Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.6690
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres] , V-nummer: [V-nummer] , eiseres
(gemachtigde: mr. J.C.A. Koen),
en
de minister van Asiel en Migratie, voorheen de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
(gemachtigde: mr. M.M. van Duren).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres. Eiseres is het hier niet mee eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
1.1.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
1.2.
Onder 2 staat het procesverloop in dit geding. Onder 3 en 4 staan de van belang zijnde feiten en omstandigheden die hebben geleid tot het bestreden besluit (5 en 6). De beoordeling door de rechtbank volgt vanaf 7. Aan het eind staat de beslissing van de rechtbank en de gevolgen daarvan.
Procesverloop
2. Eiseres stelt dat zij is geboren op [datum] 2006 en dat zij de Somalische nationaliteit heeft. Op 25 september 2023 heeft zij haar asielaanvraag ingediend. Verweerder heeft met het bestreden besluit van 7 februari 2025 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als ongegrond.
2.1.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
2.2.
Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
2.3.
De rechtbank heeft het beroep op 25 april 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres, [naam 1] als tolk en de gemachtigde van verweerder.
2.4.
Bij sluiting van het onderzoek op zitting heeft de rechtbank meegedeeld binnen zes weken uitspraak te doen. De rechtbank heeft deze termijn niet gehaald en partijen bericht zes weken later uitspraak te doen.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiseres legt aan haar asielaanvraag het volgende ten grondslag. In de avond van 20 mei 2022 is haar vader gebeld met het verzoek om toestemming te geven voor een huwelijk van eiseres met een leidinggevende van Al-Shabaab. Toen de vader zei dat hij dat geen goed idee vond, is hij bedreigd met de dood en is gedreigd dat ze eiseres gedwongen zouden meenemen. Vervolgens is eiseres meteen opgehaald door [naam 2] , de zoon van de buren, om bij de buren te kunnen schuilen. De volgende ochtend is eiseres met de auto opgehaald en richting Mogadishu gereden. Daar heeft zij ongeveer een maand bij [naam 3] verbleven, een vriendin van haar moeder. Na de eerste week is [naam 3] door Al-Shabaab gebeld en hebben ze haar gezegd dat ze eiseres terug moest sturen. [naam 3] bleek vanwege haar ziekte een behandeling te kunnen krijgen in Turkije. [naam 3] en eiseres zijn samen naar Turkije gereisd. [naam 3] is teruggereisd en eiseres in Turkije gebleven. De man van het gezin bij wie eiseres verbleef, kende iemand die vluchtelingen helpt om met de boot naar Griekenland te varen. Zo is eiseres in Griekenland terechtgekomen.
4. De Griekse autoriteiten hebben bij verweerder een overnameverzoek ingediend, omdat eiseres een tante in Nederland heeft bij wie ze wilde wonen. Verweerder heeft dat overnameverzoek op 19 juli 2023 geaccepteerd. Op 25 september 2023 is eiseres overgedragen aan de Nederlandse autoriteiten en heeft zij asiel aangevraagd.
Het bestreden besluit
5. Het asielrelaas van eiseres bevat volgens verweerder de volgende asielmotieven:
identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres;
uithuwelijking van eiseres aan een leidinggevende van Al-Shabaab;
eiseres is besneden.
6. Verweerder heeft de gestelde uithuwelijking ongeloofwaardig geacht. Verweerder heeft overwogen dat uithuwelijking door Al-Shabaab in Somalië weliswaar veelvuldig voorkomt, maar dat het niet aannemelijk is dat dat bij eiseres ook het geval is geweest. Volgens verweerder vormen de verklaringen van eiseres daarover geen samenhangend en aannemelijk geheel. De andere asielmotieven vindt verweerder wel geloofwaardig, maar hij vindt niet dat eiseres vanwege die asielmotieven een gegronde vrees voor vervolging heeft of dat zij bij terugkeer een reëel risico loopt op ernstige schade. Verweerder heeft de asielaanvraag daarom afgewezen als ongegrond.
Gedwongen uithuwelijking
7. Verweerder heeft zijn standpunt over de ongeloofwaardigheid van de gestelde gedwongen uithuwelijking voldoende gemotiveerd. Verweerder heeft daarbij allereerst gewezen op algemene landeninformatie uit het Algemeen ambtsbericht [1] dat met name ontheemden en leden van minderheidsclans het risico lopen om slachtoffer te worden van een door Al-Shabaab gedwongen huwelijk. Verweerder heeft hier terecht in zoverre betekenis aan gehecht dat hieruit niet op voorhand blijkt van een persoonlijke vrees van eiseres. Eiseres heeft haar persoonlijke vrees niet aannemelijk gemaakt. Verweerder heeft uiteengezet waarom hij vindt dat eiseres summiere en vage verklaringen heeft afgelegd. Eiseres weet niets te verklaren over de achtergrond van haar beoogde echtgenoot of hoe hij tot zijn keuze voor eiseres is gekomen Daarbij overweegt verweerder terecht dat, ondanks de minderjarige leeftijd van eiseres en haar afkomst uit een cultuur waarin veelal voor haar wordt beslist, van eiser mag worden verwacht dat zij uitgebreider verklaard dan zij heeft gedaan, al dan niet nadat zij navraag heeft gedaan bij haar familie. Verweerder heeft daarbij in aanmerking kunnen nemen dat uit de verklaringen van eiseres volgt dat zij halsoverkop uit huis is vertrokken en uit Somalië is gevlucht. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat zij na haar vertrek uit Somalië nog daadwerkelijk moeite heeft gedaan om meer informatie te verkrijgen over de uithuwelijking.
Vrees voor herbesnijdenis
8. Eiseres stelt dat zij vreest voor ernstige schade bij terugkeer doordat zij het risico loopt om opnieuw te worden besneden. Daarnaast verwijst eiseres naar het landgebonden beleid voor Somalië [2] , waarin voor gebieden waar Al-Shabaab aan de macht is of het gebied controleert een algemeen risico op ernstige schade wordt aangenomen. Eiseres stelt verder dat zij onder risicoprofiel ‘alleenstaande vrouwen’ valt.
9. Verweerder heeft terecht geconcludeerd dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij een reëel risico loopt op herbesnijdenis. Verweerder heeft daarvoor allereerst verwezen naar algemene landeninformatie dat herbesnijdenis in Somalië niet gebruikelijk is en enkel wordt uitgevoerd nadat iemand is bevallen van een kind. Eiseres heeft aangevoerd dat het in algemene zin waarschijnlijk is dat zij na terugkeer in Somalië zal trouwen en zwanger zal raken. Deze enkele mogelijkheid van een toekomstig huwelijk en een toekomstige zwangerschap is echter onvoldoende om een reëel persoonlijk risico voor eiseres nu aannemelijk te achten.
Systematische blootstelling aan ernstige schade
10. Verweerder heeft in het bestreden besluit onbestreden overwogen dat eiseres niet afkomstig is uit een gebied dat door Al-Shabaab wordt gecontroleerd. Dat eiseres op haar reis via Mogadishu wel door betwist gebied zal komen, betekent niet dat een algemeen risico op ernstige schade aannemelijk is. In het landgebonden beleid van verweerder voor Somalië is vermeld [3] dat sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld in de stad Mogadishu en de regio’s Galmudug, Jubbaland, South West State en Hirshabelle.
11. Eiseres heeft erop gewezen dat zij bij haar vertrek uit Somalië onderweg langs een controlepost van Al-Shabaab is gekomen. Zoals echter ook volgt uit de verklaringen van eiseres heeft zij deze controlepost zonder problemen kunnen passeren. Ook anderszins is niet gebleken van een risicoverhogende omstandigheid op grond waarvan een reëel risico op ernstige schade als gevolg van willekeurig geweld aannemelijk moet worden geacht.
Alleenstaande vrouw
12. In paragraaf C7/30.3.2.2 van de Vc zijn voor Zuid- en Centraal-Somalië alleenstaande vrouwen als risicoprofiel aangemerkt. Of een vrouw in Somalië als alleenstaand wordt gezien en daarom bescherming behoeft hangt onder meer af van de aanwezigheid van familie. Verweerder heeft er in het bestreden besluit terecht op gewezen dat uit de verklaringen van eiseres volgt dat zij in Somalië kan terugvallen op haar vader, moeder, zussen en broers, en oma en dat zij daarom niet kan worden aangemerkt als een alleenstaande vrouw in de zin van verweerders beleid. De rechtbank volgt niet het standpunt van eiseres dat voor de uitleg van verweerders beleid betekenis toekomt aan de omstandigheid dat een tante van eiseres in Nederland woont. Dat deze omstandigheid voor verweerder reden is geweest om de behandeling van de asielaanvraag van Griekeland over te nemen, is niet relevant voor de verdere beoordeling van de aanvraag. Van belang is verder nog dat eiseres niet gemotiveerd heeft bestreden dat geen sprake is van familie- of gezinsleven heeft met haar tante in de zin van artikel 8 van Pro het EVRM. [4]
Conclusie en gevolgen
13. Verweerder heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond.
14. Nu verweerder heeft besloten tot de afwijzing van de asielaanvraag en geen reden heeft gezien voor het verlenen van een verblijfsvergunning regulier, is terecht een terugkeerbesluit tegen eiseres uitgevaardigd.
15. Het beroep is ongegrond.
16. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 18 juli 2025 door mr. J.F.I. Sinack, rechter, in aanwezigheid van N.A. D’Hoore, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
Uitspraak bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.