeel dat gelet op de wijze waarop het feit is uitgevoerd, er sprake moet zijn geweest van een gezamenlijk plan om [slachtoffer] door middel van geweld en/of bedreiging met geweld te dwingen tot afgifte van een geldbedrag. Aan dat plan hebben zowel de verdachte als ook [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] uitvoering gegeven en een wezenlijke bijdrage geleverd, zo volgt uit de hiervoor vastgestelde gang van zaken. De conclusie is daarom dat sprake is van het medeplegen van het primair ten laste gelegde feit.
3.4
Bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat
hij op 11 september 2025 te Purmerend tezamen en in vereniging met anderen ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [slachtoffer] te dwingen tot de afgifte van een hoeveelheid geld dat aan die [slachtoffer] toebehoorde, waarbij de verdachte en/of zijn mededader(s):
- die [slachtoffer] heeft/hebben vastgepakt en vastgehouden en geduwd, en
- op het hoofd van die [slachtoffer] heeft/hebben geslagen, en
- in het gezicht van die [slachtoffer] heeft/hebben geschopt, en
- tegen die [slachtoffer] heeft/hebben gezegd dat hij 1000 euro moet overmaken, en
- die [slachtoffer] heeft/hebben gemaand in te loggen op de ING-app voor internetbankieren, en
- geldbedragen (te weten 1000 euro en/of 2000 euro) heeft/hebben ingetoetst in de ING-app voor internetbankieren, en
- die [slachtoffer] heeft/hebben gemaand geld over te maken,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet in de verdediging geschaad.
Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
4.Kwalificatie en strafbaarheid van het feit
Het bewezenverklaarde levert op:
poging tot afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dan ook strafbaar.
5.Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dan ook strafbaar.
6.Motivering van de sanctie
6.1
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van achttien maanden, met aftrek van de tijd die de verdachte al in voorarrest heeft doorgebracht, waarvan zes maanden voorwaardelijk en met een proeftijd van twee jaren. De officier van justitie heeft gevorderd aan het voorwaardelijk strafdeel de bijzondere voorwaarde te verbinden van een contactverbod met de aangever.
6.2
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft verzocht bij de strafoplegging rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, waaronder zijn leeftijd en het gegeven dat hij een ‘first offender’ is. Ook dient rekening gehouden te worden met toepassing van artikel 63 Sr Pro, aldus de raadsman. Gelet op het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte heeft de raadsman verzocht geen vrijheidsbenemende straf op te leggen aan de verdachte.
6.3
Oordeel van de rechtbank
Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.
Ernst van het feit
De verdachte heeft zich samen met twee medeverdachten schuldig gemaakt aan een poging tot afpersing. Daarbij hebben zij het slachtoffer onder meer geslagen en geschopt om te bewerkstelligen dat hij een geldbedrag over zou maken. Door zo te handelen zijn zij verantwoordelijk voor een zeer bedreigende en traumatiserende ervaring voor het slachtoffer. De verdachte heeft blijk gegeven geen enkel respect te hebben voor de persoonlijke integriteit, gezondheid, veiligheid en eigendommen van het slachtoffer. Het incident vond plaats in de woning van het slachtoffer, een plek waar iemand bij uitstek veilig hoort te zijn. Tevens veroorzaakt een dergelijk feit grote onrust in de samenleving en brengt het in sterke mate gevoelens van angst en onveiligheid met zich.
Persoon van de verdachte
Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op het strafblad van de verdachte van 29 mei 2026, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor een soortgelijk feit. De rechtbank zal dit dan ook niet in het nadeel van de verdachte meewegen.
Verder heeft de rechtbank kennisgenomen van het advies van de reclassering om bij strafoplegging te komen tot een afdoening zonder de inzet van de reclassering.
De op te leggen straf
Bij het bepalen van de aan de verdachte op te leggen straf heeft de rechtbank acht geslagen op de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht. Daarnaast heeft de rechtbank gelet op straffen die in min of meer vergelijkbare zaken worden opgelegd. De rechtbank rekent het de verdachte zwaar aan dat hij een initiërende rol heeft gehad bij het plegen van het feit en aan zijn handelen pas een einde is gekomen door ingrijpen van de politie. De rechtbank komt tot de conclusie dat de aard en de ernst van het bewezenverklaarde feit zonder meer een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van geruime duur rechtvaardigen. In de persoonlijke omstandigheden van de verdachte en het gegeven dat de voorlopige hechtenis van de verdachte reeds is geschorst – zoals aangevoerd door de raadsman – ziet de rechtbank geen reden voor matiging van deze beoogde straf.
Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf voor de duur van achttien maanden moet worden opgelegd, met aftrek van de tijd die de verdachte in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. De rechtbank zal daarbij bepalen dat een gedeelte daarvan, te weten zes maanden, vooralsnog niet ten uitvoer zal worden gelegd en zal daaraan een proeftijd verbinden van twee jaren, opdat de verdachte ervan wordt weerhouden zich voor het einde van die proeftijd schuldig te maken aan een strafbaar feit. Daarnaast zal de rechtbank aan het voorwaardelijk strafdeel de bijzondere voorwaarde verbinden van een contactverbod met het slachtoffer.
7.Voorlopige hechtenis
7.1
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft schorsing van de voorlopige hechtenis gevorderd.
7.2
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft eveneens verzocht de voorlopige hechtenis van de verdachte te schorsen.
7.3
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank stelt vast dat de voorlopige hechtenis van de verdachte is geschorst tot aan de einduitspraak. Dit betekent dat de voorlopige hechtenis vanaf dat moment herleeft. De rechtbank is van oordeel dat de persoonlijke belangen van de verdachte om de tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf in vrijheid af te wachten zolang het vonnis niet onherroepelijk is geworden, zwaarder wegen dan het strafvorderlijk belang. De rechtbank zal daarom de voorlopige hechtenis van de verdachte (opnieuw) schorsen.
8.Vordering benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel
8.1
De vorderingen van de benadeelde partij [slachtoffer]
De benadeelde partij [slachtoffer] heeft twee vorderingen tot schadevergoeding ingediend. De eerste vordering is van 1 november 2025. Deze ziet op een schadevergoeding ter hoogte van € 33.000,-, wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van het ten laste gelegde zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het ontstaan van de schade en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De gestelde schade bestaat uit € 30.000,- aan materiële schade en € 3.000,- aan immateriële schade. De tweede vordering is van 9 juni 2026. Daarin wordt enkel een immateriële schadevergoeding van € 1.350,- gevorderd, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het ontstaan van de schade en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
8.2
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot toewijzing van de gevorderde schade volgens de laatst ingediende vordering van 9 juni 2026, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Deze vordering dient hoofdelijk te worden toegewezen. De benadeelde partij dient niet ontvankelijk te worden verklaard in de vordering van 1 november 2025, omdat deze onvoldoende is onderbouwd.
8.3
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich primair op het standpunt gesteld dat nu er twee vorderingen door de benadeelde partij zijn ingediend en niet duidelijk is welke vordering moet prevaleren of is ingetrokken, niet ontvankelijkheid moet volgen van, zo begrijpt de rechtbank, beide vorderingen. Voor zover de rechtbank toekomt aan één van beide vorderingen geldt volgens de verdediging het volgende. De vordering, gedateerd 1 november 2025 dient te worden afgewezen dan wel niet-ontvankelijk verklaard omdat de grondslag van de gevorderde schade niet kan worden vastgesteld wegens het gebrek aan enige onderbouwing.
Ook de vordering, gedateerd 9 juni 2026 moet niet ontvankelijk worden verklaard, omdat er geen onderbouwing van (objectief) geestelijk letsel is.
8.4
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank constateert dat de benadeelde partij twee afzonderlijke vorderingen tot schadevergoeding heeft ingediend en dat deze vorderingen uiteenlopen, zowel wat betreft de gevorderde schade als de hoogte daarvan. Niet is gebleken dat één van deze twee vorderingen is ingetrokken door de benadeelde partij. Het is de rechtbank dan ook onbekend gebleven wat de kennelijke bedoeling van de benadeelde partij is geweest bij het indienen van de vorderingen en welke vordering de rechtbank als uitgangspunt dient te nemen bij de beoordeling van de schade. Het alsnog gelegenheid bieden aan de benadeelde partij om hierover nadere informatie te verschaffen zou naar het oordeel van de rechtbank een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren en daarom zal de rechtbank de benadeelde partij niet ontvankelijk verklaren in beide vorderingen, te weten die van 1 november 2025 en 9 juni 2026 en bepalen dat de benadeelde partij zijn vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
De rechtbank zal bepalen dat de verdachte en de benadeelde partij ieder hun eigen proceskosten dragen.
Schadevergoedingsmaatregel
De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat de benadeelde partij [slachtoffer] niet in zijn vordering kan worden ontvangen.
Dat laat echter niet onverlet dat de rechtbank (ambtshalve) op de voet van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan de verdachte de verplichting tot betaling van een schadevergoeding aan de Staat der Nederlanden kan opleggen ten behoeve van een slachtoffer. De schadevergoedingsmaatregel is immers een strafrechtelijke sanctie die los van de beslissing in een voegingsprocedure kan worden opgelegd, indien en voor zover de verdachte jegens het slachtoffer naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het strafbare feit is veroorzaakt.
De rechtbank constateert dat de benadeelde partij gelet op de inhoud van beide hiervoor genoemde vorderingen kennelijk de wens heeft een vergoeding van immateriële schade te vorderen; beide ingediende vorderingen behelzen immers een schadebedrag voor deze schadepost. Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b BW Pro onder meer mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen. In dit geval staat vast dat de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van het door de verdachte en zijn mededaders gepleegde strafbare feit. Dit betekent dat de verdachte jegens de benadeelde partij naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die hem als gevolg van het bewezenverklaarde handelen is toegebracht.
De rechtbank ziet in het voorgaande aanleiding om ten behoeve van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel op te leggen. Gelet op de aard en de ernst van het bewezenverklaarde handelen alsmede de bedragen die in min of meer vergelijkbare gevallen worden toegekend, komt de rechtbank een bedrag van € 1.350,- billijk voor. De rechtbank zal deze schadevergoedingsmaatregel hoofdelijk toewijzen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 11 september 2025 tot aan de dag der algehele voldoening.
9.Toepasselijke wettelijke voorschriften
De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
14a, 14b, 14c, 36f, 45, 63 en 317 van het Wetboek van Strafrecht.
10.Beslissing
De rechtbank:
Verklaart bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.
Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
Bepaalt dat het bewezen verklaarde feit het hierboven onder 4. vermelde strafbare feit oplevert.
Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van
18 (achttien)maanden.
18 (achttien)maanden.
Beveelt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot 6 (zes) maanden
nietten uitvoer zal worden gelegd en stelt daarbij een proeftijd vast van twee jaren.
nietten uitvoer zal worden gelegd en stelt daarbij een proeftijd vast van twee jaren.
Stelt als algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.
Stelt als bijzondere voorwaarde dat:
- de veroordeelde op geen enkele wijze - direct of indirect – contact heeft of zoekt met het slachtoffer [slachtoffer]
Bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk deel van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Verklaart de benadeelde partij niet ontvankelijk in de vordering van 1 november 2025.
Verklaart de benadeelde partij niet ontvankelijk in de vordering van 9 juni 2026.
Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ten aanzien van deze vorderingen ieder hun eigen kosten dragen.
Legt de verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van slachtoffer [slachtoffer] de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 1.350,00, als vergoeding voor immateriële schade, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 13 dagen gijzeling en bepaalt dat het te betalen bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 11 september 2025 tot aan de dag der algehele voldoening. De toepassing van de gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op.
Bepaalt dat voor zover dit bedrag of een gedeelte daarvan reeds door of namens een van de medeverdachten aan de Staat is betaald, de verdachte in zoverre van die verplichting zal zijn ontslagen.
Beveelt de schorsing van de voorlopige hechtenis met ingang van heden, welk bevel apart is geminuteerd.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. D.J. Straathof, voorzitter,
mr. M. Hoendervoogt en mr. E. van Kampen, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffier mr. S. Snelder,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 29 juni 2026.