Uitspraak
RECHTBANK ALKMAAR
Sector Kanton
Locatie Hoorn
Zaaknr/rolnr.: 414397 CV EXPL 12-3504
Uitspraakdatum: 21 januari 2013
Vonnis in de zaak van:
de besloten vennootschap INVESTING B.V., rechtsopvolgster onder bijzondere titel van de besloten vennootschap Telfort B.V., gevestigd te Amsterdam, alsmede van de besloten vennootschap KPN B.V., statutair gevestigd te ’s-Gravenhage, als rechtsopvolger onder algemene titel van de besloten vennootschap Telfort B.V., gevestigd te Amsterdam, zulks voortvloeiende uit een juridische fusie van 1 januari 2012, gevestigd te Hilversum,
eisende partij,
verder ook te noemen: Investing,
gemachtigde: mr. E.L.B. Hundscheidt, gerechtsdeurwaarder te Rotterdam,
tegen
[naam],
wonende te [adres]7,
gedaagde partij,
verder ook te noemen: [gedaagde],
gemachtigde: mr. G.E. Helder, advocaat te Grootebroek.
Het procesverloop
Voor het procesverloop verwijst de kantonrechter naar de volgende stukken:
-de dagvaarding van 23 augustus 2012 met producties;
-de conclusie van antwoord met producties;
-het tussenvonnis van de kantonrechter van 15 oktober 2012;
-de met het oog op de terechtzitting overgelegde stukken.
-de aantekeningen van hetgeen is besproken tijdens de terechtzitting op 13 december 2012;
Vervolgens is op vandaag uitspraak bepaald.
De feiten
1.De kantonrechter neemt de volgende feiten als vaststaand aan, omdat deze door de ene partij zijn gesteld en door de andere partij niet of niet voldoende zijn betwist.
a.In het najaar van 2008 heeft [gedaagde], door tussenkomst van The Phone House, een zakelijk telefoonabonnement afgesloten bij Telfort. De ingangsdatum van het abonnement met Telfort was 26 januari 2009. Tijdens het afsluiten van dit abonnement had [gedaagde] reeds een abonnement en een mobiel telefoonnummer bij KPN. Bij het aangaan van het telefoonabonnement bij Telfort, heeft [gedaagde] tevens verzocht om zijn reeds in gebruik zijnde telefoonnummer te porteren naar zijn Telfort –abonnement. [gedaagde] heeft daartoe bij The Phone House een formulier ingevuld met als gewenste porteerdatum 26 januari 2009.
b.Op 25 dan wel 26 januari 2009 is het Telfort-abonnement geactiveerd. Toen bleek dat het “oude nummer” van [gedaagde] niet was overgezet naar het Telfort-abonnement, heeft [gedaagde] Telfort bij aangetekende brief d.d. 26 januari 2009 daarvan op de hoogte gesteld. Tevens heeft hij in die brief meegedeeld dat hij “met terugwerkende kracht” beëindiging van het contract met Telfort wil. Bij brief d.d. 20 februari 2009 aan Telfort heeft [gedaagde] meegedeeld geen betalingen aan Telfort te zullen doen.
c.Telfort heeft [gedaagde] in verband met het abonnement een aantal facturen gestuurd, welke [gedaagde] onbetaald heeft gelaten.
Het geschil
2.Investing vordert bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, veroordeling van [gedaagde] tot betaling van een bedrag van € 1.621,41, te vermeerderen met de overeengekomen rente van 1 procent per maand over € 1.074,43 vanaf de dag van dagvaarding tot de dag van voldoening, kosten rechtens.
3.Investing stelt hiertoe, zakelijk weergegeven, dat zij gecedeerd heeft gekregen een vordering van Telfort op [gedaagde]. Telfort heeft in verband met het telefoonabonnement € 1.074,43 bij [gedaagde] in rekening gebracht en [gedaagde] heeft dit zonder grond onbetaald gelaten. Omdat [gedaagde] tekortschoot in zijn betalingsverplichting, heeft Telfort conform de toepasselijke algemene voorwaarden en de wet de overeenkomst ontbonden, waarna zij gerechtigd was bij wijze van schadevergoeding de resterende abonnementstermijnen in rekening te brengen. Wegens zijn verzuim is [gedaagde] tevens de overeengekomen vertragingsrente (tot datum dagvaarding € 396,98) en buitengerechtelijke incassokosten (€ 150,00) verschuldigd.
4.[gedaagde] heeft verweer gevoerd. Daartoe stelt [gedaagde] – samengevat – dat er geen rechtsgeldige cessie van de vordering aan Investing heeft plaatsgevonden. Voor het geval die cessie wel rechtsgeldig is, voert [gedaagde] aan dat hij niets verschuldigd is. Voor hem was het bij het aangaan van het Telfort-abonnement van groot belang dat hij zijn oude mobiele telefoonnummer behield. Dat nummerbehoud maakt deel uit van de overeenkomst met Telfort. Bij de ingangsdatum van het abonnement bleek dat het mobiele telefoonnummer van [gedaagde] niet was overgezet naar het Telfort-abonnement. Dit was niet aan [gedaagde] gemeld. [gedaagde] heeft Telfort hierover op 26 januari 2009 aangeschreven. Pas op 3 april 2009 deelde Telfort aan [gedaagde] mee dat het nummerbehoud was afgekeurd wegens onjuiste gegevens van [gedaagde]. Dat is echter onjuist omdat de aan Telfort en KPN verstrekte gegevens juist zijn en het KPN-abonnement ook met tussenkomst van The Phone House was gesloten. Door de tekortkoming aan de zijde van Telfort kon [gedaagde] geen gebruik maken van zijn mobiele telefoonabonnement bij Telfort. Door het tijdsverloop verzetten de redelijkheid en billijkheid zich tegen de verschuldigdheid van vertragingsrente. Buitengerechtelijke incassowerkzaamheden hebben niet plaatsgevonden.
5.Bij de beoordeling zal zo nodig nog nader op de standpunten van partijen worden ingegaan.
De beoordeling
6.Nadat Investing ter gelegenheid van de comparitie een akte van cessie in het geding heeft gebracht, kan ervan worden uitgegaan dat de onderhavige vordering inderdaad aan Investing is gecedeerd. Daarvan is ook mededeling gedaan. Onbetwist is immers dat Investing [gedaagde] hiervan bij brieven d.d. 20 januari 2010 en 28 januari 2010 op de hoogte heeft gesteld.
7.Dan de materiële beoordeling van de vordering. De kantonrechter begrijpt het verweer van [gedaagde] aldus dat hij zich op het standpunt stelt dat hij de overeenkomst met Telfort buitengerechtelijk heeft ontbonden. Dit blijkt ook uit zijn brief d.d. 26 januari 2009.
8.Vast staat dat [gedaagde] door tussenkomst van The Phone House een abonnement had afgesloten bij KPN. In het najaar van 2008 is [gedaagde] met Telfort een overeenkomst voor mobiele telefonie aangegaan, eveneens door tussenkomst van The Phone House. Dat het porteren van het telefoonnummer naar het Telfort-abonnement slechts een service is, maar geen deel uitmaakt van de overeenkomst tussen Telfort en [gedaagde], is onjuist. Voor (veel) zakelijke klanten is het essentieel dat zij bereikbaar zijn en blijven onder het bij hun klanten en leveranciers bekende telefoonnummer. Aan Investing kan worden toegegeven dat een dergelijk verzoek formeel wordt ingediend door de klant, maar in de praktijk wordt dit verzoek feitelijk afgehandeld door de nieuwe aanbieder, in dit geval Telfort. Dit blijkt ook uit het bestelformulier zoals dat als Bijlage A bij de conclusie van antwoord is overgelegd.
9.Vast staat dat Telfort bij de ingangsdatum van het abonnement niet heeft geleverd wat de bedoeling was, namelijk een abonnement waarbij [gedaagde] gebruik kon maken van zijn oude telefoonnummer. Volgen Investing omdat KPN een aantal gegevens van [gedaagde] die zij nodig had voor nummerbehoud, miste. Tot op heden is echter onduidelijk welke gegevens dan misten. Volgens Investing heeft Telfort bij e-mailbericht van 3 januari 2009 verzocht om opnieuw portering van zijn mobiele telefoonnummer aan te vragen met daarbij de juiste gegevens betreffende zijn KPN-abonnement. Dit e-mailbericht bevindt zich niet bij de processtukken en [gedaagde] betwist deze mail te hebben ontvangen. De kantonrechter gaat er daarom van uit dat [gedaagde] deze mail nooit heeft ontvangen. De conclusie is dat Telfort is tekortgeschoten in de nakoming van haar verbintenis uit de overeenkomst, namelijk het aanbieden van een telefoonabonnement met daarbij de mogelijkheid voor [gedaagde] zijn oude telefoonnummer te behouden.
10.Iedere tekortkoming van een partij in de nakoming van een van haar verbintenissen geeft de wederpartij de bevoegdheid de overeenkomst te ontbinden, ook indien deze tekortkoming niet aan Telfort is toe te rekenen. Dit is slechts anders indien de tekortkoming gezien haar bijzondere aard of geringe betekenis deze ontbinding met haar gevolgen niet rechtvaardigt. De kantonrechter is van oordeel dat deze uitzondering zich hier niet voordoet. Voor een zakelijk gebruiker is het immers van groot belang dat hij (ook bij een abonnementswijziging) bereikbaar is op het bij zijn klanten, leveranciers en medewerkers bekende telefoonnummer.
11.[gedaagde] heeft de overeenkomst met Investing dan ook bij brief d.d. 26 januari 2009 rechtsgeldig ontbonden. Investing kan daarom geen aanspraak meer maken op betaling van abonnementsgelden. De vordering wordt afgewezen.
12.Investing dient als de in het ongelijk te stellen partij in de proceskosten te worden veroordeeld.
De beslissing
De kantonrechter:
Wijst de vordering af.
Veroordeelt Investing in de proceskosten, die tot heden voor [gedaagde] worden vastgesteld op een bedrag van € 300,00 voor salaris van de gemachtigde van [gedaagde].
Dit vonnis is gewezen door mr. J.H. Gisolf, kantonrechter, bijgestaan door de griffier en op 21 januari 2013 in het openbaar uitgesproken.