Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 21/2047
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 7 september 2021 in de zaak tussen
[eiseres] , te [woonplaats] , eiseres
(gemachtigde: mr. M. Heikens),
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Almere, verweerder
(gemachtigden: K.K. Bahora en mr. J.H.S. Biervliet).
Procesverloop
In het besluit van 5 november 2020 (primair besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiseres om urgentie bij de toewijzing van een sociale huurwoning afgewezen.
In het besluit van 29 maart 2021 (bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres tegen het primaire besluit ongegrond verklaard.
Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
De rechtbank heeft het beroep op 27 juli 2021 met behulp van een beeldverbinding op zitting behandeld. Eiseres is verschenen, bijgestaan door [A] , kantoorgenoot van haar gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigden.
Overwegingen
Eiseres heeft een aanvraag om urgentieverlening ingediend, omdat zij al lange tijd te maken heeft met mishandelingen en bedreigingen door haar ex-partner in haar eigen woning. Op 10 augustus 2020 is zij weer ernstig mishandeld door haar ex-partner en hij is nog dagelijks in de straat aan het posten. Eiseres voelt zich daardoor onveilig in haar eigen woning en wil om die reden graag verhuizen naar een adres dat niet bij haar ex-partner bekend is.
Verweerder heeft de aanvraag afgewezen, omdat niet voldaan wordt aan de urgentiegrond ‘medische of sociale redenen’ wegens geweld of bedreiging [1] .
3. De rechtbank is van oordeel dat verweerder voldoende heeft gemotiveerd waarom eiseres niet voor urgentie in aanmerking komt. Urgentieverlening wegens geweld of bedreiging is alleen aan de orde als het geweld of de bedreiging zo ernstig is dat eiseres en haar kinderen niet in de oorspronkelijke woning kunnen of konden blijven. Het is niet zo dat verweerder ontkent dat sprake is van geweld en bedreigingen, maar eiseres heeft niet aangetoond dat het niet langer verantwoord is dat zij in haar huidige woning blijft. Zij heeft geen verklaring van het Openbaar Ministerie overgelegd waaruit dit blijkt. Er zijn ook geen andere instanties, zoals Veilig Thuis of de politie, die de noodzaak voor een andere woning onderschrijven. De door eiseres overgelegde getuigenverklaringen van haar buurvrouw en een nichtje laten zien dat de situatie waarin eiseres zich bevindt heel naar is, maar ook hieruit blijkt onvoldoende dat eiseres echt niet langer in haar eigen woning kan blijven en om die reden in aanmerking moet komen voor urgentieverlening. Hetzelfde geldt voor het door eiseres in beroep overgelegde e-mailbericht van de brigadier van politie van 21 april 2021 en de verklaring van de wijkwerker. Beide onderschrijven dat het eiseres rust zal brengen als zij naar een andere woning kan verhuizen, maar zij verklaren niet dat de huidige situatie onhoudbaar is.
4. Verder heeft verweerder naar het oordeel van de rechtbank kunnen wijzen op andere mogelijkheden die eiseres kan onderzoeken, zoals het aanvragen van een straat- of contactverbod voor haar ex-partner. Dat dit bij voorbaat zinloos is, zoals eiseres stelt, volgt de rechtbank niet.
5. Eiseres heeft een beroep gedaan op de hardheidsclausule [2] . Verweerder kan ten gunste van de woningzoekende afwijken van de Huisvestingsverordening in gevallen, waarin strikte naleving van de verordening tot onbillijkheid van overwegende aard zou leiden. Er moet sprake zijn van uitzonderlijke omstandigheden die bij het vaststellen van de verordening niet zijn voorzien en gelet op het doel van de verordening redelijkerwijs toch een grond voor de verlening van een urgentieverklaring zouden kunnen zijn.
6. De rechtbank kan een beroep op de hardheidsclausule alleen terughoudend toetsen. Verweerder heeft in redelijkheid de situatie van eiseres niet als uitzonderlijk hoeven aan te merken en daarom geen aanleiding hoeven zien om de hardheidsclausule toe te passen. Verweerder heeft daarbij mogen betrekken dat in de gemeente Almere vele anderen in vergelijkbare, niet benijdenswaardige situaties verkeren die, gelet op de woning schaarste ook niet voor urgentie in aanmerking komen.
7. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. B. Fijnheer, in aanwezigheid van mr. M.L. Bressers, griffier. De beslissing is uitgesproken op 7 september 2021 en zal openbaar worden gemaakt door publicatie op rechtspraak.nl.
griffier
rechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop dit proces-verbaal is verzonden. U ziet deze datum hierboven.