ECLI:NL:RBDHA:2021:218

• Datum uitspraak: 13 januari 2021
• Publicatiedatum: 17 januari 2021
• Zaaknummer: 8894120 EJ VERZ 20-86592
• Instantie: Rechtbank Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Arbeidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Beschikking
• Rechters: I.F. Dam
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 3 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Beoordeling einde arbeidsovereenkomst bepaalde tijd en geen vast contract

De werknemer trad op 1 april 2019 in dienst bij de werkgever op basis van een uitzendovereenkomst voor bepaalde tijd. Op 17 oktober 2019 werd door de directeur van de werkgever een toezegging gedaan dat bij het vinden van een nieuwe opdracht per 1 januari 2020 een vaste aanstelling zou volgen. De werknemer ontving later een jaarcontract en gaf aan hiermee niet akkoord te zijn, maar stemde uiteindelijk toch in met het contract voor bepaalde tijd dat liep tot 31 december 2020.

De kantonrechter beoordeelde of de arbeidsovereenkomst per 31 december 2020 van rechtswege was geëindigd of dat sprake was van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. De werknemer stelde dat zij een vast contract had gekregen, maar de kantonrechter verwierp dit omdat de werknemer het aanbod van een vast contract niet had geaccepteerd en expliciet akkoord ging met een contract voor bepaalde tijd.

Ook het subsidiaire verweer dat sprake zou zijn van stilzwijgende voortzetting van de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd werd afgewezen. De kantonrechter concludeerde dat er geen arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd was ontstaan en dat de arbeidsovereenkomst per 31 december 2020 is geëindigd. De overige verzoeken van de werknemer werden afgewezen en de proceskosten werden aan haar opgelegd.

Uitkomst: De arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd is per 31 december 2020 geëindigd en de overige verzoeken van de werknemer zijn afgewezen.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Leiden

IFD/B

Rep.nr.: 8894120/20-86592

Datum: 13 januari 2021

Beschikking op grond van art. 96 Rv van de kantonrechter in de zaak van:

[werknemer] ,

wonende te [plaats 1] ,

verzoekster,

gemachtigde: mr. A.B.B. Beelaard,

tegen

[werkgever]

statutair gevestigd en kantoorhoudende te [plaats 1] ,

verweerster,

gemachtigde: mr. E.M.J. Sörensen.

Partijen worden aangeduid als “de werknemer” en “de werkgever”.

1. Het procesverloop

1.1.

De kantonrechter heeft kennis genomen van de volgende stukken:

- het verzoekschrift van de werknemer dat is ontvangen op 26 november 2020 met producties;

- het gezamenlijk verzoek ex art. 96 Rv tevens reactie op verzoekschrift, ontvangen op 10 december 2020 en met producties;

- de brief van mr. Sörensen van 11 december 2020 met productie.

1.2.

Op 16 december 2020 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat partijen ter toelichting van hun standpunten naar voren hebben gebracht. Ter zitting hebben beide gemachtigden pleitnotities voorgedragen en overgelegd. Vervolgens is uitspraak bepaald.

2. De feiten

2.1.

De werknemer is op 1 april 2019 in dienst getreden bij de werkgever op grond van een uitzendovereenkomst fase 3 en voor de duur van 7 maanden tot 31 oktober 2019. Het betreft de functie van interim-professional.

2.2.

Op 17 oktober 2019 heeft de directeur van werkgever, [directeur] , aan werknemer gemaild:

“
Ha [werknemer] ,

Ik begreep van [naam] vandaag dat het contract in HLT stopt. Je stond nog ingepland op 3 januari maar dat was een foutje. Voor nu verleng ik je contract tot en met 31 december 2019. Ik ga keihard op zoek naar een nieuwe opdracht per 1 januari 2020. Als ik die gevonden heb krijg je een vaste aanstelling.”

2.3

De uitzendovereenkomst is vervolgens voortgezet van 1 november 2019 tot en met 31 december 2019.

2.4

Op 4 december 2019 heeft de werknemer aan de directeur van de werkgever bericht:

“
Vorige week donderdag kwam [accountmanager] met een jaarcontract terwijl jij mij een vaste aanstelling had beloofd bij een volgende opdracht per 1jan 2020. Ik ging daar niet mee akkoord. Ik heb je meerdere keren gebeld om hierover met jou te bespreken. Helaas heb ik geen reactie gehad v jou

[accountmanager] zou begin deze week met jou bespreken en terugkoppelen naar mij toe. Ook v haar heb ik geen reactie nog gehad. Ik ga wel akkoord met een jaarcontract. Alleen vind ik het heel vervelend hoe het is gelopen. Ik hoop dat jij nu wel gaat reageren op mijn bericht”.

[accountmanager] is accountmanager bij werkgever.

2.5

Op 31 december 2019 antwoordt de directeur van werkgever:

“
Ja we gaan het doen zoals wij hebben afgesproken. Bij deze de bevestiging. Ik ga achter [accountmanager] aan”.

2.6

Op 27 februari 2020 heeft [accountmanager] aan werknemer ge-appt:

“
Hi [werknemer] ! Ik heb van [naam] begrepen dat je een contract hebt die loopt tot 31december 2020.. ik ga nog even na of je m digitaal hebt ontvangen etc

Je hoort van me;)”.

2.7

Werknemer heeft geantwoord:

“
Prima

Ik hoor het v j

Alvast bedankt”.

2.8

Op 2 maart 2020 heeft de werknemer zich ziek gemeld.

2.9

Op 2 september 2020 heeft de werkgever aan de werknemer een arbeidsovereenkomst gestuurd voor de periode van 1 januari 2020 tot 31 december 2020; de overeenkomst is ondertekend door de directeur.

2.1

Op 9 september 2020 heeft de gemachtigde van de werknemer laten weten dat volgens werknemer een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd is ontstaan. Diezelfde dag heeft werknemer de onder 2.6 genoemde (tijdelijke) arbeidsovereenkomst ondertekend en teruggestuurd aan de werkgever.

3. Het verzoek

3.1.

Partijen verzoeken de kantonrechter om het oordeel of de tussen partijen geldende arbeidsovereenkomst per 31 december 2020 van rechtswege is geëindigd. Volgens werknemer is dit niet het geval, en is zij sinds 1 januari 2020 voor onbepaalde tijd in dienst van de werkgever. Volgens de werkgever is de arbeidsovereenkomst per 31 december 2020 geëindigd.

Werknemer verzoekt voorts voor recht te verklaren dat de arbeidsovereenkomst per 1 januari 2021 niet van rechtswege is geëindigd, alsmede werkgever te veroordelen tot doorbetaling van het loon totdat de arbeidsovereenkomst wel rechtsgeldig is geëindigd. Tenslotte verzoekt de werknemer een veroordeling in de proceskosten.

4. De beoordeling

4.1

De kantonrechter dient te beoordelen of de arbeidsovereenkomst tussen partijen op 31 december 2020 van rechtswege eindigt. Naar het oordeel van de kantonrechter is dit het geval, op de volgende gronden.

4.2

In de eerste plaats stelt de werknemer zich op het standpunt dat de werkgever haar op 17 oktober 2019 een vast contract heeft toegezegd, onder de voorwaarde dat per 1 januari 2020 een nieuwe opdracht is gevonden. Deze opdracht is gevonden, dus werknemer is in vaste dienst, zo stelt zij.

De kantonrechter verwerpt deze stelling. Werkgever voert terecht aan dat dit aanbod door werknemer niet is geaccepteerd, en dat zij akkoord is gegaan met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd. Dit volgt uit haar bericht van 4 december 2019 (“Ik ga wel akkoord met een jaarcontract”), van 27 februari 2020 en de omstandigheid dat zij op 9 september 2020 het jaarcontract heeft ondertekend.

Werknemer heeft gesteld dat zij het bericht van 4 december 2019 heeft geschreven omdat zij zich onder druk gezet voelde. Zij verbindt hieraan echter geen gevolg (bijvoorbeeld een beroep op een wilsgebrek). Bovendien blijft dan haar instemming op 27 februari 2020 en de ondertekening van de overeenkomst voor bepaalde tijd op 9 september 2020.

4.3

Subsidiair stelt de werknemer dat de voor 1 januari 2020 aangegane arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd stilzwijgend is voortgezet.

Ook dit argument verwerpt de kantonrechter. Uit de bij de feiten geciteerde berichten blijkt dat over de voortzetting overleg heeft plaatsgevonden, resulterend in de ondertekening door werknemer van de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd op 9 september 2020. Er is geen sprake van een stilzwijgende voortzetting en art. 7:668 lid 4 onder a BW is niet van toepassing. Evenmin is er op grond van lid 1 van dat artikel sprake van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd.

4.4

Tenslotte verwerpt de kantonrechter de stelling van de werknemer dat de Ragetlie regel van art. 7:667 lid 4 BW op 9 september 2020 van toepassing is. Er is nimmer een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd geweest en dus is voorafgaande opzegging niet vereist.

Het vorenstaande voert tot de slotsom dat er geen grond is voor toewijzing van de verzochte vernietiging van opzegging en verklaring voor recht. De overige verzoeken bouwen voort op deze verzoeken en kunnen om die reden evenmin worden toegewezen.

De proceskosten komen voor rekening van de werknemer, omdat zij ongelijk krijgt.

6. De beslissing

De kantonrechter:

- Werknemer had een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd en die is op 31 december 2020 geëindigd;

- Wijst de overige verzoeken van de werknemer af.

Deze beschikking is gegeven door kantonrechter mr. I.F. Dam en uitgesproken ter openbare zitting van 13 januari 2021.