Uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
Wrakingskamer
Beslissing op het op 28 mei 2015 schriftelijk gedane en onder rekestnummer
C/15/587459/ HA RK 161.20155 ingeschreven verzoek van:
[verzoeker] ,
wonende te [woonplaats] ,
verzoeker,
welk verzoek strekt tot wraking van mrs. A.M.I. van der Does, H.G. Schoots en I.W. Neleman, bestuursrechters te Amsterdam, hierna: de rechters.
1. Verloop van de procedure
1.1
Verzoeker is partij in twee bij de rechtbank aanhangige en onder zaaknummers [ ] en [ ] geregistreerde beroepschriften. Die zaken zijn behandeld ter zitting van de meervoudige kamer van 27 augustus 2013. Verzoeker heeft op 3 oktober 2013 een wrakingsverzoek ingediend bij de rechtbank. De rechtbank heeft op 8 oktober 2013 uitspraak gedaan. Op grond daarvan is het wrakingsverzoek niet verder in behandeling genomen. Klager is hiervan bij brief van 18 oktober 2015 op de hoogte geteld. Verzoeker heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de rechtbank van 8 oktober 2013.
1.2
Bij beslissing van 12 november 2014 heeft de Centrale Raad van Beroep de beslissing van de rechtbank vernietigd en beide zaken voor behandeling terugverwezen naar de rechtbank Amsterdam. De Raad heeft daartoe onder meer overwogen: “De rechtbank had bij het blijken van het wrakingsverzoek haar uitspraak wegens schending van fundamentele procedurevoorschriften vervallen moeten verklaren, vervolgens het wrakingsverzoek moeten behandelen en afhankelijk van de beslissing op dat verzoek op de reguliere weg de behandeling van het beroep moeten voortzetten.”
1.3
De door de Centrale Raad naar de rechtbank terugverwezen zaken zijn bij de rechtbank geregistreerd onder nieuwe zaaknummers [ ] en [ ].
1.4
Het op 3 oktober 2013 ingediende verzoek tot wraking is behandeld ter zitting van 6 februari 2015 en bij beslissing van 13 februari 2015 afgewezen.
1.5
Verzoeker heeft bij brief van 23 februari 2015 de rechtbank verzocht het op 27 augustus 2013 gesloten onderzoek ter zitting te heropenen. Bij brief van 1 mei 2015 heeft de rechtbank verzoeker medegedeeld dat zij geen aanleiding zag het onderzoek ter zitting te heropenen en dat op 29 mei 2015 uitspraak zou worden gedaan.
1.6
Bij brief van 20 mei 2015 heeft verzoeker de rechtbank nogmaals om heropening van de zitting verzocht.
2. De beoordeling van het verzoek
2.1
Wraking van een rechter is slechts mogelijk op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan kan sprake zijn indien de rechter jegens een partij vooringenomen is of indien de vrees van een partij daarvoor objectief gerechtvaardigd is.
2.2
Bij de beoordeling daarvan moet voorop staan dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling wordt vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die zwaarwegende aanwijzingen opleveren voor het oordeel dat de rechter jegens een partij een vooringenomenheid koestert, althans dat de bij die partij dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is.
2.3
Uit de wet (8:15 en 8:16 Awb) en het vermoeden van onpartijdigheid volgt dat een verzoeker concrete feiten en omstandigheden dient aan te voeren waaruit objectief afgeleid kan worden dat de rechter jegens een partij vooringenomen is, of dat de vrees van een partij dat er sprake is van een dergelijke vooringenomenheid objectief gerechtvaardigd is. Alle feiten en omstandigheden moeten tegelijk - in het verzoek - worden voorgedragen.
2.4
Het verzoek berust op de gedachte dat de rechtbank, door te weigeren het onderzoek ter zitting te heropenen, verzoeker hindert in de uitoefening van zijn aan het gemeenschapsrecht ontleende rechten. Hierdoor komt verzoeker ten opzichte van de wederpartij in een significant nadeliger positie te verkeren. Voor de gronden van het verzoek verwijst verzoeker naar zijn brief van 20 mei 2015. In die brief voert verzoeker aan dat volgens de wet het beroep na terug verwijzing door de hoger beroepsrechter opnieuw dient te worden behandeld. Deze bepaling is een uitzondering op de hoofdregel om zoveel mogelijk zaken zelf af te doen in hoger beroep. In onderhavige zaken heeft de Centrale Raad besloten de zaken terug te verwijzen op grond van het veronachtzamen van fundamentele procedurevoorschriften door de Rechtbank bij het eerste beroep. Ingeval de Centrale Raad de zaken zelf had afgedaan, had hij aan verzoeker een feitelijke instantie ontnomen en daarmee aan de bestaande inbreuken op fundamenteel procesrecht een nadere inbreuk toegevoegd. Deze overweging ligt kennelijk aan de uitspraak van de Raad van 12 november 2014 ten grondslag. Een hervatting van de zaken in de stand waarin deze zich ten tijde van de schendingen van fundamentele procedure voorschriften bevonden, is met doel en strekking van de uitspraak van de Raad onverenigbaar. Eiser acht een heroverweging van de beslissing het onderzoek ter zitting niet te heropenen op die gronden geboden.
2.5
Naar het oordeel van de Rechtbank bevat het verzoek geen gronden waaruit vooringenomenheid van de rechter of zwaarwegende aanwijzingen voor objectief gerechtvaardigde vrees daarvoor, is/zijn af te leiden. Voor dat oordeel is van belang dat rechterlijke beslissingen – behoudens uitzonderlijke omstandigheden – in zijn algemeenheid geen grond opleveren voor het oordeel dat een rechter vooringenomen is jegens een procespartij. De wrakingskamer heeft in het onderhavige geval geen aanknopingspunten gevonden voor dergelijke uitzonderlijke omstandigheden. Dat de rechtbank geen aanleiding zag het onderzoek ter zitting te heropenen is, gelet op het feit dat de procedure ten tijde van de indiening van het op 3 oktober 2013 ingediende verzoek was afgerond, begrijpelijk en levert geen uitzonderlijke omstandigheid op.
2.8
Op grond van het voorgaande dient het verzoek aanstonds als zijnde kennelijk ongegrond te worden afgewezen. De mondelinge behandeling kan daarom achterwege blijven.
2.9
Op grond van het voorgaande wordt beslist als volgt.
BESLISSING
De rechtbank:
wijst het verzoek als zijnde kennelijk ongegrond af;
Aldus gegeven door mrs. N.C.H. Blankevoort voorzitter, A.W.J. Ros, en A.W.H. Vink leden en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 23 juni 2015 in tegenwoordigheid van de griffier.
Tegen deze beslissing staat op grond van het bepaalde in artikel 8:18, vijfde lid, Awb, geen voorziening open.