Uitspraak
RECHTBANKLIMBURG
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Roermond
Zaaknummer: 12062668 \ CV EXPL 26-137
Vonnis van 10 juni 2026
in de zaak van
STICHTING WONEN LIMBURG,
statutair gevestigd te Roermond,
eisende partij,
hierna te noemen: Wonen Limburg,
gemachtigde: Hafkamp Groenewegen Gerechtsdeurwaarders,
tegen
[huurder],
wonende te [plaats],
gedaagde partij,
hierna te noemen: [huurder],
procederend in persoon.
1.De procedure
1.1.
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding,
- de schriftelijke weergave van het mondelinge antwoord,
- de brief van 23 februari 2026 waarin is medegedeeld dat een mondelinge behandeling is
- de schriftelijke weergave van het mondelinge antwoord,
- de brief van 23 februari 2026 waarin is medegedeeld dat een mondelinge behandeling is
bepaald.
1.2.
De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 1 april 2026. Bij die gelegenheid heeft de kantonrechter de behandeling van de zaak aangehouden. De mondelinge behandeling is voortgezet op 17 april 2026.
1.3.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2.De feiten
2.1.
Wonen Limburg verhuurt met ingang van 31 juli 2023 aan [huurder] de studio, inclusief alle bijbehorende onroerende aanhorigheden en inclusief het medegebruik van de om het complex eventueel gelegen bijbehorende groenstroken en tuinen en eventuele gemeenschappelijke ruimten, staande en gelegen te [adres] (hierna: het gehuurde). De huurprijs inclusief servicekosten bedraagt op dit moment € 465,51 per maand en is bij vooruitbetaling verschuldigd.
2.2.
Op de huurovereenkomst zijn de algemene huurvoorwaarden woonruimte Stichting Wonen Limburg en Wonen Limburg Accent van 1 januari 2020 van toepassing.
2.3.
[huurder] heeft een betalingsachterstand laten ontstaan. Wonen Limburg heeft [huurder] aangemaand op 8 december 2025 om aan zijn betalingsverplichtingen te voldoen. Tot op heden heeft [huurder] daar niet aan voldaan en is de huurachterstand verder opgelopen.
2.4.
Wonen Limburg heeft [huurder] schriftelijk gewezen op de mogelijkheid van schuldhulpverlening bij betalingsachterstanden. Wonen Limburg heeft [huurder] daarna bij de gemeente aangemeld in het kader van vroegsignalering.
3.Het geschil
3.1.
Wonen Limburg vordert - samengevat - dat de kantonrechter bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:
- de huurovereenkomst ontbindt,
- [huurder] veroordeelt tot ontruiming van het gehuurde,
- [huurder] veroordeelt tot betaling van € 2.314,37, waarin een bedrag van € 76,79 aan wettelijke rente is begrepen en een bedrag van € 272,23 aan incassokosten, te vermeerderen met de wettelijke rente over de hoofdsom van € 1.965,35 vanaf 5 januari 2026 tot aan de dag van volledige betaling,
- [huurder] met ingang van 1 februari 2026 veroordeelt tot betaling van € 465,51 per maand aan huur c.q. gebruiksvergoeding voor iedere maand of gedeelte daarvan dat [huurder] in gebreke blijft met ontruiming van het gehuurde zulks onder voorbehoud van de eventuele (wettelijk) toegestane huurverhogingen,
- [huurder] veroordeelt in de proceskosten.
3.2.
Wonen Limburg legt aan haar ontbindings- en ontruimingsvordering ten grondslag dat [huurder] tekort is geschoten in de nakoming van de op hem op grond van de huurovereenkomst rustende verbintenis, door niet aan zijn betalingsverplichting uit de huurovereenkomst te voldoen. De huurachterstand rechtvaardigt volgens Wonen Limburg de ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van het gehuurde. Daarnaast moet [huurder] de achterstand en de huur dan wel gebruiksvergoeding betalen totdat het gehuurde is ontruimd, aldus Wonen Limburg.
3.3.
[huurder] erkent de huurachterstand, maar voert verweer tegen de ontbindings- en ontruimingsvordering. Hij voert aan dat de huurachterstand niet is ontstaan door betalingsonwil. Hij is op jonge leeftijd (18 jaar) op straat gezet door zijn moeder en moest alles alleen doen. Hij had geen hulp bij het regelen van zijn financiën. Inmiddels heeft hij hulp gezocht voor zijn financiën omdat hij ook andere schulden heeft. [huurder] wil graag in de woning blijven wonen. Hij heeft nu ook werk en wil de lopende huur betalen.
3.4.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4.De beoordeling
Ontbinding van de huurovereenkomst
4.1.
Wonen Limburg vordert ontbinding van de huurovereenkomst die ziet op de door [huurder] gehuurde woonruimte.
4.2.
Artikel 6:265 lid 1 van Pro het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) bepaalt dat iedere tekortkoming van een partij in de nakoming van de op hem op grond van een overeenkomst rustende verbintenissen, aan de wederpartij de bevoegdheid geeft de overeenkomst geheel of gedeeltelijk te ontbinden, tenzij de tekortkoming gezien haar bijzondere aard of geringe betekenis deze ontbinding met haar gevolgen niet rechtvaardigt.
4.3.
Het voorgaande, dat wil zeggen de hoofdregel en de tenzij-bepaling, brengt samen de materiële rechtsregel tot uitdrukking dat slechts een tekortkoming van voldoende gewicht recht geeft op (gehele of gedeeltelijke) ontbinding van de overeenkomst. Ten aanzien van de stelplicht en bewijslast brengen de hoofdregel en tenzij-bepaling in de systematiek van het BW mee dat de schuldeiser, hier Wonen Limburg, moet stellen en zo nodig moet bewijzen dat sprake is van een tekortkoming aan de zijde van de schuldenaar, hier [huurder], (en in voorkomend geval dat voldaan is aan de eis van artikel 6:265 lid 2 BW Pro dat de schuldenaar in verzuim is). Het is aan de schuldenaar, aldus [huurder], om de omstandigheden te stellen en zo nodig te bewijzen die zien op toepassing van de tenzij-bepaling.
4.4.
Bij beantwoording van de vraag of ontbinding van de huurovereenkomst al dan niet gerechtvaardigd is, kunnen alle omstandigheden van het geval van belang zijn, waaronder het concrete belang van de huurder bij het voortduren van de huurovereenkomst. Bij een huurovereenkomst met betrekking tot woonruimte geldt in dit verband dat het gewicht van de tekortkoming moet worden afgezet tegen het woonbelang van de huurder (Hoge Raad 28 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1810).
4.5.
Het staat vast, want [huurder] heeft dat erkend, dat er op het moment van dagvaarden een betalingsachterstand was van vijf maanden. Ook staat vast dat die achterstand daarna alleen maar verder is opgelopen. [huurder] heeft namelijk erkend dat hij ook na het uitbrengen van de dagvaarding geen huur meer heeft betaald en dat hij ook niet heeft afgelost op de achterstand. Dat betekent dat sprake is van een tekortkoming die in beginsel de ontbinding van de huurovereenkomst en de gevolgen daarvan rechtvaardigt.
4.6.
Al hetgeen [huurder] heeft aangevoerd en waarmee hij, zoals de kantonrechter begrijpt, een beroep doet op de tenzij-bepaling van artikel 6:265 BW Pro, kan niet leiden tot het oordeel dat de tekortkoming in dit geval de ontbinding van de huurovereenkomst met haar gevolgen niet rechtvaardigt. Dit wordt niet anders als de kantonrechter rekening houdt met het belang dat [huurder] heeft om in de woning te kunnen blijven wonen. Daarvoor is het volgende redengevend.
4.7.
Ten tijde van het uitbrengen van de dagvaarding was sprake van een betalingsachterstand van vijf maanden. Het gaat dan weliswaar om een achterstand die niet alleen ziet op de kale huur, maar hoe dan ook is sprake van een flinke achterstand in de betaling van de huur. Ten tijde van de eerste mondelinge behandeling is gebleken dat deze achterstand verder is opgelopen. Tijdens de eerste mondelinge behandeling op 1 april 2026 heeft [huurder] evenwel verklaard dat hij openstaat voor hulpverlening in de vorm van budgetbeheer, dat hij inmiddels hulpverlening had ingeschakeld en dat hij inmiddels een baan had met een inkomen waarmee hij zowel de achterstand zou kunnen aflossen als de lopende huur zou kunnen betalen.
4.8.
De kantonrechter heeft hierin, met goedvinden van Wonen Limburg, aanleiding gezien de mondelinge behandeling aan te houden en een nieuwe mondelinge behandeling te plannen waarbij [huurder] samen met zijn hulpverlener aanwezig zou zijn. De kantonrechter heeft dit gedaan om [huurder] de kans te geven om samen met zijn hulpverlener inzicht te geven in zijn financiële positie, waaronder zijn inkomen, en toe te lichten op welke manier [huurder] wil zorgen voor de aflossing van de huurachterstand en de lopende huur. Bij de voortzetting van de mondelinge behandeling op 17 april 2026 is [huurder] echter alleen verschenen. Hij heeft verklaard dat de hulpverlening via [hulpverlening] niet op gang is gekomen en dat hij ook geen andere hulpverlening heeft ingeschakeld. Daarnaast is het [huurder] niet gelukt inzage te geven in zijn financiële positie, waaronder zijn inkomen. Wel heeft [huurder] verklaard dat hij meer schulden heeft en dat deze in totaal om en nabij € 18.000,00 bedragen. Verder is, hoewel dat tijdens de mondelinge behandeling op 1 april 2026 wel was afgesproken, gebleken dat [huurder] de huur over de maand april niet heeft betaald.
4.9.
De kantonrechter concludeert dan ook dat er geen concreet aanknopingspunt is op basis waarvan kan worden aangenomen dat [huurder] de lopende huur voortaan tijdig zal gaan voldoen en dat hij de huurachterstand binnen afzienbare tijd zal aflossen. Hier komt bij dat Wonen Limburg heeft gesteld, en [huurder] heeft dat erkend, dat dit niet de eerste keer is dat sprake is van een aanzienlijke huurachterstand. Wonen Limburg heeft in dit verband onweersproken gesteld dat al betrekkelijk kort na de totstandkoming van de huurovereenkomst een huurachterstand is ontstaan en dat [huurder] de betalingsregeling die in verband daarmee is getroffen niet is nagekomen. Gelet op dit alles weegt het belang van Wonen Limburg bij ontbinding van de huurovereenkomst zwaarder dan het belang van [huurder] om in het gehuurde te kunnen blijven wonen. De kantonrechter zal de vordering tot ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van het gehuurde daarom toewijzen.
4.10.
Wonen Limburg heeft tijdens de mondelinge behandeling op 17 april 2026 toegezegd een toewijzend vonnis niet ten uitvoer te leggen als met [huurder] alsnog een laatste-kans overeenkomst kan worden gesloten. Wonen Limburg heeft daarbij als voorwaarde gesteld dat deze overeenkomst binnen twee weken na de mondelinge behandeling van 17 april 2026 dient te zijn gesloten. Onderdeel van die overeenkomst is dat [huurder] instemt met een verzoek tot onderbewindstelling van de goederen die aan hem (zullen) toebehoren, met benoeming van J&J Bewindvoering tot bewindvoerder. [huurder] heeft tijdens de mondelinge behandeling toegezegd hieraan zijn medewerking te zullen verlenen. De kantonrechter gaat er daarom van uit dat Wonen Limburg, mits [huurder] doet wat hij heeft toegezegd, niet tot tenuitvoerlegging van dit vonnis zal overgaan.
De huurachterstand
4.11.
Wonen Limburg vordert daarnaast veroordeling van [huurder] tot betaling van de huurachterstand inclusief servicekosten, welke ten tijde van dagvaarding in hoofdsom € 1.965,35 bedroeg. Nu [huurder] het bestaan van deze huurachterstand heeft erkend, zal de kantonrechter het gevorderde bedrag aan huurachterstand toewijzen.
Huur c.q. gebruikersvergoeding
4.12.
Wonen Limburg vordert verder dat [huurder] wordt veroordeeld tot betaling van € 465,51 per maand als huur c.q. gebruiksvergoeding en vergoeding voor de servicekosten vanaf 1 februari 2026.
4.13.
De vordering ziet op de door [huurder] verschuldigde huurprijs voor het gehuurde vanaf 1 februari 2026 tot aan de datum van de ontbinding (aldus de datum van dit vonnis) en op een door [huurder] verschuldigde gebruikersvergoeding over de periode vanaf de ontbinding van de huurovereenkomst. De vordering is toewijsbaar, met dien verstande dat deze wordt toegewezen tot het moment van ontruiming en met uitzondering van het gedeelte van de vordering dat ziet op eventuele huurverhogingen. Wonen Limburg heeft ten aanzien van dit onderdeel van de vordering niet aan haar stelplicht voldaan.
De wettelijke rente en incassokosten
4.14.
Wonen Limburg vordert ten slotte dat [huurder] wordt veroordeeld tot betaling van € 76,79 aan wettelijke rente over de vervallen termijnen tot en met 5 januari 2026 en tot betaling van de wettelijke rente over de huurachterstand van € 1.965,35, tot aan de dag van volledige betaling. Daarnaast vordert zij dat [huurder] wordt veroordeeld tot betaling van € 272,23 als vergoeding voor gemaakte buitengerechtelijke incassokosten.
4.15.
Wonen Limburg is een professionele verhuurder en [huurder] is een consument. Op grond van de Europese richtlijn oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (EU richtlijn 1993/13) moet de kantonrechter ambtshalve toetsen of de huurovereenkomst en/of de op die overeenkomst toepasselijke algemene voorwaarden bedingen bevatten die voor [huurder] als consument huurder oneerlijk in de zin van die Richtlijn, zijn. De kantonrechter stelt vast dat de algemene voorwaarden van Wonen Limburg die op de huurovereenkomst die ziet op de woning van toepassing zijn, in artikel 6.2. een beding bevatten op grond waarvan Wonen Limburg aanspraak kan maken op wettelijke rente bij niet tijdige betaling. Daarnaast bevatten de algemene voorwaarden in artikel 13.2 een beding op grond waarvan Wonen Limburg aanspraak kan maken op betaling van incassokosten.
4.16.
Een beding wordt als oneerlijk beschouwd als het, in strijd met de goede trouw, het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen ten nadele van de consument aanzienlijk verstoort. Een op een oneerlijk beding gegronde vordering is niet toewijsbaar. Evenmin kan dan nog aanspraak worden gemaakt op vergoeding op basis van de wettelijke regeling (HvJ EU van 27 januari 2021, ECLI:EU:C:2021:68).
4.17.
De kantonrechter heeft Wonen Limburg ter gelegenheid van de mondelinge behandeling in de gelegenheid gesteld zich uit te laten over de vraag of de bedingen al dan niet eerlijk zijn en over het voornemen om het beding te vernietigen in het geval het niet eerlijk wordt bevonden. Wonen Limburg heeft bij die gelegenheid verklaard dat zij zich refereert aan het oordeel van de kantonrechter.
4.18.
De kantonrechter is van oordeel dat het rentebeding eerlijk is. Het beding komt namelijk overeen met de wettelijke regeling. Dat betekent dat over de hoofdsom tot en met 5 januari 2026 berekende rente zal worden toegewezen. Het staat immers vast dat [huurder] in verzuim verkeert en hij heeft de juistheid van het berekende bedrag aan rente niet bestreden. Daarnaast zal de wettelijke rente worden toegewezen over € 1.965,35 vanaf 6 januari 2026.
4.19.
De gevorderde incassokosten worden afgewezen. Dat beding is wel oneerlijk in de zin van de Richtlijn. In het beding staat dat minimaal € 40,00 aan incassokosten is verschuldigd bij niet tijdige betaling. Het beding is dus in strijd met de wettelijke regeling, want deze voorziet erin dat eerst nog de kans wordt gegeven om de hoofdsom zonder bijkomende kosten te betalen. Niet gesteld of gebleken is dat andere afspraken zijn gemaakt die tegenwicht bieden aan het nadeel dat [huurder] op dit punt lijdt. De kantonrechter zal het beding daarom vernietigen. Dit brengt mee dat de vordering die strekt tot vergoeding van incassokosten niet toewijsbaar is.
Proceskosten
4.20.
[huurder] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van Wonen Limburg worden begroot op:
- kosten van de dagvaarding
€
153,02
- griffierecht
€
397,00
- salaris gemachtigde
€
651,00
(3 punten × € 217,00)
- nakosten
€
108,50
(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
Totaal
€
1.309,52
5.De beslissing
De kantonrechter:
5.1.
ontbindt de tussen partijen bestaande huurovereenkomst met betrekking tot het gehuurde staande en gelegen te [adres],
5.2.
veroordeelt [huurder] om binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis het gehuurde te ontruimen met alle daarin aanwezige personen en zaken, tenzij deze zaken van Wonen Limburg zijn, en de sleutels af te geven aan Wonen Limburg,
5.3.
veroordeelt [huurder] om aan Wonen Limburg te betalen een bedrag van € 2.042,14 te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW Pro over € 1.965,35 vanaf 6 januari 2026 tot aan de dag van volledige betaling,
5.4.
veroordeelt [huurder] om aan Wonen Limburg te betalen een bedrag van € 465,51 per maand ter zake de huur (tot vandaag) dan wel gebruiksvergoeding (vanaf vandaag) voor het gehuurde, vanaf 1 februari 2026 tot aan de datum van ontruiming,
5.5.
veroordeelt [huurder] in de proceskosten van € 1.309,52, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [huurder] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
5.6.
verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,
5.7.
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. Lafghani en in het openbaar uitgesproken op 10 juni 2026.