Uitspraak
Rechtbank DEN HAAG
Enkelvoudige Kamer
Rekestnummer: FA RK 25-6111
Zaaknummer: C/09/690008
Datum beschikking: 5 september 2025
Gezagsuitoefening
Beschikking op het op 13 augustus 2025 ingekomen verzoek van:
[de moeder] ,
de moeder,
wonende op een bij de rechtbank bekend adres,
advocaat: mr. J. Todorov te Maasdijk.
Als belanghebbende wordt aangemerkt:
[de vader] ,
de vader,
wonende op een bij de rechtbank bekend adres,
advocaat: mr. R.A. van den Heuvel te Rijswijk.
Procedure
De rechtbank heeft kennisgenomen van de stukken, waaronder:
- het verzoekschrift;
- het verweerschrift;
- een F9-formulier van 22 augustus 2025, met bijlagen, van de moeder.
Op 28 augustus 2025 is de zaak ter terechtzitting van deze rechtbank behandeld. Hierbij zijn verschenen: de ouders met hun advocaat.
Feiten
- Partijen zijn gehuwd op [datum] 2019 te [plaats] .
- Zij zijn de ouders van de volgende thans nog minderjarige kinderen:
- [de minderjarige 1] , geboren op [geboortedatum 1] 2019 te Rotterdam, en
- [de minderjarige 2] , geboren op [geboortedatum 2] 2022 te Rotterdam
- De minderjarigen verblijven feitelijk bij de moeder.
- Partijen oefenen het gezamenlijk gezag over de minderjarigen uit.
Verzoek en verweer
De moeder heeft in het kader van artikel 1:253a van het Burgerlijk Wetboek (BW) verzocht haar vervangende toestemming te verlenen, die de toestemming van de vader vervangt, om met de minderjarigen:
- [de minderjarige 1] , geboren op [geboortedatum 1] 2019 te [geboorteplaats] , en
- [de minderjarige 2] , geboren op [geboortedatum 2] 2022 te [geboorteplaats]
op cruise te gaan in de periode van 30 augustus tot en met 6 september 2025 op de Middellandse Zee met de MSC Seaview, waarbij zij zullen vliegen van Schiphol (Amsterdam) naar Barcelona (Spanje) en andersom, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad.
De vader heeft verweer gevoerd, welk verweer hierna – voor zover nodig – zal worden besproken.
Beoordeling
De moeder wenst met de kinderen op vakantie te gaan waarbij zij een cruise zullen maken op de Middellandse Zee. De moeder wil samen met de kinderen op 30 augustus 2025 vanaf Amsterdam naar Barcelona, Spanje vliegen. Vervolgens maken zij een cruise, waarbij zij verschillende steden aan de Middellandse Zee zullen bezoeken. De vakantie eindigt weer in Barcelona, waarna zij weer zullen terugvliegen naar Nederland. De gebieden waar de moeder samen met de kinderen op vakantie wil gaan, zijn geen gebieden waar een negatief reisadvies voor geldt. De school van [de minderjarige 1] is akkoord met de vakantie.
De vader heeft verweer gevoerd. Hij stelt dat partijen hadden afgesproken dat de moeder met haar eigen moeder op cruise zou gaan en dat vader in die periode voor de kinderen zou zorgen. Omdat de man wegens het overlijden van zijn oma op 15 juli jl. moest afreizen naar Curaçao, de moeder vervolgens de sloten van de gezamenlijke woning heeft veranderd en hem niet meer binnenlaat en het niet lukt om afspraken te maken, heeft hij sinds 15 juli jl. de kinderen nauwelijks gezien. Hij wil daarom dat de moeder de afspraak nakomt dat hij tijd kan doorbrengen met de kinderen. Omdat [de minderjarige 1] niet naar school hoeft, kan hij er een gezellige week voor de kinderen van maken.
Zoals op de zitting al aan de ouders is verteld, geeft de rechtbank de moeder geen vervangende toestemming om met de kinderen op een cruise te gaan. De rechtbank legt dat als volgt uit.
Uit de appberichten tussen de ouders van 22 juli jl. en 7 augustus jl. leidt de rechtbank af dat er inderdaad een afspraak was dat de vader voor de kinderen zou zorgen tijdens de cruise van de moeder. Immers, op 22 juli vraagt de moeder aan de vader: “Ben je voor dat ik op vakantie ga terug of moet ik de kids meenemen ?”. De vader antwoordt: “Daarvoor terug”. Op 7 augustus schrijft de moeder aan de vader: “Ik ga met de kinderen mee op cruise. Dan kan je verder je rust pakken. Ik heb je de formulieren via mail gestuurd will je je ontbreken gegevens invullen en ondertekenen en retour emailen naar mij met foto van je passpoort.” De vader antwoordt: “Nee. Ik kom thuis voor de kinderen. Ik wil ook alleen met de kinderen zijn.” Als moeder vervolgens appt: “Kan je daarna alleen met de kinderen”, antwoordt de vader: “Nee jij en je moeder bepalen niet mijn leven Ik heb gezegd dat ik kom vor de kinderen Ga jij maar lekker weg nu met je moeder zo ver en lang als je wilt”. Uit de boekingsbevestiging van [de minderjarige 1] blijkt bovendien dat de reservering dateert van 21 augustus 2025, wat evenmin steun geeft aan de stelling van de moeder dat tussen partijen was afgesproken dat zij de kinderen zou meenemen op de cruise. Dat dit te maken zou hebben met fouten die de reisorganisatie zou hebben gemaakt, is niet gebleken. De moeder heeft ook niet anderszins onderbouwd dat al in een eerder stadium was besproken dat zij de kinderen mee zou nemen op cruise.
De rechtbank stelt daarom vast dat de moeder uiteindelijk eenzijdig heeft besloten om de kinderen toch mee te nemen op de cruise. De moeder wil de afspraak tussen partijen opzij zetten en vraagt nu aan de rechtbank vervangende toestemming om met de kinderen op vakantie te gaan. De rechtbank maakt vervolgens een belangenafweging.
Het belang van de moeder is erin gelegen dat zij een leuke vakantie met de kinderen heeft en zo de 75ste verjaardag van haar moeder kan vieren, welk belang de rechtbank serieus neemt. De moeder heeft er immers recht op om met de kinderen op vakantie te gaan en het vieren van bijzondere momenten met familie is belangrijk. De omstandigheid dat de moeder deze vakantie heeft gepland in afwijking van de afspraak met de vader en daar in een zeer laat stadium en bij zijn afwezigheid op is teruggekomen, maakt wel dat dit belang minder zwaar weegt.
Het belang van de vader is erin gelegen dat hij tijd kan doorbrengen met zijn kinderen. Op dit moment heeft de vader geen contact met hen en er is ook geen uitzicht dat er op redelijke termijn goede afspraken kunnen worden gemaakt over een zorgregeling. Partijen verkeren sinds het begin van de zomer in een hoog conflictueuze situatie en de vader heeft de kinderen sinds medio juli nauwelijks gezien. Dit is deels aan de vader te wijten die een aantal weken naar het buitenland is geweest, maar ook aan de moeder. De moeder heeft er zonder instemming van de vader voor gekozen haar moeder voor langere tijd bij hen te laten inwonen en de vader inmiddels zonder enige rechtsgrond de toegang tot de echtelijke woning ontzegd en nieuwe sloten laten plaatsen. De moeder zegt weliswaar dat de vader de kinderen mag zien, maar niet is gebleken dat zij ook daadwerkelijk enige moeite doet om dat te bewerkstelligen. Het belang van de vader om de eerste week van september met de kinderen door te brengen, weegt daarom zwaar.
Het belang van de kinderen is enerzijds om een leuke week met de moeder en hun oma door
te brengen en anderzijds om tijd met hun vader door te brengen, die ze al langere tijd
moeten missen. Omdat het belangrijk is voor de ontwikkeling van kinderen om met beide
ouders goed contact te hebben, weegt het laatste belang op dit moment zwaarder.
Het vorenstaande brengt mee dat een belangenafweging leidt tot het oordeel dat het verzoek
van de moeder om haar vervangende toestemming te geven, moet worden afgewezen.
De rechtbank heeft ter zitting op beide partijen een nadrukkelijk beroep gedaan. Bij de moeder heeft zij erop aangedrongen om de vader toegang tot de woning te geven, in ieder geval in de week dat zij op vakantie is, zodat de vader met de kinderen in de echtelijke woning kan doorbrengen. Daarbij heeft de rechtbank een beroep op de vader gedaan om, in het geval de moeder hem onverhoopt toch de sleutels van de echtelijke woning weigert, zich niet in aanwezigheid van de kinderen met behulp van de politie toegang tot de woning te verschaffen. Het gaat erom dat de kinderen een leuke week met hun vader doorbrengen. Als de moeder hem niet toelaat in de woning, zal de vader met de kinderen bij familie of in een vakantiehuisje moeten verblijven. Het is niet in het belang van de kinderen om de situatie op de spits te drijven.
Beslissing
De rechtbank :
wijst het verzoek af.
Deze beschikking is gegeven door mr. A.M. Brakel, kinderrechter, in tegenwoordigheid van mr. P. Hillebrand als griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 5 september 2025.