Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.13780
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], eiser,
V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. B.J. Manspeaker),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder,
(gemachtigde: mr. C.H.H.P.M. Kelderman).
Procesverloop
Bij besluit van 18 maart 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder eisers asielaanvraag afgewezen als ongegrond. [1]
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
De rechtbank heeft het beroep op 22 mei 2025 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [tolk]. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
1. Eiser is geboren op [datum] 2002 en heeft de Venezolaanse nationaliteit. Hij heeft op 18 januari 2023 een asielaanvraag ingediend. Hieraan heeft hij ten grondslag gelegd dat hij in Venezuela tot twee keer toe is lastiggevallen door agenten. De eerste keer was hij aan het werk in de winkel van zijn moeder. De agenten gaven aan dat eiser hen moest betalen vanwege de overeenkomst die zij hebben met eisers moeder. Omdat eiser aangaf geen geld te hebben, hebben ze hem bedreigd te vermoorden dan wel te laten verdwijnen. De tweede keer hebben ze eiser op 25 december 2021 thuis in de avond bezocht. Ze hebben zich toen toegang verschaft tot eisers woning, hebben hem aldaar vastgebonden en mishandeld, waarna ze hem nogmaals geld hebben gevraagd en bedreigingen hebben geuit. Eiser is daarna vertrokken naar zijn tante in de hoofdstad Caracas, waarna hij Venezuela heeft verlaten.
2. Bij het bestreden besluit heeft verweerder eisers asielaanvraag afgewezen als ongegrond. Daarbij volgt verweerder eisers verklaringen en overgelegde documenten over zijn identiteit, nationaliteit en herkomst. De gestelde problemen met een tweetal Venezolaanse agenten worden echter niet geloofwaardig geacht. Verweerder heeft daartoe overwogen dat de verklaringen van eiser geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. [2]
3. Eiser voert allereerst aan dat de algemene situatie in Venezuela er een is van corruptie en afpersingspraktijken binnen de politiemacht en dat het doen van aangifte hiertegen weinig zinvol is. Hij bestrijdt verder dat zijn verklaringen niet aannemelijk zouden zijn. Hij was in de winkel van zijn moeder aanwezig was toen de agenten kwamen. Hij beschouwde dit niet als werk, omdat hem dit onvoldoende opbracht om in zijn levensonderhoud te voorzien. Daarnaast werkte hij als ondertitelaar. Verder heeft hij nooit vernomen welk bedrag hij zou moeten betalen, ook niet van zijn moeder. Daarbij is dit niet relevant, omdat hij toch onvoldoende geld verdiende met het winkeltje van zijn moeder. Eiser heeft verder door de stress niet goed kunnen waarnemen hoe de agenten eruit zagen. Toen de agenten bij zijn huis kwamen, gaf het bonzen op de deur veel lawaai en probeerden ze eiser naar buiten te lokken. Toen dat niet was gelukt, werden ze agressief en hebben ze nogmaals veel lawaai gemaakt. Verder kunnen de verklaringen in het aanmeldgehoor niet meer worden tegengeworpen, omdat eiser deze voorafgaand aan het nader gehoor heeft gecorrigeerd. Een toelichting hierop is verder niet nodig. Daarnaast kan door het vertalen een verschil in vragen en antwoorden zijn ontstaan, aldus eiser.
De rechtbank oordeelt als volgt.
4. Niet in geschil is dat de algemene situatie in Venezuela gekenmerkt wordt door corruptie en afpersingspraktijken binnen de politiemacht. Dat hiervan sprake is, laat onverlet dat eiser aannemelijk moet maken dat hij met dergelijke praktijken te maken heeft gehad. Daarin is eiser niet geslaagd.
5. Verweerder heeft de problemen met de twee Venezolaanse agenten niet ten onrechte ongeloofwaardig geacht. Hierbij heeft verweerder terecht overwogen dat eiser wisselend heeft verklaard over zijn werk. Wanneer eiser eerst wordt gevraagd naar zijn werk, benoemt hij slechts dat hij werkt als ondertitelaar. [3] Als hij daarna wederom naar zijn werk wordt gevraagd, geeft hij aan dat hij in de winkel van zijn moeder werkte. [4] Dat hij dit niet beschouwde als werk, omdat hem dit onvoldoende opbracht, is onvoldoende om tot een ander oordeel te komen. Verder heeft verweerder terecht eisers verklaringen over de hoogte van het bedrag dat hij zou moeten betalen vaag en onlogisch kunnen vinden. Dit heeft eiser verder ook niet betwist. De enkele stelling dat dit verder niet relevant is, omdat de winkel toch onvoldoende opbracht, wordt niet gevolgd. Dit betreft immers de kern van eisers asielrelaas, zodat van hem verwacht mag worden dat hij hier meer en consistent over kan verklaren. Dit geldt eveneens voor de wisselende verklaringen over de agenten. Dat eiser vanwege de stress niet alles goed heeft kunnen waarnemen, is dan ook onvoldoende. Daarnaast is niet in geschil dat eiser in eerste instantie wisselend heeft verklaard over zijn verblijf bij zijn tante in Caracas en de terugkeer naar zijn woonplaats. Dat hij dit nadien heeft gecorrigeerd, maakt niet dat verweerder dit zonder nadere toelichting hoeft aan te nemen. Het is aan eiser om uit te leggen waarom hij zijn eerdere verklaringen corrigeert.
6. Verweerder heeft gelet op het voorgaande eisers asielaanvraag terecht afgewezen als ongegrond. Het beroep is ongegrond.
7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 13 juni 2025 door mr. M.L. Weerkamp, rechter, in aanwezigheid van R. Ben Sellam, griffier, en openbaar gemaakt door middel van een geanonimiseerde publicatie op
www.rechtspraak.nl.
www.rechtspraak.nl.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.