Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.11679 V
uitspraak van de enkelvoudige kamer op het verzet van
[naam], opposant,
V-nummer: [nummer],
(gemachtigde: mr. A.M. Veld)
tegen de uitspraak van de rechtbank van 31 maart 2026 in het geding tussen
opposant
en
de minister van Asiel en Migratie
Inleiding
1. Deze uitspraak op het verzet van opposant gaat over de uitspraak van de rechtbank van 31 maart 2026 waarin de rechtbank het beroep van opposant tegen het niet tijdig nemen van een besluit gegrond heeft verklaard.
1.1.
De rechtbank heeft het verzet op 8 mei 2026 op zitting behandeld. Hieraan heeft K.J. Diender namens verweerder deelgenomen. Opposant heeft zich afgemeld voor de zitting.
Beoordeling door de rechtbank
2. De rechtbank beoordeelt in deze uitspraak uitsluitend of in de uitspraak van 31 maart 2026 terecht is geoordeeld dat buiten redelijke twijfel [1] is dat de proceskostenvergoeding op 0,25 is gezet in plaats van de gebruikelijke 0,5. Zij doet dit aan de hand van de gronden van het verzet. Aan de inhoud van de beroepsgronden komt de rechtbank in deze zaak pas toe als het verzet gegrond is.
3. De rechtbank komt tot het oordeel dat het verzet ongegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Het beroep van opposant
4. In de uitspraak van 15 december 2025 heeft deze rechtbank en zittingsplaats, het beroep van opposant tegen het niet tijdig nemen van een besluit gegrond verklaard. [2] De minister moest uiterlijk 25 februari 2026 alsnog een besluit nemen op de asielaanvraag. Opposant heeft voor de tweede keer beroep ingesteld, omdat er nog geen besluit was genomen op zijn asielaanvraag van 31 maart 2024.
De uitspraak van 1 oktober 2025
5. De rechtbank heeft in de beroepszaak uitspraak gedaan zonder zitting. Dat is toegestaan wanneer het eindoordeel buiten redelijke twijfel staat. De rechtbank heeft het beroep kennelijk gegrond verklaard. De reden hiervoor is dat de rechtbank heeft vastgesteld dat de beslistermijn is verstreken. De minister moet de door eiser gemaakte proceskosten vergoeden. De rechtbank stelt de wegingsfactor die gebruikt wordt bij het bepalen van de hoogte van die proceskostenvergoeding op 0,25. Hiertoe ziet zij aanleiding omdat de omvang van de werkzaamheden die redelijkerwijs nodig zijn voor een opvolgend beroep wegens niet tijdig beslissen in beginsel beperkter zijn dan voor een eerste beroep. [3]
Beoordeling verzet
6. De verzetsmogelijkheid strekt er uitsluitend toe te beoordelen of de bestuursrechter terecht tot een vereenvoudigde behandeling is overgegaan. Daarbij staat alleen ter beoordeling of de eerdere uitspraak kennelijk juist was. De verzetsrechter beoordeelt dus niet opnieuw de zaak in volle omgang, maar uitsluitend of redelijkerwijs geen twijfel kon bestaan over de uitkomst van de eerdere beslissing. Het verzet kan zich ook richten tegen nevenuitspraken, zoals over de proceskostenveroordeling. [4]
7. In hetgeen opposant heeft aangevoerd ziet de verzetsrechter geen aanleiding om te twijfelen over de kennelijke uitkomst. De rechtbank heeft, onder verwijzing naar de overwegingen in de uitspraak van de meervoudige kamer van deze rechtbank, zittingsplaats Arnhem van 1 december 2025, terecht geoordeeld dat de werkzaamheden bij een opvolgend beroep tegen het niet tijdig beslissen zeer beperkt zijn, omdat eerdere vaststellingen kunnen worden hergebruikt en slechts eenvoudige proceshandelingen nodig zijn. [5]
Conclusie en gevolgen
8. Het verzet is ongegrond.
9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het verzet ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. C.H. de Groot, rechter, in aanwezigheid van
A.W. Landman, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: