Uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
Afdeling privaatrecht Team Familie & Jeugdzaken
zaaknummer / rekestnummer: C/13/738347 / FA RK 23-5521
Beschikking van 24 december 2025 betreffende gezag, zorgregeling en informatieregeling
in de zaak van:
[de vrouw] ,
wonende te [woonplaats 1] ,
hierna te noemen de vrouw,
advocaat mr. [naam 2] ,
tegen
[de man] ,
wonende te [woonplaats 2] ,
hierna te noemen de man,
advocaat mr. J. M . Wigman.
Op grond van het bepaalde in artikel 810 van Pro het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is in de procedure gekend:
de Raad voor de Kinderbescherming,
regio Amsterdam,
locatie [locatie 1] ,
hierna te noemen: de Raad.
regio Amsterdam,
locatie [locatie 1] ,
hierna te noemen: de Raad.
1.De procedure
1.1.
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de beschikking van deze rechtbank van 23 oktober 2024 en de daarin genoemde stukken, waaronder het verzoekschrift van de vrouw, ingekomen op 21 augustus 2023;
- het F9-formulier van de man, ingediend op 14 juli 2025;
- het Raadsrapport van 15 juli 2025, ingekomen op 16 juli 2025;
- het F8-formulier van de vrouw, ingediend op 17 juli 2025;
- de brief van de man met producties (A-C), ingediend op 29 oktober 2025;
de akte wijziging verzoek met bijlagen van de vrouw, ingediend op 29 oktober 2025;
- het F9-formulier met producties (99-137) van de vrouw, ingediend op 30 oktober 2025;
- het F9-formulier (met usb-stick) van de man, ingediend op 30 oktober 2025;
- de brief van de man, ingediend op 30 oktober 2025;
- het F9-formulier met aanvullende producties (121 en 138-142) van de vrouw, ingediend op 31 oktober 2025;
- het aanvullend verzoek met productie (D) van de man, ingekomen op 4 november 2025.
1.2.
De mondelinge behandelingen achter gesloten deuren hebben plaatsgevonden op 3 september 2024 en op 6 november 2025. Tijdens de laatste behandeling zijn verschenen:
- de vrouw en haar advocaat;
- de man en zijn advocaat;
- mevrouw [vertegenwoordiger van de raad] namens de Raad.
Mr. [naam 2] en mr. Wigman hebben pleitnota’s overgelegd en aan de hand daarvan het woord gevoerd. De vrouw heeft het woord gevoerd aan de hand van spreekaantekeningen, die zij aan de rechtbank heeft overgelegd.
1.3.
Na de mondelinge behandeling heeft de rechtbank ontvangen:
- een e-mail van de man d.d. 6 november 2025
- een e-mail van de vrouw d.d. 7 november 2025;
- een e-mail van de man met bijlage d.d. 10 november 2025;
- de brief van de vrouw d.d. 17 november 2025, met bijlage;
- een e-mail van de man d.d. 21 november 2025.
2.De feiten
2.1.
De rechtbank verwijst voor de feiten allereerst naar de beschikking van 23 oktober 2024, die hier als herhaald en ingelast dient te worden beschouwd. Bij die beschikking heeft de rechtbank onder meer de echtscheiding tussen partijen uitgesproken en bepaald dat de (nu driejarige) dochter van partijen, [minderjarige] , haar hoofdverblijfplaats bij de vrouw heeft. Ook heeft de rechtbank vervangende toestemming verleend aan de vrouw om met [minderjarige] op vakantie te gaan, en de Raad om advies gevraagd ten aanzien van het gezag over [minderjarige] , de verdeling van de zorgtaken en de vaststelling van een informatieregeling.
2.2.
[minderjarige] en de vrouw hebben sinds het uiteengaan van partijen hun verblijfplaats bij de ouders van de vrouw in [woonplaats 1] .
2.3.
Het huwelijk van partijen is op 19 november 2024 ontbonden door inschrijving van de echtscheidingsbeschikking van deze rechtbank van 23 oktober 2024 in de registers van de burgerlijke stand.
2.4.
Op dit moment geldt op grond van de beschikking van deze rechtbank van 23 april 2024 een voorlopige zorgregeling die inhoudt dat de vader en [minderjarige] omgang met elkaar hebben eenmaal per week, gedurende twee uur, onder begeleiding van een medewerker van jeugdhulpverleningsorganisatie “ [naam organisatie] ” op de locatie van [samenwerkingsverband] .
2.5.
Op 6 november 2025 heeft [naam organisatie] te kennen gegeven de begeleiding van de omgang niet meer te zullen bieden.
3.De openstaande verzoeken
3.1.
De vrouw verzoekt de rechtbank – na aanvulling van haar verzoek – bij beschikking voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad te bepalen:
- dat zij met het
- de man de omgang met [minderjarige] te ontzeggen voor de duur van vijf jaren.
3.2.
De man voert verweer en verzoekt de rechtbank bij zelfstandig verzoek – na wijziging van zijn verzoek – bij beschikking:
primair
- te bepalen dat het hoofdverblijf van [minderjarige] wordt gewijzigd, in die zin dat [minderjarige] per direct althans per datum beschikking haar hoofdverblijf bij de man heeft, uitvoerbaar bij voorraad;
subsidiair
- een zorgregeling te bepalen die inhoudt dat [minderjarige] bij hem zal zijn:
o elke woensdag van 09:00 uur tot 11:00 uur;
o elk weekend van vrijdag 17:00 uur tot zondag 17:00 uur;
o gedurende zes weken vakantie verdeeld over het kalenderjaar, (één week in februari, mei, oktober en de kerstperiode en twee weken in de zomervakantie;
o op de verjaardag van [minderjarige] in de even jaren;
o waarbij de ouder waar [minderjarige] verblijft, haar naar de andere ouder brengt;
o althans een redelijke zorgregeling te bepalen;
- een
- zulks op verbeurte van een dwangsom van € 1.000,- voor iedere keer dat de vrouw in gebreke blijft om aan het in dezen te wijzen vonnis te voldoen, uitvoerbaar bij voorraad.
4.De verdere standpunten
De vrouw
4.1.
De vrouw legt in essentie aan haar verzoeken ten grondslag dat de man zich gedurende de relatie van partijen heeft schuldig gemaakt aan gedrag dat moet worden gekenmerkt als intieme terreur, een ernstige vorm van huiselijk geweld. Deze intieme terreur heeft zich na het verbreken van de relatie tot op heden op verschillende manieren voortgezet. De vrouw stelt dat het gedragspatroon van de man grote onveiligheid voor haarzelf en [minderjarige] heeft veroorzaakt, en dat de vrouw en [minderjarige] hiervan tot op heden ernstige nadelige gevolgen ervaren. Het patroon zet zich tot op heden voort, en op grond daarvan bestaat toekomstige onveiligheid voor de vrouw en voor [minderjarige] bij iedere vorm van omgang met de man. De vrouw heeft haar stellingen onderbouwd door een uitgebreide feitelijke en chronologische beschrijving van het gestelde gedragspatroon van de man, onder verwijzing naar in totaal 142 producties. Onder die producties bevinden zich drie rapporten van, aldus de vrouw, gerenommeerde deskundigen op het gebied van intieme terreur, respectievelijk de effecten daarvan op kinderen. Zij stelt dat het rapport van de Raad van 15 juli 2025 niet leidend kan zijn bij enige beslissing in deze zaak omdat het onderzoek van de Raad niet voldoet aan minimale professionele en methodologische standaarden.
De man
4.2.
De man betwist dat ooit sprake is geweest van de door de vrouw gestelde intieme terreur. Hij stelt dat de vrouw een beeld van hem schetst dat aantoonbaar onjuist is. De vrouw uit bij herhaling vergaande en ingrijpende insinuaties en beschuldigingen. Het ligt op haar weg om die aan te tonen en aannemelijk te maken en daarin is zij niet geslaagd. De vrouw voert een enorme strijd tegen de man en alle instanties die haar visie niet delen. Zij is in een tunnelvisie beland waar zij niet meer uit kan. De man schaart zich achter het door de Raad uitgebrachte advies. Hij stelt dat [minderjarige] en hem onrecht is aangedaan doordat zij elkaar gedurende zo’n lange tijd, sinds april 2024, onder begeleiding in een kantoorruimte hebben moeten zien. Dat contact verloopt zonder uitzondering positief. Als [minderjarige] een negatieve reactie geeft na de omgangsmomenten, ligt dat niet aan de omgang zelf maar aan het feit dat [minderjarige] haar vader mist en/of spanning bij de moeder rondom de contactmomenten aanvoelt, zoals de Raad ook als mogelijke verklaring heeft benoemd in het rapport. Het is volgens de man in het belang van [minderjarige] dat het contact tussen haar en de man wordt genormaliseerd. Nu de vrouw de omgang wederom heeft stopgezet, ziet de man geen andere mogelijkheid dan het hoofdverblijf van [minderjarige] bij hem te bepalen. Anders dan de vrouw, is de man wel in staat het contact met de andere ouder te ondersteunen en faciliteren.
5.De door de vrouw ingebrachte rapporten
5.1.
Voordat de rechtbank inhoudelijk ingaat op de stellingen van partijen en het advies van de Raad, zal eerst een weergave worden gegeven van de conclusies van door de vrouw ingebrachte rapporten.
Analyse door professor [naam 1] , hoogleraar openbare veiligheid aan de Universiteit van Gloucestershire, met een specialisatie in moord, zelfdoding, dwingende controle en stalking.
(…)
2.0.
Instructies
2.1.
Dit rapport is opgesteld op verzoek van [naam 2] . Mij is opgedragen een rapport op te stellen dat ingaat op de volgende kwesties:
(i) de aanwezigheid (of het ontbreken daarvan) van intieme terreur/dwingende controle in de relatie tussen [de vrouw] en [de man]
(ii) de identificatie van typische of specifieke gedragspatronen
(iii) het volgen van risico-escalatie
(iv) typische slachtoffer-reacties op intieme terreur/dwingende controle en stalking
(v) typisch dadergedrag
Ik heb mij gebaseerd op de informatie die mij verstrekt is en in het Engels vertaald is. Deze bestaat grotendeels uit feitelijk bewijs en verklaringen van [de vrouw] , evenals een interview met [de vrouw] dat ik heb afgenomen. Ik heb mij daarom voornamelijk gericht op specifieke informatie die verifieerbaar is aan de hand van documentatie, getuigenverklaringen of elektronische gegevens.
8.0.
Conclusies
8.1.
Het is mijn mening dat er binnen de relatie tussen [de vrouw] en [de man] sprake is van patronen van intieme terreur/dwingende controle, die na de scheiding escaleerden. De informatie wijst erop dat deze patronen escaleerden bij het begin van de zwangerschap en vervolgens opnieuw bij de scheiding, waarbij zij veranderden in stalking-patronen, intimidatie en ex-partnergeweld. De intimidatie en de controle tactieken zijn voornamelijk voortgezet in de context van vijandige juridische procedures over gezag en omgang met het kind.
(…)
8.10.
De huidige positie van [de vrouw] - dat zij verder contact met [de man] als risicovol beschouwt voor haarzelf en haar kind - is terecht. (…)
8.11.
De omgang tussen [de man] en zijn kind is een overweging voor professionals waarbij de aanwezigheid van intieme terreur/dwingende controle in acht moet worden genomen.
8.12.
Er moet een risicobeoordeling worden uitgevoerd rond [de man] , waarin zijn huidige tactieken en motivaties worden onderzocht, om te waarborgen dat moeder en kind veilig zijn.
Rapport d.d. 26 maart 2024 van anonieme rapporteur
5.1.1.
De rechtbank merkt op dat in het hierna te noemen rapport van dr. [naam 4] en prof. dr. [naam 7] , beiden verbonden aan de Universiteit Leiden, staat vermeld dat zij bekend zijn met de opsteller van dit rapport, en dat deze opsteller een wetenschapper betreft die bekend staat als een zeer ervaren en erkende Nederlandse deskundige binnen dit vakgebied, en dat dr. [naam 4] contact heeft gehad met deze deskundige ter bevestiging van het rapport. Ook merkt de rechtbank op dat de vrouw het verzoek van de politie om informatie, zoals vermeld in het rapport, heeft onderbouwd met een emailbericht van de politie terzake.
In het rapport wordt het volgende vermeld:
1.Introductie, aanleiding en vraag
Op verzoek van mr. [naam 2] , advocaat gespecialiseerd in de problematiek van dwingende
controle, is eind februari 2024 vertrouwelijk en vanwege de veiligheid, een niet nader bij
naam te noemen expert benaderd, om voor de politie aan te tonen of er sprake is geweest
van intieme terreur tijdens het huwelijk van een cliënt van de advocaat.
(…)
2. Werkwijze en bronnen
(…)
Er is gebruik gemaakt van verschillende bronnen. Uit de omvangrijke documentatie en
onderbouwing van de advocaat is een scherpe keuze gemaakt. (…) Er zijn twee gesprekken van meerdere uren gevoerd met de vrouw. Het eerste gesprek richtte zich meer op de context en het geheel, het tweede gesprek vooral op het verloop van de relatie, met de factsheet intieme terreur als leidraad.
(…)
10.Conclusie en beantwoording vraag
De vraag van de politie of er tijdens de relatie en het huwelijk sprake was van psychisch
geweld en intiem terreur kan beide met ja worden beantwoord. Zeven van de tien
kenmerken van intieme terreur kunnen worden gescoord (kenmerk 1,2,3,4,5,6 en 8; (…)
Rapport dr. [naam 4] , Universiteit Leiden, Instituut Psychologie en prof. dr. [naam 7] Universiteit Leiden, Instituut Pedagogische Wetenschappen
5.2.
In dit rapport staat onder andere het volgende vermeld, waarbij de rechtbank opmerkt dat de conclusies uit de hiervoor genoemde rapporten terzake de aanwezigheid van intieme terreur als uitgangspunt worden genomen:
1.Vraagstelling
In opdracht van advocaat [naam 2] zijn we gevraagd een analyse te verrichten en een rapport op te stellen rondom de impact van intieme terreur op het kind.
Hierbij hebben wij als opdracht gekregen de volgende twee vragen te beantwoorden:
- Wat is volgens de wetenschappelijke literatuur de lange termijn impact van intieme terreur op een (jong) kind?
- Welke psychische en fysieke gezondheidsrisico’s kunnen er als gevolg van intieme terreur
geïdentificeerd worden bij [minderjarige] ?
2.Verkregen informatie
Voor het opstellen van dit verslag hebben wij de volgende materialen en documenten ontvangen:
Rondom de aanwezigheid van intieme terreur:
- Twee expertverslagen (1 geanonimiseerd maar waarvan de auteur bij ons bekend is, 1 door
Prof. dr. [naam 1] ) waarin wordt geconcludeerd dat er sprake is van intieme
terreur/dwingende controle (coercive control) van [de man] richting [de vrouw]
- Documentatie met bewijsmaterialen waarop deze expertverslagen zijn gebaseerd ( o.a. whatsapp conversaties en emails)
- Kopie van “Het verweerschrift op een verzoek tot ondertoezichtstelling” (d.d. 06/09/2024)
- Conclusie van Antwoord in Kort Geding, wijziging voorlopige zorgregeling tevens eis in
reconventie (zaaknummer C/131767573) en producties 1-20 bij CvA
Rondom de signalen bij [minderjarige] :
- Een tijdslijn met gebeurtenissen en de zorg-signalen bij [minderjarige] vanaf de zwangerschap, welke zijn bijgehouden in een dagboek nadat [de vrouw] (met [minderjarige] ) gevlucht is uit de relatie met [de man]
- Omgangsverslagen gedateerd tussen mei 2024 tot en met september 2025
- Videobeelden van [minderjarige] waaronder dat zij met kaartjes speelt (d.d. 06/06/2025) en in bed ligt
(meerdere video’s tussen januari en oktober 2025), waarop haar spraak en gedragingen zijn
vastgelegd.
- Beeld- en geluidsopnamen van meerdere overdrachtsmomenten (tot en met oktober 2025),
waarop gedrag en woorden van [minderjarige] zijn vastgelegd.
- Actigraph rapport van ProCare over slaapgedrag.
(…)
5. Interpretatie
Als we alle verkregen stukken in acht nemen, de literatuurstudie en de analyse van de signalen van [minderjarige] , komen we tot de volgende situatieschets: Sinds de zwangerschap is er een chronisch patroon van intieme terreur van [de man] richting [de vrouw] , waarbij [minderjarige] regelmatig is blootgesteld aan woede-uitbarstingen en emotionele intimidatie van vader richting moeder. Dit is gevolgd door een vlucht uit de relatie, een echtscheiding en veranderende omgangsregelingen, waarbij de overdrachten van [minderjarige] niet op een ontspannen manier plaatsvinden. [de vrouw] en [minderjarige] ondervinden stelselmatig bedreigend, onvoorspelbaar en
ondermijnend gedrag rondom de overdrachten. Daarnaast is er sprake van stalking door [de man] en voortdurende intimidatie en zwartmaken van [de vrouw] door [de man] en andere leden uit zijn gezin van herkomst. Deze situatie sinds de geboorte kan gezien worden als een opeenstapeling van ingrijpende jeugdervaringen (de zogenaamde ACE’s) voor [minderjarige] . Dit betekent dat [minderjarige] een sterk verhoogd risico loopt op psychosociale problemen» negatieve gezondheidsuitkomsten, een kortere levensverwachting en het doorgeven van ACE’S aan een volgende generatie. Als we kijken naar de signalen die worden opgemerkt bij [minderjarige] » zien we dat de psychische en fysieke stresssignalen en emotionele problematiek van [minderjarige] zoals beschreven in 4.4 passen bij de gevolgen van stressvolle levenservaringen in de vroege jeugd
zoals deze uit de literatuur bekend zijn (4.2 en 4.3).
Uit de documentatie blijkt daarnaast dat [minderjarige] tegenstrijdige ervaringen heeft opgedaan tijdens de omgang met vader en zijn ouders. Deze lopen uiteen van verwaarlozend gedrag, verbale agressie en intimidatie naar moeder en omstanders tot overenthousiast en overbezorgd gedrag tijdens de begeleide omgangsmomenten. Zo is [minderjarige] zeer vaak getuige geweest van intimidatie van [de man] richting [de vrouw] of haar ouders tijdens de overdrachten bij het huis van [de vrouw] en was zij ook meermaals getuige van verbale agressie richting de omgangsbegeleidster. Ook heeft [de man] meerdere keren in het bijzijn van [minderjarige] gedreigd om haar niet terug te geven als [de vrouw] niet persoonlijk de overdracht wilde doen. Daarentegen laat [de man] tijdens de begeleide omgangsmomenten overbezorgd, enthousiast en kwetsbaar gedrag zien en verwent [minderjarige] met cadeautjes. Dit tegenstrijdige gedrag past bij het gedrag dat plegers van intieme terreur
naar kinderen laten zien (Katz et al., 2020). De kans hierbij is dat [de man] de loyaliteit probeert te kopen van [minderjarige] en haar tegen moeder probeert op te zetten door zich als slachtoffer op te stellen, wat uit bepaalde bewoordingen in de omgangsverslagen ook naar voren lijkt te komen en bijvoorbeeld door te huilen in het bijzijn van [minderjarige] . Deze tegenstrijdigheid en onvoorspelbaarheid dragen bij aan stress en kunnen ook bijdragen aan problemen in de ontwikkeling (Davis & Glynn, 2024; Doom et al., 2024).
Verder blijkt uit de documenten dat deze onvoorspelbaarheid ook al aanwezig was tijdens de eerdere onbegeleide omgangsregeling, waarbij [minderjarige] aan meerdere verschillende zorgfiguren overhandigd werd en heimelijk naar een kinderdagverblijf werd gebracht. Ondertussen probeert moeder toch zo goed mogelijk met vertrouwen [minderjarige] naar de omgang te laten gaan, ondanks het vele huilen, het aangeven dat ze niet naar de omgang wil en de overige stresssignalen die moeder bij [minderjarige] opmerkt. Ook dit kan verwarring oproepen bij [minderjarige] en mogelijk het vertrouwen in en de hechting met moeder schaden omdat zij als primaire verzorgende ouder de stresssignalen van [minderjarige] feitelijk moet negeren door haar naar de
omgang mee te geven. [minderjarige] is op een eerder moment gestopt met huilen rondom de overdrachten, wat mogelijk aangeeft dat zij gewend was geraakt aan de situatie, maar mogelijk ook dat zij had opgegeven, omdat de stress-signalen niet erkend werden. Dit is de zogenaamde ‘learned helplessness’ reactie als iemand ervaart dat het geen controle heeft over een situatie (Mohanty et al., 2015). De signalen in de dagen na de omgang nemen toe, waardoor deze laatste interpretatie plausibel lijkt. Uit het aangeleverde beeld- en geluidsmateriaal komt verder naar voren dat [minderjarige] nog steeds signalen van verzet afgeeft
wanneer zij wordt opgehaald voor de omgang.
Daarnaast is [minderjarige] door de blootstelling aan intieme terreur van [de man] naar [de vrouw] , ook zelf slachtoffer van dit intieme terreur, door de chronische stress die dit met zich meebrengt. Tevens zijn er signalen in de rapporten dat [de man] de emotionele en dwingende controle ook direct richting [minderjarige] voortzet. Dit blijkt onder andere uit het opstellen als slachtoffer tijdens de omgangsregelingen, het overmatig uiten van zorgen, bijvoorbeeld over plekjes, kleding, het gewicht en temperatuur bij [minderjarige] , en twijfel zaaien over moeder, wat als manipulatief gedrag kan worden gezien. Evenals het verwennen met cadeaus tijdens de begeleide omgangsmomenten, terwijl [de man] tijdens de zwangerschap en eerste levensmaanden de
financiële mogelijkheden van [de vrouw] voor de zorg voor [minderjarige] tot een minimum beperkte. Naar de toekomst toe is er ook het risico dat [de man] onwaarheden over [de vrouw] gaat uiten richting [minderjarige] , zoals die ook zijn verspreid in het netwerk van [de vrouw] en richting instanties, wat tot loyaliteitsconflicten kan leiden. Hiermee wordt het kind ingezet als middel in de intieme terreur tegen moeder.
Zowel de blootstelling van [minderjarige] aan intieme terreur tijdens de zwangerschap en als jong kind, het inconsistente, intimiderende en verbaal agressieve gedrag van vader kunnen hebben bijgedragen aan de kind-signalen van [minderjarige] . Het zwartmaken van moeder naar buitenstaanders, zoals betrokken instanties, de rechtbank en in de sociale omgeving, en recent ook naar [minderjarige] toe door FVI-I indiceren dat het controlerende gedrag mogelijk ook naar [minderjarige] wordt doorgezet. Dit is kenmerkend voor plegers van intieme terreur, die veelal dwingend en controlerend zijn in al hun relaties, ook richting hun kinderen, waardoor deze vorm van geweld vaak een intergenerationeel karakter heeft.
6.Conclusie
(…) Het gedrag en de signalen van [minderjarige] , zoals beschreven in de stukken die wij ontvangen hebben en zoals getoond in de video’s, zijn indicaties dat [minderjarige] een hoge mate van stress ervaart in de huidige situatie. De stressvolle tijd sinds conceptie heeft plaatsgevonden in een belangrijke fase in de hersenontwikkeling; in de zogenaamde eerste 1000 dagen. Stress in die tijd heeft een grote impact op de ontwikkeling, zoals beschreven door Aguayo & Britto (2024). De auteurs geven echter ook aan hoe belangrijk de daaropvolgende levensjaren zijn voor de vooruitgang in de groei en ontwikkeling, door beschermende factoren te bevorderen en belastende omgevingsrisico’s te beperken om zo de groei en ontwikkeling te verbeteren in gebieden waar in de eerste 1000 dagen problemen zijn ontwikkeld.
(…)
7. Aanbevelingen voor de rechtbank
Gezien de lange termijn impact van intieme terreur op kinderen, zoals bekend uit de literatuur, en waarvoor indicaties bij [minderjarige] aanwezig zijn, is het van belang dat deze blootstelling aan intieme terreur en de bijkomende stress van de huidige omgangsregeling zo spoedig mogelijk stopt.
Het is van groot belang dat [minderjarige] zo spoedig mogelijk onder het volledige gezag van haar moeder komt en in een stabiele en rustige gezinssituatie terechtkomt zonder omgangsregeling met vader, zodat zij in de komende jaren niet wordt blootgesteld aan, of ingezet wordt voor, intieme terreur door vader, en waarin zij kan profiteren van een veilige, voorspelbare en consistente opvoeding.
6.Overwegingen ten aanzien van de ingebrachte rapporten
6.1.
De rechtbank stelt vast dat de hiervoor genoemde onderzoeken van professor [naam 1] en de anonieme rapporteur enkel hebben plaatsgevonden op basis van interviews met de vrouw, en dat de rapporteurs de man niet hebben gesproken, geen wederhoor hebben gepleegd en hem ook niet in de gelegenheid hebben gesteld zelf stukken in te brengen ten behoeve van het onderzoek. Deze werkwijze is later door de anonieme onderzoeker ook toegelicht. De rapporten dienen in deze procedure dan ook te worden aangemerkt als een deskundige analyse van het relaas van de vrouw en enkel als zodanig te worden meegewogen in de beoordeling. De rapporten zullen door de rechtbank dus niet als uitgangspunt kunnen worden genomen voor de vaststelling van de feiten. Daarbij merkt de rechtbank op dat in het rapport van professor [naam 1] op punten staat vermeld dat de stellingen van de vrouw zijn “gestaafd” aan de hand van de stukken, maar dat de rechtbank dit niet kan toetsen. In het rapport noch in andere stukken wordt vermeld op welke specifieke stukken bij de verschillende stellingen wordt gedoeld; er is enkel een algemene opsomming van het verstrekte materiaal gegeven.
6.2.
Ten aanzien van het rapport van dr. [naam 4] en prof. dr. [naam 7] stelt de rechtbank vast dat daarin de juistheid van de analyse van intieme terreur door de eerdergenoemde twee rapporteurs als uitgangspunt is genomen en dat alle interpretaties van het waargenomen gedrag van [minderjarige] daarop vervolgens zijn geënt. Gelet op wat hiervoor is overwogen over die rapporten, kunnen de interpretaties van het gedrag van [minderjarige] dus niet worden overgenomen door de rechtbank, voor zover deze een oorzakelijk verband vaststellen tussen de intieme terreur en de gedragingen van [minderjarige] . Dit neemt niet weg dat de kwalificaties van het gedrag op zichzelf wel door de rechtbank zullen worden meegewogen, op de wijze zoals hierna onder de verdere beoordeling vermeld.
7.Het rapport van de Raad
7.1.
De Raad adviseert de rechtbank een verdeling van de zorg- en opvoedtaken tussen beide ouder(s) vast te leggen waarin [minderjarige] na een opbouw van twaalf weken om het weekend van vrijdag 17:00 uur tot zondag 17:00 uur naar de man gaat, en daarnaast om de week een dagdeel op de woensdag (van 10.00 uur tot 14.00 uur of na de middag wanneer [minderjarige] te zijner tijd naar de basisschool gaat). De overdracht kan gedaan worden door een derde. Deze zorgregeling is in het belang van [minderjarige] omdat zij dan structureel en meer substantieel (dan nu het geval is) contact zal hebben met haar vader, wat de Raad in haar belang vindt. [minderjarige] geniet volgens de Raad van het contact met vader, vader kan haar naar de inschatting van de Raad veel liefde bieden en op deze manier ook verzorgingstaken uitvoeren, wat goed is voor de band en de ouder-kindrelatie tussen [minderjarige] en de man.
7.1.1.
Daarnaast adviseert de Raad een informatieregeling te bepalen waarbij de vrouw tenminste eenmaal per maand de man informeert over [minderjarige] .
7.1.2.
De Raad adviseert tot slot geen wijziging in het gezag over [minderjarige] , van gezamenlijk gezag naar eenhoofdig gezag bij de vrouw, omdat het belangrijk is dat de man mede-opvoeder is van [minderjarige] . Volgens de Raad is niet gebleken dat hij gezagsbeslissingen tegenhoudt, en houdt de man zich op dit moment zelfs afzijdig van de dagelijkse opvoeding van [minderjarige] door de vrouw. De man heeft ook aangegeven dat hij vindt dat de vrouw goed voor [minderjarige] zorgt. Verder is de Raad bezorgd dat, gezien de eisen van de vrouw betreffende het contact tussen de man en [minderjarige] , wat dan zeer beperkt zou zijn, de kans reëel is dat de man in de toekomst helemaal geen rol meer zal spelen in [minderjarige] ’s leven. De Raad zou dat zeer onwenselijk vinden. Tenslotte is, nu de man zich afzijdig houdt van de opvoeding van de vrouw en de man niet negatief over de vrouw spreekt tegenover [minderjarige] , er geen sprake van dat [minderjarige] klem of verloren is geraakt, aldus de Raad.
Geen intieme terreur
7.2.
De Raad komt in het rapport van 15 juli 2025 tot de conclusie dat niet aannemelijk is geworden dat in het hier en nu sprake is van intieme terreur en overweegt daartoe in het rapport als volgt.
7.3.
De Raad heeft kennis heeft genomen van het rapport van professor [naam 1] . Dit rapport is gelezen en beoordeeld door de gedragsdeskundige van het multidisciplinair onderzoeksteam van de Raad (bestaande uit raadsonderzoeker, gedragsdeskundige en jurist). Na bestudering is volgens de Raad gebleken dat het rapport bijna uitsluitend is gebaseerd op informatie van moeder. Daarnaast geeft de hoogleraar in haar rapport van tijd tot tijd aan dat opmerkingen/ conclusies zijn ‘gestaafd’, maar er is niet benoemd of beschreven op welke manier deze opmerkingen zijn gestaafd of door middel van welke gegevens, en van wie die gegevens eventueel afkomstig zijn. Deze opmerkingen/conclusies zijn hierom door de Raad niet te controleren. Er is tenslotte geen wederhoor gepleegd; vader is in het geheel niet gesproken. Er worden in het rapport (kwade) bedoelingen aan vader toegeschreven die niet zijn besproken met vader. De hoogleraar plaatst wat moeder verteld heeft in een ‘frame’ van intieme terreur, zonder op enig moment alternatieve verklaringen te overwegen of te onderzoeken. De Raad heeft op grond van deze overwegingen zorgen over de kwaliteit van dit onderzoek. De Raad heeft hierom in eerste instantie overwogen om het onderzoek niet te gebruiken. Omdat professor [naam 1] een bekend hoogleraar is, én omdat er in haar rapport een gedetailleerde tijdlijn staat beschreven (op basis van informatie van moeder) heeft de Raad besloten om zelf aanvullend onderzoek te doen door de tijdlijn in het rapport na te lopen, en alsnog zelf wederhoor te plegen bij vader over de belangrijkste zaken die over zijn gedrag en over zijn intenties worden genoemd in het rapport van professor [naam 1] . Verder heeft de Raad zaken die genoemd worden in het rapport van professor [naam 1] die zorgelijk (zouden kunnen) zijn (geweest) omdat ze eventueel de veiligheid van [minderjarige] en/of moeder betreffen (of hebben betroffen), en waarvan het voor de Raad onduidelijk is hoe deze beweringen zijn ‘gestaafd’ in het rapport van professor [naam 1] , onderzocht door de politie te benaderen. Ook heeft de Raad de Justitiële Documentatie (het JDS) van vader opgevraagd. Tenslotte heeft de Raad aan moeder willen vragen door welke informatie, de uitspraken in het rapport zijn ‘gestaafd’, maar de gewenste informatie ontbreekt nu het niet is gelukt om met de moeder in gesprek te komen.
7.4.
De Raad heeft van de vrouw ook het hiervoor genoemde rapport van 26 maart 2024 ontvangen, en vermeldt dat de vrouw te kennen heeft gegeven dat de auteur een autoriteit op
het gebied van intieme terreur in Nederland is. De Raad constateert dat ook deze wetenschapper er volgens het rapport specifiek voor heeft gekozen om geen wederhoor bij vader toe te passen en dat hij/zij vanwege de veiligheid geen personalia blootgeeft, maar dat zijn/haar contactgegevens bekend zijn bij de advocaat van moeder, De Raad heeft het rapport opgenomen in het dossier, maar heeft ervoor gekozen om geen nader contact te zoeken met deze wetenschapper nu de keuze is gemaakt om geen wederhoor toe te passen.
7.5.
De Raad heeft op 16 juni 2025 bij de vader een MASIC-screeningslijst afgenomen. Op 24 juni 2025 heeft de Raad aanvullend zelfstandig onderzoek verricht door contact op te nemen met de Waag, Ambulante forensische geestelijke gezondheidszorg, [locatie 2] , om enkele algemene aspecten van intieme terreur te bespreken met een externe en onbevooroordeelde deskundige naar aanleiding van onderzoeksbevindingen in de onderhavige casus. Deze aspecten van de casus zijn anoniem en niet-herleidbaar besproken. De gedragwetenschapper van de Raad heeft gesproken met [naam 3] , GZ-psycholoog/
systeemtherapeut, programmamanager zorglijn partnergeweld en kindermishandeling de Waag Nederland. [naam 3] geeft aan dat een van de kenmerken van intieme terreur is dat het (psychische en/of fysieke geweld) eenzijdig van de ene (ex-)partner naar de ander is gericht. Geweld over-en-weer is niet typerend voor intieme terreur. Dit geldt voor fysiek geweld maar ook voor psychisch geweld of het uitoefenen van controle. Voor een goede beoordeling van de relatiedynamiek is het in onderzoek naar individuele situaties, belangrijk om beide (ex-) partners te horen; dus zowel het (vermeende) slachtoffer als de (vermeende) pleger. Ook is het in [naam 3] optiek nodig om beide (ex-) partners niet alleen te bevragen op het eventuele geweld dat hun is aangedaan, maar ook naar wat zij zelf in de dynamiek hebben gedaan. Angst bij de ene (ex-)partner voor de (vermeende) ‘pleger’ staat voorop. Vaak wordt gezien dat het slachtoffer zich terugtrekt, niet durft te vertellen over, of in de openbaarheid durft te treden met (meestal-) haar verhaal, uit angst voor repercussies. Kenmerkend voor intieme terreur is verder dat de ‘pleger’ contact blijft zoeken met het slachtoffer, ook nog nadat de relatie is beëindigd. Ook al heeft een (vermeend) slachtoffer mogelijk de relatie in het verleden als onprettig ervaren, of de (vermeende) ‘pleger’ zelfs als dwingend; als er geen contact meer wordt gezocht door de (vermeende) ‘pleger’, kan gesteld worden dat er geen aanwijzingen zijn dat er sprake is van controlerend gedrag door de ‘pleger’ in het hier en nu.
7.6.
De Raad is op basis van de tijdlijn van moeder in het rapport van professor [naam 1] , ingegaan op enkele aspecten van mogelijke intieme terreur, en daarnaast op vaders ouderrol en de eventuele impact die bepaald gedrag of gebeurtenissen op [minderjarige] zouden kunnen hebben (gehad) en waarover de Raad vragen heeft. Concreet gaat het dan om:
1. de periode van de relatie, waarin moeder, in het rapport van professor [naam 1] , vaders gedrag omschrijft als dwingend en agressief;
2. de periode na de relatie, van juli 2023 tot mei 2024, waarin vader volgens moeder haar gestalkt zou hebben, moeder heeft hiervan aangifte gedaan, waaronder: vader zou informatie over moeder hebben opgevraagd bij haar huisarts, en vader zou volgens moeder een ‘lastercampagne’ zijn gestart door berichten over moeder aan anderen te sturen.
3. dat vader volgens moeder, [minderjarige] in de periode vanaf september 2023 niet zou hebben willen zien voor omgang als moeder niet zelf de overdracht zou doen;
4. dat vader [minderjarige] vanaf december 2023 zonder overleg met moeder, enige tijd tijdens de omgang naar een kinderdagverblijf bracht.
5. dat vader op 11 april 2025 in het dorp was waar moeder woont (waar hij volgens
mevrouw [naam 1] niets te zoeken had.)
7.6.1.
Ten aanzien van punt 1 overweegt de Raad dat vader stelt dat sprake was van een liefdevolle relatie, en dat hij zich soms wel enige zorgen maakte over moeder, omdat ze weinig de deur uit kwam. Volgens vader stimuleerde hij haar om te gaan werken, maar wilde moeder dat niet. De aangiftes tegen de vader van huiselijk geweld, bedrog/oplichting en de andere aangiftes van moeder tegen vader zijn na uitgebreid onderzoek door de politie in juli 2024 geseponeerd. De Raad ziet op grond hiervan geen reden om aan te nemen dat er sprake was van agressie of intimidatie, of isolatie van moeder door vader, tijdens de relatie, hoewel moeder dat, zoals ook blijkt uit het rapport van hoogleraar [naam 1] , wel zo ervaren heeft.
7.6.2.
Ten aanzien van punt 2 overweegt de Raad dat de vader op 4 juli 2023, nadat moeder met [minderjarige] vertrokken was naar haar ouders, naar moeder en [minderjarige] is toegegaan en daar over de poort is geklommen. Het is volgens de Raad voorstelbaar dat dit voor moeder een hele nare en onverwachte actie van vader was. Vader zegt ook dat hij zich dat later ook wel
realiseerde, aldus de Raad. Vader heeft verder bij navraag in dit onderzoek verteld dat hij inderdaad in de periode na het vertrek van moeder contact heeft gezocht met moeders huisarts, naar zijn zeggen niet om moeders dossier op te vragen of door te laten sturen,
maar om kennis te maken, aangezien [minderjarige] daar toen door moeder ingeschreven was. Vader heeft in het onderzoek aangegeven destijds informatie over [minderjarige] te hebben gevraagd, maar niet over moeder. De Raad vindt dit een plausibel verhaal en heeft geen bewijzen gezien dat vader bij de huisarts om moeders dossier zou hebben gevraagd. Verder heeft vader bij navraag aangegeven dat hij nooit informatie over moeder met derden of via social media heeft gedeeld. De Raad heeft geen bewijs gezien van de, ook in het rapport van hoogleraar [naam 1] genoemde ‘lastercampagne’ door vader. De aangifte van moeder betreffende laster is op 24 juli 2024 geseponeerd. Vader ontkent dat hij na het incident van 4 juli 2023 nog contact heeft gezocht met moeder, afgezien van een Whatsapp-bericht van december 2023 toen vader een vraag had aan moeder over de omgang de volgende dag. In november 2023 hebben vader en moeder elkaar gezien op een tentoonstelling. De Raad heeft ook in het rapport van hoogleraar [naam 1] , geen aanwijzingen gezien dat vader na die tijd nog contact heeft gezocht met moeder. De aangifte van moeder betreffende stalking door vader is op 24 juli 2024 geseponeerd wegens gebrek aan bewijs. De Raad vindt het op grond van het voorgaande aannemelijk dat er in ieder geval sinds december 2023, geen direct contact meer is geweest tussen ouders en heeft geen aanwijzingen dat vader nog direct contact gezocht heeft. Vader heeft verder aangegeven dat hij nooit toestemming voor vakanties van moeder met [minderjarige] heeft geweigerd. Volgens vader heeft moeder hem nooit om toestemming gevraagd. Moeder heeft aangegeven dat zij bij het laatste kort geding geen toestemming heeft gevraagd aan vader omdat ze dacht dat vader toch geen toestemming zou geven.
7.6.3.
Mocht vanwege de veelheid aan stukken die door moeder zijn aangeleverd, sommige van moeders bewijzen voor het door haar beschreven gedrag van vader door de Raad over het hoofd zijn gezien, dan is de conclusie wat dit betreft van de Raad toch dat dit een periode betreft vlak na de breuk van ouders. Na december 2023 lijkt vader geen contact meer te hebben gezocht met moeder en is er ook geen rechtstreeks contact meer geweest tussen ouders met uitzondering van de rechtszittingen. Mede op grond van de informatie van de Waag over kenmerken van intieme terreur, vindt de Raad het met name hierom niet aannemelijk dat er in het hier en nu sprake is van intieme terreur. Dit, ook als moeder tijdens de relatie vader mogelijk als dwingend heeft ervaren.
7.6.4.
Ten aanzien van punt 3 stelt de Raad vast dat vader ontkent dat hij erop stond dat [minderjarige] werd overgedragen door moeder. Het leek hem wel prettig voor [minderjarige] , zo heeft hij aangegeven. Dat moeder [minderjarige] zelf moest overdragen is eerder in een vonnis in augustus 2023 door de rechtbank gesteld. De Raad heeft geen stukken gezien waaruit is gebleken dat vader dit eiste. Op een gegeven moment (voorjaar 2024) is de overdracht door oma moederszijde verzorgd. Vader heeft in dit onderzoek nadrukkelijk aangegeven dat er op dit moment geen belemmeringen, beperkingen of eisen zijn van zijn kant wat betreft wie de overdracht zal doen.
7.6.5.
De Raad stelt vast dat vader [minderjarige] vanaf december 2023 een aantal keer tijdens
de omgang naar een kinderdagverblijf heeft gebracht, zonder dat hij dit aan moeder
had verteld. Moeder zegt dat vader [minderjarige] op 5 december daar heeft aangemeld, vader zegt dat beide ouders [minderjarige] daar eerder samen hadden aangemeld. Vader heeft de Raad gezegd dat hij dit deed omdat het hem goed leek als [minderjarige] met leeftijdsgenootjes zou leren omgaan. De Raad snapt dat moeder dit niet prettig heeft gevonden en vindt dit niet handig en niet correct van vader. Gezien de beperkte tijd die hij samen met [minderjarige] kon doorbrengen in die periode had de prioriteit op dat moment beter bij (de opbouw van) [minderjarige] ’s contact met haar vader
kunnen liggen, ook al begrijpt de Raad dat vader het belangrijk vindt dat [minderjarige] contact heeft met leeftijdgenootjes. Ook waren er in die periode dan veel wisselmomenten tegelijkertijd en contacten met onbekenden bij het kinderdagverblijf voor [minderjarige] , wat beangstigend voor haar zou kunnen zijn. Vader heeft, door dit niet met moeder te bespreken, daarnaast moeders vertrouwen geschaad. Vader heeft tijdens dit onderzoek aangegeven aan de Raad dat hij
inziet dat dit niet juist van hem is geweest.
7.6.6.
Wat betreft punt 5 heeft vader de Raad verteld dat hij op 11 april 2025 in [woonplaats 1] , waar moeder woont, was om boodschappen te doen voor zijn oma die in
een naburig dorp woont waar geen supermarkt is. Volgens vader is opa moederszijde toen
op vader afgekomen en heeft foto’s van vader gemaakt. In tegenstelling tot de
bewering van professor [naam 1] lijkt het erop dat vader dus wel iets te zoeken
had in [woonplaats 1] . Daarnaast heeft vader geen gebiedsverbod en mag hij daar komen, aldus de Raad.
7.7.
Ten aanzien van het deel van het onderzoek van de Raad dat gericht is geweest op wat vaders gedrag betekent voor [minderjarige] , is naar voren gekomen uit de informatie van [naam organisatie]
dat de contacten van vader met [minderjarige] goed verlopen. [minderjarige] laat ook zien dat zij graag bij vader is en dat zij het moeilijk vindt om afscheid te nemen van vader. Vader pakt adviezen goed op en sluit goed aan bij [minderjarige] . In de gesprekken bij de Raad is te zien dat vader veel liefde heeft voor [minderjarige] . Afgezien van het feit dat vader haar destijds een aantal keer naar het kinderdagverblijf heeft gebracht, heeft de Raad geen zorgen over hoe vader met [minderjarige] omgaat.
7.8.
De Raad heeft tenslotte zorgen over moeders functioneren en handelen. Moeder lijkt, tot op de dag van vandaag, veel tijd en energie te steken in het bewijzen dat er sprake is geweest (en nog steeds is) van intieme terreur van vader jegens haar. Zij heeft de afgelopen jaren verschillende deskundigen benaderd om rapporten te schrijven waarin dit ‘bewezen’ wordt (aanhalingstekens van de Raad). In januari-februari 2024 heeft zij, volgens vader, twee privédetectives ingezet om vader te volgen als [minderjarige] bij hem was. Ook zou moeder, volgens vader, beeld- en geluidsopnamen hebben, mogelijk gemaakt door deze privédetectives die vader en [minderjarige] hebben geobserveerd. Als dit klopt, vindt de Raad dit heel zorgelijk. [minderjarige] zou immers vrijelijk moeten kunnen bewegen zonder dat zij gefilmd wordt of dat haar geluid wordt opgenomen en dat geldt ook voor vader wanneer hij bij [minderjarige] is. De Raad vindt ook bovengenoemd gedrag van moeder niet passen bij de criteria van De Waag van intieme terreur, waarin zij stellen dat bij intieme terreur sprake is van eenzijdig (psychisch en/of fysiek) geweld of controle van de (vermeende) pleger tegenover het (vermeende) slachtoffer. In dit geval lijkt ook moeder controle uit te willen oefenen, ook doordat vader [minderjarige] niet méér mag zien, en vader bijvoorbeeld geen toestemming van moeder heeft gekregen om zijn
grootouders (vaderszijde), die [minderjarige] goed kennen, bij het contactmoment dat op [minderjarige] ’s verjaardag viel, te laten zijn. Daarnaast lijkt moeder, volgens de begeleiding van [naam organisatie] , geen emotionele toestemming te geven aan [minderjarige] voor het contact met vader. Zo
reageerde moeder niet toen [minderjarige] ‘papa’ zei, en vertelt zij weinig over [minderjarige] aan de begeleider, waardoor vader ook niet veel weet over [minderjarige] . Ook informeert moeder vader niet over [minderjarige] . Moeders houding in deze kan het contact met vader voor [minderjarige] moeilijk maken, wat de Raad zeer zorgelijk vindt. [minderjarige] voelt waarschijnlijk op haar jonge leeftijd al aan dat moeder niet positief staat tegenover contact van [minderjarige] met haar vader. Dit kan leiden tot een loyaliteitsconflict, waarbij [minderjarige] het gevoel krijgt geen positief contact met vader te mogen hebben. De Raad kan zich ook voorstellen dat [minderjarige] hierdoor onzeker wordt en dat dit ook haar sociaalemotionele ontwikkeling kan verstoren. De Raad vindt het op basis van het bovenstaande een zorg dat [minderjarige] al ruim een jaar haar vader twee uurtjes per week onder begeleiding in een kantoorruimte ziet en dat er verder geen enkel contact is tussen [minderjarige] en haar vader of tussen [minderjarige] en haar grootouders vaderszijde of andere familie vaderszijde.
8.De beoordeling van het Raadsrapport
8.1.
De rechtbank zal eerst ingaan op de bruikbaarheid van het advies van de Raad van 15 juli 2025 voor de beoordeling, mede gelet op de daartegen geuite inhoudelijke bezwaren door de vrouw.
8.2.
De rechtbank stelt allereerst vast dat de Raad de vrouw niet heeft gesproken als informant. Bij de vrouw is, anders dan bij de man, door de Raad geen MASIC afgenomen en de Raad heeft de vrouw niet gesproken over [minderjarige] en evenmin over de actuele situatie tussen partijen. Dit leidt ertoe dat een belangrijke bron van informatie voor de beoordeling door de Raad mist, niet in het minst omdat de vrouw de hoofdverzorger van [minderjarige] is. Een en ander is het gevolg van het feit dat de Raad ervoor heeft gekozen om niet mee te gaan met de wens van de vrouw om de afspraak met de Raad te laten plaatsvinden na de mondelinge behandeling van de door de ouders van de man gestarte procedure over omgang met [minderjarige] , die plaatsvond op 3 juli 2025. Gelet op het zeer nadelige gevolg hiervan voor de inhoudelijke waarde van het rapport, kan de rechtbank de afweging en prioritering van de Raad in deze niet volgen, met name nu het volgen van de wens van de vrouw slechts een vertraging van enkele weken betrof. Daarbij was begrip aan de zijde van de Raad voor de belasting van de door de ouders van de man gestarte procedure voor de vrouw – in het licht van de zeven procedures die daarvoor al hadden plaatsgevonden in een periode van twee jaren – op zijn plaats geweest.
8.3.
De rechtbank stelt ook vast dat de Raad naar aanleiding van de door de vrouw ingebrachte rapporten wederhoor heeft gepleegd bij de man, maar heeft nagelaten de mededelingen van de man in het kader van die wederhoor vervolgens te toetsen aan het onderliggende dossier. Dit is problematisch omdat uit dat dossier op meerdere punten blijkt dat de mededelingen van de man onwaar zijn, zoals uit het hiernavolgende zal blijken. De stellingen van de man hebben er echter wel toe geleid dat de Raad de door de vrouw ingebrachte rapporten verder terzijde heeft geschoven, terwijl de deskundigheid van de rapporteurs terzake van dwingende controle / intieme terreur door de Raad op zichzelf niet ter discussie is gesteld. Weliswaar heeft de Raad een eigen deskundige van De Waag terzake intieme terreur geraadpleegd, maar vast staat dat deze deskundige geen kennis heeft genomen van het dossier, niet met partijen heeft gesproken en enkel algemene vragen van de Raad over het patroon van intieme terreur heeft beantwoord. De Raad heeft op basis van de antwoorden op die algemene vragen geconcludeerd dat geen sprake is van intieme terreur, waarbij kennelijk doorslaggevend is geweest voor de Raad dat niet is gebleken dat de man sinds december 2023 nog rechtstreeks contact heeft gezocht met de vrouw. De Raad stelt dat daarom geen sprake kan zijn van intieme terreur, omdat een kenmerk daarvan is dat deze steeds doorgaat. De Raad heeft deze conclusie echter niet kunnen trekken, alleen al omdat de Raad de vrouw niet heeft gesproken en dus niet van haar heeft kunnen vernemen hoe de intieme terreur zich volgens de vrouw na december 2023 tot het hier en nu voortzet. Dat het voeren van juridische procedures onderdeel kan zijn van een patroon van intieme terreur, heeft de Raad bovendien niet onderkend.
8.4.
Tot slot heeft de Raad zich in het rapport niet uitgelaten over het rapport van dr. [naam 4] en prof. dr. [naam 7] , Universiteit Leiden.
8.5.
Het voorgaande brengt met zich dat de rechtbank het advies van de Raad niet zonder meer zal volgen.
9.De verdere beoordeling
9.1.
De rechtbank ziet zich geconfronteerd met een zaak waarin standpunten van partijen, geraadpleegde rapporteurs en de Raad diametraal tegenover elkaar staan. De focus ligt daarbij op de beantwoording van de vraag of wel of niet sprake is van intieme terreur.
9.2.
De rechtbank acht het voor een goede beoordeling van de zaak noodzakelijk om te beginnen bij de beantwoording van de vragen die in iedere familierechtelijke zaak betreffende gezag en omgang het uitgangspunt zijn, te weten: wie heeft wat gedaan, welk effect heeft dit op hun ouderschap en op hun kind, en wat is ten aanzien van de omgang en gezag mogelijk en noodzakelijk in de toekomst om het kind in staat te stellen zich naar behoren te kunnen ontwikkelen. Deze vragen moeten worden beantwoord aan de hand van de stellingen van partijen, de betwisting daarvan en de daaraan door partijen gegeven onderbouwing. Daarbij merkt de rechtbank – in het licht van het belang dat door de Raad en de man wordt toegekend aan de sepotbeslissingen op de aangiftes van de vrouw – dat op grond van artikel 161 Rv Pro enkel dwingende bewijskracht moet worden toegekend aan door de strafrechter bewezenverklaarde feiten. Voor de feiten waarop een sepotbeslissing betrekking heeft, zijn dus de standaard bewijsregels van het wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van toepassing.
9.3.
In het hiernavolgende zal de rechtbank een weergave geven van feiten die in deze zaak kunnen worden vastgesteld, waarbij de rechtbank benadrukt dat deze vaststellingen – gelet op de omvang van het dossier – verre van uitputtend zijn maar een opsomming van enkele relevante gebeurtenissen om te kunnen duiden wat zich tijdens de relatie en daarna tussen partijen heeft afgespeeld.
Wat is er gebeurd?
9.4.
Partijen hebben in 2018 een relatie gekregen, zij zijn op 11 juni 2022 getrouwd terwijl de vrouw zwanger was en op [geboortedatum] 2022 is zij bevallen van hun dochter [minderjarige] . Uit de door de vrouw ingebrachte en door de man niet betwiste Whatsapp correspondentie, schriftelijke goede voornemens van de man, foto’s en opnames van de man, en verklaringen van derden kan worden opgemaakt dat de relatie van partijen sinds de zwangerschap voor haar zeer belastend is geweest door de wijze waarop de man zich jegens haar heeft gedragen. Gebleken is dat onder andere sprake was van ongecontroleerde woede-uitbarstingen, steeds gevolgd door liefdesbetuigingen en (daarmee samenhangend) alcohol- en drugsgebruik door de man (de man spreekt zelf over zijn “boze dronk”). De vrouw was zeer ongelukkig tijdens de relatie en heeft gedurende haar zwangerschap veel stress en ook zwangerschapspijnen ervaren na confrontaties met de man. Zij had vanwege het gedrag van de man grote twijfels over het aangaan van een huwelijk met hem en heeft dit ook tegen hem geuit. Van een liefdevolle relatie, zoals de man stelt, was aldus geen sprake. Na de geboorte van [minderjarige] zijn de woede-uitbarstingen van de man doorgegaan, ook in het bijzijn van [minderjarige] . Daarnaast heeft de vrouw tegenover de man haar zorgen geuit over de financiële keuzes en uitgaven van de man, het feit dat zij daarbij onvoldoende werd betrokken, en het ontbreken van geld op de gemeenschappelijke rekening voor het voldoen van de kosten voor [minderjarige] en de gemeenschappelijke huishouding, ondanks een ruim inkomen aan de zijde van de man. De vrouw werkte zelf niet, was financieel afhankelijk van de man en heeft zich in die periode tot haar ouders moeten wenden om te kunnen voldoen in de kosten voor [minderjarige] .
9.4.1.
De vrouw besluit op 4 juli 2023 bij de man weg te gaan en vertrekt samen met [minderjarige] naar haar ouders. Zij schrijft de man op 4 juli per e-mail dat zij wil dat de man haar met rust laat, dat zij op een rustig moment moeten bespreken wat geregeld moet worden, waarbij goede afspraken over contact tussen de man en [minderjarige] horen en dat zij hoopt dat zij ondanks de grote veranderingen plezierig met elkaar om kunnen blijven gaan. Diezelfde dag gaat de man naar de woning van de ouders van de vrouw en klimt over de omheining, belt langdurig aan, loopt luidkeels roepend om de woning, bonst op ramen en deuren en vertrekt uiteindelijk niet eerder dan op verzoek van de politie. In de dagen daarna gaat meermaals het alarm van de woning van de ouders in de nacht af.
9.4.2.
De vrouw schrijft de man op 13 juli 2023 een e-mail waarin zij hem vertelt dat zij heeft begrepen dat hij behoefte heeft aan duidelijkheid voor haar vertrek. Zij schrijft hem dat zij zijn gedrag het jaar daarvoor meermalen aan de orde heeft gesteld, dat hij dat niet accepteerde en dat zij hem daarom meermalen heeft gewaarschuwd dat zij weg zou gaan als de man zijn gedrag niet zou veranderen. Zij schrijft de man dat hij zich sinds haar zwangerschap totaal anders heeft gedragen dan aan het begin van hun relatie en dat hij achter de voordeur een zeer destructief en agressief karakter heeft getoond. Zij schrijft de man dat hij hulp nodig heeft voor zijn drank- en drugsgebruik en zijn gedrag. Nadat hij dit accepteert en er iets aan doet, kan volgens de vrouw gesproken worden over een bezoekregeling. Zij spreekt de hoop uit dat partijen samen tot een discrete oplossing kunnen komen.
9.4.3.
Partijen hebben in de periode na het vertrek van de vrouw contact met elkaar, waarbij de vrouw de man in overleg mogelijkheden biedt om [minderjarige] te zien maar er niet mee akkoord gaat dat de man [minderjarige] meeneemt, waarbij zij hem duidelijk maakt dat dit het gevolg is van haar zorgen over zijn gedrag. De man ziet [minderjarige] in die periode meermalen in en om de woning van de ouders van de vrouw.
9.4.4.
Op 27 juli 2023 wordt namens de man een dagvaarding in kort geding uitgebracht. De man verzoekt daarin om vaststelling van een zorgregeling met [minderjarige] . In de kort geding dagvaarding benoemt de man dat hij en de vrouw verschillend denken over het volgen van het Rijksvaccinatieprogramma, dat de ouders van de vrouw daar een uitgesproken mening over hebben en dat hij vermoedt dat de vrouw daardoor een druk heeft ervaren die een grote rol lijkt te spelen bij haar besluit om te vertrekken en de onheuse manier waarop zij hem beticht. De man zegt daarover in de dagvaarding dat hij meermalen aan de vrouw heeft laten weten hierover in gesprek te willen gaan met de vrouw en het onderwerp vaccinatie nu even te parkeren.
9.4.5.
Uit de door de vrouw overgelegde stukken blijkt echter dat partijen voor het vertrek van de vrouw overeenstemming hadden over een te volgen schema van vaccinatie van [minderjarige] , iets afwijkend van het Rijksvaccinatieprogramma. De man heeft de vrouw zelfs bedankt voor haar constructieve houding en het uitzoeken en heeft gezegd blij te zijn met het voorgestelde vaccinatieplan en het ermee eens te zijn dat dit het beste is voor [minderjarige] . Niettemin schrijft de man de vrouw na haar vertrek per e-mail in het kader van de vaccinatie:
“ [de vrouw] , het is verschrikkelijk voor je dat jouw moeder zoveel druk op jou uitoefent met deze alternatieve homeopathische toestanden. Ik smeek je in het belang van [minderjarige] geen overhaaste beslissingen te maken onder druk van [naam 5] . (…) Mocht het jou rust geven (…) stel ik voor de vaccinatiediscussie voor de korte termijn te parkeren. (…)”
9.4.6.
Op 20 juli 2023 stond een afspraak gepland voor vaccinatie van [minderjarige] bij de GGD. De vrouw heeft deze vervroegd naar 18 juli 2023 en is daar met [minderjarige] naartoe gegaan. De vaccinatie vond geen doorgang omdat de GGD, in tegenstelling tot eerdere berichten, niet over het betreffende vaccin bleek te beschikken. De vrouw heeft daarop getracht de vaccinatie alsnog eerst via de huisarts van de man te regelen, en toen dat niet lukte, via haar eigen huisarts. Dit is niet gelukt omdat de man hiervoor geen toestemming gaf. Vervolgens heeft zij de man op 31 juli 2023 een mail gestuurd met daarbij een door de jeugdarts van de GGD opgesteld vaccinatieschema met het verzoek om toestemming van de man, waarop hij niet heeft gereageerd. Op 7 augustus 2023 vond de zitting van het door de man gestarte kort geding plaats. Daarbij heeft de man het handelen van de vrouw ten aanzien van de vaccinatie van [minderjarige] door de man als problematisch gepresenteerd. Op 8 augustus 2023 reageert de man dan voor het eerst op de mail van de vrouw van 31 juli 2023 en stelt voor gezamenlijk een afspraak voor vaccinatie in te plannen, waarop de vrouw laat weten alleen te willen gaan. Op 10 augustus 2023 laat hij de vrouw per e-mail weten dat hij “opgelucht” is om te horen dat de vrouw “nu toch wel bereid is om [minderjarige] te laten vaccineren”. De vrouw spreekt de man meermalen aan op zijn manipulatieve manier van communiceren en handelen, stelt dat hij daarmee probeert een onjuist beeld van haar neer te zetten, bewijs te creëren voor procedures en daarvoor de gezondheid van [minderjarige] aangrijpt.
9.4.7.
Op 8 augustus 2023 komt de man samen met zijn moeder naar de woning van de ouders van de vrouw om [minderjarige] te zien. Uit de niet betwiste opnames daarvan blijkt dat de vrouw de moeder van de man herhaaldelijk en duidelijk te kennen geeft dat haar aanwezigheid niet is afgesproken, dat ze niet welkom is en haar verzoekt om te vertrekken. Daarbij blijkt dat de moeder van de man in discussie gaat, weigert gevolg te geven aan het verzoek te vertrekken en de vrouw sussend toespreekt alsof ze angstig is en gerustgesteld moet worden. Dit alles speelt zich af in de aanwezigheid van [minderjarige] . Uiteindelijk vertrekt de moeder van de man toch.
9.4.8.
Bij vonnis van 14 augustus 2023 wordt door de voorzieningenrechter een zorgregeling vastgesteld, mede op advies van de Raad voor de Kinderbescherming, op grond waarvan de man voorlopig omgang heeft met [minderjarige] , deels bij de ouders van de vrouw, deels in [locatie 1] onder begeleiding van zijn eigen ouders, dus niet onbegeleid. Daarbij is beslist dat de moeder de overdracht in de woning van haar ouders dient te doen.
9.4.9.
Op 16 augustus 2023 plaatst de zus van de man op [sociale media] (nadat zij een jaar niets heeft geplaatst) een serie berichten over post partum psychoses en angsten, waarbij symptomen worden genoemd als “confusion/disorganised”, “fear of partner or familymembers harming you or your baby”, “lack of self-awareness”. De vrouw wordt hierop door meerdere vrienden en kennissen aangesproken, in de veronderstelling dat dit bericht betrekking heeft op de vrouw. De andere zus van de man repost deze berichten. Enkele weken later worden de berichten weer verwijderd en wordt vervolgens weer geen gebruik gemaakt van het account.
9.4.10.
Uit de door de vrouw overgelegde verklaringen van de kraamhulp en haar huisarts blijkt dat bij de vrouw geen sprake is geweest van postnatale depressie of een gecompliceerd verloop van de postnatale periode.
9.4.11.
Op 23 augustus 2023 stuurt de man het volgende appbericht naar in elk geval tientallen mensen uit de sociale omgeving van hem en de vrouw:
“Zoals de meesten van jullie weten is – tot mijn verdriet en verbazing - [de vrouw] plotseling met onze dochter [minderjarige] vertrokken naar haar ouders. Dit is natuurlijk een zaak die slechts [de vrouw] en mij aangaat en waarbij [minderjarige] onze eerste prioriteit moet en zal zijn. Echter hebben mijn schoonouders [naam 6] en [naam 5] [de vrouw] ervoor gekozen om grove leugens en valse beschuldigingen over mij te verspreiden. Als gevolg hiervan zijn er hooglopende emoties in onze omgeving. Hierdoor ben ik helaas genoodzaakt toch enige feiten met jullie te delen.
Feit is dat [de vrouw] na een drukke en bewogen tijd – waarin zij herstelde van een burn-out, we een mooie reis van enige maanden maakten, we getrouwd en verhuisd zijn en bovenal onze lieve [minderjarige] hebben gekregen – allemaal teveel geworden is. In plaats van psychologische hulp te zoeken en er samen uit te komen heeft [de vrouw] , maar waar het naar lijkt vooral mijn schoonouders, ervoor gekozen om drie weken lang [minderjarige] van mij weg te houden, alle communicatie te verbreken en min vaderschapsrol volledig te ontnemen.
Na zes zware weken is er inmiddels dankzij de rechter een tijdelijke zorgregeling mogelijk gemaakt met [minderjarige] . De rechter heeft de valse beschuldigingen terzijde gelegd en gehandeld in het belang van [minderjarige] . Alle aantijgingen die je over mij gehoord kan hebben staan volledig los van de werkelijkheid. Bijvoorbeeld de bizarre leugen dat ik drugsverslaafd zou zijn, is allereerst middels testen bewezen onwaar en bovendien ook terzijde geschoven in de rechtszaak die ik tot mijn grote verdriet heb moeten voeren om weer voor [minderjarige] te kunnen zorgen. Daarnaast is [minderjarige] na 8 maanden eindelijk deze week voor het eerst gevaccineerd tegen kinderziektes, naar mijn mening van groot belang voor haar gezondheid.
Hopelijk zijn dit de eerste stappen op weg naar herstel van normale verhoudingen en staat het welzijn van [minderjarige] nu voor alle betrokkenen op de eerste plaats. [minderjarige] heeft twee stabiele en liefdevolle ouders nodig. In het belang van [de vrouw] , [minderjarige] en mijzelf hoop ik dat jullie ons steunen in het de-escaleren van de situatie door een en ander te laten voor wat het is en de verspreide leugens volledig te negeren. Graag jullie begrip hiervoor, [de man] .”
9.4.12.
De man heeft dit bericht met behulp van een PR adviseur opgesteld en terzake is een memo opgesteld, waaruit blijkt dat de vertrouwelijkheid in het bericht bewust in het midden wordt gelaten omdat het “juist wel fijn” is als het bericht wordt doorgestuurd, en wordt gesproken over verspreiding in een “eerste en tweede schil”. Ook wordt daarin gesteld dat het de bedoeling is te benadrukken dat de vrouw zich volledig afhankelijk heeft gesteld van haar ouders, dat de man ongerust is dat [minderjarige] niet deelneemt aan het Rijksvaccinatie-programma en “impliciet” dat de vrouw de lijn van haar ouders als anti-vaxxers wil volgen. Daarbij heeft de adviseur de suggestie gegeven om de wenselijkheid van psychologische hulp voor de vrouw te benoemen, met daarbij de opmerking dat als de vrouw dit ontkent, dat zinloos is en gezien zal worden als jij-bak.
9.4.13.
Dat de ouders van de vrouw tegen vaccineren zijn, blijkt niet uit het dossier. Wel blijkt dat zij en hun kinderen allen zijn ingeënt. Evenmin blijkt uit het dossier dat de ouders van de vrouw lasterlijk over de man hebben gesproken, of dat de vrouw ooit een burn-out heeft gehad.
9.4.14.
Het bericht van de man is ruim verspreid binnen de sociale kringen van de vrouw en haar ouders. Op 1 september 2023 heeft de politie een zogenoemd stopgesprek, gebruikelijk bij vermoedens van stalking, gevoerd met de man.
9.4.15.
Op 6 september 2023 stuurt de beste vriend van de man een e-mailbericht aan de organisator van een expositie waar werken van de moeder van de vrouw worden tentoongesteld, waarin wordt gesteld dat sprake is van plagiaat door de moeder van de vrouw. Uit de zoekgeschiedenis op de Ipad van de man blijken zoekslagen naar de naam van de organisator van deze expositie. De organisator van de tentoonstelling betwist de beschuldigingen en wijst daarbij op de vriendschap tussen de afzender van het bericht en de man.
9.4.16.
Op 7 september 2023 laat de vrouw via haar advocaat weten dat zij zich neerlegt bij de in kort geding vastgelegde zorgregeling, hoewel zij die wel iets te uitgebreid vindt, en dat zij daarom geen hoger beroep heeft ingesteld. Zij geeft daarbij te kennen dat zij de overdrachten in persoon met de man als onveilig en ondermijnend ervaart en niet in het belang van [minderjarige] . Zij stelt daarom voor dat de overdrachten door een vertrouwde derde worden gedaan. De man gaat hier niet mee akkoord. Niettemin voert de vrouw de overdrachten vanaf dat moment niet meer zelf uit maar laat zij dit door haar vader doen. Op niet betwiste opnames van de man is te zien dat hij meermalen bij aankomst bij de woning van de ouders van de vrouw om de woning heen loopt, naar binnen kijkt, luidkeels en herhaaldelijk de naam van de vrouw roept en in discussie gaat met de aanwezige vader van de vrouw. [minderjarige] is op dat moment in de woning aanwezig.
9.4.17.
Op 26 september 2023 weigert de man toestemming voor een vakantie van de vrouw met [minderjarige] .
9.4.18.
Op 16 oktober 2023 is vanuit de huisartsenpraktijk van de man in [plaats] een verzoek gedaan aan de huisarts van de vrouw om haar dossier naar hen over te zetten. Dit verzoek is geweigerd door de huisarts van de vrouw.
9.4.19.
Op 17 oktober 2023 weigert de man toestemming aan de vrouw om met [minderjarige] op vakantie te gaan.
9.4.20.
Op 25 november 2023 is de vrouw jarig. Zij heeft enkele vrienden op bezoek om dit te vieren. Die avond komt de man [minderjarige] terugbrengen. Op door de man niet betwiste opnames is te zien dat hij uit zijn auto stapt, desgevraagd van de vader van de vrouw weer te horen krijgt dat de vrouw de overdracht niet zal doen en dat de vader van de vrouw [minderjarige] zal overnemen. De man stapt daarop weer in de auto en belt, waarop de politie zo kort daarna ter plaatse is dat het niet anders kan dat de man de politie vooraf heeft ingeseind. De man toont de politie de uitspraak in kort geding en vertelt de politie dat hij door de vader van de vrouw wordt bedreigd. Van bedreigingen door de vader van de vrouw blijkt echter niet uit de opname noch uit enig ander onderdeel van het dossier. De politie verifieert vervolgens of de vrouw in de woning aanwezig is, en geeft vervolgens te kennen dat [minderjarige] aan de vader van de vrouw kan worden overgedragen. Gedurende deze gang van zaken bevindt [minderjarige] zich steeds in de auto van de man en moet zij wachten tot ze uit de auto mag.
9.4.21.
Op 23 oktober 2023 verzoekt de man de rechtbank in een voorlopige voorzieningenprocedure om uitbreiding van de zorgregeling. Voorafgaand aan de mondelinge behandeling op 5 december 2023 heeft de vrouw de omgang stopgezet en te kennen gegeven dat deze wat haar betreft in het vervolg op een neutrale plek zal moeten plaatsvinden, nu de aanwezigheid van de man in haar woning volgens haar tot onveiligheid leidt.
9.4.22.
Tijdens de mondelinge behandeling op 5 december 2023 verklaart de man dat hij alleen [minderjarige] wil zien en dat hij de vrouw niet hoeft te zien. Op 5 december 2023 heeft de rechtbank, gelet op de escalatie van de situatie, de rechtbank de zorgregeling in kort geding geschorst tot de uitspraak.
9.4.23.
Op 5 december 2023 sluit de man een overeenkomst voor kinderopvang voor [minderjarige] zonder medeweten en toestemming van de vrouw. Dat de vrouw en de man samen [minderjarige] bij deze kinderopvangorganisatie hebben ingeschreven, is niet gebleken.
9.4.24.
Bij beschikking van 14 december 2023 wordt een voorlopige zorgregeling vastgesteld waarbij de overdracht via een onafhankelijke derde zal plaatsvinden, onder verwijzing naar het belang van hechting tussen de man en [minderjarige] .
9.4.25.
Op 27 december 2023 vordert de man in kort geding nakoming van de beschikking omdat de begeleide overdracht nog niet is gestart, op straffe van een dwangsom. Hoewel de hulpverlening is geregeld en de man is medegedeeld dat deze op 29 december 2023 zal aanvangen, weigert de man desgevraagd zijn dagvaarding in te trekken. Na indiening van de conclusie van antwoord door de vrouw, trekt de man op 3 januari 2024 alsnog de dagvaarding in, een dag voor de zitting. De vrouw heeft daarom advocaatkosten moeten maken voor een conclusie van antwoord. De man zegt vervolgens de geplande omgang met [minderjarige] op 5 januari 2024 af omdat hij verhinderd is.
9.4.26.
Met ingang van 29 december 2023 is stichting [naam organisatie] gestart met de uitvoering van de overdracht van [minderjarige] en is de omgang hervat. Omdat de vrouw opmerkt dat [minderjarige] erg moe en huilerig is na de omgangen en zij op basis van waarnemingen van haar bekende auto’s bij de overdracht vermoedens heeft dat de man niet zelf de omgang uitvoert, schakelt zij persoonsbeveiliging in. Uit observaties van een privé detective blijkt dat de vader [minderjarige] herhaaldelijk ophaalt bij [naam organisatie] , met haar wegrijdt in zijn eigen auto, en dan kort daarna aan de kant van de weg stopt en [minderjarige] aan zijn moeder overdraagt. Hetzelfde gebeurt omgekeerd bij terugkomst. Ook komt het voor dat de vader de overdracht in het geheel niet zelf doet maar overlaat aan zijn ouders. Tot slot blijkt dat de vader [minderjarige] tijdens zijn omgangstijd naar het voor de vrouw onbekende kinderdagverblijf brengt.
9.4.27.
Op 22 februari 2024 verzoekt de vrouw om toestemming voor een vakantie met [minderjarige] . De man reageert niet op dit verzoek.
9.4.28.
Op 14 maart 2024 verzoekt de vrouw in verband met de observaties terzake van de omgang tussen [minderjarige] en de man wijziging van de voorlopige voorziening in die zin dat wordt bepaald dat de omgang tussen de man en [minderjarige] enkel begeleid zal plaatsvinden. Op 15 maart 2024 stopt de vrouw de lopende omgang.
9.4.29.
Op 19 maart 2024 vordert de man in kort geding nakoming van de zorgregeling door de vrouw, op straffe van een dwangsom van € 500 euro per keer dat de vrouw in gebreke blijft, waarbij de man onder andere vordert dat de vrouw de overdracht zelf uitvoert.
9.4.30.
Op 8 april 2024 veroordeelt de rechtbank de vrouw tot nakoming van de zorgregeling.
9.4.31.
Op 9 april 2024 vindt de mondelinge behandeling van het verzoek van de moeder plaats. De Raad adviseert op basis van multi-disciplinair overleg om de omgang tussen de vader en [minderjarige] te stoppen in verband met grote zorgen over het handelen van de man, dat niet in het belang van [minderjarige] wordt geacht. De rechtbank besluit tot uitsluitend begeleide omgang , wekelijks te verzorgen door [naam organisatie] en gelast een Raadsonderzoek.
9.4.32.
Op 6 mei 2024 is de man bij het consultatiebureau aanwezig op het moment dat een vaccinatie voor [minderjarige] staat gepland, zonder dat de vrouw hiervan weet heeft. De vrouw belt bij het zien van de man de politie, en nadat de vader op verzoek van de politie vertrekt, krijgt [minderjarige] haar vaccinatie.
9.4.33.
Op 19 juli 2024 komt de moeder van de man mee naar de begeleide omgang. Vader vertelt aan de vervangende omgangsbegeleidster dat de vaste omgangsbegeleidster daarmee akkoord is gegaan. In het omgangsverslag van die dag vermeldt de omgangsbegeleidster dat zij er na de omgang achter komt dat niet met de vaste omgangsbegeleidster is afgesproken om oma op die dag mee te nemen.
9.4.34.
Op 5 augustus 2024 brengt de Raad rapport uit. In het rapport valt te lezen dat de man de Raad heeft gezegd dat de ouders van de vrouw in complottheorieën geloven en een panic room hebben in hun huis. De vrouw was volgens de man tegen vaccinaties, haar familie had beweerd dat zij en haar broer een onbewezen genetische afwijking zouden hebben en dat [minderjarige] dit ook zou hebben. De man zegt bezorgd te zijn geweest dat [minderjarige] door de vrouw en haar familie zonder sociale contacten en geïsoleerd zou opgroeien. Dat de man en de vrouw overeenstemming hadden over de vaccinaties van [minderjarige] , vertelt de man niet.
9.4.35.
De man zegt verder tegen de Raad dat de vrouw is vertrokken drie dagen na de vaccinatieafspraak die de vrouw had afgezegd. Op basis van het dossier staat echter vast dat de vrouw op 4 juli 2023 is vertrokken, dat de vaccinatieafspraak daarna stond gepland op 20 juli 2023 en dat de vrouw die niet heeft afgezegd maar vervroegd naar 18 juli 2023.
9.4.36.
De man vertelt de Raad dat de vrouw een lastercampagne is gestart tegen de man. De rechtbank stelt vast dat hiervan uit het dossier niet blijkt, maar wel dat de man bewust de vrouw en de familie van de vrouw in hun sociale kringen in een kwaad daglicht heeft geplaatst, zoals hiervoor vermeld.
9.4.37.
De man vertelt de Raad dat de moeder na haar vertrek niets in het overdrachtsschriftje schreef. De rechtbank stelt op basis van het dossier vast dat zij dit wel deed en zijn vragen beantwoordde.
9.4.38.
De ouders van de man zijn ook door de Raad als informanten bevraagd. Zij hebben de Raad blijkens het rapport gezegd dat zij na de geboorte van [minderjarige] net op loopafstand woonden en goed en regelmatig contact hadden. De rechtbank stelt vast dat is gebleken dat de grootouders in die periode in Spanje woonden. Dat zij dit aan de Raad hebben verteld, blijkt niet. De grootouders hebben ook verklaard dat de moeder is ingestort toen [minderjarige] drie maanden was, en dat zij toen de zorg hebben moeten overnemen. De rechtbank stelt vast dat dit niet blijkt uit het dossier. De grootouders typeren de vrouw als onstabiel en benoemen dat de ouders van de vrouw anti-vaxxers zijn. De grootouders benoemen dat het gezin van de vrouw waanideeën heeft over de buitenwereld, achtervolgingswaanzin. Daardoor is volgens de grootouders de stap naar het huwelijk met de vader en het moederschap voor de vrouw te groot geweest. De vader van de vrouw zou een lastercampagne jegens de man zijn gestart. De vrouw heeft volgens de grootouders sloten op haar klerenkast. Ook verzorgt de vrouw [minderjarige] niet goed, blijft [minderjarige] achter in haar ontwikkeling, krijgt ze geen vast voedsel terwijl zij daar wel aan toe is en heeft de vader in dat verband het OKT moeten benaderen. De moeder van de vrouw lijdt volgens de grootouders aan een eetstoornis. De grootouders hebben gezegd dat [minderjarige] altijd een blauwe plek op haar hoofd heeft, en dat de man daarvan een uitgebreide fotoreeks naar het OKT heeft gestuurd. De vrouw is volgens de grootouders niet in staat om voor [minderjarige] te zorgen, zij heeft hulp nodig voor zichzelf maar dit zal naar verwachting van de grootouders niet worden ingezet vanwege wantrouwen in de reguliere gezondheidszorg.
9.4.39.
De rechtbank stelt vast dat voor de aantijgingen van de grootouders aan het adres van de vrouw en haar familie in het dossier geen ondersteuning te vinden is.
9.4.40.
Uit het Raadsrapport blijkt dat de man het consultatiebureau een mail heeft gestuurd met de mededeling dat [minderjarige] volgens hem teveel melkvoeding krijg. Daarop heeft de vrouw direct gereageerd met de mededeling dat de informatie van de man niet klopt, dat [minderjarige] allang vast eten krijgt en dat de man niet zulke berichten moest sturen.
9.4.41.
Uit het Raadsrapport blijkt dat [minderjarige] volgens het consultatiebureau groeit conform de groeicurve.
9.4.42.
Bij beschikking van 23 oktober 2024 heeft de rechtbank de echtscheiding tussen partijen uitgesproken en opnieuw een Raadsonderzoek gelast. Daarbij heeft de rechtbank de begeleide omgangsregeling in stand gelaten. De rechtbank geeft de vrouw vervangende toestemming voor een vakantie met [minderjarige] .
9.4.43.
Op 14 februari 2025 verzoeken de grootouders de rechtbank een omgangsregeling tussen hen en [minderjarige] vast te stellen.
9.4.44.
In mei 2025 brengt de man een dagvaarding uit in kort geding, waarin hij vordert de voorlopige zorgregeling uit te breiden op straffe van een dwangsom. De vordering wordt bij beschikking van 14 mei 2025 afgewezen. De rechtbank verleent de vrouw vervangende toestemming voor een vakantie met [minderjarige] voor drie weken in de periode van mei/juni/juli 2025, de periode waarin het Raadsonderzoek plaatsvindt.
9.4.45.
Op 3 juli 2025 vond de mondelinge behandeling van het verzoek van de grootouders plaats. Dit verzoek is bij beschikking van door de rechtbank afgewezen.
9.4.46.
Op 11 april 2025 treft de vader van de vrouw de man aan in [woonplaats 1] waar de vrouw woont. De man heeft daarover verklaard dat hij daar is om boodschappen te doen voor zijn oma die in een naburig dorp woont waar geen supermarkt is. De vrouw heeft vervolgens onbetwist gesteld dat de oma van de man in een ander dorp woont en dat er supermarkten veel dichterbij zijn.
Conclusies
9.5.
De rechtbank stelt op grond van het voorgaande vast dat de vaststellingen van de Raad ten aanzien van de vijf punten van zorg, zoals benoemd in het rapport, niet kunnen worden gevolgd. Gedurende de relatie van partijen was wel degelijk sprake was van agressie door de man, hetgeen onder andere de reden is geweest dat de vrouw de relatie heeft beëindigd. Daarbij is gebleken dat de vrouw na de relatiebreuk goede afspraken wilde maken over het contact tussen de man en [minderjarige] , maar dat zij zich daarover ook zorgen maakte, gelet op het gedrag van de man gedurende de relatie. Die zorgen waren naar het oordeel van de rechtbank terecht. In plaats van bezinning, erkenning en het nemen van verantwoordelijkheid voor zijn gedrag, heeft de man vervolgens de aanval gekozen. Daarbij lijkt het voorkomen van gezichtsverlies voor hem een zeer belangrijke drijfveer te zijn geweest. Gebleken is dat de man, zijn familie en ook een persoonlijke vriend er met dat doel voor hebben gekozen de vrouw en haar familie ten onrechte structureel in een kwaad daglicht te stellen, zoals uit het voorgaande weergegeven. De man heeft zich in zijn handelen meermalen zeer manipulatief getoond, waarbij hij herhaaldelijk onwaarheden heeft verklaard om zijn doel te bereiken. De rechtbank wijst bijvoorbeeld op de wijze waarop de man de vaccinaties van [minderjarige] zonder grond heeft ingezet om de vrouw te diskwalificeren en doelbewust onder een grote groep personen een bericht heeft verspreid waarin hij vermeldt dat de vrouw psychisch niet in orde is en hulp nodig heeft. Een ander voorbeeld daarvan ziet de rechtbank in de gebeurtenissen op de verjaardag van de vrouw. Terwijl de vrouw al enige tijd de overdracht niet meer deed en deze overliet aan haar ouders, koos de man ervoor om uitgerekend op haar verjaardag, die zij vierde in het bijzijn van vrienden, de politie te laten komen. Deze keuze kan niet anders kan worden gezien dan een manier om de vrouw publiekelijk te bestraffen en vernederen. De man heeft [minderjarige] daarbij alleen in de auto laten zitten in een voor haar onzekere situatie, waarin zij verwachtte naar haar moeder te gaan maar dat niet gebeurde.
9.6.
De man is in een periode van twee jaren in totaal zes procedures gestart, waarbij de rechtbank ook de door zijn ouders gestarte procedure meetelt. Daarbij heeft de rechtbank de noodzakelijke echtscheidingsprocedure niet meegeteld. De man heeft zonder meer een reëel belang bij omgang met zijn kind en het kan hem op zichzelf niet verweten worden dat hij zich tot de rechtbank wendt op het moment dat die omgang hem wordt onthouden. Tegelijkertijd is gebleken dat de man nodeloos een procedure aanhangig heeft gehouden in december 2023, met een hoog bedrag aan advocaatkosten voor de vrouw als gevolg, en dat hij ook in maart 2024 na het starten van de wijzigingsprocedure door de vrouw een kort geding procedure is gestart terwijl de vrouw reeds een verzoekschrift tot wijziging voorlopige voorzieningen had ingediend. Opvallend is verder dat de man in december 2023 tijdens de mondelinge behandeling heeft verklaard dat het hem enkel om [minderjarige] gaat en dat hij de vrouw niet hoeft te zien, maar vervolgens wel keer op keer in procedures eist dat de vrouw de overdracht verzorgt, op straffe van een dwangsom. Gebleken is dat de man meermaals een scène schopt bij het huis van de vrouw op het moment dat hij constateert dat niet zijzelf maar haar vader [minderjarige] aan hem overdraagt.
Gevolgen voor ouderschap partijen
9.7.
Wanneer de rechtbank de gevolgen van al het voorgaande voor het ouderschap van partijen beziet, leidt dat tot de conclusie dat de vrouw vanaf haar zwangerschap tot op heden structureel stress, onveiligheid en onvoorspelbaarheid heeft ervaren. Zij is in toenemende mate hyperalert en angstig geworden. Haar leven wordt in beslag genomen door de procedures over de omgang. Zij heeft als ouder [minderjarige] steeds in woord en daad moeten steunen in de omgang met de man, waardoor zij ten opzichte van [minderjarige] als ouder dus tegenstrijdige signalen heeft moeten tonen.
9.8.
De man heeft zich tegenover [minderjarige] als ouder onvoorspelbaar en ook tegenstrijdig getoond. Enerzijds toonde hij zich liefdevol, anderzijds creëerde hij door zijn gedrag, mede in haar bijzijn, herhaaldelijk onveiligheid op voor haar niet te voorziene momenten. In de periode na 29 december 2023 heeft de man [minderjarige] in een voor haar belastende situatie gebracht door haar herhaaldelijk aan meerdere mensen te laten overdragen en naar een voor haar onbekend kinderdagverblijf te laten gaan, terwijl [minderjarige] dacht naar haar vader te gaan. [minderjarige] kon op dat moment onvoldoende praten om dit te vertellen.
Gevolgen voor [minderjarige]
9.9.
Wanneer gekeken wordt naar wat dat voor [minderjarige] betekent, is voorstelbaar dat deze situatie haar gevoel van veiligheid in de basis heeft aantast. De rechtbank verwijst naar de bevindingen van [naam 4] en [naam 7] , waarin de zorgelijke kindsignalen duidelijk worden beschreven.
De beslissingen in deze zaak
Eenhoofdig gezag
9.10.
Vaststaat dat de huidige situatie al erg lang voortduurt. De rechtbank acht niet aannemelijk dat in deze situatie op korte termijn verandering zal komen, mede omdat de man vooralsnog geen verantwoordelijkheid neemt wat betreft zijn eigen aandeel in het ontstaan, het voortduren en de toename van de angst bij de vrouw. De man geeft geen blijk van enige zelfreflectie maar wijst uitsluitend alle beschuldigingen resoluut van de hand, terwijl, zoals uit de weergave door de rechtbank van de feiten blijkt, de situatie het gevolg is van zijn handelen. De chronische angst bij de vrouw heeft onmiskenbaar een weerslag op [minderjarige] en het is in haar belang noodzakelijk dat de vrouw in een situatie wordt gebracht waarin zij niet langer door middel van gezamenlijk gezag is verbonden aan de man. De rechtbank is van oordeel dat deze situatie een doorbraak behoeft. De rechtbank acht het daarom in het belang van [minderjarige] noodzakelijk dat het gezamenlijk gezag wordt beëindigd en dat de vrouw met het eenhoofdig gezag zal worden belast. Hieruit vloeit voort dat het verzoek om het bepalen van het hoofdverblijf bij de man zal worden afgewezen.
Omgangsregeling
9.11.
Gelet op de hiervoor onder rechtsoverwegingen 8.1. en verder genoemde gebreken in het Raadsonderzoek acht de rechtbank zichzelf nog onvoldoende geïnformeerd om een beslissing te nemen ten aanzien van een – al dan niet begeleide – omgangsregeling tussen de man en [minderjarige] en zal daarom een definitieve beslissing daarover aanhouden.
9.12.
De rechtbank geeft de Raad opdracht om, met inachtneming van deze uitspraak en de daarin vastgestelde feiten, aanvullend onderzoek te doen ter beantwoording van de vraag of, en zo ja, op welke wijze [minderjarige] veilig omgang kan hebben met de man, en welke interventies daarvoor eventueel noodzakelijk en mogelijk zijn. Daarbij heeft het de nadrukkelijke voorkeur van de rechtbank dat de Raad het nadere onderzoek laat verrichten door een ander team, nu de rechtbank tot andere conclusies is gekomen dan in het huidige Raadsrapport en het dus noodzakelijk is dat vanuit een nieuw perspectief naar deze zaak wordt gekeken. De rechtbank verzoekt de Raad alsnog een MASIC bij de vrouw af te nemen en haar als informant te raadplegen. Ook verzoekt de rechtbank de Raad te onderzoeken in hoeverre de Veilige Hulp Methodiek zoals geboden door het Expertisecentrum Dwingende Controle passend is voor partijen, waarbij voor de hand ligt dat de man terzake wordt gehoord door de Raad.
9.13.
De rechtbank gaat er vanuit dat de Raad deze zaak met spoed zal oppakken. De rechtbank ziet zich in de tussentijd geconfronteerd met een situatie waarin het onderzoek door de Raad nog onvolledig is, maar waarin wel duidelijk is dat de huidige situatie voor [minderjarige] heel zwaar is en haar draagkracht te buiten lijkt te gaan. Zolang de huidige dynamiek niet is doorbroken, acht de rechtbank het daarom niet in het belang van [minderjarige] dat, gedurende de periode waarin de Raad aanvullend onderzoek zal doen, omgang tussen [minderjarige] en de man zal plaatsvinden. Daarbij komt dat de begeleidende instantie heeft laten weten de begeleiding niet meer op zich te nemen en dat niet helder is welke instantie de omgang wel zal kunnen uitvoeren op de korte termijn. Dit kan en zal naar verwachting weer een bron vormen voor opvolgende conflicten en procedures, wat niet in het belang van [minderjarige] is. De rechtbank zal daarom de omgang tussen de man en [minderjarige] schorsen in afwachting van de resultaten van het aanvullende onderzoek door de Raad.
Informatieregeling
9.14
De Raad adviseert de rechtbank om moeder op te leggen dat zij vader minimaal maandelijks relevante schriftelijke informatie verstrekt over de sociale ontwikkeling van [minderjarige] , haar gezondheid (artsbezoeken, bezoeken consultatiebureau) en in de toekomst over schoolse zaken en haar vrijetijdsbesteding. Dit kan bijvoorbeeld via mail, aldus de Raad.
9.15.
De rechtbank zal, conform het advies van de Raad, een maandelijkse informatieregeling vastleggen. Indien gewenst door de vrouw, kan deze informatie door tussenkomst van derden worden verschaft.
10.De beslissing
De rechtbank:
10.1.
beëindigt het gezamenlijk gezag van de ouders en bepaalt dat het gezag over:
- [minderjarige] , geboren op [geboortedatum] 2022 te [geboorteplaats] ,
aan de moeder alleen toekomt;
10.2.
wijst het verzoek van de man om het hoofdverblijf van [minderjarige] bij hem te bepalen af;
10.3.
schorst de voorlopige zorgregeling zoals is vastgesteld in de beschikking van deze rechtbank van 23 april 2024 totdat er in deze bodemprocedure een beslissing over de omgangsregeling is genomen;
10.4.
bepaalt dat de vrouw – indien gewenst door tussenkomst van derden – de man maandelijks per e-mail informeert over belangrijke aangelegenheden aangaande [minderjarige] , waaronder haar gezondheid en in de toekomst over schoolse zaken en haar vrijetijds-besteding;
10.5.
draagt de Raad op nader onderzoek te verrichten zoals genoemd in rechtsoverweging 9.12. en houdt iedere verdere beslissing aan in afwachting van de resultaten van dat onderzoek;
10.6.
houdt de behandeling van de verzoeken van partijen over de omgang pro forma aan tot 23 februari 2026 voor uitlating partijen en Raad over stand van zaken en de door hen gewenste voortgang procedure;
10.7.
verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad.
Deze beschikking is gegeven door mr. F.P. Lauwaars, mr. V. Zuiderbaan en mr. A. van Luijck rechters, tevens kinderrechters, en in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier mr. K.E. Luijckx op 24 december 2025.
Tegen deze beschikking kan - voor zover er definitief is beslist - door tussenkomst van een advocaat hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof te Amsterdam. De verzoekende partij en verschenen belanghebbenden dienen het hoger beroep binnen de termijn van drie maanden na de dag van de uitspraak in te stellen. Andere belanghebbenden dienen het beroep in te stellen binnen drie maanden na de betekening van deze beschikking of nadat deze hun op andere wijze bekend is geworden en overeenkomstig artikel 820 lid 2 Rv Pro openlijk bekend is gemaakt.