Het PIJ-verlengingsadvies van 27 oktober 2025
Uit het PIJ-verlengingsadvies van 27 oktober 2025 komt, zakelijk weergegeven, het
volgende naar voren.
Betrokkene is een 24-jarige kwetsbare en beperkt belastbare jongeman die snel overprikkeld en overvraagd raakt. Er is sprake van een autismespectrumstoornis, ADHD, een hechtingsstoornis, een licht verstandelijke beperking, en een laag sociaal en emotioneel ontwikkelingsniveau. Bij betrokkene is de aandoening PVNH9 vastgesteld, een genetische afwijking in de hersenen, die het beeld bij betrokkene deels kan verklaren. Er is sprake van psychopathie (die tot uiting komt in prikkelhonger/neiging tot verveling, pathologisch liegen, gebrek aan berouw of schuldgevoel, een gebrekkige beheersing van het gedrag, gedragsproblemen op jonge leeftijd, impulsiviteit en een schending van voorwaarden), waardoor weinig responsiviteit in de behandeling te verwachten is.
Betrokkene heeft sinds begin februari 2022 op verschillende afdelingen (groepsgerichte observatieafdeling en individueel gerichte behandelafdeling) binnen [plaats] verbleven. Vanwege aangiften van grensoverschrijdend gedrag op de individueel gerichte behandelafdeling is de huidige status van betrokkene onzeker. Afschaling naar een lager beveiligingsniveau is op dit moment onmogelijk.
Op dit moment functioneert betrokkene met één op één begeleiding binnen de veilige context van een gesloten afdeling (waarbinnen veel duidelijkheid, holding en structuur wordt geboden) relatief stabiel, maar er is sprake van een zeer fragiel evenwicht.
Met het huidige kader en risicomanagement wordt het risico op recidive bij intramuraal verblijf ingeschat als matig. Zonder het kader van de PIJ-maatregel en verblijf binnen de huidige behandelcontext wordt het recidiverisico als hoog ingeschat.
Betrokkene heeft nog geen verlofmarge. Hij heeft alleen begeleide vrijheden binnen de kliniek. Zelf geeft betrokkene aan angstig te zijn voor de wereld buiten de Forensisch Psychiatrische Kliniek (FPK) en niet naar buiten te willen.
Zonder professioneel toezicht zal betrokkene zich op geen enkel terrein zelfstandig staande kunnen houden. Naar verwachting zal hij levenslang aangewezen zijn op professionele begeleiding, waarbij hij intensief ondersteund wordt in ontwikkelingstaken en sociale situaties en hem externe structuur en toezicht wordt geboden.