ECLI:NL:RBLIM:2026:5657

• Datum uitspraak: 17 juni 2026
• Publicatiedatum: 12 juni 2026
• Zaaknummer: C/03/337611 / HA ZA 25-6
• Instantie: Rechtbank Limburg
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Bodemzaak
• Rechters: Etman
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Benoeming deskundige voor vaststelling herstelkosten zolderverdieping

In deze civiele bouwzaak tussen eisers en gedaagden staat de geschilpunt over de omvang van de herstelkosten van een zolderverdieping centraal. De rechtbank Limburg heeft in een tussenvonnis van 3 december 2025 reeds geoordeeld dat een deskundigenonderzoek noodzakelijk is om de kosten van herstel vast te stellen, omdat partijen hierover van mening verschillen.

Eisers stellen dat een deskundigenonderzoek niet nodig is omdat hun deskundige al een begroting heeft gemaakt, terwijl gedaagden een lager bedrag als toereikend achten en de onafhankelijkheid van de deskundige van eisers betwisten. De rechtbank oordeelt dat de wijze van herstel zoals beschreven in het rapport van de deskundige van eisers als uitgangspunt geldt en dat de betwisting van gedaagden te laat is ingediend.

De rechtbank benoemt daarom een onafhankelijke deskundige, ing. [deskundige 2], die de kosten van herstel volgens het rapport van de deskundige van eisers zal begroten. Partijen zijn verplicht mee te werken aan het onderzoek en het voorschot op de kosten van de deskundige wordt vastgesteld op € 1.706,10. De deskundige moet binnen drie maanden een schriftelijk rapport indienen. Verdere beslissingen worden aangehouden tot ontvangst van het deskundigenrapport.

Uitkomst: De rechtbank beveelt een deskundigenonderzoek en benoemt een onafhankelijke deskundige om de herstelkosten van de zolderverdieping vast te stellen.

Uitspraak

RECHTBANK Limburg

Civiel recht

Zittingsplaats Maastricht

Zaaknummer: C/03/337611 / HA ZA 25-6

Vonnis van 17 juni 2026

in de zaak van

1. [eiser 1] ,

te [plaats 1] ,
2.
[eiser 2] ,

te [plaats 2] ,

eisers,

advocaat: mr. H.T.L. Janssen,

tegen

1. [gedaagde 1] ,

2.
[gedaagde 2] ,

beiden te [plaats 3] (Duitsland),

gedaagden,

advocaat: mr. J.P. van Mulken.

Partijen worden hierna [eisers] en [gedaagden] genoemd.

1. De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het tussenvonnis van 3 december 2025
- de akte van [eisers] van 7 januari 2026
- de akte van [gedaagden] van 7 januari 2026

- de e-mail van de rechtbank van 2 februari 2026 aan partijen waarin zij geïnformeerd zijn dat de rechter die de zaak behandeld heeft tijdens de mondelinge behandeling en die het tussenvonnis van 3 december 2025 heeft gewezen, niet langer werkzaam is bij het team burgerlijk recht vanwege een roulatie naar een ander rechtsgebied en dat de zaak om die reden verder behandeld zal worden door de rechter die tijdens de mondelinge behandeling aanwezig was in de zaal.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2. De verdere beoordeling

Het tussenvonnis van 3 december 2025

2.1.

De rechtbank heeft in het tussenvonnis van 3 december 2025 (hierna: het tussenvonnis) in rov. 4.22. tot en met 4.28. een deskundigenonderzoek aangekondigd en partijen in de gelegenheid gesteld zich bij akte uit te laten over de wenselijkheid van een deskundigenbericht, het aantal en het specialisme van de te benoemen deskundige(n), de aan de deskundige(n) voor te leggen vragen, en de maximaal acceptabele hoogte van het voorschot op de kosten van de deskundige(n). Partijen hebben zich hierover uitgelaten bij akte.

De wenselijkheid van een deskundigenbericht

2.2.

Volgens [eisers] is een deskundigenonderzoek niet nodig om de herstelkosten te begroten. Hun [deskundige 1] heeft immers al een begroting gemaakt. Voor zover de rechtbank toch een deskundige wil inschakelen, zullen zij hun medewerking daaraan verlenen.

2.3.

[gedaagden] betogen dat eerst een deskundige benoemd moet worden om te onderzoeken wat er moet gebeuren om de zolderverdieping geschikt te maken als leefruimte. Dat hoeft niet per definitie te bestaan uit de werkzaamheden die genoemd zijn in het rapport van [deskundige 1] , aldus [gedaagden] Hun eigen deskundige heeft namelijk laten weten dat een bedrag van € 12.179,00 toereikend is om de zolderverdieping geschikt te maken als leefruimte. Een deskundige benoemen om de omvang van de herstelkosten te laten vaststellen, is volgens hen niet nodig, omdat zij instemmen met een bedrag van € 12.179,00 als vergoeding voor herstelkosten. Als de rechtbank toch een deskundige benoemt om de kosten van herstel te berekenen, kan het rapport van [deskundige 1] niet als uitgangspunt dienen. Hij is niet onafhankelijk, zo menen zij. Ook gaat hij in zijn berekening uit van een volledig geïsoleerd dak, terwijl dat niet nodig is om de zolderverdieping geschikt te maken als leefruimte. [gedaagden] wijzen in dat kader op de rechtsoverwegingen 4.12. en 4.13. van het tussenvonnis.

2.4.

De rechtbank stelt het volgende voorop. In het tussenvonnis heeft de rechtbank de door [eisers] aangevoerde rechtsgronden voor hun vorderingen beoordeeld. Drie rechtsgronden slaagden niet, te weten onrechtmatige daad, dwaling en tekortkoming wegens schending vertrouwen dat het schuine dak van de woning geheel was geïsoleerd. De rechtsgrond tekortkoming wegens de aanwezigheid van een latent probleem dat de zolderverdieping ongeschikt maakt als leefruimte slaagde wel. De rechtbank volhardt bij deze oordelen. ^[1] Verder heeft de rechtbank geoordeeld in dat tussenvonnis dat [gedaagden] bij conclusie van antwoord en tijdens de mondelinge behandeling niet hebben betwist dat herstel van het zolderplafond dient te geschieden overeenkomstig hetgeen daarover is opgenomen in het rapport van [deskundige 1] . Omdat partijen wel twistten over de hoogte van de kosten van die wijze van herstel heeft de rechtbank in het tussenvonnis geoordeeld dat een onafhankelijk deskundige nodig is om de omvang van de herstelkosten te begroten. De rechtbank volhardt ook bij deze oordelen. ^[2]

2.5.

[gedaagden] betwisten in de akte na het tussenvonnis alsnog de wijze van herstel zoals beschreven is door [deskundige 1] in zijn rapport. Deze betwisting is te laat aangevoerd in de procedure en wordt daarom gepasseerd. De verwijzing van [gedaagden] naar rov. 4.12. en 4.13. van het tussenvonnis kan hen niet baten. Die rechtsoverwegingen zagen immers op een andere, niet gehonoreerde rechtsgrond van [eisers] De slotsom is dat de rechtbank niet terugkomt op het oordeel dat de wijze van herstel, die [deskundige 1] beschreven heeft in zijn rapport, geldt als uitgangspunt voor de berekening van de herstelkosten. Het voorstel van [gedaagden] om eerst een deskundige te benoemen die beoordeelt wat er moet gebeuren om de zolderverdieping geschikt te maken als leefruimte, volgt de rechtbank daarom niet.

2.6.

Omdat [gedaagden] de omvang van de kosten die [deskundige 1] berekend heeft, voor het tussenvonnis met offertes betwist had, heeft de rechtbank een deskundigenonderzoek naar de omvang van de herstelkosten nodig geacht. Hetgeen [eisers] in hun akte na het tussenvonnis hebben aangevoerd, leidt niet ertoe dat de rechtbank aanleiding ziet om terug te komen op dat oordeel. Het deskundigenonderzoek zal in dit vonnis dan ook worden bevolen.

Het aantal deskundigen

2.7.

Beide partijen achten benoeming van één deskundige voldoende. De rechtbank zal daarom volstaan met het benoemen van één deskundige.

De persoon van de deskundige

2.8.

Partijen hebben de rechtbank bij akten na het tussenvonnis laten weten dat zij geen overeenstemming hebben bereikt over de benoeming van een deskundige. De griffier van de rechtbank heeft vervolgens als deskundige benaderd de heer ing. [deskundige 2] , verbonden aan [bedrijf] , die als deskundige ingeschreven is bij het Landelijk Register van Gerechtelijk Deskundigen. De deskundige heeft de rechtbank laten weten dat het hem vrijstaat om als deskundige op te treden in deze zaak. Na hierover in kennis te zijn gesteld, hebben beide partijen de rechtbank per mail bericht in te kunnen stemmen met benoeming van de heer [deskundige 2] . De rechtbank zal hem in dit vonnis als deskundige benoemen.

De vragen aan de deskundige

2.9.

[eisers] stemmen in met de vragen die de rechtbank heeft voorgesteld in het tussenvonnis.

2.10.

[gedaagden] stellen voor om als vraag te stellen: welke werkzaamheden zijn nodig om de zolderverdieping leefbaar te maken en hoeveel bedragen de kosten van deze werkzaamheden?

2.11.

Gelet op wat de rechtbank hiervoor in dit vonnis heeft overwogen bij rov. 2.5 volgt de rechtbank [gedaagden] niet in de door hen voorgestelde vragen. De rechtbank zal aan de deskundige de vragen stellen:

1. Hoeveel kost een herstel dat wordt verricht overeenkomstig de herstelwerkzaamheden opgenomen in het onderzoeksrapport van [deskundige 1] (gedateerd 24 september 2024)? ^[3]

2. Zijn er nog andere punten die u naar voren wilt brengen, waarvan de rechter volgens u kennis moet nemen bij de verdere beoordeling?

2.12.

[eisers] hebben laten weten dat zij niet bereid zijn om mee te werken aan destructief onderzoek door de deskundige, omdat zij de zolder inmiddels in gebruik hebben genomen. Nu de deskundige kan uitgaan van de wijze van herstel zoals beschreven door [deskundige 1] en hij alleen diens kostenbegroting hoeft te beoordelen, gaat de rechtbank er van uit dat de deskundige in het kader van zijn onderzoek geen destructief onderzoek hoeft te verrichten. Mocht de deskundige daardoor niet in staat zijn (op onderdelen) een goede begroting te maken van de kosten, dan zal dat blijken uit zijn rapport. In dat geval komt de onmogelijkheid van het niet (volledig) kunnen begroten van de kosten voor risico van [eisers] Mocht de deskundige ten behoeve van zijn onderzoek wel de woning willen bezoeken, ondanks dat destructief onderzoek niet nodig is, dan zal de deskundige partijen dat laten weten.

De kosten van de deskundige

2.13.

De deskundige heeft het voorschot begroot op een bedrag van € 1.706,10 (inclusief btw). Partijen zijn in de gelegenheid gesteld om hierop te reageren. Zij hebben geen bezwaar gemaakt tegen de begroting van het voorschot. De rechtbank zal het voorschot vaststellen op een bedrag van € 1.706,10 (inclusief btw).

2.14.

De deskundige heeft de rechtbank meegedeeld dat er algemene voorwaarden van toepassing zijn. De rechtbank heeft partijen hiervan in kennis gesteld en hen de algemene voorwaarden ter kennisneming toegezonden. Partijen hebben daarna verklaard in te stemmen met benoeming van de deskundige. Over de toepasselijkheid van de algemene voorwaarden hebben zij zich niet expliciet uitgelaten. De rechtbank begrijpt dat zij zich niet verzetten tegen de toepasselijkheid van deze voorwaarden. Gelet hierop aanvaardt de rechtbank dit voorbehoud van de deskundige voor zover deze algemene voorwaarden voorzien in een beperking van aansprakelijkheid. De publiekrechtelijke aard van de rechtsverhouding tussen de rechtbank en een deskundige, zoals geregeld in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv), verzet zich tegen integrale toepassing van de algemene voorwaarden. Voor de volledigheid merkt de rechtbank op dat deze aansprakelijkheidsbeperking van toepassing is op de verhouding tussen de deskundige en partijen.

Het voorschot

2.15.

In de vorige beslissing is al aangekondigd en toegelicht door welke partij het voorschot op de kosten van de deskundige moet worden betaald, namelijk [eisers]

2.16.

[eisers] hebben laten weten dat zij van mening zijn dat [gedaagden] de kosten zouden moeten voorschieten, omdat zij de omvang van de kosten toereikend hebben toegelicht met het rapport van [deskundige 1] . Tegelijkertijd conformeren zij zich aan het oordeel van de rechtbank.

2.17.

De rechtbank ziet geen aanleiding in hetgeen [eisers] hebben aangevoerd om terug te komen op het oordeel dat [eisers] op grond van de hoofdregel van artikel 195 Rv belast worden met betaling van het voorschot van de kosten van de deskundige.

Overig

2.18.

De rechtbank wijst erop dat partijen wettelijk verplicht zijn om mee te werken aan het onderzoek door de deskundige. De rechtbank zal deze verplichting uitwerken zoals hierna onder de beslissing omschreven is. Wordt aan een van deze verplichtingen niet voldaan, dan kan de rechtbank daaraan de gevolgen verbinden die zij geraden acht, ook in het nadeel van de desbetreffende partij.

2.19.

Als een partij op verzoek van de deskundige of op eigen initiatief schriftelijke opmerkingen en verzoeken aan de deskundige toestuurt, moet zij daarvan direct een afschrift aan de wederpartij verstrekken.

2.20.

Iedere verdere beslissing wordt aangehouden.

3. De beslissing

De rechtbank

3.1.

beveelt een onderzoek door een deskundige voor de beantwoording van de volgende vragen:

Hoeveel kost een herstel dat wordt verricht overeenkomstig de herstelwerkzaamheden opgenomen in het onderzoeksrapport van [deskundige 1]
(gedateerd 24 september 2024)?

Zijn er nog andere punten die u naar voren wilt brengen, waarvan de rechter volgens u kennis moet nemen bij de verdere beoordeling?

3.2.

benoemt tot deskundige:

de heer ing. [deskundige 2] , verbonden aan [bedrijf] ,

[adres] ,

[telefoonnummer] ,

[e-mailadres] ,

3.3.

bepaalt dat de griffier een kopie van dit vonnis aan de deskundige zal toezenden,

het voorschot

3.4.

stelt de hoogte van het voorschot op de kosten van de deskundige vast op € 1.706,10 (inclusief btw),

3.5.

bepaalt dat [eisers] het voorschot moeten overmaken
binnen twee weken na de datum van de nog te ontvangen nota met betaalinstructies van het Landelijk Dienstencentrum voor de Rechtspraak,

3.6.

draagt de griffier op om de deskundige onmiddellijk in kennis te stellen van de betaling van het voorschot,

het onderzoek

3.7.

bepaalt dat [eisers] het procesdossier in afschrift aan de deskundige moeten toesturen,

3.8.

bepaalt dat de deskundige het onderzoek zelfstandig zal instellen op de door de deskundige in overleg met partijen te bepalen tijd en plaats,

3.9.

wijst de deskundige erop dat:

- de deskundige voor aanvang van het onderzoek kennis moet nemen van de Gedragscode voor gerechtelijk deskundigen in civielrechtelijke en bestuursrechtelijke zaken én van de Leidraad deskundigen in civiele zaken (beide te raadplegen op www.rechtspraak.nl),

- de deskundige het onderzoek pas begint na het bericht van de griffier omtrent betaling van het voorschot,

- de deskundige het onderzoek onmiddellijk staakt en contact opneemt met de griffier, als tijdens de uitvoering van de werkzaamheden het voorschot niet toereikend blijkt te zijn,

- de deskundige bij het onderzoek de partijen in de gelegenheid moet stellen opmerkingen te maken en verzoeken te doen, en dat de deskundige in het schriftelijk bericht vermeldt of aan dit voorschrift is voldaan, onder vermelding van de eventueel gemaakte opmerkingen en/of gedane verzoeken,

- de deskundige partijen bij een onderzoek van een object ter plaatse, gelegenheid moet bieden dit onderzoek bij te wonen; als slechts één partij (althans niet alle partijen) bij het onderzoek van objecten ter plaatse aanwezig is of zijn, de deskundige dit onderzoek niet mag uitvoeren, tenzij alle partijen zijn uitgenodigd om bij dat onderzoek aanwezig te zijn, en dat uit het rapport moet blijken dat hieraan is voldaan,

- als partijen bij het onderzoek van objecten ter plaatse aanwezig zijn geweest, uit het rapport moet blijken welke opmerkingen zij hebben gemaakt en welke verzoeken zij hebben gedaan, en hoe de deskundige hierop heeft gereageerd,

3.10.

bepaalt dat partijen nadere inlichtingen en gegevens aan de deskundige moeten verstrekken als de deskundige daarom vraagt, de deskundige toegang moeten verschaffen tot voor het onderzoek noodzakelijke plaatsen, en de deskundige ook voor het overige gelegenheid moeten geven om het onderzoek te verrichten,

het schriftelijk rapport

3.11.

draagt de deskundige op om uiterlijk
drie maanden na het schriftelijk bericht van de griffier over de betaling van het voorschot een schriftelijk en ondertekend rapport in drievoud ter griffie van de rechtbank in te leveren, met een gespecificeerde declaratie,

3.12.

wijst de deskundige erop dat:

- uit het schriftelijk rapport moet blijken op welke stukken het oordeel van de deskundige is gebaseerd,

- de deskundige een concept van het rapport aan partijen moet toezenden, waarna partijen de gelegenheid krijgen om binnen vier weken daarover bij de deskundige opmerkingen te maken en verzoeken te doen, en dat de deskundige in het definitieve rapport de door partijen gemaakte opmerkingen en verzoeken en de reactie van de deskundige daarop moet vermelden,

3.13.

bepaalt dat partijen bij de deskundige geen gelegenheid hebben om op elkaars opmerkingen en verzoeken naar aanleiding van het concept-rapport te reageren,

overige bepalingen

3.14.

draagt de griffier op om de zaak op de rol te plaatsen:

- als het voorschot niet binnen de daarvoor bepaalde (eventueel verlengde) termijn is ontvangen: voor akte uitlating voortprocederen van beide partijen op een termijn van twee weken of,

- na ontvangst ter griffie van het rapport: voor conclusie na deskundigenbericht van beide partijen op een termijn van vier weken,

3.15.

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. Etman en in het openbaar uitgesproken op
17 juni 2026.

Voetnoten

1. Zie rov. 4.3. tot en met 4.17. van het tussenvonnis.

2. Zie rov. 4.21. van het tussenvonnis.

3. Productie 7 bij dagvaarding.