Uitspraak
RECHTBANK ALKMAAR
Sector Kanton - locatie Hoorn
Zaaknr/rolnr.: 364876 \ CV EXPL 11-1629
Uitspraakdatum: 31 oktober 2011
Vonnis in de zaak van:
De besloten vennootschap WOONSQUARE B.V., voorheen W. Poppuliers Meubelen B.V. genaamd, statutair gevestigd te Almere
eisende partij
verder ook te noemen: Woonsquare
gemachtigde: mr. E.F.M. Baert, werkzaam ten kantore van Jari-Holding B.V. te Apeldoorn
tegen
[naam], wonende te [adres]
gedaagde partij
verder ook te noemen: [gedaagde]
gemachtigde: mr. L.A. Utrillas Zechner, advocaat te Hoorn.
Het procesverloop
Woonsquare heeft een vordering ingesteld, zoals omschreven in de dagvaarding met producties d.d. 31 maart 2011.
[gedaagde] heeft bij mondeling antwoord met producties verweer gevoerd.
Vervolgens is gediend van repliek met producties en dupliek.
Na tussenvonnis d.d. 25 juli 2011 heeft de kantonrechter een comparitie gelast, die is gehouden op 27 september 2011, in aanwezigheid van partijen en hun gemachtigden.
Van deze comparitie heeft de griffier aantekeningen gehouden.
De inhoud van de processtukken geldt als hier ingelast.
Ten slotte is heden uitspraak bepaald.
Het geschil
Woonsquare vordert bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, veroordeling van [gedaagde] tot betaling van een bedrag ad € 3.079,80 waarop de 2 betalingen van € 500,00 in mindering gebracht dienen te worden en daarmee aan hoofdsom € 2.079,80 resteert, alsmede een bedrag ad € 535,50 ter zake incassokosten en de wettelijke rente over € 2.079,80 vanaf 15 april 2010 tot de dag der algehele voldoening, rente en kosten rechtens.
Woonsquare stelt hiertoe, zakelijk samengevat, het volgende.
Op 7 januari 2011 is een rechtsgeldige koopovereenkomst tot stand gekomen tussen Woonsquare en [gedaagde]. [gedaagde] heeft daarbij tevens getekend voor de ontvangst van de algemene voorwaarden van Woonsquare. De koopsom van de meubels bedroeg € 6.525,00. Woonsquare heeft vervolgens de meubels besteld en betaald. Op 26 april 2010 heeft Woonsquare [gedaagde] bericht dat de bestelde meubels voor levering gereedstonden. Vervolgens heeft Woonsquare van [gedaagde] vernomen dat hij afzag van afname van de gekochte meubels. Daarop heeft Woonsquare [gedaagde] in kennis gesteld van de overeengekomen annuleringskosten. Daar [gedaagde] niet reageerde heeft Woonsquare de vordering uit handen gegeven aan haar gemachtigde. Vervolgens is er met [gedaagde] een betalingsregeling afgesproken waarvan door [gedaagde] 2 termijnen ad € 500,00 is voldaan. Voor het overige bleef betaling achterwege.
[gedaagde] concludeert tot afwijzing van de vordering van Woonsquare en voert hiertoe, zakelijk samengevat, het volgende aan.
[gedaagde] erkent dat hij een koopovereenkomst heeft ondertekend maar dat hij duidelijk aan de verkoopster heeft meegedeeld dat hij de meubels wilde in combinatie met een financiering. Bij het sluiten van de koop heeft de verkoopster gezegd dat ze nog even zou wachten met het aanvragen van de financiering. De financiering zou geregeld worden de maand voordat [gedaagde] de meubels geleverd zou krijgen.
Later bleek dat de financiering niet rond kwam en hij toch aan de koop vast zat.
[gedaagde] voert aan dat het annuleringsbeding, welke Woonsquare als grondslag voor de annuleringskosten heeft aangevoerd, onredelijk bezwarend is. Daarbij vraagt Woonsquare zelfs 50% annuleringskosten in plaats van de 30% die in de voorwaarden worden genoemd. Inmiddels heeft [gedaagde] wel € 1.225,00 betaald maar nog steeds geen meubels. Hij vindt dat hij met deze betaling voldoende annuleringskosten heeft voldaan.
De beoordeling
Het beroep op de vernietigbaarheid van het beding betreffende de annuleringskosten zoals opgenomen in de CBW voorwaarden, faalt. Op zich is het betreffende beding niet onredelijk bezwarend.
Dat maakt echter niet dat de vordering van Woonsquare toewijsbaar is. Vast staat dat [gedaagde] met de verkoopster van Woonsquare heeft gesproken over de mogelijkheid van uitgesteld betalen. Op de koopovereenkomst staat dit ook vermeld (UB 12).
De kantonrechter is van oordeel dat een verkoper van zaken waarvan het de bedoeling is dat de koopprijs wordt gefinancierd, er rekening mee dient te houden dat die financiering een noodzakelijke voorwaarde voor de klant is om de zaak te kunnen kopen.
[gedaagde] heeft niet aangevoerd dat het niet kunnen verkrijgen van een financiering, een ontbindende voorwaarde voor de koopovereenkomst was. Anderzijds is ook niet gesteld dat [gedaagde] bij de totstandkoming van de koopovereenkomst heeft meegedeeld dat het niet kunnen verkrijgen van een financiering voor hem geen probleem was.
Nu [gedaagde] bij de totstandkoming van de koopovereenkomst te kennen gaf gebruik te willen maken van financiering, mocht van de verkoopster worden verwacht, dat zij zou bewerkstelligen dat er voor het aangaan van de koopovereenkomst duidelijkheid was over de mogelijkheid voor [gedaagde] een financiering te krijgen dan wel dat zij bij de totstandkoming van de koop expliciet met [gedaagde] zou afspreken dat, indien de financiering niet rond zou komen, [gedaagde] de zitbank contant zou betalen. Dat heeft (de verkoopster van) Woonsquare niet gedaan. Niet betwist heeft Woonsquare immers dat haar verkoopster met het voorstel kwam de financiering pas aan te vragen circa een maand voor de levering van de bank. Dat op de koopovereenkomst (een voorgedrukt formulier) is vermeld dat contant betaald zal worden, is onvoldoende om aan te nemen dat hierover expliciet afspraken zijn gemaakt.
Nu Woonsquare haar hiervoor omschreven (zorg)plicht niet is nagekomen en Woonsquare desondanks de bank bij de fabrikant heeft besteld, is het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar om, nu die financiering toch niet mogelijk bleek, aanspraak te maken op de volledige annuleringskosten wegens gemaakte kosten en gederfde winst.
Dat [gedaagde] nadat de eerste keer annuleringskosten in rekening waren gebracht akkoord is gegaan met een betalingsregeling teneinde de bank alsnog af te nemen, doet hieraan niet af. Aangenomen kan immers worden dat [gedaagde] deze afspraak heeft gemaakt gedreven door de omstandigheden. Hij had immers al een aanbetaling van € 225,00 gedaan en werd door [gedaagde] geconfronteerd met een vordering ter grootte van de helft van het aankoopbedrag van de bank zonder dat daar wat tegenover zou staan.
De conclusie is dat Woonsquare, na de betaling van € 1.250,00, handelt in strijd met de normen van redelijkheid en billijkheid door meer te vorderen dan die € 1.250,00. De vordering wordt afgewezen.
Woonsquare dient als de in het ongelijk te stellen partij in de proceskosten te worden veroordeeld.
De beslissing
De kantonrechter:
Wijst de vordering af.
Veroordeelt Woonsquare in de proceskosten, die tot heden voor [gedaagde] worden vastgesteld op een bedrag van € 350,00 voor salaris van de gemachtigde van [gedaagde], waarover Woonsquare geen btw verschuldigd is.
Dit vonnis is gewezen door mr. J.H. Gisolf, kantonrechter, bijgestaan door de griffier en op 31 oktober 2011 in het openbaar uitgesproken.
De griffier De kantonrechter