Uitspraak
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Afdeling Publiekrecht, Sectie Straf
Locatie Schiphol
Meervoudige strafkamer
Parketnummer: 15/801234-10
Uitspraakdatum: 27 september 2013
Tegenspraak
Vonnis (P)
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 13 september 2013 in de zaak tegen:
[verdachte],
geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] (Iran),
zonder vaste woon- of verblijfplaats hier te lande.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie
mr. E. Visser en van wat verdachte en zijn raadsman mr. A. Kilinc, advocaat te Amsterdam, naar voren hebben gebracht.
1. Tenlastelegging
Aan verdachte is tenlaste gelegd dat:
Primair
hij, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 29 juni 2010 tot en met 30 september 2010 te Amsterdam en/of Almere, in elk geval in Nederland en/of te Turkije en/of te Thailand en/of te Italië twee personen, te weten: een vrouw zich noemende [gesmokkelde] en/of haar kind zich noemende [kind gesmokkelde], althans één of meer ander(en), behulpzaam is geweest bij het zich verschaffen van toegang tot en/of doorreis door en/of uit winstbejag behulpzaam is geweest bij het zich verschaffen van verblijf in een staat die is toegetreden tot het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over de zee en in de lucht, tot aanvulling van het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Verdrag tegen transnationale georganiseerde misdaad, welk verdrag Turkije heeft ondertekend op 13 december 2000 en in werking is getreden te Turkije op 28 januari 2004 of die voornoemd(e) perso(o)n(en) daartoe gelegenheid, middelen of inlichtingen heeft/hebben verschaft,
immers heeft/hebben en/of is/zijn hij, verdachte en/of zijn mededader(s), (al dan niet tegen betaling van een geldbedrag of in het vooruitzicht gestelde beloning), (voor/aan) voornoemd(e) perso(o)n(en) -die niet over een verblijfstitel voor Nederland en/of België en/of Turkije beschikte(n)-
- ( al dan niet telefonisch) informatie verstrekt met betrekking tot de werkwijze van de smokkel (onder meer over het versturen van (pas)foto's en andere documenten ten behoeve van een te vervalsen paspoort en/of over het ondernemen van de reis onder de naam van een ander),
- een Nederlands paspoort (voorzien van het nummer [paspoortnummer] en op naam gesteld van [medeverdachte 1]) verstrekt,
- ( al dan niet telefonisch) inlichtingen verstrekt met betrekking tot de werkwijze van het aanpassen of vervalsen van voornoemd paspoort,
- vliegtickets geregeld en/of betaald,
- naar Italië, Turkije en/of Thailand gereisd,
- voornoemde perso(o)n(en) begeleid in hun/haar reis (van Thailand naar Turkije), en/of
- voornoemde perso(o)n(en) opgevangen en/of begeleid op de luchthaven in Thailand en/of Turkije
terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) wist(en) of ernstige redenen had(den) te vermoeden dat die toegang en/of die doorreis wederrechtelijk was;
Subsidiair
hij, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 29 juni 2010 tot en met 30 september 2010 te Amsterdam en/of Almere, in elk geval in Nederland en/of België en/of te Turkije en/of te Thailand en/of te Italië, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om twee personen, te weten: een vrouw zich noemende [gesmokkelde] en/of haar kind zich noemende [kind gesmokkelde], althans één of meer ander(en), behulpzaam te zijn bij het zich verschaffen van toegang tot en/of doorreis door en/of uit winstbejag behulpzaam te zijn bij het zich verschaffen van verblijf in Nederland, een andere lidstaat van de Europese Unie, IJsland, Noorwegen, in elk geval een staat die is toegetreden tot het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over de zee en in de lucht, tot aanvulling van het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Verdrag tegen transnationale georganiseerde misdaad, of die voornoemd(e) perso(o)n(en) daartoe gelegenheid, middelen of inlichtingen te verschaffen, terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) wist(en) of ernstige redenen had(den) te vermoeden dat die toegang en/of die doorreis wederrechtelijk was
immers heeft/hebben en/of is/zijn hij, verdachte en/of zijn mededader(s), (al dan niet tegen betaling van een geldbedrag of in het vooruitzicht gestelde beloning), voornoemd(e) perso(o)n(en) -die niet over een verblijfstitel voor Nederland en/of België en/of Turkije beschikte(n)-
- ( al dan niet telefonisch) informatie verstrekt met betrekking tot de werkwijze van de smokkel (onder meer over het versturen van (pas)foto's en andere documenten ten behoeve van een te vervalsen paspoort en/of over het ondernemen van de reis onder de naam van een ander),
- een Nederlands paspoort (voorzien van het nummer [paspoortnummer] en op naam gesteld van [medeverdachte 1]) verstrekt,
- ( al dan niet telefonisch) inlichtingen verstrekt met betrekking tot de werkwijze van het aanpassen of vervalsen van voornoemd paspoort,
- vliegtickets geregeld en/of betaald, - naar Italië, Turkije en/of Thailand gereisd,
- voornoemde perso(o)n(en) begeleid in hun/haar reis (van Thailand naar Turkije), en/of
- voornoemde perso(o)n(en) opgevangen en/of begeleid op de luchthaven in Thailand en/of Turkije
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
2. Ontvankelijkheid van het openbaar ministerie in de vervolging
2.1. Standpunt van de raadsman
Namens de verdachte is aangevoerd dat het openbaar ministerie geen rechtsmacht heeft ten aanzien van het aan verdachte ten laste gelegde feit. Verdachte is geen Nederlander en het ten laste gelegde feit, althans de daarin opgenomen uitvoeringshandelingen die mogelijk aan verdachte kan/kunnen worden toegerekend, hebben zich afgespeeld in Turkije. In de visie van de raadsman leidt dit ertoe dat het openbaar ministerie niet ontvankelijk is in de vervolging.
Daarnaast heeft de raadsman betoogd dat sprake is van overschrijding van de redelijke termijn, waardoor voorzetting van de vervolging in strijd is met de beginselen van een goede procesorde en het openbaar ministerie ook om die reden niet ontvankelijk is in de vervolging.
2.2. Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het openbaar ministerie wel ontvankelijk is in de vervolging, nu de pleegplaats van het aan verdachte en zijn medeverdachten ten laste gelegde niet alleen Istanbul maar onder meer ook Amsterdam is en er daarnaast ook in Nederland uitvoeringshandelingen hebben plaatsgevonden. De uitreis van verdachte naar Turkije is bijvoorbeeld zo’n handeling.
Met betrekking tot overschrijding van de redelijke termijn heeft de officier van justitie aangegeven hieraan bij het formuleren van zijn eis consequenties te zullen verbinden.
2.3. Oordeel van de rechtbank
De rechtbank begrijpt de stelling van de raadsman dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk is omdat rechtsmacht ontbreekt aldus, dat kennelijk wordt betoogd dat de Nederlandse rechter in deze geen rechtsmacht toekomt. De rechtbank verwerpt dit verweer en overweegt daartoe het volgende.
In de artikelen 2 tot en met 7 van het Wetboek van Strafrecht is geregeld in welke gevallen Nederland rechtsmacht heeft. Ingevolge artikel 2 van Pro het Wetboek van Strafrecht is de Nederlandse strafwet toepasselijk op ieder die zich in Nederland aan enig strafbaar feit schuldig maakt. Indien, naast plaatsen in Nederland, ook buiten Nederland gelegen plaatsen kunnen gelden als plaats waar een strafbaar feit is gepleegd, is op grond van voornoemde wetsbepaling vervolging van dat strafbare feit in Nederland mogelijk, ook ten aanzien van de van dat strafbare feit deel uitmakende gedragingen die buiten Nederland hebben plaatsgevonden (zie onder meer Hoge Raad 13 april 1999, NJ 1999, 538 en Hoge Raad 30 september 1997, NJ 1998, 117).
In de artikelen 2 tot en met 7 van het Wetboek van Strafrecht is geregeld in welke gevallen Nederland rechtsmacht heeft. Ingevolge artikel 2 van Pro het Wetboek van Strafrecht is de Nederlandse strafwet toepasselijk op ieder die zich in Nederland aan enig strafbaar feit schuldig maakt. Indien, naast plaatsen in Nederland, ook buiten Nederland gelegen plaatsen kunnen gelden als plaats waar een strafbaar feit is gepleegd, is op grond van voornoemde wetsbepaling vervolging van dat strafbare feit in Nederland mogelijk, ook ten aanzien van de van dat strafbare feit deel uitmakende gedragingen die buiten Nederland hebben plaatsgevonden (zie onder meer Hoge Raad 13 april 1999, NJ 1999, 538 en Hoge Raad 30 september 1997, NJ 1998, 117).
Op grondslag van de tenlastelegging, die - zoals hiervoor onder 1 is weergegeven - inhoudt dat de gedragingen behoudens te Amsterdam en/of Almere, in elk geval in Nederland, tevens in België en/of Turkije en/of Thailand en/of Italië zijn begaan, is de Nederlandse strafwet daarop van toepassing. Het Openbaar Ministerie is in zoverre dan ook ontvankelijk in de vervolging.
Wat betreft de overschrijding van de redelijke termijn, is de rechtbank van oordeel dat dit een omstandigheid is waarmee rekening dient te worden gehouden bij het bepalen van de strafmaat, maar die - in lijn met vaste jurisprudentie van de Hoge Raad - niet leidt tot niet-ontvankelijkheid van de officier van justitie in de vervolging, nu het maatschappelijk belang van strafvervolging onverminderd van belang blijft De rechtbank is derhalve van oordeel dat het openbaar ministerie ontvankelijk is.
De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding ook overigens geldig is en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
3. Inleiding
Op basis van bij de Criminele Inlichtingen Eenheid in de periode van november 2008 tot en met februari 2009 binnengekomen informatie inzake georganiseerde mensensmokkel door onder meer [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] [1] , is op 27 januari 2010 het onderzoek Sunjata gestart. Dit onderzoek richt zich op personen die zich vermoedelijk schuldig maken aan overtreding van de artikelen 197a, 225, 231 en 420 bis/ter/quater Sr. [2] In het onderzoek komen 11 verdachten naar voren en er zijn 11 zaaksdossiers samengesteld.
Op basis van bij de Criminele Inlichtingen Eenheid in de periode van november 2008 tot en met februari 2009 binnengekomen informatie inzake georganiseerde mensensmokkel door onder meer [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] [1] , is op 27 januari 2010 het onderzoek Sunjata gestart. Dit onderzoek richt zich op personen die zich vermoedelijk schuldig maken aan overtreding van de artikelen 197a, 225, 231 en 420 bis/ter/quater Sr. [2] In het onderzoek komen 11 verdachten naar voren en er zijn 11 zaaksdossiers samengesteld.
De aan verdachte ten laste gelegde feiten hebben alleen betrekking op zaaksdossier C11.
In dit zaaksdossier komen als verdachten naar voren [medeverdachte 3] (hierna te noemen [medeverdachte 3]), [verdachte] (hierna te noemen: [verdachte]) en [medeverdachte 1] (hierna te noemen: [medeverdachte 1]). [3] [medeverdachte 3] maakt gedurende het onderzoek gebruik van de telefoonnummers [telefoonnummer 1] (taplijn 20), [telefoonnummer 2] (taplijn 28), [telefoonnummer 3] (taplijn 26) en [telefoonnummer 4] (taplijn 27). [4] Deze telefoonnummers zijn getapt in de periode van 10 juni 2010 tot 22 september 2010 (lijn 20), 9 juli 2010 tot 6 oktober 2010 (lijn 28) en 30 juni tot 6 oktober 2010 (lijn 26 en lijn 27). [5] [verdachte] maakt gebruik van het nummer [telefoonnummer 5] en [medeverdachte 1] van de nummers [telefoonnummer 6] en [telefoonnummer 7]. [6]
Op 5 oktober 2010 zijn [medeverdachte 3], [verdachte] en [medeverdachte 1] aangehouden. [7]
4. Bewijs
4.1. Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde feit.
4.2. Standpunt van de verdediging
Verdachte heeft het feit ontkend. De raadsman heeft aangevoerd dat niet onomstotelijk vast staat dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan mensensmokkel. Nu de gesmokkelde personen bij de grens zijn aangehouden, zijn zij Turkije niet binnengekomen waardoor er in ieder geval geen sprake is van een voltooid delict. De raadsman heeft zich voorts op het standpunt gesteld dat er geen sprake is van het medeplegen van mensensmokkel en dat de gedragingen van medeverdachte [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] niet aan verdachte kunnen worden toegerekend.
4.3. Redengevende feiten en omstandigheden [8]
De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten op grond van het volgende.
Op 13 juni 2010 belt [medeverdachte 3] met [medeverdachte 1], die hem vraagt: “Wil je het boek niet hebben?” [medeverdachte 3] zegt dat hij toch beide delen moet hebben en dat deel twee toch niet gevonden is. [9]
Op 15 juni 2010 belt [medeverdachte 3] vanaf telefoonnummer [telefoonnummer 1] naar een verder onbekend gebleven persoon. Het gesprek gaat over een vrouw die met een kind dat in haar paspoort staat naar Duitsland wil gaan. De onbekende merkt op: “Hoe dan ook wil deze vrouw dat deze reis door ons geregeld wordt.'' [medeverdachte 3] zegt: ,,Vraag ze hun foto's per e-mail naar mij te sturen. (…) Ik zoek hier iets dat erop lijkt. Wanneer ik zoiets geregeld heb, dan laat ik ze weten waar ze moeten komen. In de transithal geef ik ze de boeken. Daarmee reizen ze in. (…) Ik moet alleen de juiste foto’s voor ze vinden. (...) Ik kan ze ook misschien via Thailand in laten reizen. Maar je moet niet minder dan 15 vragen hoor. 15 miljoen is ongeveer 10 euro (wordt duizend bedoeld). 4,5 moet er aan tickets en boekjes uitgegeven. Voor ons blijft er 5 of 6 over.” [10]
Op 25 juni 2010 komt [medeverdachte 4] aan op Schiphol vanuit Venetië. Hij ontmoet daar [verdachte] en ze reizen samen met de trein naar Amsterdam. [11]
[medeverdachte 3] heeft onder meer contact met [tante gesmokkelde]. Zij is de tante van de vrouw genaamd [gesmokkelde] die op reis wil. [12] [tante gesmokkelde] woont in België [13] en belt met een telefoonnummer dat begint met de Belgische landencode 32 [14] . Op 27 juni 2010 zegt [medeverdachte 3] door de telefoon tegen [tante gesmokkelde] dat hij op dit moment met het kind bezig is. [15]
Op 3 juli 2010 belt [medeverdachte 3] om 20:57 uur met zijn neef [medeverdachte 4], die tijdens dit telefoongesprek over een andere telefoonlijn met een man genaamd [medeverdachte 5] spreekt. [medeverdachte 4] wil weten of het mogelijk is om een sticker voor een kind in een schriftje te plakken. [medeverdachte 5] zegt dat het met een sticker niet gaat. Het schriftje moet eerst uit elkaar worden gehaald, de bewuste pagina wordt bewerkt en daarna weer aan elkaar genaaid. Op deze manier is het volgens [medeverdachte 5] wel mogelijk om een kind bij te schrijven. [medeverdachte 3] merkt op dat het een Nederlands Iraans schriftje is. [16] Diezelfde avond, acht minuten later, belt [medeverdachte 3] met [tante gesmokkelde] en vraagt haar om een foto van het kind op de leeftijd van 2 à 3 jaar oud naar zijn e-mail te sturen omdat hij die foto in het paspoort wil plakken. Het paspoort van de vrouw op wie de nicht van [tante gesmokkelde] lijkt, is van vier jaar geleden. [17] Tegen [tante gesmokkelde] zegt [medeverdachte 3] dat haar nicht haar haren niet moet verven en ook haar kapsel niet moet veranderen, want het moet precies net als op die foto zijn. [18]
Op 4 juli 2010 zegt [medeverdachte 3] telefonisch tegen [verdachte] dat hij [tante gesmokkelde] zal vragen om het geld gereed te hebben en haar een rekeningnummer zal geven om het geld naartoe over te maken. [21] [medeverdachte 3] en [tante gesmokkelde] voeren verschillende telefoongesprekken over geld en hoe dit overgemaakt dient te worden. [22] [medeverdachte 3] wil ook de naam en de christelijke geboortedatum van het kind weten. [23] [tante gesmokkelde] geeft meerdere keren door dat het kind [kind gesmokkelde] heet. [24] De naam van de mevrouw die wil komen, is [gesmokkelde]. [25]
Op 21 augustus 2010 heeft [medeverdachte 3] telefonisch contact met [gesmokkelde]. Zij bevestigt dat de achternaam van [voornaam kind gesmokkelde] in haar paspoort [achternaam kind gemokkelde] is. [medeverdachte 3] zegt dat hij een Iraans/Nederlands paspoort heeft en dat [gesmokkelde] de namen uit haar hooft dient te leren. Haar voornaam is [voornaam medeverdachte 1]. Voor [voornaam kind gesmokkelde] heeft [medeverdachte 3] hetzelfde aangehouden. Ook zegt [medeverdachte 3] tegen [gesmokkelde] dat ze bij het paspoortbureau om een dubbel visum voor Thailand moet vragen en een ticket moet aanschaffen. [26] Twee dagen later, op 23 augustus 2010, heeft [medeverdachte 3] opnieuw contact met [gesmokkelde]. Hij zegt: ”U reist met uw Iraans paspoort daarheen. Daar wordt dit paspoort aan u gegeven voor een ander land.” [medeverdachte 3] zegt tegen [gesmokkelde] dat zij stap voor stap van hem zal horen wat zij moet doen en dat de datum van het ticket gelegen moet zijn tussen 9 tot 13 september. [27] Aangezien de verbinding wordt verbroken, belt [medeverdachte 3] [gesmokkelde] daarna opnieuw en hij zegt: “Het paspoort dat u van ons krijgt, is van een vrouw die al 15 of 20 jaar in Europa woont.” Ook vertelt hij haar dat zij naar Thailand moet gaan en hiertoe een ticket en visum moet regelen [28] en bereid hij haar voor op het soort bagage dat zij moet meenemen bij haar reis. [29]
[medeverdachte 3] zegt op 27 augustus 2010 in een telefoongesprek tegen [medeverdachte 4] dat zij pas op de negende aankomt en vraagt [medeverdachte 4] of hij haar in Bangkok wil ophalen. [medeverdachte 3] zal hem laten weten wat haar naam moet zijn en zegt dat het kindje, het meisje, haar echte naam zal krijgen. [30]
Op 30 augustus 2010 belt [medeverdachte 3] met [medeverdachte 1], die tegen [medeverdachte 3] zegt dat ze vindt dat “je bibliotheek deze keer erg lang heeft geduurd”. [medeverdachte 3] zegt dat het boekje bij die is gebleven en dat hij op 10 september het boekje brengt. [31] Op 11 september 2011 spreken zij elkaar opnieuw, waarbij [medeverdachte 1] haar stem verheft omdat [medeverdachte 3] haar de 10e heeft beloofd en het nu al een maand is dat haar boekje bij hem is. [32]
Op 10 september 2010 komen vanuit Teheran met vlucht W5 5045 [gesmokkelde] en [kind gesmokkelde] aan in Bangkok. Vermoedelijk maakten zij gebruik van een Iranees paspoort. [33] In Thailand is [gesmokkelde] bij [medeverdachte 4]. [34] [medeverdachte 4] vraagt [medeverdachte 3] wat de naam van het kind moet zijn en [medeverdachte 3] zegt dat dit [kind gesmokkelde] is. Hij heeft voorgesteld om de originele naam te gebruiken omdat zij in dat geval geen fouten zal maken. [35] De moeder heet volgens [medeverdachte 3] [achternaam medeverdachte 1]. Het staat in het schriftje. [36] Op 13 september 2010 zegt [medeverdachte 4] tegen [medeverdachte 3] dat het schriftje is bijgewerkt en dat hij het aan [gesmokkelde] heeft gegeven. [37]
[medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] bespreken vervolgens of ze haar naar Turkije kunnen sturen. [medeverdachte 3] zegt dat hij misschien [verdachte] kan vragen om haar te gaan ophalen. [38] [medeverdachte 4] zegt op 21 september nogmaals tegen [medeverdachte 3] dat hij met zijn boekje helaas geen Turks visum kan krijgen. [39] Anderhalf uur later vraagt [medeverdachte 3] aan [verdachte] of hij hem voor de zekerheid zijn achternaam en geboortedatum wil sms-en en zegt dat hij dit morgen voor hem regelt. [40] Twee minuten later stuurt [verdachte] een sms-bericht naar [medeverdachte 3] met de tekst: [verdachte], [geboortedatum]. [41] [verdachte] is vervolgens op 22 september 2010 van Amsterdam naar Istanbul gereisd. [42] De reis is door [medeverdachte 3] geregeld en gekocht. [43] [verdachte] zegt tegen [medeverdachte 3] dat hij goed is aangekomen en zonder problemen is ingereisd. [44]
Op 23 september 2010 verlaten [gesmokkelde] en [kind gesmokkelde] met vlucht QR0611 Thailand. [45] Op 24 september is in Istanbul aan [gesmokkelde], geboren in 1980, wegens bezit van een vals Nederlands verblijfsdocument en het gebruik van een aan een ander toebehorend paspoort en het geven van valse begeleiding de toegang tot Turkije geweigerd. [gesmokkelde] maakte gebruik van een Nederlands document, voorzien van het nummer [paspoortnummer], dat op naam is gesteld van [medeverdachte 1], geboren op [geboortedatum medeverdachte 1] te [geboorteplaats medeverdachte 1]. In dit paspoort stond een kind bijgeschreven met de naam [kind gesmokkelde], geboren te Amsterdam op [geboortedatum kind gesmokkelde]. Door de vreemdelingenpolitie is een zogeheten 'geen gelijkenis' mutatie opgemaakt, met een formulier met de personalia van het gebruikte paspoort en de echte personalia van [gesmokkelde]. In het Iranese paspoort van [gesmokkelde] is een foto van een kind afgebeeld met de naam [kind gesmokkelde], geboren op [geboortedatum kind gesmokkelde]. [46]
[medeverdachte 3] zegt in een telefoongesprek op 24 september 2010 tegen [medeverdachte 1] dat hij het boek dat zij van de bibliotheek had geleend, is kwijtgeraakt. [47] [medeverdachte 3] belt twee uur later [tante gesmokkelde] en vraagt naar de achternaam van [gesmokkelde]. [tante gesmokkelde] zegt dat dit Nouroozi is en [medeverdachte 3] geeft dit door aan [verdachte]. Ook vraagt [medeverdachte 3] of haar dochter [kind gesmokkelde] is, hetgeen [tante gesmokkelde] bevestigt. [medeverdachte 3] zegt vervolgens tegen [verdachte] dat de naam van het meisje in beide boeken hetzelfde is, dat het meisje dus haar eigen naam behoudt en dat de achternaam van [gesmokkelde] [achternaam medeverdachte 1] wordt. [48]
[verdachte] reist op 25 september 2010 van Istanbul terug naar Schiphol [49] , waar hij wordt afgehaald door [medeverdachte 3]. [50] [medeverdachte 3] wordt later die dag gebeld door een man genaamd [medeverdachte 6], die wil weten hoe het met [verdachte] gaat. [medeverdachte 3] antwoordt dat het met [verdachte] goed gaat. Als [medeverdachte 6] vraagt of alles in orde is, zegt [medeverdachte 3]: “Nee, het is tegen de muur gelopen.” [51]
Op 26 september 2010 spreekt [medeverdachte 3] met [gesmokkelde]. Zij vertelt dat de man heeft gezegd dat zij niet op de foto leek en hij zei nee is nee. [52]
Op 28 september 2010 zegt [medeverdachte 1] tegen [medeverdachte 3] dat zij naar de bibliotheek is gegaan en het verloren boek aan de bibliotheek heeft doorgeven. Zij kan hetzelfde boek uit Iran laten komen. [53]
In de woning van verdachte [verdachte] aan de [adres] te Amsterdam [54] , tevens de verblijfplaats van [medeverdachte 3] [55] is op 5 oktober 2010 aangetroffen een laptop van het merk Dell met het serienummer HY 469A00 die eigendom is van [medeverdachte 3]. [56] Op deze Dell laptop staan foto's van een kind dat wat betreft de haardracht en vorm van het gelaat enige gelijkenis vertoond met het kind dat staat bijgeschreven in het Nederlandse paspoort [paspoortnummer]. [57] Ook staat er in deze woning een laptop van het merk HP met het serienummer CNF91229C2 die eigendom is van [verdachte] [58] en ook gebruikt wordt door [medeverdachte 3]. [59] Op deze HP laptop staat een bestand met een pasfoto van een kind. Dit is de pasfoto van het kind dat staat bijgeschreven in het Nederlandse paspoort [paspoortnummer]. Ook staat er op deze computer een foto van een kind dat qua haardracht en vorm van het gezicht overeenkomsten vertoond met het kind dat staat bijgeschreven in het Nederlandse paspoort [paspoortnummer]. [60]
[medeverdachte 1] heeft op 1 oktober 2010 aangifte gedaan van de vermissing van haar paspoort met nummer [paspoortnummer]. [61]
4.4. Bewijsoverweging
Op grond van onder meer de inhoud van de tapgesprekken, zoals hiervoor opgenomen onder de redengevende feiten en omstandigheden volgt hoe (het organiseren van) de reis van de te smokkelen personen, [gesmokkelde] en [kind gesmokkelde] is verlopen en wat de rol van verdachte, [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] hierin is geweest.
[medeverdachte 3] was degene die de reis feitelijk organiseerde en contact onderhield met (de tante van) de gesmokkelde. [medeverdachte 3] zorgde er bovendien voor dat de gesmokkelde de beschikking kreeg over het paspoort van [medeverdachte 1], waarin hij een kind had laten bijschrijven. [gesmokkelde] is vervolgens naar Turkije gereisd, waar op 24 september in Istanbul aan haar de toegang tot Turkije is geweigerd wegens bezit van een vals Nederlands verblijfsdocument en het gebruik van een aan een ander toebehorend paspoort en het geven van valse begeleiding. [gesmokkelde] maakte gebruik van een Nederlands document, voorzien van het nummer [paspoortnummer], dat op naam is gesteld van [medeverdachte 1]. In dit paspoort stond een kind bijgeschreven met de naam [kind gesmokkelde], geboren te Amsterdam op [geboortedatum kind gesmokkelde].
De rechtbank hecht geen geloof aan de verklaring van verdachte dat hij louter en alleen voor een vakantie naar Turkije is gereisd, terwijl hij tegelijkertijd verklaard schulden te hebben. [medeverdachte 4] heeft op 18 en 21 september tegen [medeverdachte 3] gezegd dat hij met zijn boekje geen visum kan krijgen. [medeverdachte 3] vraagt aan [medeverdachte 4] of ze naar Turkije kan en zegt dat hij misschien [verdachte] kan vragen om haar op te halen. Vervolgens vraagt [medeverdachte 3] op 21 september, anderhalf uur later nadat hij [medeverdachte 4] sprak, of verdachte zijn achternaam en geboortedatum wil sms-en, hetgeen verdachte twee minuten later ook doet. [medeverdachte 3] heeft vervolgens een ticket geboekt en belt op 22 september naar verdachte met de vraag of hij goed is aangekomen en zonder problemen is ingereisd. Op 24 september zegt [medeverdachte 3] tegen verdachte dat de achternaam van [gesmokkelde] [achternaam medeverdachte 1] wordt en dat de naam van het meisje in beide boeken hetzelfde is. Verdachte vliegt vervolgens op 25 september ’s ochtends weer terug naar Nederland.
De rechtbank is van oordeel dat het de taak van [verdachte] was om naar Turkije af te reizen om daar [gesmokkelde] op te vangen op het moment dat zij daar aankwam vanuit Thailand. Dit is echter niet gelukt omdat in Turkije aan [gesmokkelde] de toegang tot het land is geweigerd. Hoewel op grond van het dossier niet kan worden gezegd dat verdachte, anders dan bijvoorbeeld medeverdachte [medeverdachte 3], een organiserende of coördinerende rol heeft vervuld, was zijn bijdrage wel een essentiële Uit de afgeluisterde telefoongesprekken volgt dat de gesmokkelde personen tijdens hun reis begeleid moest worden, dat [medeverdachte 4] dit niet kon doen omdat hij geen visum voor Turkije kon krijgen, maar dat verdachte wel in staat was om naar Turkije af te reizen. De rechtbank is van oordeel dat gelet op de hiervoor onder de redengevende feiten en omstandigheden opgenomen bewijsmiddelen er sprake is geweest van nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en zijn mededaders. Zij acht het tenlastegelegde medeplegen dan ook bewezen.
Met betrekking tot de reis van [gesmokkelde] en [kind gesmokkelde] overweegt de rechtbank nog het volgende. Bij de beoordeling van het bestanddeel doorreis neemt de rechtbank in ogenschouw dat doorreis synoniem is voor transit of doortocht, welke term ook gebruikt wordt in de titel van de richtlijn en het kaderbesluit inzake mensensmokkel. Transit zit tussen binnenkomst en verblijf in. Personen die in transit of op doorreis zijn, reizen in de regel door naar een andere bestemming. Personen kunnen ook hun verblijf in transit gebruiken om het land van doorreis binnen te komen. De rechtbank tekent voorts aan dat het delict mensensmokkel is voltooid op het moment dat de illegale doorreis een aanvang heeft genomen. Nu uit de stukken van de Turkse autoriteiten blijkt dat [gesmokkelde] en [kind gesmokkelde] Turks grondgebied hebben bereikt, is er naar het oordeel van de rechtbank geen sprake van een poging, maar van een voltooid feit omdat hierdoor de illegale doorreis een aanvang heeft genomen. De rechtbank acht het onder feit 1 primair tenlastegelegde dan ook wettig en overtuigend bewezen.
4.5. Bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het primair ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat
hij, tezamen en in vereniging met anderen in de periode van 29 juni 2010 tot en met 30 september 2010 te Amsterdam en Almere, in elk geval in Nederland en te België en te Turkije en te Thailand twee personen, te weten: een vrouw zich noemende [gesmokkelde] en haar kind zich noemende [kind gesmokkelde], uit winstbejag behulpzaam is geweest bij het zich verschaffen van toegang tot en/of doorreis door een staat die is toegetreden tot het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over de zee en in de lucht, tot aanvulling van het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Verdrag tegen transnationale georganiseerde misdaad, welk verdrag Turkije heeft ondertekend op 13 december 2000 en in werking is getreden te Turkije op 28 januari 2004,
immers hebben verdachte en/of zijn mededaders, (al dan niet tegen betaling van een geldbedrag of in het vooruitzicht gestelde beloning), (voor/aan) voornoemde personen - die niet over een verblijfstitel voor Nederland en/of België en/of Turkije beschikten -
- ( al dan niet telefonisch) informatie verstrekt met betrekking tot de werkwijze van de smokkel (onder meer over het versturen van (pas)foto's en andere documenten ten behoeve van een te vervalsen paspoort en over het ondernemen van de reis onder de naam van een ander),
- een Nederlands paspoort (voorzien van het nummer [paspoortnummer] en op naam gesteld van [medeverdachte 1]) verstrekt/ter beschikking gesteld en/of
- ( al dan niet telefonisch) inlichtingen verstrekt met betrekking tot de werkwijze van het aanpassen of vervalsen van voornoemd paspoort,
- vliegtickets geregeld en betaald,
- naar Turkije en Thailand gereisd, en
- voornoemde personen opgevangen en begeleid op de luchthaven in Thailand
terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) wist(en) dat die toegang wederrechtelijk was;
De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is verdachte daardoor niet geschaad in haar verdediging.
Hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
5. Kwalificatie en strafbaarheid van het feit
Het bewezenverklaarde levert op:
Mensensmokkel, terwijl het feit in vereniging wordt begaan door meerdere personen;
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is derhalve strafbaar.
6. Strafbaarheid van verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is derhalve strafbaar.
7. Motivering van de sanctie
7.1. Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twee maanden. De officier van justitie heeft aangegeven dat hij bij het formuleren van deze eis rekening heeft gehouden met overschrijding van de redelijke termijn.
7.2. Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft de rechtbank verzocht om rekening te houden met overschrijding van de redelijke termijn en aan verdachte een geheel voorwaardelijke straf op te leggen.
7.3. Oordeel van de rechtbank
Bij de beslissing over de sanctie die aan verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.
Verdachte heeft zich tezamen met zijn mededaders schuldig gemaakt aan - kort gezegd - mensensmokkel. Niet gebleken is dat verdachte en zijn mededaders het feit uit humanitair oogpunt heeft gepleegd. Integendeel, uit het dossier blijkt dat er voor het organiseren van de smokkel duizenden euro's moesten worden betaald. Verdachte heeft weliswaar een enigszins ondergeschikte maar desalniettemin belangrijke rol bij de smokkel gespeeld nu hij bereid was naar Turkije af te reizen om daar de gesmokkelden op te vangen teneinde hen verder te begeleiden. Dat dit uiteindelijk niet is gelukt is geen omstandigheid die aan verdachte te danken is, maar is veroorzaakt door het feit dat de gesmokkelde de toegang tot Turkije is geweigerd omdat zij reisde met het paspoort van medeverdachte [medeverdachte 1]. Door mensensmokkel wordt niet alleen het internationale overheidsbeleid inzake de bestrijding van mensensmokkel doorkruist maar wordt ook bijgedragen aan het in stand houden van een illegaal circuit, waardoor het maatschappelijk verkeer wordt of kan worden gefrustreerd en gecorrumpeerd, terwijl het beeld en de positie van de legale vreemdeling daardoor kan worden geschaad. De rechtbank acht mensensmokkel dan ook een ernstig feit.
Ten aanzien van de op te leggen sanctie overweegt de rechtbank voorts nog het volgende. Hoewel verdachte zich in de zomer van 2010 schuldig heeft gemaakt aan het bewezenverklaarde feit, staat hij eerst drie jaar nadien hiervoor terecht. De rechtbank overweegt dat elke verdachte recht heeft op een openbare behandeling van zijn zaak binnen een redelijke termijn om te voorkomen dat een verdachte langer dan redelijk is onder de dreiging van een strafvervolging zou moeten leven.
Deze redelijke termijn vangt aan op het moment dat vanwege de Staat jegens verdachte een handeling is verricht waaruit verdachte heeft opgemaakt en redelijkerwijs heeft kunnen opmaken dat het openbaar ministerie het ernstig voornemen had tegen verdachte een strafvervolging in te stellen. In het onderhavige geval moet als aanvang van de termijn worden gerekend 5 oktober 2010, nu verdachte op die dag voor het eerst als verdachte werd verhoord bij de politie en is aangehouden.
Deze redelijke termijn vangt aan op het moment dat vanwege de Staat jegens verdachte een handeling is verricht waaruit verdachte heeft opgemaakt en redelijkerwijs heeft kunnen opmaken dat het openbaar ministerie het ernstig voornemen had tegen verdachte een strafvervolging in te stellen. In het onderhavige geval moet als aanvang van de termijn worden gerekend 5 oktober 2010, nu verdachte op die dag voor het eerst als verdachte werd verhoord bij de politie en is aangehouden.
De behandeling van de zaak op de terechtzitting van 16 juni 2011 is op voorhand aangehouden in verband met het niet beschikbaar zijn van de reactie van de Turkse en Thaise autoriteiten op uitgezette rechtshulpverzoeken. Op 2 februari 2012 is een proces-verbaal met reactie van de Turkse autoriteiten ontvangen. Nadien heeft het ruim anderhalf jaar geduurd voordat de zaak thans op zitting is aangebracht. De rechtbank constateert dat noch de ingewikkeldheid van de zaak, noch verdachte en/of zijn raadsman van invloed zijn geweest op het feit dat de behandeling van deze zaak eerst bijna drie jaar nadien op de terechtzitting plaats vindt. Dit leidt ertoe dat naar het oordeel van de rechtbank verdachtes recht op een openbare behandeling van zijn zaak binnen een redelijke termijn is geschonden. Bij arrest van 17 juni 2008 heeft de Hoge Raad beslist dat regel is dat overschrijding van de redelijke termijn wordt gecompenseerd door vermindering van de opgelegde straf. De rechtbank zal daarom bij het bepalen van strafmaat rekening houden met deze schending, zoals dat overigens ook door de officier van justitie is gedaan.
8. Toepasselijke wettelijke voorschriften
Het volgende wetsartikel is van toepassing:
Artikelen 47 en 197a van het Wetboek van Strafrecht.
9. Beslissing
De rechtbank:
Verklaart bewezen dat verdachte het primair ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 4.5 weergegeven.
Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
Bepaalt dat het primair bewezen verklaarde feit het hierboven onder 5. vermelde feit oplevert.
Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 (zegge: VIJF) maanden, met bevel dat deze straf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat verdachte voor het einde van de op twee jaren bepaalde proeftijd zich aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
Bepaalt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering heeft doorgebracht, bij de eventueel ten uitvoer te leggen gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. A.C.M. Rutten, voorzitter,
mrs. A.S. van Leeuwen en M. Hoendervoogt, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffier J.A. Huismans,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 27 september 2013.
Mr. Van Leeuwen is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.