Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 21/694
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 2 november 2021 in de zaak tussen
[eiseres] , te [woonplaats] , eiseres
(gemachtigde: mr. T.E. van der Bent),
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, verweerder
(gemachtigde: mr. M.H.J. van Kuilenburg).
Procesverloop
Bij besluit van 5 juni 2020 (het primaire besluit) heeft verweerder de uitkering van eiseres op grond van de Ziektewet (ZW) beëindigd met ingang van 6 juli 2020.
Bij besluit van 13 januari 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.
Eiseres heeft vervolgens beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek op de zitting heeft plaatsgevonden via Skype op 30 juni 2021. Eiseres is in persoon verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
Feiten en omstandigheden
1. De rechtbank gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden. Eiseres was werkzaam als PGB voor 23,79 uur per week. Op 8 mei 2019 heeft zij zich ziekgemeld. Er heeft een Eerstejaars Ziektewetbeoordeling (EZWB) plaatsgevonden. Vervolgens heeft verweerder de besluiten genomen zoals vermeld onder ‘Procesverloop’.
Grondslag van het bestreden besluit
2. Aan het bestreden besluit heeft verweerder ten grondslag gelegd dat eiseres meer dan 65% kan verdienen van het loon dat zij verdiende voordat zij ziek werd. Daarbij heeft verweerder zich gebaseerd op medische en arbeidskundige rapportages.
Het oordeel van de rechtbank
Zorgvuldigheid van het onderzoek
3. De rechtbank overweegt dat verweerder besluiten over iemands arbeidsongeschiktheid mag baseren op rapportages van verzekeringsartsen, wanneer deze op een zorgvuldige manier tot stand zijn gekomen, geen tegenstrijdigheden bevatten en voldoende begrijpelijk zijn. De rapporten en de daarop gebaseerde besluiten zijn in beroep wel aanvechtbaar. Het is echter aan de eisende partij om aan te voeren (en zo nodig aannemelijk te maken) dat de rapportages niet aan de genoemde eisen voldoen of dat de medische beoordeling onjuist is. Dit kunnen ook niet medisch geschoolden doen, maar voor het aannemelijk maken dat een medische beoordeling onjuist is, is in beginsel een rapport van een arts noodzakelijk. De door een uitkeringsgerechtigde ervaren klachten zijn op zichzelf geen reden om aan te nemen dat de medische beoordeling van verweerder onjuist is.
4. De r echtbank is van oordeel dat het onderzoek van de verzekeringsarts bezwaar en beroep voldoet aan de zorgvuldigheidseisen. Dat er geen fysiek onderzoek heeft plaatsgevonden, maakt niet dat er sprake is van een onzorgvuldig onderzoek. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft namelijk dossieronderzoek verricht en er heeft een telefonische hoorzitting plaatsgevonden. Ook heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep de beschikbare medische informatie meegewogen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep zich daarom gebaseerd op een compleet medisch beeld van eiseres.
Medische beoordeling
5. Eiseres voert aan dat de medische beoordeling onjuist is, omdat haar fysieke en psychische beperkingen zijn onderschat. Er moeten volgens eiseres de volgende beperkingen worden aangenomen: doelmatig handelen, zelfstandig handelen, handelingstempo, bukken, meer beperkt op buigen/duwen/trekken, voorgestructureerd werk, werk zonder persoonlijke invulling, lopen, traplopen, knielen, hurken, langdurig zitten, gebogen/getordeerd actief zijn, lang staan, geknield/gehurkt actief zijn, hoofd in een bepaalde stand houden. Daarnaast moet er een urenbeperking aangenomen worden.
6. Naar het oordeel van de rechtbank is er geen reden om te twijfelen aan de juistheid van de medische beoordeling van de verzekeringsarts bezwaar en beroep. In de Functionelemogelijkhedenlijst (FML) zijn beperkingen aangenomen ten aanzien van het persoonlijk functioneren, het sociaal functioneren, fysieke omgevingseisen, dynamische handelingen, statische houdingen en werktijden. Anders dan eiseres stelt, ziet de rechtbank geen aanleiding om te concluderen dat verweerder onvoldoende rekening heeft gehouden met de beperkingen van eiseres.
Fysieke klachten
7. De verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeert in het rapport van 8 mei 2021 dat de fysieke klachten vooral het gevolg zijn van fibromyalgie. Dit geeft beperkingen ten aanzien van dynamische handelingen en statische houdingen. Een langdurige rugbelasting dient vermeden te worden. Vooral langdurig staan, lopen, zwaar tillen en langdurig gebogen werken geeft een belasting voor de rug. Het item buigen is niet beperkt, omdat het buigen op zich wel gaat, maar vooral niet in hoge frequentie moet plaatsvinden. Bovendien gaat het bij frequent buigen meestal om licht buigen en niet tot diep buigen van meer dan 60 graden. Hiermee is voldoende rekening gehouden volgens de verzekeringsarts bezwaar en beroep. De verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeert verder dat de klachten van de enkel die het gevolg zijn van jicht door de huisarts niet worden benoemd. Verder leiden deze klachten meestal niet tot structurele beperkingen, maar geven alleen beperkingen bij een jichtaanval. Bovendien zijn de beperkingen in de FML al zodanig dat een echt grote belasting voor de benen en met name de enkels al vermeden wordt.
8. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep voldoende rekening gehouden met de fysieke beperkingen van eiseres. In de FML zijn beperkingen aangenomen ten aanzien van trillingsbelasting, beschermende middelen, frequent reiken tijdens werk, tillen/dragen, frequent zware lasten hanteren tijdens het werk, lopen tijdens het werk, trappenlopen, staan tijdens het werk, gebogen/getordeerd actief zijn en boven schouderhoogte actief zijn. In het rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep wordt verder helder uitgelegd waarom er ten aanzien van de fysieke klachten geen andere beperkingen worden aangenomen. Eiseres heeft ook geen medische informatie ingediend waaruit blijkt dat er meer beperkingen aangenomen moeten worden. De beroepsgrond slaagt niet.
Psychische klachten
9. De verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeert ten aanzien van het persoonlijk en het sociaal functioneren dat eiseres ten tijde van de datum in geding geen behandeling voor de stemmingsklachten en psychosociale klachten had. Er zijn vanwege de lang bestaande psychosociale problematiek wel beperkingen toegevoegd om stress te vermijden. In het rapport van 7 mei 2021 concludeert de verzekeringsarts bezwaar en beroep dat er rond de datum in geding geen melding is gemaakt van ernstige psychische klachten, wel van spanningsklachten. Eiseres was hiervoor niet in behandeling. Pas in juli 2020 is eiseres bij de crisisdienst geplaatst en sinds september 2020 bij POH-GGZ. De verzekeringsarts bezwaar en beroep geeft aan dat er geen aanleiding bestaat om beperkingen voor doelmatig handelen en zelfstandig handelen aan te nemen, gezien het arbeidsverleden van eiseres en de wijze waarop ze de beoordelingsgesprekken bij de EZWB en in bezwaar heeft gevoerd. Deze beperkingen zijn voornamelijk van toepassing bij ernstige psychiatrische beelden en dit had eiseres niet per datum in geding. Er bestaat ook geen reden om een beperking voor handelingstempo aan te nemen, omdat deze beperking ziet op een aanmerkelijk vertraagd handelingstempo, zoals bijvoorbeeld bij bepaalde neurologische aandoeningen waarbij het gebruik van één of meer ledematen zeer sterk beperkt is.
10. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep voldoende rekening gehouden met de psychische beperkingen van eiseres. In de FML zijn er beperkingen aangenomen ten aanzien van het werken met sterk wisselende uitvoeringsomstandigheden/taakinhoud, werk zonder veelvuldige deadlines en productiepieken, werk zonder langdurig verhoogd handelingstempo, omgaan met conflicten, werk zonder leidinggevende aspecten. Eiseres heeft geen medische informatie ingediend waaruit blijkt dat er vanwege de psychische klachten meer beperkingen moeten worden aangenomen. Wat eiseres zelf aangeeft over de beperkingen die zij ervaart, weegt onvoldoende op tegen het medisch oordeel van de verzekeringsarts bezwaar en beroep, die gespecialiseerd is in het vaststellen van arbeidsbeperkingen. De beroepsgrond slaagt niet.
11. De verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeert in het rapport van 7 januari 2021 verder dat een urenbeperking niet aangewezen is. Er is geen sprake van een aanzienlijke energetische beperking die volgt uit de aard en ernst van de aandoeningen waaraan eiseres lijdt. Er is ook geen sprake van een duidelijk verhoogde rustbehoefte. Uit preventieve overwegingen is er ook geen urenbeperking aangewezen. Eiseres is ook niet verminderd beschikbaar voor arbeid. Er is wel een beperking voor nachtdienst en ploegendienst aangenomen, zodat het ritme niet verstoord wordt.
12. De rechtbank kan de bevindingen en conclusies van de verzekeringsarts bezwaar en beroep goed volgen. In het rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep wordt helder uitgelegd waarom er geen urenbeperking wordt aangenomen. Eiseres heeft geen medische informatie ingediend waaruit blijkt dat er wel een urenbeperking moet worden aangenomen. Wat eiseres zelf aangeeft over de beperkingen die zij ervaart, weegt onvoldoende op tegen het medisch oordeel van de verzekeringsarts bezwaar en beroep, die gespecialiseerd is in het vaststellen van arbeidsbeperkingen. De beroepsgrond slaagt niet.
Arbeidskundige beoordeling
13. Tegen de arbeidskundige beoordeling heeft eiseres verder geen specifieke beroepsgronden naar voren gebracht, anders dan dat zij de functies om medische redenen niet kan verrichten. Nu de medische gronden niet slagen en de rechtbank de medische beoordeling als uitgangspunt neemt, bestaat er geen aanleiding om te twijfelen aan de geschiktheid van de geduide functies. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep in zijn rapport van 12 januari 2021 per functie heeft gemotiveerd waarom de belastbaarheid van eiseres niet wordt overschreden.
Conclusie
14. Gelet op het voorgaande heeft verweerder de ZW-uitkering van eiseres terecht beëindigd met ingang van 6 juli 2020.
15. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. E.M. van der Linde, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Belhadi, griffier. De beslissing is uitgesproken op 2 november 2021 en zal openbaar worden gemaakt door publicatie op rechtspraak.nl.
De rechter is verhinderd deze uitspraak te ondertekenen.
griffier rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep.