ECLI:NL:RBLIM:2026:2880

Uitspraak

RECHTBANK LIMBURG

Zittingsplaats Maastricht

Strafrecht

Parketnummer : 03.134483.24

tegenspraak

Vonnis van de meervoudige kamer van 24 maart 2026

in de strafzaak tegen

[Naam verdachte]

geboren te [geboorteplaats verdachte] op [Geboortedatum verdachte] 1976,

wonende te [Woonadres verdachte] .

De verdachte wordt bijgestaan door mr. L.P.H. Hameleers, advocaat te Roermond.

1.Onderzoek van de zaak

De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 10 maart 2026. De verdachte en haar raadsman zijn verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.

Deze zaak is gelijktijdig behandeld met de strafzaak tegen medeverdachte [Medeverdachte] met het parketnummer 03.134459.24.

2.De tenlastelegging

De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat de verdachte zich op 10 april 2018 in Roermond schuldig heeft gemaakt aan het opzettelijk afleggen van een valse verklaring onder ede.

3.De beoordeling van het bewijs

3.1

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht het feit wettig en overtuigend bewezen. Daartoe verwijst ze naar de verklaringen van getuigen [Getuige 1] , [Getuige 2] , [Getuige 3] en veroordeelde [Veroordeelde] , die allen hebben verklaard dat ze die avond in het café zijn geweest, dat het café open was en dat er meerdere mensen binnen waren. Daarnaast heeft de officier van justitie verwezen naar het vonnis van de rechtbank van 20 september 2018 en het arrest van het gerechtshof ’s Hertogenbosch van 2 april 2021, waarin zowel door de rechtbank als door het hof is overwogen dat de verklaringen van de verdachte en de medeverdachte niet voor het bewijs zal worden gebruikt, omdat zij aantoonbaar hebben gelogen over de gebeurtenissen op de avond van 15 april 2017.

3.2

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft primair aangevoerd dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard, omdat de redelijke termijn zodanig is overschreden, dat een zodanig ernstige inbreuk op de verdedigingsrechten van de verdachte is gemaakt dat van een eerlijk proces zoals bedoeld in artikel 6 van Pro het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: EVRM) geen sprake meer kan zijn. Medici kunnen immers geen rapport meer opmaken over de toestand waarin de verdachte verkeerde ten tijde van het ten laste gelegde feit en getuigen kunnen zich nu wellicht niets meer herinneren. Subsidiair heeft de raadsman bepleit dat de verdachte van het ten laste gelegde moet worden vrijgesproken, omdat niet wettig en overtuigend is bewezen dat sprake is van een verklaring die in strijd is met de waarheid, noch van enig opzet op het afleggen van een onjuiste verklaring.

3.3

Het oordeel van de rechtbank^[1]

Ten aanzien van de niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie

De rechtbank overweegt dat niet ter discussie staat dat de redelijke termijn ruimschoots is overschreden. De verdachte is op 16 oktober 2018 aangehouden en als verdachte gehoord in deze strafzaak, daarmee is de redelijke termijn aangevangen. Op de datum waarop de rechtbank eindvonnis wijst heeft de rechtsgang in deze strafzaak in totaal 7 jaar en 5 maanden geduurd. Daarmee is de redelijke termijn ver overschreden.

Volgens vaste jurisprudentie van de Hoge Raad kan een overschrijding van de redelijke termijn op zichzelf – en dus zonder dat daarnaast is vastgesteld dat (mede) als gevolg van die overschrijding sprake is van een zodanig ernstige inbreuk op de verdedigingsrechten van de verdachte dat van een eerlijk proces geen sprake meer kan zijn – nooit leiden tot de niet-ontvankelijkverklaring van het OM in de vervolging van de verdachte (ECLI:NL:HR:2025:1875). Van een zodanig ernstige inbreuk op de verdedigingsrechten van de verdachte dat geen sprake meer kan zijn van een eerlijk proces, is naar het oordeel van de rechtbank niet gebleken. De omstandigheden die de raadsman heeft genoemd, te weten dat getuigen bepaalde vragen niet meer kunnen beantwoorden, zodat de waarheidsvinding is bemoeilijkt en dat de verdachte, gelet op haar medische toestand destijds, zich niet alles goed kan herinneren, brengen naar het oordeel van de rechtbank niet mee dat het strafproces als geheel niet eerlijk is in de zin van artikel 6 EVRM Pro. De rechtbank betrekt bij dat oordeel in het bijzonder dat de verdachte op 16 oktober 2018 is aangehouden en als verdachte van meineed is gehoord, waarbij zij een zeer gedetailleerde verklaring heeft afgelegd, waaruit geen enkele vorm van twijfel is gebleken, ook niet nadat zij werd geconfronteerd met andersluidende verklaringen van andere getuigen. Evenmin is gebleken dat eventuele getuigen – de verdediging heeft niets aangevoerd over welke getuigen dit dan zouden zijn – zich niets meer kunnen herinneren. Dit verweer wordt dan ook verworpen.

Inleiding

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte op 10 april 2028 meineed heeft gepleegd, door als getuige in een strafzaak ten overstaan van de rechter-commissaris in Roermond onder ede opzettelijk een valse verklaring af te leggen.

De rechtbank zal hieronder eerst de bewijsmiddelen bespreken en daarna overwegen waarom zij tot een bewezenverklaring is gekomen.

Bewijsmiddelen

Op
10 april 2028 heeft de verdachte ten overstaan van de rechter-commissaris in Roermondonder meer het volgende verklaard:

Was het café open die avond?“Nee, want wij zouden de dag erna een feest geven, dus ik was samen met mijn dochter het café aan het versieren.”

Waren er mensen binnen?“Nee, er waren geen mensen binnen.”

Er is een aantal mensen dat zegt dat ze binnen waren?“Nee, dat kan niet. Ik was samen met

mijn dochter het café aan het versieren.”

[Getuige 3] zegt dat er een man of tien binnen waren die iets dronken en dat hij is weggerend toen hij knallen hoorde. Was u echt alleen voordat [Naam 1] naar binnen kwam met uw dochter?

“Ja. Het was wel zo dat, voordat [Naam 1] naar binnen kwam, [Getuige 3] daar was met anderen, maar die zijn ook weer weggegaan voordat [Naam 1] naar binnen kwam.”

[Getuige 3] zegt dat hij na het schieten is weggegaan.“Dat lijkt me sterk. Het zijn ook allemaal

vrienden van elkaar. [Getuige 3] is een goede vriend van [Naam 1] . Maar hij was er niet op het

moment dat er geschoten werd, echt niet.”

Er zijn mensen die zeggen dat [Naam 1] later kwam en dat de mogelijk betrokken personen al

binnen in het café waren. “Mijn dochter en ik waren binnen. Voor de rest niemand.”

De rechter-commissaris stelt de getuige onder ede op verzoek van de officier van justitie. De getuige legt de eed af op in de wet voorgeschreven wijze.

Op vragen van de rechter-commissaris:

Blijft u bij hetgeen u net heeft verklaard?“Ja, ik blijf bij hetgeen ik net heb verklaard.”

Blijft u bij hetgeen u heeft verklaard, te weten dat u alleen met [Dochter] in de zaak was voordat

[Naam 1] en de mannen naar binnen kwamen?“Ik weet zeker dat ik alleen met mijn dochter was. [Getuige 3] was net weggegaan. Daarna is die bende naar binnengekomen. Dat is wat ik mij

herinner.”^[2]

Op
17 april 2017 heeft getuige [Getuige 4]onder meer het volgende verklaard bij de politie:

“V: Waar heb je die avond met [Getuige 3] over gesproken?

A: Over niks bijzonders. [Getuige 3] vroeg of ik een kwam drinken. Het was druk bij Tropicana en terwijl wij aan het praten waren kwamen er nog meer mensen aanlopen en gingen naar binnen.

(..)

V: Zijn er nog dingen die jij wilt vertellen?

A: Uhm, dat café was open die dag.”^[3]

Op
17 april 2017 heeft getuige [Getuige 2]onder meer het volgende verklaard bij de politie:

“V: Hoe laat ben je naar het café geweest?

A: Ik was in de Fairplay en ben om ongeveer 00:25 uur naar het café Tropicana gegaan om te kijken of [Naam 1] daar was. In het café zat [Getuige 3] aan de bar. In het café was het niet druk. Binnen gekomen zag dat er één jongen aan het gokken was aan de gokkast links. [Getuige 3] zat aan de bar. [Vriend van dochter 2] , de vriend van de dochter [Dochter] . [Vriend van dochter 2] gaf mij een hand en liep weer terug het café in. De eigenaresse, ik noem haar [Eigenaresse café] , was achterin iets aan het doen met ballonnen. Ik zag die Irakees, die ze [Naam cafébezoeker] noemen, links achterin met een meisje.”^[4]

Op
17 april 2017 heeft getuige [Getuige 3]bij de politie onder meer het volgende verklaard:

“Ik kwam afgelopen vrijdag omstreeks 22.30 uur in de avond binnen. Ik ging daar een drankje doen. Hiermee bedoel ik mee café Tropicana. Dit café ligt aan de Tudderenderweg in Sittard. Ik zat daar gewoon rustig met mensen die daar ook vaker komen. Het was gewoon een normale sfeer. Er was niks aan de hand.

V: Hoeveel mensen waren in het café aanwezig toen jij binnen kwam?
A: Ik schat 10 personen. Het was niet leeg, maar ook niet afgeladen vol.
V: Waar zaten deze personen in het café?
A: 4 personen aan de bar. De eigenaar stond achter de bar.

(..)

V: Waar zat jij in Tropicana?

A: Ik zat aan de bar. Ik heb hier heel de avond gezeten.

V: Hoe was de sfeer in Tropicana?

A: De sfeer was goed. Er was niks aan de hand. Ik drink hier altijd in voordat ik naar de stad ga.

V: Met wie was jij in Tropicana?

A: Ik was daar alleen. Ik heb samen met een grote Nederlandse man aan de bar gezeten. Die zag ik daar voor de eerste keer. Bij deze Nederlandse man zat nog een Joegoslaaf/Albanees.”^[5]

Op
15 november 2017 heeft getuige [Getuige 5]onder meer het volgende verklaard bij de politie:

“M: [Getuige 5] , uit onderzoek is gebleken dat jij ten tijde van het schietincident ten gevolgen waarvan [Naam 1] is overleden in café Tropicana bent geweest.

V: Wat kun je ons daarover vertellen

A: ik kan mij dit nog wel herinneren. Die dag van het schietincident ben ik inderdaad in het café geweest. Ik kwam wel vaker in dit café. Volgens mij ben ik die avond voor het schieten in het café geweest. Dit was volgens mij ergens tussen 23.00 uur en middernacht. Volgens mij heb ik in het café 1 glas wodka /seven up gedronken.

(…)

V: Wie was daar nog meer in het café?

A: Dat weet ik niet. Ik heb alleen in dit café iets gedronken. Ik heb niet gelet op eventuele andere personen die in het café aanwezig waren.

(…)

V: Weet jij nog bij wie jij dit drankje besteld hebt?

A: Bij een vrouw die daar werkt. Het is de vrouw die altijd daar werkt. Ik schat dat zij tussen de 30 en 40 jaar is.”^[6]

Op 14 november 2017 heeft
getuige [Getuige 6]verklaard dat zij
op 15 april 2017 omstreeks 00.32 uur een Whatsapp-berichtheeft ontvangen van [Naam 1] waarvan zij een screenshot aan de politie heeft getoond. De berichtgeving is als volgt:

[Naam 1] :

Heey zusje

Ik kom zo tropi als je ziet dat er problemen komen met mij doe flikker [Naam cafébezoeker] dan bel stief zeg

kom om de hoek bij nagelke

[Getuige 6] :

Ik ben niet bij tropi

Wat is er dan?

[Naam 1] :

Oh oke

Ja nee ik ga daar naar toe

En die homo is daar

Darom vroeg ik dat.^[7]

Bewijsoverwegingen

Uit bovengenoemde verklaringen van de diverse getuigen, blijkt dat café Tropicana op 15 april 2017 open was en dat er meerdere mensen binnen waren.

De verdachte is meermalen gehoord en bevraagd of het café open was op 15 april 2017 en of er mensen binnen waren. De verdachte heeft bij ieder verhoor, zo ook op 10 april 2018 ten overstaan van de rechter-commissaris terwijl zij onder ede was gesteld, duidelijk, gedetailleerd en consistent verklaard dat het café op die bewuste avond gesloten was en dat er geen mensen binnen waren. Nu deze verklaring haaks staat op de verklaringen van de diverse andere getuigen, alsmede op de berichtgeving tussen [Naam 1] en getuige [Getuige 6] van de bewuste avond, concludeert de rechtbank dat de verdachte ten overstaan van de rechter-commissaris onder ede een verklaring heeft afgelegd die feitelijk onjuist is.

De rechtbank dient vervolgens de vraag te beantwoorden of de verdachte bij de rechter-commissaris opzettelijk een onjuiste verklaring heeft afgelegd. De rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend en overweegt daartoe als volgt. De feiten waarover de verdachte een verklaring heeft afgelegd zijn feiten waarover weinig twijfel kan bestaan: een café is open of dicht; er zijn mensen binnen of niet. De verdachte heeft ten overstaan van de rechter-commissaris zeer concreet en stellig verklaard dat het café op de bewuste avond gesloten was en dat er geen mensen binnen waren. Volgens de verdachte was zij alleen met haar dochter in het café om te versieren. Deze verklaring laat geen ruimte voor twijfel of onduidelijkheid en is bovendien in lijn met de eerdere verklaring die de verdachte bij de politie heeft afgelegd en derhalve consistent. Ook nadat de verdachte werd geconfronteerd met details uit meerdere andersluidende getuigenverklaringen is zij, zonder enig voorbehoud, bij haar verklaring gebleven dat het café gesloten was en dat er geen mensen binnen waren. En ook nadat de verdachte erop werd gewezen dat zij onder ede stond is zij, wederom zonder enig voorbehoud, bij haar verklaring gebleven (“ik weet zeker dat ik alleen met mijn dochter was”).

De consistente en gedetailleerde verklaring van de verdachte getuigt naar het oordeel van de rechtbank voorts niet van enige beïnvloeding van haar herinnering door PTSS, zoals door de raadsman is aangevoerd. Dat de herinneringen van de verdachte door PTSS zijn aangetast of beïnvloed, blijkt ook niet uit het dossier, noch uit het verhandelde ter terechtzitting. Meer specifiek overweegt de rechtbank dat een aantasting van het geheugen ook niet volgt uit de brief van de GZ-psycholoog van 7 februari 2018^[8], waarnaar de raadsman heeft verwezen.

Gelet op deze feiten en omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat het opzet van de verdachte ten tijde van het afleggen van haar verklaring bij de rechter-commissaris was gericht op het afleggen van een valse verklaring. De verdachte heeft derhalve opzettelijk een valse verklaring onder ede afgelegd. De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich op 10 april 2018 in Roermond schuldig heeft gemaakt aan meineed.

3.4

De bewezenverklaring

De rechtbank acht bewezen dat de verdachte

op 10 april 2018 in de gemeente Roermond in een geval waarin een wettelijk voorschrift een verklaring onder ede vorderde en daaraan rechtsgevolgen verbond, te weten in de strafzaak 03/720678-17 ( [Veroordeelde] ) ten overstaan van de rechter-commissaris belast met de behandeling van strafzaken in de rechtbank Limburg op 10 april 2018, mondeling persoonlijk opzettelijk een valse verklaring onder ede heeft afgelegd, door opzettelijk in strijd met de waarheid te verklaren dat verdachtes en [Medeverdachte] , café, bar Tropicana, op de avond van 15 april 2017 gesloten was en dat er geen mensen binnen waren.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

4.De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde levert het volgende strafbare feit op:

in een geval, waarin een wettelijk voorschrift een verklaring onder ede vordert, mondeling persoonlijk opzettelijk een valse verklaring onder ede afleggen

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.

5.De strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is strafbaar, omdat geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die haar strafbaarheid uitsluiten.

6.De straf en/of de maatregel

6.1

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd aan de verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 1 maand voorwaardelijk, met een proeftijd van 1 jaar en daarnaast een taakstraf van 100 uren. Bij het bepalen van haar eis heeft de officier van justitie rekening gehouden met de ernst van het feit, de persoonlijke omstandigheden van de verdachte en de overschrijding van de redelijke termijn.

6.2

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft geen strafmaatverweer gevoerd.

6.3

Het oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.

De verdachte heeft zich als getuige in een strafzaak over een levensdelict schuldig gemaakt aan meineed. De rechtbank rekent het de verdachte zwaar aan dat zij als getuige opzettelijk een onjuiste verklaring heeft afgelegd in een strafzaak waarin de belangen voor zowel de veroordeelde als voor de nabestaanden van het slachtoffer buitengewoon groot waren.

Het afleggen van de eed of belofte dient ertoe om de betrouwbaarheid van de verklaring te waarborgen. Door opzettelijk tegenover rechters in strijd met de waarheid te verklaren heeft de verdachte niet alleen deze waarborg ernstig tenietgedaan, maar ook de waarheidsvinding in onze rechtsstaat ondermijnd. Daardoor kunnen personen ten onrechte worden veroordeeld en zo een strafblad krijgen of ten onrechte worden vrijgesproken en aldus straffeloos blijven. Daar komt bij dat de verdachte tijdens de terechtzitting nog steeds geen blijk heeft gegeven van enig inzicht in het kwalijke van haar handelen.

Het bewezenverklaarde feit betreft een ernstig strafbaar feit, waarvoor in de richtlijnen van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) in beginsel een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van drie maanden passend wordt geacht.

De rechtbank heeft daarnaast acht geslagen op het strafblad van verdachte van 9 februari 2026, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen.

De rechtbank houdt voorts rekening met het tijdsverloop tussen het gepleegde feit en de uiteindelijke berechting, en stelt vast dat de redelijke termijn in extreme mate is overschreden. De Hoge Raad neemt in zijn uitleg van de redelijke termijn als bedoeld in het eerste lid van artikel 6 van Pro het EVRM als uitgangspunt dat binnen 2 jaar na aanvang van de redelijke termijn in eerste aanleg vonnis dient te worden gewezen.

In het onderhavige geval is de termijn aangevangen met de aanhouding van de verdachte op 16 oktober 2018, zodat uiterlijk in oktober 2020 vonnis had moeten zijn gewezen. Het vonnis in deze zaak volgt echter meer dan vijf jaren later. Van bijzondere omstandigheden die deze overschrijding rechtvaardigen, is niet gebleken. De rechtbank houdt met deze overschrijding in ruime mate rekening in de bepaling van de strafmodaliteiten en omvang van de op te leggen straf.

Gelet op de ernst van het feit is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf de enige aangewezen strafmodaliteit is om de ernst van het feit tot uitdrukking te brengen. Gelet op het grote tijdsverloop acht de rechtbank het niet passend om nu, bijna 8 jaar na de pleegdatum aan de verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen.

Omdat de verdachte niet eerder met politie en justitie in aanraking is geweest, en ook na dit feit niet meer, acht de rechtbank het niet passend om, naast oplegging van een voorwaardelijke gevangenisstraf, ook nog een taakstraf aan de verdachte op te leggen.

Alles overwegende acht de rechtbank een voorwaardelijke gevangenisstraf van 4 maanden geheel voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren passend en geboden.

7.De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op de artikelen 14a, 14b, 14c en 207 van het Wetboek van Strafrecht.

8.De beslissing

De rechtbank:

Bewezenverklaring

verklaart het tenlastegelegde bewezen zoals hierboven onder 3.4 is omschreven;
spreekt de verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Strafbaarheid

verklaart dat het bewezenverklaarde het strafbare feit oplevert zoals hierboven onder 4 is omschreven;
verklaart de verdachte strafbaar;

Straf

veroordeelt de verdachte tot een
bepaalt dat de straf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, omdat de veroordeelde voor het einde van een proeftijd van 2 jaren zich aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Dit vonnis is gewezen door mr. R.C.A.M. Philippart, voorzitter, mr. L.P. Bosma en
mr. J. Linders, rechters, in tegenwoordigheid van mr. N.M.J.G.A. van Hinsberg, griffier, en uitgesproken ter openbare zitting van 24 maart 2026.

BIJLAGE I: De tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat

zij op of omstreeks 10 april 2018 in de gemeente Roermond in een geval waarin een wettelijk voorschrift een verklaring onder ede vorderde en/of daaraan rechtsgevolgen verbond, te weten in de strafzaak 03/720678-17 ( [Veroordeelde] ) ten overstaan van de rechter-commissaris belast met de behandeling van strafzaken in de rechtbank Limburg op 10 april 2018, mondeling en/of schriftelijk persoonlijk opzettelijk een valse verklaring onder ede heeft afgelegd, door opzettelijk in strijd met de waarheid te verklaren dat hun, verdachtes en [Medeverdachte] , café, bar Tropicana op de avond van 15 april 2017 gesloten was en dat er geen mensen binnen waren;

Veroordeling voor meineed als getuige in strafzaak over levensdelict