ECLI:NL:RBGRO:2005:AY6370
Rechtbank Groningen
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Rechtspraak.nl
Legesheffing voor vrijstellingsverzoek bij niet-tijdige herziening bestemmingsplan is gegrond
Eiser heeft bij de gemeente een bouwvergunning aangevraagd voor woninguitbreiding, waarbij leges werden geheven voor de behandeling van een vrijstellingsverzoek op grond van artikel 19, derde lid, Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO). Het bestemmingsplan was ouder dan tien jaar, waardoor eiser stelde dat de gemeente haar verplichting tot tijdige herziening niet was nagekomen en daarom geen leges mochten worden geheven.
De rechtbank overweegt dat de termijn van tien jaar een termijn van orde is zonder directe juridische gevolgen. Er zijn geen wettelijke bepalingen die verhinderen dat leges worden geheven bij een niet-tijdige herziening van het bestemmingsplan. Wel is in de gemeentelijke verordening bepaald dat de leges in zo’n geval met 50% worden verlaagd.
De rechtbank concludeert dat de legesheffing terecht is en verklaart het beroep van eiser ongegrond. Er worden geen proceskosten toegekend. De uitspraak is gedaan op 4 november 2005 door de rechtbank Groningen, sector bestuursrecht.
Uitkomst: De rechtbank verklaart het beroep ongegrond en bevestigt de legesheffing met 50% korting voor het vrijstellingsverzoek.