ECLI:NL:RBAMS:2024:5106

• Datum uitspraak: 13 augustus 2024
• Publicatiedatum: 15 augustus 2024
• Zaaknummer: 13/164379-24
• Instantie: Rechtbank Amsterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht; Europees strafrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste en enige aanleg
• Rechters: R.A. Sipkens; B.M. Vroom-Cramer; A. Pahladsingh
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Toestemming rechtbank Amsterdam voor overlevering Nederlandse verdachte aan Duitsland wegens verkrachting

De rechtbank Amsterdam heeft op 13 augustus 2024 uitspraak gedaan over een Europees aanhoudingsbevel (EAB) uitgevaardigd door het Amtsgericht Osnabrück in Duitsland. De verdachte, een Nederlandse staatsburger geboren in 1987, wordt verdacht van verkrachting, een lijstfeit onder de Overleveringswet (OLW). De rechtbank heeft het EAB behandeld na zittingen op 11 en 31 juli 2024, waarbij de verdachte aanvankelijk niet verscheen maar later wel bijgestaan door zijn advocaat.

De kern van het geschil betrof de terugkeergarantie die door de Duitse autoriteiten was gegeven. De raadsvrouw van de verdachte betoogde dat deze garantie onvoldoende was omdat deze alleen betrekking zou hebben op gevangenisstraffen en niet op andere vrijheidsbenemende maatregelen. De rechtbank oordeelde echter dat de garantie conform het Europese Kaderbesluit 2008/909/JHA ook geldt voor vrijheidsbenemende maatregelen en daarmee voldoende is.

De rechtbank concludeerde dat het EAB aan alle wettelijke eisen voldoet en dat er geen weigeringsgronden zijn. Gezien de banden van de verdachte met Nederland en de gegeven garantie, wordt de overlevering toegestaan zodat de verdachte na veroordeling in Duitsland zijn straf in Nederland kan ondergaan. Tegen deze beslissing is geen gewoon rechtsmiddel mogelijk.

Uitkomst: De rechtbank Amsterdam staat de overlevering van de Nederlandse verdachte aan Duitsland toe wegens verkrachting met een voldoende terugkeergarantie.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER

Parketnummer: 13/164379-24

Datum uitspraak: 13 augustus 2024

UITSPRAAK

op de vordering van 17 mei 2024 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). ^[1]

Dit EAB is uitgevaardigd op 16 mei 2024 door het
Amtsgericht Osnabrück , Duitsland (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:

[verdachte] ,

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedag] 1987,

ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:

[BRP adres] ,

gedetineerd in [detentieplaats] ,

hierna ‘de opgeëiste persoon’.

1. Procesgang

De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 11 juli 2024, in aanwezigheid van mr. S.J. Wirken, officier van justitie. De opgeëiste persoon en zijn raadsvrouw, mr. S.W. Kuijpers, advocaat in Hoofddorp zijn niet verschenen, omdat de zaak op voorhand is aangehouden omdat er nog geen duidelijkheid is over een mogelijke overdracht van de strafvervolging aan Nederland.

De behandeling van het EAB is voortgezet op de zitting van 31 juli 2024, in aanwezigheid van mr. K. van der Schaft, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en bijgestaan door zijn raadsvrouw, mr. S.W. Kuijpers, advocaat in Hoofddorp.

De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd. ^[2]

Tevens heeft de rechtbank voor sluiting van het onderzoek ter zitting de gevangenhouding bevolen.

2. Identiteit van de opgeëiste persoon

Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Nederlandse nationaliteit heeft.

3. Grondslag en inhoud van het EAB

Het EAB vermeldt een arrestatiebevel ten behoeve van voorarrest, uitgevaardigd door het
Amtsgericht Osnabrück op 16 mei 2024 (246 Gs 142/24).

De uitvaardigende justitiële autoriteit verzoekt de overlevering vanwege het vermoeden dat de opgeëiste persoon zich schuldig heeft gemaakt aan een naar Duits recht strafbaar feit. Dit feit is omschreven in het EAB. ^[3]

4. Strafbaarheid; feit vermeld op bijlage 1 bij de OLW

De uitvaardigende justitiële autoriteit wijst het strafbare feit aan als een zogenoemd lijstfeit, dat in Nederland in de lijst van bijlage 1 bij de OLW staan vermeld. Het feit valt op deze lijst onder nummer 27, te weten:

verkrachting.

Uit het EAB volgt dat op dit feit naar het recht van Duitsland een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste drie jaren is gesteld.

Dit betekent dat een onderzoek naar de dubbele strafbaarheid van het feit waarvoor de overlevering wordt verzocht, achterwege moet blijven.

5. De garantie als bedoeld in artikel 6, eerste lid, OLW

De raadsvrouw heeft aangevoerd dat de terugkeergarantie niet genoegzaam is. In de gegeven terugkeergarantie staat namelijk dat deze alleen geldt wanneer de opgeëiste persoon tot een gevangenisstraf (“prison sentence”) is veroordeeld. Dit is niet conform het Kaderbesluit, omdat een terugkeergarantie ook dient te gelden voor een vrijheidsbenemende maatregel waartoe de opgeëiste persoon mogelijk veroordeeld kan worden. De overlevering moet reeds daarom worden geweigerd.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de terugkeergarantie wel genoegzaam is, gelet op de verwijzing naar het Kaderbesluit in de terugkeergarantie.

De rechtbank overweegt als volgt.

De opgeëiste persoon heeft de Nederlandse nationaliteit. De rechtbank stelt vast dat de opgeëiste persoon daarnaast zodanige banden heeft met Nederland, dat de tenuitvoerlegging van een eventueel na overlevering opgelegde straf, uit het oogpunt van sociale re-integratie beter in Nederland kan plaatsvinden dan in de uitvaardigende lidstaat. Zijn overlevering kan daarom worden toegestaan, wanneer is gewaarborgd dat de opgeëiste persoon, in geval van veroordeling in de uitvaardigende lidstaat tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf na overlevering, deze straf in Nederland mag ondergaan.

De
Public Prosecutor te Osnabrück heeft op 24 juli 2024 de volgende garantie gegeven:

Extradition of the Dutch national [verdachte] , born on [geboortedag] 1987

(…)

I hereby assure you that should the prosecuted person receive a non-appealable and non-suspended prison sentence after he has been extradited from the Netherlands, he shall be transferred to the Netherlands so that the prison sentence can be served there pursuant to the COUNCIL FRAMEWORK DECISION 2008/909/JHA of 27 November 2008 on the application of the principle of mutual recognition of judgements in criminal matters imposing custodial sentences or measures involving deprivation of liberty on the purpose or their enforcement in the European Union.

In de terugkeergarantie staat aldus de toezegging aan de opgeëiste persoon dat hij wordt teruggeleverd, conform het genoemde Kaderbesluit. Dit Kaderbesluit ziet op zowel de overname van vrijheidsstraffen als van tot vrijheidsbeneming strekkende maatregelen. Op grond hiervan is de rechtbank dan ook van oordeel dat uit de tekst van vorengenoemde terugkeergarantie voldoende blijkt dat deze ook geldt voor vrijheidsbenemende maatregelen en zodoende genoegzaam is. Naar het oordeel van de rechtbank is de hiervoor vermelde garantie dus voldoende. Het verweer wordt verworpen.

6. Slotsom

De rechtbank stelt vast dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW. Verder staan geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg en is geen sprake van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven. Om die reden staat de rechtbank de overlevering toe.

7. Toepasselijke wetsartikelen

De artikelen 2, 5, 6 en 7 OLW.

8. Beslissing

STAAT TOE de overlevering van
[verdachte] aan het
Amtsgericht Osnabrück (Duitsland) voor het feit zoals dat is omschreven in onderdeel e) van het EAB.

Deze uitspraak is gedaan door

mr. R.A. Sipkens, voorzitter,

mrs. B.M. Vroom-Cramer en A. Pahladsingh, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. C.W. van der Hoek, griffier,

en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 13 augustus 2024.

Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.

Voetnoten

1. Zie artikel 23 Overleveringswet.

2. Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW.

3. Zie onderdeel e) van het EAB.