ECLI:NL:RBMNE:2021:455

• Datum uitspraak: 3 februari 2021
• Publicatiedatum: 9 februari 2021
• Zaaknummer: 20/4115
• Instantie: Rechtbank Midden-Nederland
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: R. In ’t Veld
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 2 uitgaand · 1 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Beroep ongegrond tegen niet-ontvankelijk verklaring bezwaar gemeentelijk monument

Eisers hebben beroep ingesteld tegen het besluit van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Rheden, waarbij hun bezwaarschrift tegen de beperking van de aanwijzing als gemeentelijk monument van een pand niet-ontvankelijk werd verklaard.

De rechtbank overweegt dat volgens vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State natuurlijke personen alleen belanghebbenden zijn bij een monumentenbesluit als zij eigenaar of zakelijk gerechtigde zijn van het betreffende object. Eisers wonen in de nabijheid maar zijn geen zakelijk gerechtigden van het pand.

Eisers voerden aan dat hun bezwaar zich richtte op het verwijderen van een deel van het monument, maar de rechtbank volgt deze redenering niet. De intrekking van de monumentale status voor een deel van een object valt ook onder het begrip aanwijzing als gemeentelijk monument.

Daarom is het bezwaar terecht niet-ontvankelijk verklaard en is het beroep kennelijk ongegrond. Eisers krijgen geen proceskostenvergoeding.

Uitkomst: Het beroep van eisers tegen het besluit tot niet-ontvankelijkheid van hun bezwaar tegen de beperking van het gemeentelijk monument is ongegrond verklaard.

Uitspraak

RECHTBANK

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 20/4115

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 4 februari 2021 in de zaak tussen

[eiser 1] en [eiser 2] , wonende te [woonplaats] , eisers

(gemachtigde: mr. J. Veltman),

en

het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Rheden, verweerder.

Procesverloop

Deze uitspraak gaat over het beroep van eisers tegen het besluit van verweerder van

12 oktober 2020. Bij dit besluit is het bezwaarschrift van eisers, gericht tegen de beperking van de aanwijzing als gemeentelijk monument van het pand aan de [adres 1] te [plaats] , niet ontvankelijk verklaard.

Eiseres hebben bij brief van 11 november 2020 beroep tegen dit besluit ingesteld bij de rechtbank Gelderland. Deze rechtbank heeft het beroep vervolgens overgedragen aan de rechtbank Midden-Nederland.

Overwegingen

1. De rechtbank nodigt partijen niet uit voor een zitting, omdat dat in deze zaak niet nodig is. Hieronder legt de rechtbank dat verder uit.

2. Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRS) zijn natuurlijke personen belanghebbende bij een besluit tot het al dan niet aanwijzen als monument van een object, wanneer zij de eigenaar of anderszins zakelijk gerechtigde zijn van dat aan te wijzen object. Omwonenden, huurders en andere gebruikers zijn geen belanghebbende bij een dergelijk besluit.

3. Eisers wonen aan de [adres 2] te [plaats] en bestrijden niet dat zij geen zakelijk gerechtigden zijn van de [adres 1] . Eisers menen dat de bovengenoemde vaste rechtspraak van de ABRS in hun situatie niet van toepassing is, omdat zij bezwaar maken tegen het verwijderen van het gebouw dat als koetshuis wordt beschreven uit de redengevende beschrijving voor de aanwijzing als gemeentelijk monument. De genoemde rechtspraak gaat daarentegen over het aanwijzen als gemeentelijk monument.

4. De rechtbank kan eisers niet volgen in deze redenering. In de uitspraken van februari 2011 (zie ECLI:NL:RVS:2011:BP5479, overweging 2.3.1 eerste alinea), waarin de kring van belanghebbenden bij een aanwijzing tot een monument is beschreven, heeft de ABRS immers uitdrukkelijk overwogen dat in de rechtspraak een nadere invulling is gegeven van het belanghebbendebegrip “…bij een besluit tot het al dan niet aanwijzen …als monument.”

Naar het oordeel van de rechtbank valt het intrekken van de monumentale status voor een deel van een object – niet langer aanwijzen - hier logischerwijze ook onder. Aan een bespreking van de overige gronden van het beroep van eisers komt de rechtbank daarom niet toe.

5. Verweerder heeft het bezwaar dus terecht niet-ontvankelijk verklaard. Het beroep is daarom kennelijk ongegrond (artikel 8:54 van de Awb).

6. Eisers krijgen geen gelijk en daarom ook geen vergoeding van hun proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. R. In ’t Veld, rechter, in aanwezigheid van
P.W. Hogenbirk, griffier. De beslissing is uitgesproken op 3 februari 2021 en zal openbaar worden gemaakt door publicatie op rechtspraak.nl.

griffier rechter

Afschrift verzonden aan partijen op:

Bent u het niet eens met deze uitspraak?

Als u het niet eens bent met deze uitspraak kunt een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum op de stempel die hierboven staat. Als u graag een zitting wilt waarbij u persoonlijk uw mening aan de rechter kunt geven, kunt u dit in uw verzetschrift aangeven.