ECLI:NL:RBAMS:2023:2233

• Datum uitspraak: 13 april 2023
• Publicatiedatum: 13 april 2023
• Zaaknummer: 13/025526-23
• Instantie: Rechtbank Amsterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht; Europees strafrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste en enige aanleg
• Rechters: P. van Kesteren; M.C. Eggink; H.P. Kijlstra
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 9 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Toestemming tot overlevering op grond van Europees aanhoudingsbevel wegens georganiseerde diefstal

De rechtbank Amsterdam behandelde op 30 maart 2023 het Europees aanhoudingsbevel (EAB) uitgevaardigd door de Duitse justitiële autoriteit wegens georganiseerde of gewapende diefstal. De opgeëiste persoon, van Afghaanse nationaliteit en woonachtig in Nederland, werd verdacht van strafbare feiten die in Duitsland zijn gepleegd.

De rechtbank stelde vast dat het EAB voldoet aan de formele vereisten en dat de strafbare feiten op de lijst van bijlage 1 bij de Overleveringswet vallen, waardoor een onderzoek naar dubbele strafbaarheid achterwege blijft. Het gelijkstellingsverweer van de opgeëiste persoon, gericht op het gelijkstellen met een Nederlander om de straf in Nederland te kunnen ondergaan, werd afgewezen omdat niet was voldaan aan de vereiste ononderbroken vijfjarige verblijfstermijn.

De rechtbank oordeelde verder dat geen weigeringsgronden van toepassing zijn, ondanks dat de feiten deels in Nederland zouden zijn gepleegd. Het verzoek tot overlevering wordt daarom toegewezen. Tegen deze uitspraak staat geen gewoon rechtsmiddel open.

Uitkomst: De rechtbank staat de overlevering van de opgeëiste persoon aan Duitsland toe wegens georganiseerde diefstal.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER

Parketnummer: 13/025526-23

Datum uitspraak: 13 april 2023

UITSPRAAK

op de vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 16 februari 2023, zoals gecorrigeerd op 23 februari 2023, tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). ^[1]

Dit EAB is uitgevaardigd op 24 januari 2023 door het
Amtsgericht Bamberg , Duitsland (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:

[opgeëiste persoon]

geboren in [geboorteplaats 2] (Afghanistan) op [geboortedag] 1993,

ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:

[adres],

gedetineerd in het Justitieel Complex [locatie],

hierna ‘de opgeëiste persoon’.

1. Procesgang

De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 30 maart 2023. Het openbaar ministerie heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. M. Diependaal, officier van justitie. De opgeëiste persoon heeft middels een schriftelijke verklaring afstand gedaan van zijn recht om aanwezig te zijn en is vertegenwoordigd door zijn gemachtigd raadsman, mr. M.J. Lamers, advocaat in Utrecht.

2. Identiteit van de opgeëiste persoon

De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht en vastgesteld dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat de opgeëiste persoon de Afghaanse nationaliteit heeft.

3. Grondslag en inhoud van het EAB

Het EAB vermeldt een arrestatiebevel van 19 januari 2023 uitgevaardigd door het
Amtsgericht Bamberg , dossiernummer: 5 Gs 98/23 (2110 Js 739/23).

De uitvaardigende justitiële autoriteit verzoekt de overlevering vanwege het vermoeden dat de opgeëiste persoon zich schuldig heeft gemaakt aan naar Duits recht strafbare feiten. Deze feiten zijn omschreven in het EAB. ^[2]

4. Strafbaarheid; feit vermeld op bijlage 1 bij de OLW

De uitvaardigende justitiële autoriteit wijst de strafbare feiten aan als een feit vermeld in de lijst van bijlage 1 bij de OLW. De feiten vallen op deze lijst onder nummer 18, te weten:

georganiseerde of gewapende diefstal.

Uit het EAB volgt dat op deze feiten naar het recht van Duitsland een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste drie jaren is gesteld.

Dit betekent dat een onderzoek naar de dubbele strafbaarheid van de feiten waarvoor de overlevering wordt verzocht, achterwege moet blijven.

5. Gelijkstelling

De raadsman verzoekt de rechtbank om de opgeëiste persoon gelijk te stellen met een Nederlander om zo, in geval van veroordeling tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf na overlevering in de uitvoerende lidstaat, die straf vervolgens in Nederland te kunnen ondergaan. De raadsman betwist de inhoud van de brief van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) van 13 maart 2023, omdat de opgeëiste persoon niet meer als veelpleger kan worden aangemerkt en zonder de achtergrond te weten van de onderbreking van het verblijfsrecht in 2018 kan niet worden uitgegaan van verlies van verblijfsrecht door die onderbreking nu de opgeëiste persoon al sinds 2007 in Nederland is.

De officier van justitie heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Oordeel van de rechtbank

Om in aanmerking te komen voor gelijkstelling met een Nederlander moet op basis van artikel 6, derde lid, van de OLW zijn voldaan aan de volgende vereisten:

1. de opgeëiste persoon verblijft ten minste vijf jaar ononderbroken rechtmatig in Nederland als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vreemdelingenwet 2000;

2. de opgeëiste persoon kan in Nederland worden vervolgd voor de feiten genoemd in het EAB;

3. ten aanzien van de opgeëiste persoon bestaat de verwachting dat hij niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest als gevolg van de opgelegde straf of maatregel.

De eerste voorwaarde

De opgeëiste persoon is in het bezit van een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd. In de voornoemde brief van de IND staat dat er tussen 15 juni en 19 juli 2018 geen verblijfsrecht was. Sinds 19 juli 2018 heeft de opgeëiste persoon een reguliere verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd. Er is dus niet aangetoond dat de opgeëiste persoon vanaf 19 juli 2018 vijf jaar ononderbroken rechtmatig verblijf heeft gehad. Er is dus niet aan de eerste voorwaarde voldaan. De opgeëiste persoon kan dus niet worden gelijkgesteld met een Nederlander.

6. Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 13 OLW

Het EAB ziet op feiten die geacht worden geheel of gedeeltelijk op Nederlands grondgebied te zijn gepleegd. In zo’n situatie kan de rechtbank de overlevering weigeren. ^[3]

De officier van justitie verzoekt de rechtbank af te zien van toepassing van deze weigeringsgrond en voert daartoe het volgende aan:

- de medeverdachten worden in Duitsland vervolgd;

- de slachtoffers wonen in Duitsland;

- het bewijs bevindt zich in Duitsland;

- de aanhouding van de opgeëiste persoon is op verzoek van de Duitse autoriteiten verricht;

- het Nederlandse openbaar ministerie is niet voornemens om zelf de opgeëiste persoon voor deze feiten te vervolgen.

De rechtbank stelt voorop dat:

- aan de regeling van het EAB ten grondslag ligt dat overlevering de hoofdregel is en weigering de uitzondering moet zijn;

- de gedachte achter deze facultatieve weigeringsgrond is, te voorkomen dat Nederland zou moeten meewerken aan overlevering voor een zogenoemd lijstfeit dat geheel of ten dele in Nederland is gepleegd en dat hier niet strafbaar is of hier niet pleegt te worden vervolgd.

Gelet op de door de officier van justitie genoemde argumenten vormt het gegeven dat de feiten worden geacht geheel of gedeeltelijk in Nederland te zijn gepleegd onvoldoende aanleiding om de weigeringsgrond toe te passen.

7. Slotsom

De rechtbank stelt vast dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW. Verder staan geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg en is geen sprake van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven. Om die reden staat de rechtbank de overlevering toe.

8. Toepasselijke wetsartikelen

De artikelen 2, 5, 7 en 13 OLW.

9. Beslissing

STAAT TOE de overlevering van
[opgeëiste persoon] aan het
Amtsgericht Bamberg (Duitsland) voor de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB.

Deze uitspraak is gedaan door

mr. P. van Kesteren, voorzitter,

mrs. M.C. Eggink en H.P. Kijlstra, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. C.W. van der Hoek, griffier,

en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 13 april 2023.

Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.

Voetnoten

1. Zie artikel 23 Overleveringswet.

2. Zie onderdeel e) van het EAB.

3. Artikel 13, eerste lid, aanhef en onder a, OLW.