Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Team strafrecht
Zittingsplaats Arnhem
Parketnummers : 05/720115-13 en 05/800622-13
Rechtbanknummer : 14/28
Beschikking van de enkelvoudige raadkamer naar aanleiding van het op 9 januari 2014 ter griffie van deze rechtbank ingekomen verzoekschrift, voor zover betreffende artikel 89 van Pro het Wetboek van Strafvordering, van:
naam: [verzoeker] (hierna: verzoeker),
geboren op : [geboortedatum] te [geboorteplaats],
adres : [adres]
[woonplaats],
woonplaats kiezende te (1071 VG) Amsterdam aan de Roelof Hartstraat 31 ten kantore van zijn advocaat mr. M. Schwab.
De behandeling in raadkamer
In raadkamer van 26 maart 2014 zijn gehoord:
- verzoekers advocaat, mr. M. Schwab voornoemd;
- officier van justitie, mr. C. van Zwol.
Verzoeker is, hoewel daartoe op de juiste wijze opgeroepen, niet verschenen.
De standpunten
Het verzoekschrift strekt tot vergoeding van de door verzoeker geleden schade tot een bedrag van (in totaal) € 12.835,- als gevolg van de ondergane inverzekeringstelling en voorlopige hechtenis en kosten verbonden aan de indiening en behandeling van dit verzoekschrift.
De officier van justitie heeft in raadkamer gepersisteerd bij haar schriftelijke conclusie van 21 februari 2014, waarin het standpunt wordt ingenomen dat verzoeker niet-ontvankelijk is in zijn verzoek tot schadevergoeding. Daartoe wordt opgemerkt dat de zaak waarop het verzoek betrekking heeft, niet geëindigd is zonder oplegging van straf of maatregel.
Ontvankelijkheid
Artikel 89, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering bepaalt dat, indien een zaak eindigt zonder oplegging van een straf of maatregel of met zodanige oplegging doch op grond van een feit waarvoor voorlopige hechtenis niet is toegelaten, op verzoek van de gewezen verdachte een vergoeding kan worden toegekend voor de schade die is geleden door de ondergane verzekering, klinische observatie of voorlopige hechtenis.
De raadkamer overweegt dat de Hoge Raad vaste jurisprudentie heeft ontwikkeld omtrent de uitleg van het begrip “zaak”. Onder “de zaak” wordt verstaan “al datgene waarop het rechtsgeding betrekking had”, terwijl de grenzen van een rechtsgeding mede worden bepaald door voeging en/of splitsing van strafzaken.
Reeds omdat de strafzaken tegen verzoeker onder de parketnummers 05/720115-13 en 05/800622-13 gevoegd zijn behandeld en verzoeker voor het primair ten laste gelegde feit onder parketnummer 05/800622-13 (voor welk feit voorlopige hechtenis is toegelaten) is veroordeeld tot een (voorwaardelijke) werkstraf, kan niet anders worden geconcludeerd dan dat ‘de zaak’ niet zonder oplegging van een straf of maatregel is geëindigd. Verzoeker dient in een dergelijk geval niet-ontvankelijk te worden verklaard.
Verzoekers advocaat heeft in raadkamer daartegen aangevoerd dat zij ten tijde van de strafprocedure heeft gesteld dat voeging van de zaken met parketnummers 05/720115-13 en 05/800622-13 haar onredelijk voorkomt.
De raadkamer overweegt hieromtrent allereerst dat niet is gebleken dat de verdediging tijdens de behandeling van de zaak enig verzoek heeft gedaan om de zaak te splitsen. Bovendien leidt de raadkamer uit het vonnis d.d. 15 oktober 2013 (pag. 5) af dat de verdediging ter terechtzitting heeft verzocht rekening te houden met de onder parketnummer 05/720115-13 ondergane voorlopige hechtenis, om welke reden de verdediging een voorwaardelijke werkstraf op zijn plaats achtte. Ook de officier van justitie heeft bij de strafeis (een geheel voorwaardelijke werkstraf) rekening gehouden met deze voorlopige hechtenis. De rechtbank heeft ook volstaan met een voorwaardelijke werkstraf.
Naar het oordeel van de raadkamer bestaat onder deze omstandigheden geen ruimte om, op grond van billijkheid, af te wijken van voornoemde vaste jurisprudentie van de Hoge Raad. De namens verzoeker aangehaalde jurisprudentie van feitenrechters doet hieraan niet af.
Opstellen verzoekschrift en bijwonen zitting
In het verzoekschrift wordt een vergoeding gevraagd voor rechtsbijstandskosten betreffende het indienen van dit verzoekschrift en het bijwonen van de raadkamerzitting. Dit verzoek heeft betrekking op zowel het onderhavige verzoek ex artikel 89 van Pro het Wetboek van Strafvordering als een verzoek ex artikel 591a van het Wetboek van Strafvordering.
Conform vaste rechtspraak van deze raadkamer zal de vergoeding éénmaal toegewezen worden en wel bij aparte beschikking ex artikel 591a van het Wetboek van Strafvordering.
De raadkamer zal daarom beslissen als hierna te melden en neemt daarbij de desbetreffende wetsartikelen in aanmerking.
De beslissing
Verklaartverzoeker niet-ontvankelijk.
Aldus gegeven in raadkamer door mr. P.C. Quak, plaatsvervangend kinderrechter,
in tegenwoordigheid van mr. M.W.M. Heutinck, griffier, en uitgesproken in openbare raadkamer van 9 april 2014.