Uitspraak
RECHTBANK LIMBURG
Zittingsplaats Roermond
Strafrecht
Parketnummer: 03/659015-17
Tegenspraak
Vonnis van de meervoudige kamer d.d. 15 mei 2017
in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren te [geboortegegevens verdachte] ,
wonende aan de [adresgegevens verdachte] ,
gedetineerd in PI Limburg Zuid - De Geerhorst te Sittard.
De verdachte wordt bijgestaan door mr. J.H.M. van Dinten, advocaat kantoorhoudende te Eindhoven.
1.Onderzoek van de zaak
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 1 mei 2017. De verdachte en mr. W. Kolmans, waarnemer van de raadsman van verdachte, zijn verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.
De zaak is gelijktijdig, doch niet gevoegd, behandeld met de strafzaak van de medeverdachte, [medeverdachte] , parketnummer 03/659014-17.
2.De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat de verdachte:
Feit 1: samen met iemand anders heeft ingebroken in een aantal chalets op een vakantiepark en daarbij televisies heeft weggenomen;
Feit 2: samen met iemand anders geprobeerd heeft in de breken in een aantal chalets op een vakantiepark.
3.De beoordeling van het bewijs
3.1
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht beide feiten wettig en overtuigend bewezen en wijst daarbij op de aangiften, de getuigenverklaringen, de verklaringen van de verdachte, de modus operandi van middag en avond die gelijk zijn en de aangetroffen schoenafdrukken, waarbij met name de combinatie van deze afdrukken bijzonder is. Volgens de officier van justitie waren verdachte en zijn medeverdachte op strooptocht. Uit de verklaringen van verdachte kan worden afgeleid dat sprake was van medeplegen.
De officier van justitie vordert vrijspraak ten aanzien van de inbraak bij chalet [nummer 1] (feit 1), alsmede de poging inbraak bij chalet [nummer 2] (feit 2).
3.2
Het standpunt van de verdediging
De verdediging stelt zich primair op het standpunt dat verdachte moet worden vrijgesproken van hetgeen onder feit 1 is tenlastegelegd. De verklaring van verdachte is te algemeen om feit 1 te bewijzen. Hoewel verdachte en medeverdachte [medeverdachte] in de avonduren op het vakantiepark aanwezig waren, zijn de inbraken in de middaguren gepleegd. De bewijsconstructie die de officier van justitie hanteert is onvoldoende overtuigend om tot het bewijs van feit 1 te komen. De schoensporen zijn onvoldoende onderzocht. Daarnaast is ook de modus operandi te algemeen om als bewijsmiddel te kunnen gebruiken.
De verdediging stelt zich subsidiair op het standpunt dat hetgeen onder feit 1 is tenlastegelegd met betrekking tot chalet [nummer 1] niet kan worden bewezen. Hetzelfde geldt voor wat onder feit 2 is tenlastegelegd met betrekking tot chalet [nummer 2] .
Met betrekking tot de beoordeling van het bewijs bij feit 2 refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank.
3.3
Het oordeel van de rechtbank [1]
Feit 1
Uit het proces-verbaal van aangifte van 15 januari 2017 om 14.20 uur [2] blijkt, zakelijk weergegeven, het volgende.
Op 14 januari 2017 zagen wij, medewerkers van vakantiepark [naam vakantiepark] te America, gemeente Horst aan de Maas, dat er was ingebroken in diverse huisjes, nummers [nummer 3] , [nummer 4] , [nummer 5] , [nummer 6] , [nummer 7] , [nummer 8] , [nummer 9] en [nummer 10] . Uit deze huisjes waren televisies weggenomen. De laatste televisie werd om 17.51 uur losgekoppeld.
Verdachte heeft tijdens zijn tweede verhoor ten overstaan van de politie, [3] zakelijk weergegeven, het volgende verklaard.
Zaterdag 14 januari 2017 was ik samen met [medeverdachte] (de rechtbank begrijpt medeverdachte [medeverdachte] )
. Ik heb op 14 januari 2017 vakantiehuisjes beroofd.
. Ik heb op 14 januari 2017 vakantiehuisjes beroofd.
Verdachte heeft tijdens zijn derde verhoor ten overstaan van de politie, [4] zakelijk weergegeven, het volgende verklaard.
Ik heb televisies weggenomen uit de huisjes. De ene keer heb ik de televisies versleept, de andere keer [medeverdachte] . Het was de bedoeling de buit fifty fifty te verdelen. Ik heb de ramen opengemaakt met een schroevendraaier.
Bij alle bungalows zijn ze via het raam naar binnen gekomen. We zagen bij alle ramen braakschade.
Op 15 januari 2017 om 11:30 uur heeft verbalisant [verbalisant] forensisch onderzoek verricht. Uit zijn proces-verbaal [6] blijkt enerzijds dat er schoensporen zijn aangetroffen in/nabij (de schuifpui van) de chalets met de nummers [nummer 9] , [nummer 3] , [nummer 4] , [nummer 5] en [nummer 6] . Anderzijds relateert [verbalisant] dat de modus operandi bij de huisjes telkens eenzelfde was.
Hoewel onder meer de schoensporen die zijn aangetroffen in chalets [nummer 9] en [nummer 4] zijn bemonsterd, zijn de resultaten van het verdere vergelijkend onderzoek naar deze bemonsteringen niet bekend. De rechtbank heeft ter zitting waargenomen dat de afdruk van de schoenzolen van de schoenen die verdachte en medeverdachte [medeverdachte] droegen tijdens hun aanhouding overeenkomen met de aangetroffen afdruk van de schoensporen in de chalets [nummer 9] en [nummer 4] . [7] Het betreft een schoenzool met honingraatstructuur en een schoenzool met streepjesstructuur. De rechtbank overweegt dat deze schoenzolen op zichzelf niet bijzonder te achten zijn, maar dat aan het bewijs van het onder 1 tenlastegelegde feit bijdraagt dat exact deze combinatie van schoenzool afdrukken van verdachte en zijn medeverdachte is aangetroffen.
De rechtbank is op grond van het vorenstaande van oordeel dat verdachte tezamen en in vereniging met medeverdachte Stepin televisies heeft weggenomen uit de chalets met de nummers [nummer 3] , [nummer 4] , [nummer 5] , [nummer 6] , [nummer 7] , [nummer 8] , [nummer 9] en [nummer 10] en dat zij zich telkens door middel van braak de toegang tot de huisjes hebben verschaft. Hun onderlinge taakverdeling was daarbij min of meer gelijkwaardig en uitwisselbaar. Het betoog van verdachte dat hij enkel in de avonduren in het park aanwezig is geweest en daarom de televisies niet kàn hebben gesloten, omdat dit feit ’s middags zou zijn gebeurd, acht de rechtbank in het licht van de genoemde bewijsmiddelen, met name gelet op zijn verklaring dat hij samen met zijn medeverdachte televisies heeft weggenomen terwijl verdachten in de avond zijn overlopen en geen weggenomen televisies zijn aangetroffen, ongeloofwaardig.
De rechtbank acht feit 1 dan ook wettig en overtuigend bewezen.
De rechtbank zal verdachte vrijspreken van de diefstal van een televisie uit chalet [nummer 1] , aangezien niet is komen vast te staan dat uit dit chalet daadwerkelijk een televisie is ontvreemd. Dit huisnummer is weliswaar in de aangifte vermeld, maar in de nadien opgemaakte rapportages komt dit huisnummer niet meer voor.
Feit 2
Uit het proces-verbaal van aangifte van 15 januari 2017 om 14.40 uur [8] blijkt, zakelijk weergegeven, het volgende.
Op 14 januari 2017 omstreeks 22.45 uur kreeg ik, medewerker van vakantiepark [naam vakantiepark] te America, gemeente Horst aan de Maas, een melding van [getuige 2] dat hij en zijn collega [getuige 1] bij bungalow [nummer 11] twee mannen door het raam naar binnen zagen kijken. Omstreeks 01.00 uur belde [getuige 2] dat er twee personen waren aangehouden wegens inbraak of poging daartoe. We hebben vandaag gezien dat de bungalows [nummer 12] en [nummer 11] braakschade hebben.
Uit de dagrapportage van [getuige 3] van 17 januari 2017, om 11:00 uur, [9] volgt, zakelijk weergegeven, het volgende.
Ik heb zone 3, 5 en een gedeelte van zone 4 nogmaals gecontroleerd. Bij chalet [nummer 2] is alleen braakschade.
Uit het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 4] , [10] blijkt, zakelijk weergegeven, het volgende.
Ik ben werkzaam als beveiliger bij [naam vakantiepark] . Op 14 januari 2017, om 22.40 uur, was ik mijn ronde aan het maken over het park. Rond 22.45 uur was ik ter hoogte van huisje [nummer 12] . Ik hoorde een geluid dat klonk alsof een deur dicht sloeg en het kwam uit de richting van huisje [nummer 11] . Ik keek naar huisje [nummer 11] en ik zag twee mannen naast het huisje zitten. Een zat op zijn hurken en de andere stond voorover gebukt. Ze waren bezig met het raam te openen. Ze renden weg toen ik hen riep. Ik kan de mannen als volgt omschrijven:
Man 1
- Ongeveer 1.70 meter groot
- Witte/grijze muts
- Blauwe jas, opvallende kleur blauw
- Rugzak, grijs met blauw
- Lichtgrijze of blauwe broek
Man 2
- Ongeveer 1.70 meter groot
- Zelfde witte/ grijze muts
- Donkere jas, kon de kleur niet goed zien
- Rugzak, donkere kleur
- Lichtblauwe broek
Uit het proces-verbaal van bevindingen van 14 januari 2017 [11] blijkt, zakelijk weergegeven, het volgende.
Op 14 januari 2017 omstreeks 23.20 uur zagen wij twee personen lopen over de [adres] , op ongeveer 300 á 400 meter van het vakantiepark [naam vakantiepark] . Een van de personen legitimeerde zich als [verdachte] . We zagen dat deze persoon een felblauwe jas, lichtgrijze joggingbroek en zwarte sportschoenen droeg. De jas had diverse vlekken van vocht en vuil en zijn joggingbroek ook.
Verdachte heeft tijdens zijn tweede verhoor ten overstaan van de politie, [12] zakelijk weergegeven, het volgende verklaard.
Ik heb op 14 januari 2017 vakantiehuisjes beroofd.
Verdachte heeft tijdens zijn derde verhoor ten overstaan van de politie, [13] zakelijk weergegeven, het volgende verklaard.
Ik heb televisies weggenomen uit de huisjes. De ene keer heb ik de televisies versleept, de andere keer [medeverdachte] . Het was de bedoeling de buit fifty fifty te verdelen. Ik heb de ramen opengemaakt met een schroevendraaier. De diefstallen hebben we gepleegd niet zo lang voordat ik werd aangehouden. Misschien een of twee uur daarvoor.
Naar het oordeel van de rechtbank is, gelet op bovenstaande bewijsmiddelen, ook feit 2 wettig en overtuigend bewezen.
3.4
De bewezenverklaring
De rechtbank acht bewezen dat de verdachte
Feit 1
op 14 januari 2017 te America, op één of meer tijdstippen telkens tezamen en in vereniging een ander met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit de chalets met nummers [nummer 3] , [nummer 4] , [nummer 5] , [nummer 6] , [nummer 7] , [nummer 8] , [nummer 9] en [nummer 10] , allen gelegen op [naam vakantiepark] , telkens heeft weggenomen een televisie, toebehorende aan [naam vakantiepark] , waarbij verdachte en zijn medeverdachte zich telkens de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft door middel van braak;
Feit 2
op 14 januari 2017 te America op één of meer tijdstippen telkens tezamen en in vereniging met een ander, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit de chalets met nummers [nummer 12] en [nummer 11] en [nummer 2] , allen gelegen op [naam vakantiepark] , televisies weg te nemen, toebehorende aan [naam vakantiepark] , en zich daarbij telkens de toegang tot de plaats van het misdrijf te verschaffen en die weg te nemen televisies onder hun bereik te brengen door middel van braak, (telkens) een raam hebben verbroken en/of de televisie hebben losgekoppeld.
De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
4.De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde levert de volgende strafbare feiten op:
Feit 1
diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak, meermalen gepleegd;
Feit 2
poging tot diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak, meermalen gepleegd;
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
5.De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is strafbaar, omdat geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
6.De straf
6.1
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft op grond van hetgeen hij bewezen heeft geacht gevorderd aan de verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van acht maanden, waarvan drie maanden voorwaardelijk. Daarbij heeft de officier van justitie meegewogen dat Nederland voor verdachte en zijn medeverdachte een soort jachtgebied is om criminele inkomsten te vergaren, ze zijn op strooptocht gegaan. Verder heeft de officier van justitie meegewogen dat verdachte in zijn optiek geen echte spijt betuigt. Volgens hem is het recidivegevaar heel duidelijk aanwezig. Om deze reden vordert de officier van justitie een proeftijd voor de duur van drie jaren.
6.2
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft op de documentatie van verdachte gewezen, waaruit volgt dat hij enkel een fiets heeft gestolen. Hij heeft vier kinderen en betaalt in Polen alimentatie. Verdachte wil graag weer aan het werk, ook om deze alimentatie te kunnen betalen. De verdediging stuurt aan op een werkstraf, zodat verdachte weer zijn intrede doet op de arbeidsmarkt. Mocht er worden overgegaan tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf, dan verzoekt de verdediging deze niet langer te laten voortduren dan het voorarrest. De verdediging wijst in dat verband ook op verdachte’s medewerking bij de politie. Tot slot stelt de verdediging dat, mocht er een voorwaardelijke straf worden opgelegd, een proeftijd van twee jaar op zijn plaats is.
6.3
Het oordeel van de rechtbank
Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.
Uit de documentatie van verdachte is gebleken dat hij één maal eerder is veroordeeld voor het plegen van een diefstal van een fiets. Dit is op zichzelf een ernstig misdrijf, het veroorzaakt schade en geeft de maatschappij een gevoel van onveiligheid. Deze keer is verdachte een flinke stap verder gegaan: verdachte heeft inbraken gepleegd in een rij chalets, heeft daarbij de chalets beschadigd om zich de toegang te verschaffen en heeft een behoorlijk aantal televisies meegenomen. Dit alles om zelf in een financieel gunstigere positie te geraken, zonder er rekening mee te houden dat de schade en kosten die dit met zich brengt door een ander moeten worden betaald.
Omdat de rechtbank wil voorkomen dat verdachte opnieuw de fout in gaat, acht de rechtbank een aanzienlijke gevangenisstraf waarvan een deel voorwaardelijk noodzakelijk en geboden.
De rechtbank zal, conform de eis van de officier van justitie, dan ook aan verdachte een gevangenisstraf opleggen voor de duur van acht maanden, waarvan drie maanden voorwaardelijk en met aftrek van het voorarrest. Hieraan koppelt de rechtbank een proeftijd voor de duur van drie jaren. Gelet op verdachte’s houding ter zitting, die wezenlijk verschilt van zijn bekennende en verantwoordelijkheid nemende houding bij de politie, ziet de rechtbank geen aanleiding om in het voordeel van verdachte een lagere straf op te leggen.
Dit betekent dat de rechtbank, conform het bepaalde in artikel 72, vierde lid, van het Wetboek van Strafvordering, opdracht zal geven tot opheffing van het bevel tot voorlopige hechtenis met ingang van het tijdstip waarop de duur van deze hechtenis gelijk wordt aan die van de onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
7.Beslag
7.1
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie vordert verbeurdverklaring van de inbeslaggenomen rugzak.
7.2
Het oordeel van de rechtbank
Verdachte heeft ten overstaan van de politie en ter terechtzitting verklaard dat de rugzak niet zijn eigendom is. De rechtbank geeft dan ook opdracht tot bewaring van de rugzak ten behoeve van de rechthebbende.
8.Het conservatoir beslag
Onder verdachte is een auto, Volvo V70, voorzien van het Poolse kenteken [kenteken] , inbeslaggenomen. Verdachte kan zich hiermee niet verenigen en heeft daartoe op 19 april 2017, onder verwijzing naar artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering, een klaagschrift ingediend.
Ter terechtzitting heeft de officier van justitie aangeven dat het conservatoir beslag van rechtswege vervalt, nu de titel die hieraan ten grondslag ligt is komen te vervallen en dat de auto aan verdachte zal worden teruggegeven.
Hierop heeft de verdediging het klaagschrift ingetrokken.
De rechtbank volstaat met de vaststelling hiervan.
9.De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 10, 14a, 14b, 14c, 47, 57, 310, 311 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
10.De beslissing
De rechtbank:
Bewezenverklaring
- verklaart het tenlastegelegde bewezen zoals hierboven onder 3.4 is omschreven;
- spreekt de verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
- verklaart dat het bewezenverklaarde de strafbare feiten oplevert zoals hierboven onder 4 is omschreven;
- verklaart de verdachte strafbaar;
Straf
- veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 8 maanden, waarvan 3 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren;
- beveelt dat de tijd die door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van deze gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;
- bepaalt dat het bevel tot voorlopige hechtenis met ingang van het tijdstip waarop de duur van deze hechtenis gelijk wordt aan die van de onvoorwaardelijke gevangenisstraf zal worden opgeheven;
Beslag
- gelast de bewaring van de in beslag genomen rugzak ten behoeve van de rechthebbende;
Dit vonnis is gewezen door mr. H.H. Dethmers, voorzitter, mr. drs. J.M.A. van Atteveld en mr. I.C.A. Wilschut, rechters, in tegenwoordigheid van mr. Y.L.J. Damoiseaux, griffier, en uitgesproken ter openbare zitting van 15 mei 2017.
Mr. J. van Atteveld, rechter, en mr. Y. Damoiseaux, griffier, zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
BIJLAGE I: De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat
1.
hij op of omstreeks 14 januari 2017 te America, in elk geval in de gemeente
Horst aan de Maas, op één of meer tijdstippen (telkens) tezamen en in
vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk van
wederrechtelijke toe-eigening in/uit de chalets met nummers [nummer 3] , [nummer 4] , [nummer 5] ,
[nummer 6] , [nummer 7] , [nummer 1] , [nummer 8] , [nummer 9] en [nummer 10] , allen gelegen op [naam vakantiepark] ,
(telkens) heeft weggenomen een televisie, in elk geval enig goed,
geheel of ten dele toebehorende aan [naam vakantiepark] , in
elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders,
waarbij verdachte en/of zijn mededaders zich (telkens) de toegang tot de
plaats van het misdrijf hebben verschaft en/of die/dat weg te nemen
televisie onder zijn/haar/hun bereik hebben gebracht door middel van
braak en/of verbreking;
2.
hij op of omstreeks 14 januari 2017 te America, in elk geval in de gemeente
Horst aan de Maas, op één of meer tijdstippen (telkens) tezamen en in
vereniging met een of meer anderen, althans alleen,ter uitvoering van het door
verdachte voorgenomen misdrijf om met het oogmerk van wederrechtelijke
toe-eigening in/uit de chalets met nummers [nummer 12] en/of [nummer 11] en/of [nummer 2] , allen
gelegen op [naam vakantiepark] , weg te nemen televisies, geheel of ten
dele toebehorende aan [naam vakantiepark] , in elk geval aan een ander of
anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders en zich daarbij (telkens) de
toegang tot de plaats van het misdrijf te verschaffen en/of die/dat weg te
nemen televisies onder zijn/haar/hun bereik te brengen door middel van braak
en/of verbreking,(telkens) een raam heeft/hebben verbroken en/of de televisie
heeft/hebben losgekoppeld,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;