Uitspraak
RECHTBANK ARNHEM
Sector civiel recht
rekestnummer: 11/234
uitspraakdatum: 14 maart 2011
Verzoek gedwongen schuldregeling ex artikel 287a Faillissementswet
In de zaak van: [verzoekster],
wonende te [woonplaats],
nader te noemen [verzoekster].
[verzoekster] heeft bij de rechtbank op 10 februari 2011 een verzoekschrift ingediend tot toepassing van de schuldsaneringsregeling. Daarbij is tevens verzocht om de weigerachtige schuldeiser Mc Factor B.V. (hierna Mc Factor) te bevelen in te stemmen met een vóór indiening van het verzoekschrift aangeboden schuldregeling als bedoeld in artikel 287a van de Faillissementswet.
Het verzoek betreft het opleggen van een schuldregeling aan de schuldeisers. Inhoudende dat [verzoekster] drie jaar lang haar inkomen ter beschikking stelt aan de gemeente [woonplaats] en dat deze instelling het conform de uniforme rekenmethode van Recofa vast te stellen vrij te laten bedrag betaalt aan [verzoekster] en het meerdere reserveert voor de schuldeisers. Het gereserveerde bedrag wordt elk jaar (drie keer in totaal) aan de schuldeisers uitgekeerd. Voor deze werkzaamheden wordt door de gemeente [woonplaats] 9% van de gereserveerde bedragen ingehouden. De gemeente [woonplaats] heeft het voor [verzoekster] geldende vrij te laten bedrag uitgerekend en heeft de schuldeisers bericht dat naar verwachting 34,67 % op de concurrente vorderingen kan worden uitbetaald en 69,34% op de preferente vordering. Mc Factor is met dit voorstel niet akkoord gegaan.
[verzoekster] is door de rechtbank gehoord ter terechtzitting van 7 maart 2011 vergezeld van [twee personen] van de gemeente [woonplaats]. Namens Mc Factor is niemand verschenen.
De feiten
De schuldenlast van [verzoekster] bedraagt thans € 4.815,20 aangezien de vordering van de gemeente [woonplaats] van € 219,03 door middel van door hen gelegd beslag op de uitkering is ingelopen.
[verzoekster] is alleenstaand en ontvangt een WWB-uitkering van de gemeente [woonplaats]. Zij heeft bij de gemeente [woonplaats] vrijwillige re-integratie aangevraagd en werkt via stichting Voorwerk 3 dagen per week op vrijwillige basis. Of [verzoekster] fulltime kan gaan werken via stichting Voorwerk hangt af van het moment dat extra uren vrijkomen en de kinderopvang geregeld is voor de overige 2 dagen. [verzoekster] zal dan ook salaris worden betaald door stichting Voorwerk.
Door [verzoekster] is aangevoerd dat zij zich niet kan verenigen met de weigering van Mc Factor met het gedane aanbod omdat 12 van de 13 schuldeisers wel akkoord zijn gegaan. Het gedane prognosevoorstel aan de schuldeisers levert in combinatie met het financieel beheer door de gemeente [woonplaats], het hoogst haalbare resultaat op tegen de laagst mogelijke kosten. De WSNP biedt ook geen beter toekomstperspectief voor de schuldeisers met betrekking tot de sollicitatieplicht. De gemeente [woonplaats] heeft met [verzoekster] een extra overeenkomst afgesloten inhoudende dat in de minnelijke schuldregeling dezelfde inspanningsverplichting geldt als binnen de WSNP.
Van de zijde van Mc Factor is geen reactie ontvangen op het voorliggende verzoek van [verzoekster].
De beoordeling van het verzoek:
Het verzoek tot het opleggen van deze schuldregeling aan Mc Factor dient te worden toegewezen indien Mc Factor in redelijkheid niet tot weigering van instemming met deze schuldregeling heeft kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij heeft bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van [verzoekster] of van de overige schuldeisers die door de weigering worden geschaad.
Het voorstel is goed gedocumenteerd.
De rechtbank is van oordeel dat [verzoekster] niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij ten aanzien van het ontstaan en het onbetaald laten van de schulden te goeder trouw is geweest. De schulden van [verzoekster] zijn nagenoeg geheel consumptief van aard. [verzoekster] heeft hierover ter zitting verklaard dat de schulden zijn aangegaan tijdens de samenwoning met haar voormalige partner, dat zij destijds een gezamenlijke WWB-uitkering ontvingen en dat zij zich niets konden veroorloven. [verzoekster] wist dat zij de bestelde goederen niet kon betalen. Met voorgaande kan geen goede vergelijking plaatsvinden tussen de spaarcapaciteit in de schuldregeling en de WSNP omdat het niet aannemelijk is dat [verzoekster] tot laatstgenoemde regeling zal worden toegelaten. De rechtbank is mede daarom van oordeel dat het gedane voorstel voor [verzoekster] niet het hoogst financieel haalbare is. [verzoekster] is een jonge vrouw zonder beperkingen om een fulltime betaalde baan te aanvaarden. Er is perspectief voor de schuldeisers dat [verzoekster] met een fulltime baan binnen een relatief kort tijdsbestek haar schulden volledig kan voldoen.
Gelet op het vorenstaande is de rechtbank van oordeel Mc Factor in redelijkheid tot weigering van instemming met de schuldregeling heeft kunnen komen.
Het verzoek om Mc Factor te bevelen in te stemmen met de schuldregeling wordt daarom afgewezen.
Het verzoek tot veroordeling van Mc Factor in de kosten van dit geding wordt eveneens afgewezen.
De beslissing
De rechtbank:
- wijst het verzoek af;
- bepaalt dat op het verzoek van [verzoekster] tot toepassing van de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen op een nader te bepalen datum zal worden beslist en dat [verzoekster] per separate brief wordt opgeroepen voor de mondelinge behandeling van dit verzoek.
Dit vonnis is gewezen door mr. B.J. Engberts en in tegenwoordigheid van de griffier uitgesproken ter openbare terechtzitting van 14 maart 2011.
de griffier, de rechter,