Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: AWB 18/4774
uitspraak van de enkelvoudige kamer van
in de zaak tussen
[eiseres], te [woonplaats], eiseres
(gemachtigde: J.P.E. Baakman),
en
het bestuur van de raad voor rechtsbijstand te Utrecht, verweerder.
Procesverloop
Bij besluit van 18 mei 2017 (het primaire besluit) heeft verweerder het verzoek van eiseres van 8 mei 2017 om openbaarmaking van informatie op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) afgewezen.
Bij besluit van 25 september 2017 heeft verweerder het hiertegen gemaakte bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.
De rechtbank heeft het hiertegen ingestelde beroep op 4 juli 2018 gegrond verklaard en het besluit van 25 september 2017 vernietigd (zaaknummer 17/5065). In de uitspraak is verweerder opgedragen binnen zes weken na verzending van de uitspraak een nieuwe beslissing op bezwaar te nemen met inachtneming van de uitspraak.
Eiseres heeft tegen het niet tijdig nemen van een nieuwe beslissing door verweerder beroep ingesteld.
Bij besluit van 6 september 2018 (het bestreden besluit) heeft verweerder het primaire besluit gehandhaafd met een gewijzigde motivering.
Eiseres heeft hiertegen aanvullende beroepsgronden ingediend.
Verweerder heeft op verzoek van de rechtbank bij brief van 4 januari 2019 een reactie ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 22 januari 2019. Namens eiseres is de gemachtigde verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door J.W.E. Reijnders.
De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting geschorst om verweerder in de gelegenheid te stellen een stuk in te dienen.
Verweerder heeft dit op 24 januari 2019 gedaan.
De rechtbank heeft bij brief van 31 januari 2019 aan partijen meegedeeld dat zij voldoende informatie heeft om uitspraak te kunnen doen en dat een tweede zitting hiervoor niet nodig is. Partijen zijn daarbij gevraagd binnen vier weken te laten weten of zij willen worden gehoord op een zitting. Daarbij is aangegeven dat de rechtbank het onderzoek sluit als partijen binnen die termijn niet reageren.
De rechtbank heeft binnen de gestelde termijn van partijen geen reactie ontvangen.
De rechtbank heeft het onderzoek vervolgens gesloten.
Overwegingen
1. Vooraf een opmerking van de rechtbank over de dossierstukken. Bij brief van 6 september 2018 heeft verweerder verwezen naar de dossierstukken die zijn ingediend in de zaak met nummer 17/5065. Gemachtigde van eiseres heeft ter zitting meegedeeld dat eiseres toestemming geeft deze dossierstukken bij het geding te betrekken.
2. Gemachtigde van eiseres heeft verder ter zitting verklaard dat eiseres het ermee eens is dat het beroep tegen het niet tijdig nemen van een beslissing door verweerder niet-ontvankelijk wordt verklaard. Verweerder heeft een nieuwe beslissing op bezwaar genomen, zodat het procesbelang bij het niet-tijdig beslissen ontbreekt. De rechtbank zal het beroep tegen het niet tijdig beslissen dus verder niet meer beoordelen.
3. Eiseres heeft aangevoerd dat zij niet weet of degene die het bestreden besluit namens de algemeen directeur, [directeur], heeft ondertekend, bevoegd was om dat te doen.
Ter zitting is gesteld dat [betrokkene] het besluit namens de algemeen directeur heeft ondertekend. Gemachtigde van verweerder kon de ondertekeningsbevoegdheid van [betrokkene] ter zitting niet aantonen. Om verweerder de gelegenheid te geven dit alsnog te doen, heeft de rechtbank het onderzoek ter zitting geschorst. Bij brief van 24 januari 2019 heeft Gerritsen verklaard dat het bestreden besluit in opdracht van hem is ondertekend door [betrokkene]. Het bestreden besluit is dus door de bevoegde persoon ondertekend.
4. In het verzoek van 8 mei 2017, ontvangen op 11 mei 2017, heeft eiseres met een beroep op de Wob aan verweerder verzocht de volgende informatie te verstrekken:
a. een afschrift van de overeenkomst samenwerking “[bedrijf]” met [betrokkene] respectievelijk [bedrijf];
b. afschriften van aanvragen om toevoeging door of via kantoor [bedrijf] gedurende de periode vanaf 24 maart 1998 tot en met 8 mei 2017.
5. In het bestreden besluit heeft verweerder zich op het standpunt gesteld dat de gevraagde documenten niet bij verweerder berusten.
6. De rechtbank stelt voorop dat wanneer een bestuursorgaan stelt dat na onderzoek is gebleken dat documenten niet of niet meer onder hem berusten en een dergelijke mededeling niet ongeloofwaardig voorkomt, het in beginsel aan degene is die om informatie verzoekt om aannemelijk te maken dat de documenten toch onder het bestuursorgaan berusten. Dat volgt uit
7. Verweerder heeft zijn standpunt dat bij hem geen documenten berusten in het bestreden besluit wederom niet gemotiveerd. Verweerder heeft in het geheel niet toegelicht of en op welke wijze hij naar de documenten heeft gezocht. Dat betekent dat het bestreden besluit voor vernietiging in aanmerking komt. Het beroep is gegrond.
8. De rechtbank zal vervolgens beoordelen of de rechtsgevolgen van het te vernietigen besluit in stand kunnen worden gelaten. Hierover overweegt de rechtbank als volgt.
9. Eiseres heeft aangevoerd dat het opmerkelijk is dat verweerder in de vorige procedure met een beroep op de geheimhouding van artikel 8:29, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht stukken heeft overgelegd die kennelijk vielen onder het Wob-verzoek. De rechtbank heeft op 16 februari 2018 ten aanzien van die stukken de beperkte kennisneming gerechtvaardigd geacht. Genoemde stukken betreffen bijlagen 3 en 4 bij verweerders brief van 11 januari 2018. Hiermee is het standpunt van verweerder dat er geen documenten zijn, niet te rijmen, aldus eiseres.
10. Verweerder heeft ter zitting naar voren gebracht dat de hiervoor aangehaalde stukken geen betrekking hadden op het Wob-verzoek. Bij vergissing zijn andere dan de gevraagde stukken naar de rechtbank gestuurd. Dat waren afschriften van aanvragen van toevoegingen van [betrokkene] en niet van [bedrijf] Deze stukken vallen bij nader inzien niet onder het Wob-verzoek van eiseres.
Verder heeft verweerder toegelicht dat [bedrijf] niet is ingeschreven bij de raad voor rechtsbijstand, en dat er dus ook geen afschriften van aanvragen om toevoegingen of een afschrift van een overeenkomst [bedrijf] met [bedrijf] is. Verweerder sluit met individuele advocaten geen overeenkomsten. Daarom is er ook geen afschrift van een overeenkomst met [betrokkene].
Verweerder heeft tenslotte ter zitting toegelicht dat een gedegen onderzoek naar de documenten heeft plaatsgevonden. Gemachtigde van verweerder heeft met meerdere collega’s gezocht in het digitale systeem en er is geen (gevraagd) document aangetroffen.
11. De rechtbank acht het met de hiervoor weergegeven uitleg van verweerder geloofwaardig dat de gevraagde documenten niet bij verweerder berusten. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiseres het tegendeel niet aannemelijk gemaakt. Verweerder heeft in de vorige procedure bij vergissing afschriften van aanvragen om toevoegingen van [betrokkene] toegestuurd. Met de ter zitting door verweerder gegeven uitleg, kan de rechtbank pas nu vaststellen dat die stukken niet onder de reikwijdte van het Wob-verzoek vallen. Dat dit wél zo is, zoals eiseres stelt, volgt de rechtbank dus niet. In het verzoek is immers gevraagd om afschriften van aanvragen om toevoegingen door of via kantoor [bedrijf]
Als eiseres afschriften van aanvragen om toevoegingen van [betrokkene] wil ontvangen,
staat het haar vrij een nieuw Wob-verzoek met die inhoud bij verweerder in te dienen.
Gelet op het voorgaande ziet de rechtbank aanleiding de rechtsgevolgen van het te vernietigen besluit in stand te laten.
12. Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, bepaalt de rechtbank dat verweerder aan eiseres het door haar betaalde griffierecht vergoedt.
13. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiseres gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.536. (1 punt voor de telefonische hoorzitting, 1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 512 en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit;
- bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde bestreden besluit in stand blijven;
- gelast dat verweerder het door eiseres betaalde griffierecht van € 170 aan haar vergoedt;
- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres ten bedrage van € 1.536.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R. Raat, rechter, in tegenwoordigheid van mr. M.W. Bolzoni, griffier.
De beslissing is in het openbaar uitgesproken op:
griffier
rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening of om het opheffen of wijzigen van een bij deze uitspraak getroffen voorlopige voorziening.