ECLI:NL:RBNHO:2025:15829

• Datum uitspraak: 23 december 2025
• Publicatiedatum: 27 januari 2026
• Zaaknummer: 15/077193-24
• Instantie: Rechtbank Noord-Holland
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Vrijspraak
• Procedures: Eerste aanleg - meervoudig
• Rechters: M. Rigter; M.S. Neervoort; C.M.A.V. van Kleef
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 2 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vrijspraak mensenhandel wegens ontbreken uitbuiting bij dwangmiddelen

De rechtbank Noord-Holland heeft op 23 december 2025 uitspraak gedaan in een zaak tegen verdachte die werd verdacht van mensenhandel. Verdachte werd verweten onder meer het mishandelen, opsluiten en onder druk zetten van een vrouw met het oogmerk haar te dwingen tot sekswerk. De officier van justitie vorderde bewezenverklaring van deze feiten over de periode van februari 2023 tot maart 2024.

De rechtbank oordeelde dat hoewel verdachte dwangmiddelen zoals geweld en beperking van bewegingsvrijheid heeft toegepast in de periode september 2022 tot januari 2024 in Roemenië, deze niet in verband stonden met het verrichten van sekswerk. De sekswerkzaamheden die het slachtoffer vanaf februari 2024 in Nederland verrichtte, waren onderdeel van haar eigen plan en niet door dwang afgedwongen. Hierdoor ontbrak het vereiste oogmerk van uitbuiting.

De rechtbank sprak verdachte vrij van alle ten laste gelegde feiten van mensenhandel. Tevens werd de vordering tot schadevergoeding van het slachtoffer afgewezen wegens gebrek aan wettig en overtuigend bewijs. De vordering tot tenuitvoerlegging van een eerdere voorwaardelijke straf werd eveneens afgewezen. De rechtbank bepaalde dat verdachte en benadeelde partij ieder hun eigen kosten dragen.

Uitkomst: Verdachte wordt vrijgesproken van mensenhandel wegens ontbreken van uitbuiting ondanks toepassing van dwangmiddelen.

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-HOLLAND

Team Straf, zittingsplaats Haarlem

Meervoudige strafkamer

Parketnummers: 15/077193-24 en 09/248850-22 (tul) (P)

Uitspraakdatum: 23 december 2025

Tegenspraak

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 9 december 2025 in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum 1] 1983 te [geboorteplaats],

zonder bekende woon- of verblijfplaats hier te lande,

feitelijk verblijvende te Roemenië.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie

mr. A.M. de Leeuw en van wat de verdachte en zijn raadslieden mr. M.M. Kuyp en mr. C.C. Jonk-Delpeche, advocaten te Laren, naar voren hebben gebracht.

1. Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:

hij in of omstreeks de periode van 1 januari 2022 tot en met 5 maart 2024 te Alkmaar en/of Den Haag en/of Haarlem en/of Amsterdam en/of elders in Nederland en/of Roemenië, een ander genaamd [naam slachtoffer], geboren [geboortedatum 2], (telkens) heeft aangeworven, mede genomen en/of ontvoerd met het oogmerk die ander in een ander land, te weten Nederland en/of Roemenië, ertoe te brengen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met of voor een derde tegen betaling (artikel 273f lid 1 sub 3),

en/of

(telkens) met één of meer van de onder lid 1, sub 1° van artikel 273f Wetboek van Strafrecht genoemde middelen, te weten door dwang en/of geweld en/of een andere feitelijkheid en/of dreiging met geweld of een andere feitelijkheid en/of door afpersing en/of door fraude en/of door misleiding, door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie of door het geven of ontvangen van betalingen of voordelen om de instemming van een persoon te verkrijgen die zeggenschap over die [naam slachtoffer] heeft,

1) heeft geworven, vervoerd, overgebracht, gehuisvest en/of opgenomen met het oogmerk van uitbuiting (artikel 273f lid 1 sub 1), en/of

2) heeft gedwongen of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid of diensten (van seksuele aard) dan wel enige handeling heeft ondernomen waarvan hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) wist(en) of redelijkerwijs moest(en) vermoeden dat die [naam slachtoffer] zich daardoor beschikbaar zou stellen tot het verrichten van arbeid of diensten (van seksuele aard) (artikel 273f lid 1 sub 4), en/of

3) heeft gedwongen of bewogen hem, verdachte, en/of zijn mededader(s) te bevoordelen uit de opbrengst van seksuele handelingen van die [naam slachtoffer] met of voor een derde tegen betaling (artikel 273f lid 1 sub 9),

en/of (telkens) opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van die [naam slachtoffer] (artikel 273f lid 1 sub 6),

waarbij dat geweld of een andere feitelijkheid en/of die dreiging met geweld of een andere feitelijkheid heeft/hebben bestaan uit:

- het mishandelen van die [naam slachtoffer] (onder andere door die [naam slachtoffer] te slaan en/of aan de haren door de kamer te trekken/sleuren);

- het dreigen het (minderjarige) kind van die [naam slachtoffer] weg te nemen;

- het opsluiten en/of opgesloten houden, althans het (in ernstige mate) beperken van de bewegingsvrijheid van die [naam slachtoffer];

- het zich op boze en/of agressieve en/of (anderszins) dreigende en/of overheersende en/of denigrerende toon/wijze te uiten tegen die [naam slachtoffer];

- het onder controle houden en/of onder druk zetten van die [naam slachtoffer] (onder andere door die [naam slachtoffer] voortdurend te blijven benaderen via de telefoon en/of door het plaatsen van een of meer camera('s) in de woning waarin die [naam slachtoffer] verbleef en/of het via die camera('s) (toe)zicht houden op die [naam slachtoffer] en/of op de door die [naam slachtoffer] verrichte prostitutiewerkzaamheden;

- het brengen en/of houden van die [naam slachtoffer] in een positie waar zij niet over haar eigen financiële middelen en/of bankpas kon beschikken;

en/of waarbij voornoemde (onder 2)) "enige handeling" heeft bestaan uit:

- het (laten) regelen van (een) werkplek(ken) voor die [naam slachtoffer] en/of

- het bepalen wanneer en/of hoe vaak die [benadeelde] prostitutiewerkzaamheden diende te verrichtten (onder andere door op die [benadeelde] in te praten) en/of

- ( telkens) het door die in de prostitutie verdiende geld aan zich heeft laten betalen/afstaan en/of

- die [naam slachtoffer] alle kosten onder meer voor levensonderhoud heeft laten betalen.

2. Voorvragen

De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de zaak, de officier van justitie is ontvankelijk en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.

3. Beoordeling van het bewijs

3.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit, in die zin dat bewezen kunnen worden verklaard de verwijten zoals in de tenlastelegging opgesomd bij sub 1°, 4°, 6° en 9° van artikel 273f, eerste lid en aanhef, van het Wetboek van Strafrecht (Sr), waarbij de pleegperiode moet worden teruggebracht tot 1 februari 2023 tot en met 5 maart 2024.

3.2

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft integrale vrijspraak bepleit.

3.3

Oordeel van de rechtbank

3.3.1

Juridisch kader mensenhandel

Aan de verdachte is het delict mensenhandel ten laste gelegd, strafbaar gesteld in artikel 273f Sr. Deze strafbaarstelling is gericht op het tegengaan van uitbuiting van mensen. Het belang van het individu bij het behoud van zijn of haar lichamelijke en/of geestelijke integriteit en persoonlijke vrijheid staat daarbij voorop. Het artikel beoogt bescherming te bieden tegen de aantasting van die integriteit en/of vrijheid.

De aan de verdachte gemaakte verwijten van mensenhandel zijn in de tenlastelegging opgesplitst in specifieke verwijten, die worden gerelateerd aan artikel 273f, eerste lid, aanhef en sub 1°, 3°, 4°, 6° en 9° Sr.

Eerste lid, sub 1 en sub 4

De activiteiten van sub 1 zijn gericht op de verwezenlijking van het einddoel: de (seksuele) uitbuiting. Het gaat om activiteiten om iemand in de positie te brengen, waarin deze bewogen dan wel gedwongen kan worden zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid en/of diensten. Het daadwerkelijke bewegen dan wel dwingen tot het verrichten daarvan is strafbaar gesteld in sub 4. Voornoemde subonderdelen bestaan uit de volgende drie elementen: a) handelingen, b) dwangmiddelen en c) (oogmerk van) uitbuiting. Om te komen tot een veroordeling voor mensenhandel moet vaststaan dat er sprake is van zowel een handeling als de inzet van een dwangmiddel in relatie tot het oogmerk van uitbuiting. Tussen de handelingen en dwangmiddelen bestaat een causaal verband; de handelingen worden mogelijk gemaakt door het gebruik van of het aanwezig zijn van (één van de) dwangmiddelen.

De handelingen

De handelingen van sub 1 (werven, vervoeren, overbrengen, huisvesten en opnemen) hebben elk een neutrale en feitelijke betekenis en kunnen worden begrepen aan de hand van dagelijks taalgebruik. Zij moeten ruim worden uitgelegd. Sub 4 ziet op handelingen waarbij iemand een ander dwingt of beweegt zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van (seksuele) arbeid of diensten (eerste deel van sub 4), dan wel enige handeling onderneemt waarvan hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat die ander zich daardoor beschikbaar stelt tot het verrichten van (seksuele) arbeid of diensten (tweede deel van sub 4). Gedoeld wordt op diegenen die gebruik maken van de uitbuitingssituatie, welke uitbuitingssituatie zij overigens niet zelf hoeven te hebben gecreëerd.

De dwangmiddelen

Bij dwangmiddelen als bedoeld in artikel 273f Sr gaat het er om of sprake is geweest van dwang, geweld, dreiging met geweld of een andere feitelijkheid, misleiding, misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of misbruik van een kwetsbare positie. Op basis van de jurisprudentie lijkt tussen de dwangmiddelen misbruik van een kwetsbare positie en misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht geen essentieel verschil te bestaan. Het begrip misbruik van een kwetsbare positie is in lid 6 van artikel 273f Sr gedefinieerd in die zin dat daaronder mede wordt begrepen “een situatie waarin een persoon geen andere werkelijke of aanvaardbare keuze heeft dan het misbruik te ondergaan.” Het gaat om situaties waarin een slachtoffer niet vrijwillig een keuze kan maken of waarin een slachtoffer niet, of verminderd, de mogelijkheid heeft een bewuste keuze te maken.

Het dwangmiddel misbruik van uit feitelijke omstandigheden voorvloeiend overwicht kan veelal uit de omstandigheden worden afgeleid. Blijkens de wetsgeschiedenis geldt dat, waar het de prostitutie betreft, dit misbruik kan worden verondersteld indien de prostituee in een situatie verkeert of komt te verkeren die niet gelijk is aan de omstandigheden waarin een mondige prostituee in Nederland pleegt te verkeren. Mondig betekent dat hij of zij zelfstandig kan bepalen of, wanneer en voor wie er wordt gewerkt en ook dat hij of zij zelf de beschikking heeft over de inkomsten uit dat werk.

Uit de jurisprudentie volgt dat beide situaties ruim worden uitgelegd. Beoogd wordt een ruime bescherming te bieden aan slachtoffers. Allerlei omstandigheden kunnen hierbij een rol spelen. Te denken valt aan de financiële, psychische en sociale situatie waarin het slachtoffer zich bevindt.

Voor het bewijs van deze dwangmiddelen is toereikend dat de dader zich bewust moet zijn geweest van de relevante feitelijke omstandigheden waaruit de kwetsbare positie van het slachtoffer of het overwicht voortvloeit, dan wel verondersteld moet worden voort te vloeien, in die zin dat ten minste voorwaardelijk opzet ten aanzien van die omstandigheden aanwezig moet zijn.

(Het oogmerk van) uitbuiting

Tot slot is voor een bewezenverklaring van mensenhandel vereist dat sprake is van (het oogmerk van) uitbuiting. Relevant voor de onderhavige zaak is dat uitbuiting een impliciet bestanddeel is van artikel 273f, eerste lid, onder 1º en 6º Sr. Daarnaast heeft de Hoge Raad beslist dat, hoewel uitbuiting als zodanig niet in de tekst van sub 3, sub 4 en sub 9 is opgenomen, dit daarin wel moet worden ingelezen en daarmee een impliciet bestanddeel daarvan vormt. De gedragingen in deze subonderdelen kunnen slechts als mensenhandel worden bestraft, indien uit de bewijsvoering volgt dat zij zijn begaan onder omstandigheden waarbij uitbuiting kan worden verondersteld.

In het tweede lid van art. 273f Sr is bepaald dat uitbuiting ten minste omvat uitbuiting van een ander in de prostitutie. Wanneer gebruik is gemaakt van enig dwangmiddel, is instemming van het slachtoffer met de uitbuiting niet relevant.

Eerste lid, sub 6 º
Sr

Strafbaar op grond van sub 6º is degene die opzettelijk voordeel trekt uit de uitbuiting van een ander. De Hoge Raad heeft bepaald dat het opzet gericht moet zijn op zowel het voordeel trekken als op de uitbuiting van een ander. Het gebruik van een dwangmiddel is hierbij geen vereiste.

3.3.2

Vrijspraak

Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden bewezen dat de verdachte de aangeefster heeft aangeworven, mede genomen en/of ontvoerd met het oogmerk haar in een ander land ertoe te brengen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met of voor een derde tegen betaling (sub 3°).

Verder is de rechtbank van oordeel, met de verdediging en anders dan de officier van justitie, dat niet wettig en overtuigend is bewezen wat de verdachte ten laste is gelegd in de subonderdelen 1°, 4°, 6° en 9°, zodat hij daarvan moet worden vrijgesproken. De rechtbank overweegt daarover het volgende.

Op 24 januari 2024 is bij het Haags Economisch Interventie Team, afdeling prostitutie, (hierna: HEIT) een melding binnengekomen over [naam slachtoffer]. De melder kende [naam slachtoffer], omdat [naam slachtoffer] voor haar gewerkt heeft als sekswerker. [naam slachtoffer] had contact met de melder gezocht en om hulp gevraagd. [naam slachtoffer] zou in Roemenië in een huis worden vastgehouden en met camera’s continu in de gaten worden gehouden. Op 5 maart 2024 nam de melder opnieuw contact op met HEIT. Zij verklaarde dat [naam slachtoffer] inmiddels weer terug in Nederland was en als sekswerker werkzaam was in Alkmaar.

Dezelfde dag heeft [naam slachtoffer] aangifte gedaan van mensenhandel tegen de verdachte, haar echtgenoot. Zij heeft in haar aangifte en in latere verhoren onder meer het volgende verklaard. De verdachte en [naam slachtoffer] hebben rond 2012 een relatie gekregen. [naam slachtoffer] was toen 18 of 19 jaar en de verdachte was tien jaar ouder. [naam slachtoffer] is rond die periode in Oostenrijk sekswerkzaamheden gaan verrichten. Zij heeft verklaard dat dit op vrijwillige basis was, maar dat zij indertijd wel door de verdachte werd mishandeld.

Verder heeft [naam slachtoffer] verklaard dat zij vanaf ongeveer 2014 tot september 2022 sekswerkzaamheden in Nederland heeft verricht. Eerst kort in Alkmaar en Haarlem, daarna in Den Haag. In Den Haag werkte [naam slachtoffer] met name als BDSM (bondage, dominantie, sadomasochisme) meesteres, en zij verdiende daar veel geld mee. [naam slachtoffer] bepaalde in die tijd zelf welke dagen zij werkte, hoeveel uur per dag zij werkte en welke klanten zij aannam. Zij was zogezegd de kostwinner; de verdachte werkte niet of nauwelijks. Hij was degene die voor hun hond en het huishouden zorgde.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank, met de officier van justitie en de verdediging, van oordeel dat in deze periode sprake was van vrijwillige sekswerkzaamheden door [naam slachtoffer] en dat er geen aanwijzingen zijn dat de verdachte in die periode enig dwangmiddel heeft gebruikt die [naam slachtoffer] ertoe heeft bewogen dergelijke werkzaamheden te verrichten.

In september 2022 zijn [naam slachtoffer] en de verdachte teruggegaan naar Roemenië. Daar hebben zij een dochter gekregen. Op basis van de aangifte en de verklaring van de getuige [naam getuige] stelt de rechtbank vast dat de verdachte in de periode dat hij met [naam slachtoffer] in Roemenië woonde, agressief gedrag heeft vertoond jegens [naam slachtoffer] en [naam slachtoffer] heeft mishandeld. Ook heeft hij haar vrijheid ingeperkt door haar telefoon af te pakken en haar in hun woning onder cameratoezicht te stellen. Zowel [naam slachtoffer] als de verdachte heeft verklaard dat zijn gedrag werd veroorzaakt door jaloezie nadat hij had ontdekt dat een voormalige klant van [naam slachtoffer] haar affectieve berichten stuurde. Gedurende die periode in Roemenië, van september 2022 tot en met januari 2024, heeft [naam slachtoffer] niet als sekswerker gewerkt.

[naam slachtoffer] en [naam getuige] hebben verklaard dat zij samen een plan hebben gemaakt zodat [naam slachtoffer] kon ontkomen aan de situatie in Roemenië. Het plan hield in dat [naam slachtoffer], de verdachte, hun dochter en [naam getuige] zouden terugkeren naar Nederland, waar [naam slachtoffer] weer als BDSM-meesteres zou gaan werken en zij vervolgens de Nederlandse politie om hulp kon vragen. Hoewel de verdachte geen voorstander was van een terugkeer naar Nederland, heeft hij zich door hen laten overhalen. Vanaf februari 2024 tot de melding bij HEIT op 5 maart 2024 is [naam slachtoffer] als sekswerker in Alkmaar gaan werken. De verdachte was voornamelijk thuis met hun dochter en werkte niet.

Middelen

Zoals hiervoor al benoemd, is voor de in sub 1°, 4° en 9° ten laste gelegde gedragingen vereist dat komt vast te staan dat een dwangmiddel is ingezet en dat daarmee seksuele uitbuiting is beoogd.

Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank vast dat de verdachte, door in de periode van september 2022 tot en met januari 2024 geweld te gebruiken tegen [naam slachtoffer] en haar in haar vrijheid te beperken, dwangmiddelen heeft toegepast zoals bedoeld in artikel 273f Sr. De rechtbank is evenwel van oordeel dat deze dwangmiddelen niet in verband stonden met het verrichten van sekswerkzaamheden door [naam slachtoffer]. [naam slachtoffer] heeft in de periode in Roemenië immers in het geheel niet als sekswerker gewerkt, en de sekswerkzaamheden die [naam slachtoffer] vanaf februari 2024 in Nederland is gaan verrichten, waren onderdeel van haar eigen plan, waarbij zij de verdachte heeft moeten overreden om in dat plan mee te gaan. Daarom kan niet worden gesteld dat de verdachte geweld of andere dwangmiddelen heeft gebruikt om [naam slachtoffer] te dwingen of ertoe te bewegen sekswerkzaamheden te verrichten.

Nu het voorgaande ertoe leidt dat [naam slachtoffer] niet door de verdachte is uitgebuit, kan er tot slot ook geen sprake zijn geweest van opzettelijk voordeel trekken uit deze uitbuiting (sub 6°).

4. Vordering benadeelde partij [naam slachtoffer]

De vordering

De benadeelde partij [naam slachtoffer] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 590.000,00 ingediend wegens materiële en immateriële schade die zij als gevolg van het ten laste gelegde feit zou hebben geleden, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag en met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel. De gestelde materiële schade van € 560.000,00 ziet op gederfde inkomsten. Aan immateriële schade is een bedrag van € 30.000,00 gevorderd.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de immateriële schade toewijsbaar is tot een bedrag van € 10.000,00. Ten aanzien van de gestelde materiële schade heeft de officier van justitie zich primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk moet worden verklaard omdat de vordering op dit punt onvoldoende onderbouwd is en subsidiair dit bedrag te matigen.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft, zich gelet op de bepleite vrijspraak, primair op het standpunt gesteld dat de vordering moet worden afgewezen dan wel dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering moet worden verklaard. Subsidiair heeft de verdediging bepleit de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in het materiële deel van de vordering en de immateriële schade aanzienlijk te matigen.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat de benadeelde partij niet in de vordering tot schadevergoeding kan worden ontvangen, omdat het feit waarop de vordering betrekking heeft niet wettig en overtuigend bewezen is verklaard. Daarom zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in de vordering en bepalen dat de verdachte en de benadeelde partij ieder hun eigen kosten dragen.

5. Vordering tot tenuitvoerlegging

Bij vonnis van 12 december 2022 in de zaak met parketnummer 09/248850-22 heeft de politierechter te Den Haag de verdachte veroordeeld tot onder meer een voorwaardelijke taakstraf voor de duur van 40 uren. De proeftijd van twee jaar is ingegaan op 28 december 2022. De officier van justitie heeft gevorderd dat de rechtbank bij een bewezenverklaring zal gelasten dat die voorwaardelijke straf alsnog ten uitvoer zal worden gelegd.

Gelet op de vrijspraak in de onderhavige zaak zal de rechtbank de vordering tot tenuitvoerlegging afwijzen.

6. Beslissing

De rechtbank:

Verklaart
niet bewezen wat aan de verdachte is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij.

Verklaart de benadeelde partij
niet-ontvankelijk in de vordering.

Bepaalt dat de verdachte en de benadeelde partij ieder hun eigen kosten dragen.

Wijst af de vordering van de officier van justitie tot tenuitvoerlegging in de zaak met parketnummer 09/248850-22.

Heft op het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.

Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door

mr. M. Rigter, voorzitter,

mr. M.S. Neervoort en mr. C.M.A.V. van Kleef, rechters,

in tegenwoordigheid van de griffier mr. M. Bleijendaal,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 23 december 2025.