Uitspraak
Zaaknummer: 58233 FA RK 05-7162
Datum: 11 mei 2005
RECHTBANK DORDRECHT
Sector Civiel Recht
Beschikking van de enkelvoudige kamer
op het verzoek van
[verzoekster],
wonende te [woonplaats]
verzoekster,
procureur mr. H.W.F. Klarenaar.
Het procesverloop
1. Bij op 8 februari 2005 ingekomen verzoekschrift met bijlagen heeft verzoekster de rechtbank op de voet van artikel 1:4 lid 4 BW Pro wijziging verzocht van haar voornamen.
2. De zaak is op de terechtzitting van 14 april 2005 mondeling behandeld. Verschenen is verzoekster in persoon, bijgestaan door mr. A.R. van Roo, advocaat te Nieuwegein.
De feiten
3. Verzoekster is geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1935. Bij haar geboorte heeft zij de voornamen [voornamen verzoekster] gekregen.
Het verzoek en de gronden daarvan
4. Verzoekster heeft de rechtbank verzocht haar voornamen [voornamen verzoekster] te doen wijzigen in [nieuwe voornamen]. Verzoekster heeft daartoe - zakelijk samengevat - het volgende aangevoerd.
5. Op jeugdige leeftijd werd verzoekster geestelijk en lichamelijk gekweld door haar buurvrouw en door haar buurkinderen. Verzoekster heeft dit als traumatisch ervaren. De buurvrouw droeg dezelfde voornaam ([voornaam buurvrouw]) als verzoekster. Daardoor beleeft verzoekster bij het horen van haar voornamen het verleden opnieuw met alle psychische impact van dien. Om deze redenen heeft verzoekster op de leeftijd van achttien jaren besloten om in het dagelijks leven de roepnaam [nieuwe roepnaam] te bezigen teneinde een symbolische streep onder het verleden te zetten. Desondanks is de confrontatie met haar officiële voornamen niet te vermijden waardoor het verleden telkenmale opduikt met als gevolg depressiviteit. Redenen waarom zij thans wenst dat haar voornamen ook officieel worden gewijzigd in die van [nieuwe voornamen].
De beoordeling
6. De rechtbank stelt voorop dat in beginsel een ieder zijn voornamen heeft en behoudt die hem bij geboorte zijn gegeven en in de akte van geboorte zijn opgenomen. Dat neemt niet weg dat wegens zwaarwichtige redenen aanleiding kan bestaan om op verzoek van de betrokkene te gelasten de voornamen te wijzigen. Beoordeeld dient daarom te worden of aan de zijde van verzoekster van dergelijke zwaarwichtige redenen sprake is.
7. Verzoekster heeft haar stelling dat het horen van haar voornamen een psychische impact op haar heeft bij haar verzoekschrift slechts onderbouwd met een door haar als verklaring geduide patiëntenkaart van haar huisarts. Dit stuk kan evenwel niet als een overtuigende onderbouwing gelden aangezien het niet meer bevat dan hetgeen verzoekster aan haar huisarts heeft meegedeeld. Een inhoudelijke verklaring van een psycholoog of arts ontbreekt. Verzoekster is blijkens haar verklaring ter zitting nimmer voor de door haar gestelde psychische problemen onder behandeling geweest.
8. Ondanks daarnaar ter zitting uitdrukkelijk te zijn gevraagd, heeft verzoekster de door haar gestelde psychische problemen als gevolg van de confrontatie met haar voornamen niet nader kunnen onderbouwen noch de rechtbank verzocht haar daartoe alsnog in de gelegenheid te stellen. Dit klemt temeer nu verzoekster heeft gesteld reeds vanaf haar jeugd de gestelde problemen te ondervinden en reeds vanaf haar 18e jaar feitelijk een andere naam te hanteren. Zonder nadere motivering, die ontbreekt, valt niet in te zien waarom na ruim vijftig jaar (verzoekster is thans 69 jaar oud) een zwaarwichtig belang aan de zijde van verzoekster bestaat om (ook) haar officiële voornamen te wijzigen. De enkele door verzoekster genoemde, overigens evenmin onderbouwde, omstandigheid dat zij al die tijd niet voldoende geld gehad zou hebben om een procedure als de onderhavige te voeren, acht de rechtbank in dit verband onvoldoende. Daar komt bij dat verzoekster niet heeft gemotiveerd waarom beide voornamen gewijzigd zouden moeten worden terwijl, zo is ter zitting gesteld, alleen de eerste voornaam van verzoekster overeenstemde met die van de buurvrouw.
9. Uit het bovenstaande volgt dat niet is komen vast te staan dat er zwaarwichtige redenen zijn op grond waarvan het verzoek zou moeten worden toegewezen. Dat leidt tot de volgende beslissing.
De beslissing
De rechtbank:
Wijst het verzoek af.
Deze beschikking is gegeven door mr. F.J.P. Lock en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 11 mei 2005.