Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 21/3758
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 16 december 2021 in de zaak tussen
[eiseres] , te [woonplaats] , eiseres
(gemachtigde: mr. E.D. van Tellingen),
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Almere, verweerder
(gemachtigde: mr. J.H.S. Biervliet en K.K. Bahora).
Procesverloop
Bij besluit van 25 maart 2021 (het primaire besluit) heeft verweerder de urgentieaanvraag van eisers van 17 februari 2021 afgewezen.
Bij besluit van 12 augustus 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.
Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 25 november 2021. Eiseres is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
1. Eiseres heeft een urgentie om medische gronden aangevraagd. Eiseres woont op dit moment samen met haar partner en drie kinderen in een driekamerappartement in Almere Stad. De zoon van eisers is gediagnostiseerd met ASS en ADHD, lijdt aan gewichtsproblemen en heeft een fobie voor honden. In de huidige woning heeft de zoon van eiseres geen eigen ruimte, waardoor de spanningen in het huis oplopen. Eiseres wil een grotere woning in één van de volgende wijken van Almere Stad: Muziekwijk, Kruidenwijk, Stedenwijk of Staatsliedenwijk, omdat haar zoon dan niet meer dan vijftien minuten onderweg is naar zijn school op het speciaal onderwijs.
Het bestreden besluit
2. Verweerder heeft de urgentieaanvraag van eiseres afgewezen, omdat zij niet voldoet aan de algemene voorwaarden van de Huisvestingsverordening Almere. Volgens verweerder is het voldoende aannemelijk dat eiseres binnen een jaar een passende woning kan vinden, gelet op haar gemiddelde inschrijftijd, het aanbod van passende woningen het afgelopen jaar en de eerdere weigeringen van woningen door eiseres. Daarnaast voldoet eiseres niet aan de voorwaarde dat zij de situatie niet zelf heeft veroorzaakt of zij deze niet had kunnen voorkomen. Toen eiseres in 2009 in het huidige driekamerappartement is komen te wonen, was het appartement in overeenstemming met de samenstelling van het huishouden van eiseres. Eiseres heeft er zelf voor gekozen om het gezin uit te breiden, waardoor zij had kunnen voorzien dat de gezinsuitbreiding een negatieve invloed zou hebben op de slaap- en beweegruimte van alle gezinsleden in de huidige woning. Verder ziet verweerder geen aanleiding voor toepassing van de hardheidsclausule. Uit de schriftelijke toelichting van de behandelaar van de zoon van eiseres blijkt dat hij ASS en ADHD heeft, waardoor hij regelmatig last heeft van overprikkeling en dit de nodige uitwerking heeft op zijn gezinsleden. Uit het behandelplan blijkt echter niet dat een grote eengezinswoning in Almere Stad onderdeel is van zijn behandelplan. Ook blijkt niet dat een eigen slaapkamer voor de zoon een noodzakelijk onderdeel is van de behandeling. Dat een woning in één van de door eiseres benoemde wijken in Almere Stad noodzakelijk is, omdat het niet ver is van de school van haar zoon, is niet door eiseres onderbouwd met stukken van de school of een specialist. Tot slot onderscheidt de situatie van eiseres zich niet van andere woningzoekenden in de regio die in een vergelijkbare, niet-benijdenswaardige situatie verkeren.
Algemene voorwaarden
3. Eiseres voert aan dat verweerder ten onrechte heeft geconcludeerd dat niet voldoende aannemelijk is gemaakt dat eiseres binnen een jaar een passende woning kan vinden. De eerder aan eiseres aangeboden woningen zijn niet gelegen in één van de wijken binnen redelijke afstand van de, enige passende, school van de zoon van eiseres. Een reistijd van meer van vijftien minuten werkt niet goed voor haar zoon, omdat hij dan boos en gefrustreerd aankomt op school. Verder waren een aantal van de aangeboden woningen voor maximaal vier personen en zonder tuin. Omdat eiseres op dat moment al zwanger was van haar derde kind en de woningen geen tuin hadden, heeft eiseres de woningen niet aangenomen. Daarnaast is eiseres onbewust zwanger geworden en heeft zij de situatie niet zelf veroorzaakt of had zij deze niet kunnen voorkomen. Het gebrek aan woonruimte heeft invloed op de gezondheid van eiseres en haar gezin en op het functioneren en de schoolprestaties van haar zoon. Eiseres voldoet daarom wel aan de algemene voorwaarden van de Huisvestingsverordening.
4. Uit de brieven die eiseres aan de rechtbank heeft gestuurd, blijkt dat het voor haar zoon en haar gezin heel belangrijk is dat haar zoon zich even kan afzonderen. Uit de brieven blijkt niet dat het voor haar zoon niet mogelijk is meer reistijd te hebben. De rechtbank benadrukt dat het aan eiseres is om haar urgentieaanvraag te onderbouwen. De rechtbank is van oordeel dat verweerder daarom in redelijkheid heeft kunnen concluderen dat aannemelijk is dat eiseres binnen een jaar een passende woning in Almere kan vinden Ze staat al sinds 2009 ingeschreven bij Woningnet. Hoewel het voor de rechtbank onvoldoende duidelijk is of eiseres binnen een jaar een passende woning kan vinden in de door haar genoemde vijf wijken, heeft eiseres niet betwist dat zij buiten die wijken wel een passende woning kan vinden, bijvoorbeeld in Almere-Buiten of Almere-Haven. Uit de overgelegde brieven van onder andere Zorg La Fleur, het JGZ en de artsen kan niet worden opgemaakt dat de zoon van eiseres vanwege zijn medische situatie niet langer dan vijftien minuten kan reizen naar zijn school. Eiseres heeft hiermee niet aannemelijk gemaakt dat het hebben van een woning buiten die wijken een noodsituatie oplevert voor haar en haar gezin.
Hardheidsclausule
5. Verder heeft eiseres aangevoerd dat er sprake is van een zeer ernstige en bijzondere situatie waardoor verweerder ten onrechte de hardheidsclausule niet heeft toegepast. Het feit dat de gezondheid van haar gezin en daarnaast het functioneren en de schoolprestaties van haar zoon door het gebrek aan woonruimte worden aangetast, is voldoende voor het bestaan van een zeer ernstige en bijzondere schrijnende situatie. Verweerder heeft in zijn afweging onvoldoende rekening gehouden met het belang van het minderjarige kind van eiseres en heeft hierdoor in strijd gehandeld met het Verdrag inzake de rechten van het kind (IVRK). Verder heeft eiseres aangevoerd dat zij slachtoffer is van de Toeslagenaffaire en dat dit een bijzondere omstandigheid is waar verweerder rekening mee dient te houden.
6. De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat er onvoldoende aanknopingspunten zijn om op grond van de hardheidsclausule een urgentieverklaring aan eiseres te verstrekken. Een urgentieverklaring is een uitzondering waarbij iemand voorrang krijgt op de woningmarkt op grond van de regels die verweerder daarvoor heeft. Als iemand niet aan die voorwaarden voldoet, kan bij grote uitzondering toch urgentie worden verleend als anders een zeer onredelijke situatie ontstaat. [1] De hardheidsclausule is dus een uitzondering op een uitzondering. Als verweerder deze uitzondering toepast, betekent dit dat andere mensen (nog) langer op een woning moeten wachten. Gelet op wat door de rechtbank is overwogen in rechtsoverweging 4, heeft eiseres onvoldoende onderbouwd waarom de hardheidsclausule op haar situatie moet worden toegepast. Eiseres kan gelet op haar inschrijfduur bij Woningnet in aanmerking komen voor een passende woning buiten Almere Stad. Verder heeft verweerder voldoende rekening gehouden met de belangen van de zoon van eiseres, nu onvoldoende is onderbouwd dat haar zoon niet meer dan vijftien minuten onderweg kan zijn naar zijn school. Tot slot begrijpt de rechtbank dat de Toeslagenaffaire grote gevolgen heeft gehad op vele aspecten in het leven van eiseres en haar gezin, maar ziet de rechtbank geen directe link met de vraag om urgentie. De urgentieaanvraag hangt samen met de problematiek van de zoon van eiseres. De rechtbank merkt dit niet aan als een bijzondere omstandigheid waardoor de hardheidsclausule op eiseres moet worden toegepast.
Conclusie
7. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Sprakel, rechter, in aanwezigheid van
mr. Z.E.M. van der Maas, griffier. De uitspraak is uitgesproken op 16 december 2021 en zal openbaar worden gemaakt door publicatie op www.rechtspraak.nl.
De rechter is niet in de gelegenheid deze uitspraak mede te ondertekenen
griffier rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.