Uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
Sector Bestuursrecht
zaaknummer: AWB 09/1035 WWB
uitspraak van de enkelvoudige kamer
in de zaak tussen:
[eiser],
wonende te [woonplaats],
eiser,
gemachtigde: mr. B.G. Meijer,
tegen:
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam,
verweerder,
gemachtigde: mr. J.B.M. Jap Ngie-van Dam.
1. Procesverloop
Bij besluit van 23 januari 2009 heeft het verweerder afwijzend beslist op het verzoek van eiser om deelname aan de collectieve ziektekostenverzekering AV (Plus) Amsterdam in 2009 op de grond dat de aanvraag van eiser niet binnen de gestelde termijn - vóór 20 december 2008 - is ingediend.
Eiser heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt
Bij besluit van 5 februari 2009 (hierna: het bestreden besluit) heeft verweerder de daartegen door eiser gemaakte bezwaren (kennelijk) niet-ontvankelijk verklaard.
In beroep heeft eiser zich gemotiveerd tegen het bestreden besluit gekeerd. Verweerder heeft twee verweerschriften ingediend.
De rechtbank heeft de zaak ter zitting behandeld op 5 juni 2009.
Eiser is niet in persoon verschenen, maar vertegenwoordigd door zijn gemachtigde.
Verweerder heeft zich doen vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Onder toepassing van artikel 8:66, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is de termijn voor het doen van uitspraak verlengd tot 7 september 2009.
2. Overwegingen
2.1. Verweerder heeft bij het bestreden besluit het bezwaar van eiser kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Verweerder stelt zich op het standpunt dat de aanvraag van eiser is gedateerd op 24 december 2008 en op 22 januari 2009 door hem is ontvangen. Eiser kan niet meer voor de collectieve verzekering worden aangemeld, omdat de inschrijftermijn op 20 december 2008 is gesloten, aldus verweerder.
2.2. Eiser stelt zich, kort samengevat, op het standpunt dat hij niet op de hoogte was van de bepaling dat aanvragen die nà 20 december 2008 bij verweerder zijn binnen gekomen niet meer in behandeling worden genomen.
2.3. De rechtbank stelt vast dat de aanvraag van eiser op 22 januari 2009 door verweerder is ontvangen. Niet is in geschil dat eiser geen bewijsstuk kan overleggen waaruit kan worden afgeleid dat hij de aanvraag eerder bij verweerder heeft ingediend.
2.4. Het geschil in deze zaak beperkt zich tot de vraag of verweerder de aanvraag van eiser terecht niet alsnog in behandeling heeft genomen. De rechtbank overweegt als volgt.
2.5. Ter zitting heeft gemachtigde van verweerder medegedeeld dat de Dienst Werk en Inkomen (DWI) jaarlijks ongeveer 35.000 aanvragen voor deelname aan de collectieve zorgverzekering AV (Plus) Amsterdam ontvangt. Bij elke aanvraag moet de DWI vóór 1 januari de oude verzekering bij de desbetreffende verzekeraar opzeggen en vervolgens checken of er daar eventueel nog een premieachterstand bestaat. Daarom is in overleg met Agis een termijn gesteld waarbinnen de aanvraag - in dit geval 20 december 2008 – bij de DWI moet zijn ingediend. De termijn is dan ook nadrukkelijk bedoeld om de aanvragen tijdig, dat wil zeggen voor aanvang van het nieuwe kalenderjaar, te verwerken. Aanvragen die kort nà 20 december binnenkomen worden in de regel nog wel in behandeling genomen. Eisers aanvraag kon simpelweg niet meer in behandeling worden genomen, omdat de lopende zorgverzekering niet meer kon worden opgezegd. De rechtbank acht de handelwijze van verweerder niet kennelijk onredelijk of anderszins onjuist.
2.6. De stelling van eiser dat zijn aanvraag nog wel in behandeling had kunnen worden genomen, omdat hij reeds bij Agis verzekerd was, heeft hij niet middels bewijsstukken, bijvoorbeeld een verklaring van Agis, onderbouwd. De rechtbank gaat aan deze stelling daarom voorbij.
2.7. Gelet op het vorenstaande is de rechtbank van oordeel dat verweerder terecht de aanvraag van eiser voor deelname aan de collectieve zorgverzekering AV (Plus) Amsterdam niet in behandeling genomen.
2.8. Nu verweerder het gemaakte bezwaar tegen het besluit van 23 januari 2009 ongegrond had moeten verklaren, is het beroep in zoverre gegrond. Het bestreden besluit dient om die reden te worden vernietigd. De rechtbank ziet vanuit het oogpunt van finale geschillenbeslechting aanleiding zelf in de zaak te voorzien op de voet van artikel 8:72, vierde lid, van de Awb, zodat zij het bezwaar ongegrond zal verklaren.
2.9. Gelet op artikel 8:74, eerste lid, van de Awb dient verweerder de door eiser betaalde griffierechten aan hem te vergoeden. De rechtbank zal verweerder op grond van artikel 8:75 van Pro de Awb veroordelen in de proceskosten van eiser in beroep. De rechtbank begroot deze kosten op € 644,00 voor verleende rechtsbijstand in beroep (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting).
3. Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit;
- verklaart het bezwaar gericht tegen het besluit van 23 januari 2009 ongegrond;
- bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit;
- veroordeelt verweerder in de kosten van eiser van deze procedure tot een bedrag van € 644,00,- (zeshonderd vierenveertig euro) te betalen aan de griffier van deze rechtbank;
- bepaalt dat verweerder het door eiser betaalde griffierecht van € 41,00 (zegge: eenenveertig euro) aan eiser moet vergoeden.
Deze uitspraak is gedaan door mr. C.J. Polak, rechter, in tegenwoordigheid van J.J.M. Tol, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 4 september 2009.
De griffier, De rechter,
Tegen deze uitspraak kunnen een belanghebbende en het bestuursorgaan gedurende zes weken na toezending van deze uitspraak hoger beroep instellen bij de Centrale Raad van Beroep te Utrecht.
Afschrift verzonden op:
DOC: C
SB