Uitspraak
RECHTBANK LIMBURG
Zittingsplaats Maastricht
Strafrecht
Parketnummer: 03/700290-17
Tegenspraak
Vonnis van de meervoudige kamer d.
d.
5 december 2017
d.
5 december 2017
in de strafzaak tegen
[verdachte],
geboren te [geboortegevens verdachte] ,
gedetineerd in de P.I. Zuid Oost, H.v.B. Roermond te Roermond.
De verdachte wordt bijgestaan door mr. A. Carli, advocaat kantoorhoudende te Roermond.
1.Onderzoek van de zaak
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 21 november 2017. De verdachte en zijn raadsvrouw zijn verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.
2.De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat de verdachte:
Feit 1:samen met een ander met geweld geprobeerd heeft [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] ’s nachts in hun woning te beroven;
Feit 2:samen met een ander geprobeerd heeft in te breken bij voornoemde [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] .
3.De beoordeling van het bewijs
3.1
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht de feiten bewezen.
3.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft naar voren gebracht dat feit 1 bewezen kan worden. De verdachte heeft bekend betrokken te zijn geweest bij de overval op [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] . De verdachte, die samen met medeverdachte [medeverdachte] naar de woning van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] is gegaan om geld te bemachtigen, kan zich niet meer herinneren wat hij precies gedaan heeft bij en in de woning of richting de bewoners, maar weet bijvoorbeeld nog wel dat hij geduwd heeft. Omdat duidelijk is dat er zowel tegen [slachtoffer 1] als tegen [slachtoffer 2] geweld is gebruikt en beide verdachten nauw en bewust samen optrokken, is het juridisch niet relevant om nu precies uit te maken wie welke (gewelds)handelingen heeft gepleegd: er is sprake van medeplegen.
Van feit 2 moet de verdachte worden vrijgesproken.
3.3
Het oordeel van de rechtbank [1]
Feit 1
Inleiding
Op 2 augustus 2017 heeft de politie, rond 5:55 uur en 6:54 uur, nabij een woning gelegen aan de [adres] te Mheer, twee verdachten aangehouden: de verdachte en medeverdachte [medeverdachte] . [2] Niet ter discussie staat dat de verdachte en [medeverdachte] in voornoemde woning zijn geweest en dat zij daar waren om de bewoners [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] van geld te beroven. Dat hebben zij namelijk bekend. Ook is helder dat [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] letsel hebben opgelopen ten gevolge van het optreden van beide verdachten.
De verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat hij samen met [medeverdachte] naar de woning is gegaan omdat daar iemand zou wonen met veel geld. Hij had taser bij zich en ze zijn de woning binnengegaan. [3] De verdachte zegt niet meer te weten wat hij precies bij en in de woning heeft gedaan, maar de rechtbank kan dit afleiden uit de verklaringen van de aangevers, het medisch rapport en de bevindingen van de politie.
De rechtbank zal hierna het relevante bewijs weergeven en daarna daaruit de juridisch relevante conclusies trekken.
De verklaringen van de aangevers
Aangever [slachtoffer 1] heeft verklaard dat hij op 2 augustus 2017 samen met zijn partner [slachtoffer 2] in hun woning was. Omstreeks 4:30 uur hoorde hij gebonk aan de voordeur. Samen met [slachtoffer 2] heeft hij de voordeur dicht weten te houden. Niet veel later hoorde hij aan de zijkant van de woning gerommel en gekraak: hij zag twee mannen het raam of de deur, dat wist hij niet meer precies, in de achterkamer forceren. De mannen wisten de woning binnen te dringen en kwamen op hem en [slachtoffer 2] af. [slachtoffer 1] bevond zich toen in de gang, [slachtoffer 2] wist 112 te bellen en te vluchten, de keuken in.
Eén van de mannen had een koevoet waar hij mee uithaalde naar [slachtoffer 1] : hij begon op diens onderbenen te slaan. [slachtoffer 1] hield daar verwondingen en pijn aan over.
Ook voelde hij op enig moment een harde klap op zijn achterhoofd. Hij voelde hevige pijn. Daarna zag hij dat er een zwart apparaat tegen zijn borst werd gedrukt, vermoedelijk een taser. Hij voelde direct hevige pijn in zijn borst.
De man schreeuwde: “Ik wil de kluis, waar is de kluis.” [slachtoffer 1] wilde hem die wijzen, maar hij kon zich niet bewegen. De man heeft hem hierop door de gang, via de woonkamer de achterkamer in gesleept, waar de kluis stond. In zijn paniek lukte het [slachtoffer 1] niet om de kluis te openen met de juiste code. Daarop hoorde [slachtoffer 1] sirenes waarna de twee mannen weggevlucht zijn. [slachtoffer 1] kon de mannen beschrijven: één van hen droeg een zwart t-shirt met een soort van glitters erop. [4]
Aangever [slachtoffer 2] heeft -kort samengevat- ook verklaard dat twee mannen de woning zijn binnengedrongen. Eén van hen vloog op [slachtoffer 1] af, de andere op hem. In de keuken kon hij geen kant op. Hij werd tegen de grond geslagen. Liggend op de grond werd hij geschopt en geslagen. Hij voelde hevige pijn aan zijn benen, borst, schouders en hoofd. De man sloeg hem ook met zijn hoofd tegen de keukenlade. De man had een taser in zijn handen. [slachtoffer 2] was bang en begon te schreeuwen dat hij hartpatiënt was. De man liep van [slachtoffer 2] weg. [slachtoffer 2] zag beide mannen bezig aan de kluis in de werkkamer. Toen zij blauwe zwaailichten zagen, zijn de mannen weggegaan. [slachtoffer 2] kon de mannen beschrijven: de man die hem mishandelde had een zwart t-shirt aan met een soort van glitters erop. [5]
Het medisch rapport en de bevindingen van de politie
[slachtoffer 1] bleek meerdere schaafwonden en blauwe plekken te hebben over het gehele lichaam: hoofd, torso en benen. Hij had ook een open breuk van het onderbeen links (een graad 1 gecompliceerde fractuur aan de bovenzijde van het scheenbeen), alsmede kleine wonden (sneden) aan beide onderbenen. De geschatte genezingsduur was 6 tot 10 weken. [6]
[slachtoffer 2] had meerdere schaafwonden en blauwe plekken in het gezicht, een schaafwond aan de rechter schouder en schaafwonden en blauwe plekken op de buik. [7]
De politie heeft beschreven hoe zij de woning hebben aangetroffen. Er was schade aan de voordeur: onder andere was het slot bij het houten kozijn geforceerd. Het raam van de deur aan de rechterzijde van het bijgebouw van de woning was deels ingeslagen. [8] Ter plaatse trof men verder -kort samengevat- bloed(veeg)sporen aan, een rood breekijzer en een werkend stroomstootwapen. Ook was de gehele woning door de verdachten doorzocht, waarbij ook matrassen van de bedden getrokken waren. [9]
Overwegingen en conclusies van de rechtbank ten aanzien van het bewijs
Uit voornoemd bewijs volgt dat de verdachte samen met [medeverdachte] naar de woning van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] is gegaan om aan geld te komen. Dat laatste is het enige dat niet is gelukt. Juridisch gezien is het daarom bij een poging gebleven. Voor het overige geldt dat de verdachten van het begin tot het eind samen hebben opgetreden: ze zijn gezamenlijk aan de uitvoering van hun plan begonnen, hebben gelijktijdig geweld gebruikt en zijn ook gezamenlijk weer vertrokken. Ze hebben geweld gebruikt, niet alleen om de woning binnen te komen, maar ook om geld te bemachtigen, waarvan zij kennelijk dachten dat het in de kluis zou liggen. In de woning heeft elk van hen één van de slachtoffers mishandeld. Omdat dit alles dienstbaar was aan het gezamenlijke (uitvoeren van het) plan om aan geld te komen, levert het medeplegen op. Dat betekent dat de geweldshandelingen van de ene dader strafrechtelijk ook voor rekening komen van de ander. Dat geldt evenzeer voor de handelingen die de woning hebben beschadigd en het doorzoeken van de woning en overhoop halen van matrassen.
Duidelijk is overigens dat [medeverdachte] degene is geweest die [slachtoffer 2] mishandeld heeft, omdat [slachtoffer 2] verklaard heeft over een t-shirt met glitters en [medeverdachte] bij zijn aanhouding zo’n t-shirt droeg. [10] Dat betekent dat de verdachte aan [slachtoffer 1] verwondingen heeft toegebracht, maar voor de kwalificatie van medeplegen maakt dit in deze zaak niet uit.
Het letsel van [slachtoffer 1] merkt de rechtbank als zwaar lichamelijk letsel aan, gelet op de ernst ervan. Een gecompliceerde beenbreuk is naar algemeen spraakgebruik niet meer als licht te kwalificeren. Om te kunnen herstellen zijn medisch ingrijpen en een genezingsduur van aanzienlijke omvang noodzakelijk geweest. De rechtbank zal feit 1 overeenkomstig bewezen verklaren.
Feit 2 De vrijspraak
De rechtbank zal de verdachte van dit feit vrijspreken. Aangever [slachtoffer 2] heeft verklaard dat de overval van 12 augustus 2017 mogelijk iets te maken had met een incident op 7 augustus 2017. Ook toen heeft [slachtoffer 2] de politie moeten bellen, omdat er getracht werd in te breken. [slachtoffer 2] hoorde de dader/daders ook in de slaapkamer op de eerste verdieping. Daar bleek een ruit te zijn ingeslagen en was de raamkruk geforceerd.
De vraag is nu of feit 2 bewezen kan worden, omdat de verdachte heeft ontkend eerder bij de woning te zijn geweest.
De rechtbank is met de raadsvrouw van mening dat het bewijs voor feit 2 ontbreekt. Medeverdachte [medeverdachte] heeft weliswaar bekend dat hij eerder met de verdachte bij de woning is geweest om in te breken, maar heeft ook verklaard dat dit voorval zich eerder heeft afgespeeld dan 7 augustus 2017 en voornamelijk betrekking had op een schuurtje. Het dossier bevat bovendien geen nadere bevindingen van de politie omtrent de beweerdelijke inbraak.
Daarbij is van belang dat mogelijk niet alleen de verdachte eropuit geweest is geld afhandig te maken van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] , maar ook andere, onbekend gebleven personen.
De verdachte had zijn informatie immers van derden verkregen en die informatie bestond er ook uit dat de bewoners van de [adres] te Mheer betrokken waren bij hennepteelt. Dat laatste klopt, want uit het dossier blijkt dat attributen voor de hennepteelt in de woning van de aangevers zijn aangetroffen. Algemeen bekend is dat in die wereld met grote regelmaat geprobeerd wordt om de hennep van een ander te rippen. Het kan dus net zo goed iemand anders zijn geweest die dezelfde info had als de verdachte en op 7 augustus 2017 geprobeerd heeft de woning met kwade bedoelingen binnen te gaan. [slachtoffer 2] heeft ook twee hem totaal onbekende personen beschreven die op 6 augustus aan zijn deur kwamen om naar ene [naam] te vragen. Deze beschrijving komt maar heel vaag overeen met de verdachte: alleen de door [slachtoffer 2] genoemde lengte van één van de personen zou bij de verdachte kunnen passen. Dat vindt de rechtbank niet genoeg om hem te veroordelen.
3.4
De bewezenverklaring
De rechtbank acht bewezen dat de verdachte
Feit 1
op 12 augustus 2017 te Mheer omstreeks 04:30 uur tezamen en in vereniging met een ander, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om
- met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening weg te nemen geld, toebehorende aan [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , waarbij verdachte en zijn mededader zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft en dat geld onder hun bereik hebben willen brengen door middel van braak en daarbij de voorgenomen diefstal te doen voorafgaan en te doen vergezellen van geweld tegen die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , te plegen met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken
en/of
- met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] te dwingen tot de afgifte van een hoeveelheid geld toebehorende aan die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] ,
hebbende verdachte en zijn mededader:
- zich naar de woning van die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] heeft begeven en
- zich de toegang tot de woning heeft verschaft door met een breekijzer de deur en het raam te forceren en in te slaan en
- die [slachtoffer 1] meermalen met een koevoet/breekijzer op diens (scheen)benen geslagen, ten gevolge waarvan deze zwaar lichamelijk letsel, te weten een gebroken scheenbeen heeft bekomen en met een onbekend voorwerp (met kracht) die [slachtoffer 1] op/tegen het (achter)hoofd geslagen en
- een taser/stroomstootwapen op de borst van die [slachtoffer 1] heeft gebruikt en
- die [slachtoffer 2] meermalen tegen/op diens benen en borst en schouders en rug en buik en hoofd heeft getrapt en geslagen en
- het hoofd van die [slachtoffer 2] (met kracht) tegen de keukenlade geslagen en
- tegen die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] heeft geschreeuwd: "Ik wil de kluis, waar is de kluis" en
- vervolgens die [slachtoffer 1] door de gang, via de woonkamer de achterkamer heeft ingesleept waar de kluis zich bevond;
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
De rechtbank acht niet bewezen wat meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
4.De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde levert het volgende strafbare feit op:
Feit 1
poging tot:
diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen, terwijl de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak en terwijl het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft gehad
en tot
afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen, terwijl de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak en terwijl het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft gehad.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
5.De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is strafbaar, omdat geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
6.De straf en/of de maatregel
6.1
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft op grond van hetgeen zij bewezen heeft geacht de oplegging gevorderd van een gevangenisstraf van 5 jaren. De officier van justitie heeft naar voren gebracht dat vanwege de ernst van feit 1 louter een lange onvoorwaardelijke gevangenisstraf aan de orde is. Zij neemt niet het advies over van de reclassering om een deel van de straf voorwaardelijk op te leggen.
6.2
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht bij het bepalen van de strafmaat rekening te houden met de volgende omstandigheden.
De verdachte heeft een blanco strafblad en heeft van begin af aan meegewerkt aan het onderzoek van de politie. De verdachte heeft aangegeven hoezeer het hem spijt dat hij zich heeft laten meeslepen onder invloed van drank en cocaïne. De verdachte heeft ook het initiatief genomen om tot herstelbemiddeling te komen, maar die is niet tot stand gekomen. De verdachte heeft verder een serieus begin gemaakt met het aanpakken van zijn drugsverslaving. De voorlopige hechtenis zou waarschijnlijk ook zijn geschorst, ware het niet dat de kliniek waar hij naartoe zou gaan andere inzichten had dan de reclassering. Als de schorsing wel tot stand was gekomen, zou het volgens de raadsvrouw in de rede liggen dat de verdachte bij de einduitspraak niet meer naar de gevangenis zou worden gestuurd.
De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht zo mogelijk de onvoorwaardelijke gevangenisstraf te beperken tot de duur van het tot nu toe ondergane voorarrest en voor het overige te volstaan met een voorwaardelijke gevangenisstraf, waaraan strenge bijzondere voorwaarden kunnen worden verbonden, zoals opgenomen in het reclasseringsadvies.
6.3
Het oordeel van de rechtbank
Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.
De verdachte heeft zich samen met een ander schuldig gemaakt aan een heftige, brute woningoverval. Aan de slachtoffers [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] hebben zij niet alleen (vreselijk) lichamelijk letsel toegebracht, maar ook fors geestelijk leed. Het feit is nog niet zo lang geleden gepleegd en uit de slachtofferstukken en de korte schets van het gesprek dat de officier van justitie met de slachtoffers heeft gehad, blijkt hoe zij op dit moment nog te kampen hebben met wat hen overkomen is. Hun dagelijks leven wordt geregeerd door fysieke beperkingen en angst. Het zal je maar gebeuren, diep in de nacht, in je eigen woning zo te worden toegetakeld. Te vrezen valt dat [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] hier nog zeer lang last van zullen houden. Een onvoorwaardelijke gevangenisstraf is hier de enige juiste reactie. Een andere of lichtere sanctie volstaat op geen enkele manier.
De rechtbank hanteert bij veelvoorkomende feiten oriëntatiepunten voor de straftoemeting.
Bij een woningoverval geldt als uitgangspunt een gevangenisstraf van 2 jaren, wanneer er licht geweld is gebruikt of er alleen gedreigd is met geweld. De onderhavige zaak valt vanwege het geweld evident in een hogere categorie: die van 5 jaar onvoorwaardelijk.
Het feit is gekwalificeerd als een poging, wat er doorgaans toe leidt dat voornoemde strafmaat met een derde wordt verminderd. Daar staat dan weer tegenover dat de staf verhoogd kan worden als er strafverzwarende omstandigheden zijn aan te wijzen.
Dat is in deze zaak het geval. De verdachten werkten nauw en bewust samen. De slachtoffers zijn kwetsbaar te noemen, omdat zij de 60 al gepasseerd zijn en het feit speelde zich af in de nacht. Het letsel van [slachtoffer 1] was ernstig en de manier van toebrengen wreed. Beide slachtoffers zijn over hun gehele lichaam geslagen, dan wel geschopt. Daarnaast is er niet alleen geslagen met een koevoet, maar ook een taser gebruikt. [slachtoffer 1] is bloedend door zijn woning gesleept, op weg naar de kluis. Dat alles maakt dat de rechtbank vanwege de ernst van het feit een gevangenisstraf van 5 jaren gepast acht.
Strafverminderende factoren ziet de rechtbank niet. Het gegeven dat de officier van justitie feit 2 bewezen acht en de rechtbank niet, is voor de rechtbank geen reden de straf te matigen. Ook het blanco strafblad en het berouw dat de verdachte toont, maken niet dat de rechtbank de straf zal beperken. Daarvoor is het feit te erg. De verdachte had in een eerder stadium ook hulp kunnen zoeken voor zijn verslaving en niet gebleken is dat de invloed ervan zodanig was dat het feit hem bijvoorbeeld in verminderde mate zou moeten worden toegerekend. Hij heeft volledig in te staan voor zijn daden. De rechtbank komt dan ook tot het opleggen van de straf die de officier van justitie heeft geëist: 5 jaren onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
7.De benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
7.1
De vordering van de benadeelde partij
De benadeelde partij [slachtoffer 1] vordert een schadevergoeding van € 6.568,94 terzake van feit 1, waarvan € 4.500,- voor geleden immateriële schade (smartengeld).
De benadeelde partij [slachtoffer 2] vordert een schadevergoeding van € 3.942,50 terzake van feit 1, waarvan € 3.000,- voor geleden immateriële schade (smartengeld) en daarnaast een bedrag van € 7,06 aan reiskosten.
7.2
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht de vorderingen toewijsbaar. De verdachte moet hoofdelijk worden verplicht de schade te betalen en aan hem moet de schadevergoedingsmaatregel worden opgelegd.
7.3
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft op onderdelen van de vorderingen verweer gevoerd. Bepaalde schade valt gewoon onder de verzekering (kosten fysiotherapeut). Andere geclaimde kosten zijn nog niet gemaakt en het is maar de vraag of de slachtoffers deze kosten ook daadwerkelijk zullen gaan maken. Ook ontbreekt het rechtstreekse verband tussen de schade (kosten sportschool) en het bewezenverklaarde, nu de slachtoffers al voor 12 augustus 2017 in een slechte lichamelijke conditie verkeerden. Het toe te wijzen bedrag aan immateriële schade moet naar beneden worden bijgesteld. De raadsvrouw heeft daarbij gewezen op vergelijkbare uitspraken, waarin een aanzienlijk lager bedrag aan smartengeld werd toegekend.
7.4
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank zal de vordering van de benadeelde partijen gedeeltelijk toewijzen. Zij acht de gevorderde materiële schade het rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde onder feit 1. Ook is als rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde onder feit 1 immateriële schade ontstaan. De verdachte en de medeverdachte zijn voor deze schade civielrechtelijk hoofdelijk aansprakelijk. Omdat de verdachten gezamenlijk het feit hebben gepleegd en een gelijkwaardige rol hebben gespeeld, moeten zij beiden instaan voor de schade die door het feit aan de slachtoffers is toegebracht. Zij zullen vervolgens onderling kunnen regelen wie welk deel op zich neemt.
De gevorderde materiële schade zal de rechtbank volledig toewijzen. De door [slachtoffer 2] gevorderde reiskosten vallen ook onder het begrip rechtstreekse schade.
Enkele posten, zoals de kosten van de sportschool in het kader van revalidatie en van huishoudelijke hulp, zien op kosten die op dit moment nog niet verschuldigd zijn door de benadeelde partijen. Duidelijk is echter dat deze kosten betrekking hebben op schade (fysieke beperkingen) die op dit moment al is ontstaan als rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde en voor het herstel daarvan zullen deze kosten waarschijnlijk gemaakt worden. De fysiotherapeut acht dat noodzakelijk voor het herstel. Dat de slachtoffers voor 12 augustus 2017 al diverse lichamelijke aandoeningen hadden, vormt geen reden posten af te wijzen. De oorzaak van de slechte conditie van de slachtoffers is weliswaar niet de gebeurtenis op 12 augustus 2017, maar in het algemeen geldt dat aan degene die op grond van een onrechtmatige daad aansprakelijk is, alle daaruit voortvloeiende schade kan worden toegerekend, ook al zijn de gevolgen door een persoonlijke predispositie van de gekwetste ernstiger dan normaal. Met andere woorden: het is de mishandeling door de verdachten die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] in de positie heeft gebracht dat het kennelijk voordien aanwezige broze evenwicht zodanig werd doorbroken, dat zij zonder een nader fysiotherapeutisch traject (het oefenen in een sportschool) niet meer kunnen functioneren. Voor de rechtbank valt dit onder het begrip rechtstreekse schade en de verdachte moet ook deze kosten vergoeden.
Voor zover schade geclaimd kan worden bij een verzekering, wat volgens de benadeelde partijen overigens niet het geval is, staat dat er niet aan in de weg dat de benadeelde partij deze schade vordert van degene die de schade heeft veroorzaakt.
De te vergoeden bedragen voor immateriële schade zal de rechtbank naar billijkheid op een lager bedrag vaststellen en zij zal de benadeelde partij voor het meergevorderde niet-ontvankelijk verklaren. In elk geval kan op dit moment op basis van de onderbouwende stukken worden vastgesteld dat [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] aanspraak kunnen maken op smartengeld. De vordering voldoet aan de vereisten hiervoor van artikel 6:106 (onder b) van het Burgerlijk Wetboek: het is gebaseerd op hun fysieke letsel, waarvan de immateriële gevolgen groter zijn als gevolg van de manier waarop en de omstandigheden waaronder het is toegebracht. De rechtbank acht de vorderingen voldoende onderbouwd en stelt het te vergoeden bedrag tot op heden vast op een bedrag van € 2.500,- voor de benadeelde partij [slachtoffer 1] en voor de benadeelde partij [slachtoffer 2] op een bedrag van € 1.500,-, omdat diens letsel minder ernstig is. Voor het meergevorderde zal de rechtbank de benadeelde partijen niet-ontvankelijk verklaren, zodat zij eventuele aanvullende schade via de civiele rechter kunnen verhalen.
De schadevergoeding moet worden vermeerderd met de wettelijke rente en de rechtbank zal tevens (hoofdelijk) de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht opleggen, voor het geval de verdachte de schadevergoeding niet uit zichzelf zal betalen.
8.Het beslag
De hierna in de beslissing genoemde in beslag genomen voorwerpen zullen worden onttrokken aan het verkeer. Het betreft stroomstootwapens en inbrekersgereedschap. Het zijn voorwerpen met betrekking tot welke het feit is begaan of die bij gelegenheid van het onderzoek naar het feit zijn aangetroffen. Het inbrekersgereedschap kan ook dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke feiten en zijn van zodanige aard dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of het algemeen belang.
9.De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 24c, 36b, 36c, 36d, 36f, 45, 57, 312 en 317 van het Wetboek van Strafrecht.
10.De beslissing
De rechtbank:
Vrijspraak
- spreekt de verdachte vrij van het tenlastegelegde onder feit 2;
Bewezenverklaring
- verklaart het tenlastegelegde bewezen zoals hierboven onder 3.4 is omschreven;
- spreekt de verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
- verklaart dat het bewezenverklaarde de strafbare feiten oplevert zoals hierboven onder 4 is omschreven;
- verklaart de verdachte strafbaar;
Straf
- veroordeelt de verdachte voor de feiten 1 en 2 tot een gevangenisstraf van 5 jaren;
- beveelt dat de tijd die door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van deze gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;
Benadeelde partij(en) en schadevergoedingsmaatregel(en)
- wijst de vordering van
- verklaart de benadeelde partij ter zake van de immateriële schade voor het meergevorderde niet-ontvankelijk en bepaalt dat zij dit gedeelte van haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;
- bepaalt dat voor zover voornoemd bedrag door de mededader is betaald, de verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de benadeelde partij te betalen;
- veroordeelt de verdachte in de kosten door de benadeelde partij in het kader van deze procedure gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, begroot tot heden op nihil;
- legt aan de verdachte de verplichting op tot
- bepaalt dat, indien de verdachte heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de staat daarmee de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien de verdachte heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee de verplichting tot betaling aan de staat in zoverre komt te vervallen;
- bepaalt dat voor zover dit bedrag door de mededader is betaald, de verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de staat te betalen;
- wijst de vordering van
- verklaart de benadeelde partij ten aanzien van de immateriële schade voor het meergevorderde niet-ontvankelijk en bepaalt dat zij dit gedeelte van haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;
- bepaalt dat voor zover voornoemd bedrag door de mededader is betaald, de verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de benadeelde partij te betalen;
- veroordeelt de verdachte in de kosten door de benadeelde partij in het kader van deze procedure gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, begroot tot heden op nihil;
- legt aan de verdachte de verplichting op tot
- bepaalt dat, indien de verdachte heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de staat daarmee de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien de verdachte heeft voldaan aan de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee de verplichting tot betaling aan de staat in zoverre komt te vervallen;
- bepaalt dat voor zover dit bedrag door de mededader is betaald, de verdachte niet gehouden is dit bedrag aan de staat te betalen;
Beslag
- onttrekt aan het verkeer de volgende in beslag genomen voorwerpen:
- 1 1.00 STK Wapen Kl: wart GI JOE HY-8810 974928 zaklamp met taserfunctie
- 2 1.00 STK Wapen Kl: zwart POWERMAX 972618 paralizer
- 3 1.00 STK breekijzer Kl: rood 972620 spijkertrekker.
Dit vonnis is gewezen door mr. G.P.C. Dijkshoorn-Sleebe, voorzitter, mr. P.H.M. Kuster en mr. M.M. Beije, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A.P. Jansen, griffier, en uitgesproken ter openbare zitting van 5 december 2017.
BIJLAGE I: De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat
1.
hij op of omstreeks 12 augustus 2017 te Mheer, in elk geval in de gemeente Eijsden-Margraten, omstreeks 04:30 uur, in elk geval gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om
- met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening weg te nemen geld en/of een kluis met inhoud, althans wat van zijn/hun gading was, in elk geval enig(e) goed(eren), geheel of ten dele toebehorende aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft/hebben verschaft en/of dat geld en/of die kluis met inhoud, althans wat van zijn/hun gading was, onder zijn/hun bereik hebben willen brengen door middel van braak, verbreking en/of inklimming, en daarbij de voorgenomen diefstal te doen voorafgaan en/of te doen vergezellen en/of te doen volgen van geweld tegen die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] , te plegen met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken en/of om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en/of aan zijn mededader(s) hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van
het gestolene te verzekeren
en/of
- met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] te dwingen tot de afgifte van een hoeveelheid geld en/of een kluis met inhoud, althans wat van zijn/hun gading was, in elk geval enig(e) goed(eren), geheel of ten dele toebehorende aan die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s),
immers heeft/hebben verdachte en/of zijn mededader(s),
- zich naar de woning van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] begeven en/of
- zich de toegang tot de woning verschaft door (met een breekijzer) de deur en/of het raam te forceren en/of in te slaan en/of
- die [slachtoffer 1] meermalen, althans eenmaal, met een koetvoet/breekijzer, in elk geval met een langwerpig voorwerp, op diens (scheen)benen geslagen, ten gevolge waarvan deze zwaar lichamelijk letsel, te weten een of meer gebroken scheenbe(e)n(en) heeft bekomen en/of met een onbekend voorwerp (met kracht) die [slachtoffer 1] op/tegen het (achter)hoofd geslagen en/of
- een taser/stroomstootwapen op de borst, althans het lichaam van die [slachtoffer 1] gebruikt en/of
- die [slachtoffer 2] meermalen, althans eenmaal, tegen/op diens be(e)n(en) en/of borst en/of schouder(s) en/of rug en/of buik en/of hoofd, althans tegen/op diens lichaam getrapt en/of geslagen en/of
- het hoofd van die [slachtoffer 2] (met kracht) tegen de keukenlade geslagen en/of
- tegen die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] geschreeuwd/geroepen: "ik wil de kluis, waar is de kluis" en/of,
- ( vervolgens) die [slachtoffer 1] door de gang, via de woonkamer de achterkamer ingesleept waar de kluis zich bevond.
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
2.
hij in of omstreeks de periode van 12 juli 2017 tot en met 7 augustus 2017 te Mheer, in elk geval in de gemeente Eijsden-Margraten, gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening in/uit de woning aan de [adres] weg te nemen geld en/of hennepplanten en/of hennepstekken, althans wat van zijn/hun gading was, in elk geval enig(e) goed(eren), geheel
of ten dele toebehorende aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) en zich daarbij de toegang tot de plaats van het misdrijf te verschaffen en/of dat/die weg te nemen geld en/of hennepplanten en/of
hennepstekken, althans wat van zijn/hun gading was, in elk geval enig(e) goed(eren) onder zijn/hun bereik te brengen door middel van braak en/of verbreking en/of inklimming, met een of meer van zijn mededader(s), althans alleen, (met een breekijzer, althans een hard
voorwerp), de deur en/of (een) ra(a)m(en) van de genoemde woning heeft/hebben
geforceerd en/of ingeslagen,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.