Uitspraak
RECHTBANK ALKMAAR
Sector Kanton - locatie Alkmaar
Zaaknr/repnr.: 372351 WM VERZ 11-249
Reg.nr.: I55630
Uitspraakdatum: 9 september 2011
Beschikking op een beroep ex artikel 9 van Pro de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften.
In de zaak van:
[betrokkene]
[adres]
1851 AS Heiloo
hierna te noemen: betrokkene.
Het verloop van de procedure:
1. Aan betrokkene is bij beschikking van 1 november 2010 een administratieve sanctie (boete) opgelegd (CJIB-nummer [nummer]). Betrokkene heeft daartegen beroep ingesteld bij de officier van justitie. De officier van justitie heeft het beroep ongegrond verklaard bij beslissing van 31 januari 2011. Tegen die beslissing is door betrokkene beroep ingesteld bij de kantonrechter.
2. De zaak is behandeld ter zitting van 9 september 2011. De officier van justitie en betrokkene zijn verschenen en hebben hun zienswijze toegelicht. De kantonrechter heeft ter zitting mondeling uitspraak gedaan.
Overwegingen:
3. De boete is aan betrokkene opgelegd ter zake van “Voetganger (voornemens) op voetgangersoversteekplaats (over te steken) niet voor laten gaan” op 14 oktober 2010 met het voertuig met het kenteken [nummer] op de Kennemerstraatweg te Alkmaar.
4. Betrokkene is het niet eens met de opgelegde boete en met de beslissing van de officier van justitie. Daartoe voert betrokkene aan dat hij zelf geen voetganger heeft gezien bij de oversteekplaats, maar dat uit de verklaring van de verbalisanten in de zaak niet blijkt dat sprake was van een voetganger die daadwerkelijk wilde oversteken. Volgens betrokkene behoeft aan een voetganger die bij de oversteekplaats gewoon rustig wacht tot de auto’s voorbij zijn gereden en die geen daadwerkelijke aanstalten maakt om over te steken, geen voorrang te worden verleend.
5. De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de sanctie terecht is opgelegd.
6. De kantonrechter overweegt in de eerste plaats dat het beroep ontvankelijk is, omdat het tijdig is ingesteld en er zekerheid is gesteld voor de betaling van de sanctie.
7. Naar het oordeel van de kantonrechter is terecht een boete opgelegd. Daartoe wordt het volgende overwogen.
8. In artikel 49 lid 2 van Pro het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (RVV 1990) staat dat bestuurders voetgangers, die op een voetgangersoversteekplaats oversteken of kennelijk op het punt staan zulks te doen, voor moeten laten gaan.
9. De verbalisanten hebben in een aanvullend proces-verbaal van 17 januari 2011 onder meer het volgende verklaard: “Wij zagen dat ter hoogte van het zebrapad (...) een persoon liep met een aangelijnde hond. Dat deze ten hoogte van de voetgangersoversteekplaats wilde oversteken. (...) Wij zagen dat zij het voorbij rijden van de vrachtwagen afwachtten en daarna wilde oversteken. Wij zagen dat zij daarna over wilden steken, maar dat de eerste twee personenvoertuigen die achter de vrachtwagens reden niet stopten en het derde voertuig dit wel deed. (...) Omdat het voertuig niet stopte en klaarblijkelijk de persoon die wilde oversteken dit wel had verwacht moest deze de hond terugtrekken om te voorkomen dat de hond werd aangereden”.
10. Uit de verklaring van de verbalisanten komt naar het oordeel van de kantonrechter duidelijk naar voren dat er sprake was van een voetganger die van plan was over te steken op de voetgangersoversteekplaats. Ook blijkt uit die verklaring dat betrokkene die voetganger niettemin geen voorrang heeft verleend. Er zijn geen feiten of omstandigheden aangevoerd op grond waarvan de kantonrechter twijfels heeft over de juistheid van de verklaring van de verbalisanten. Anders dan betrokkene stelt, volgt uit de verklaring van de verbalisanten in het zaakoverzicht ook dat de gedraging is begaan met het voertuig van betrokkene, nu daarin melding wordt gemaakt van een zwarte Volvo V70, met het daar vermelde kenteken. Niet ter discussie staat dat dit het voertuig is van betrokkene. De kantonrechter neemt daarom als vaststaand aan dat betrokkene in strijd met artikel 49 lid 2 RVV Pro 1990 geen voorrang heeft verleend aan de voetganger.
11. Betrokkene kan niet worden gevolgd in zijn standpunt dat aan een voetganger die bij de oversteekplaats gewoon rustig wacht tot de auto’s voorbij zijn gereden en die geen daadwerkelijke aanstalten maakt om over te steken, geen voorrang behoeft te worden verleend. Uit de tekst en strekking van artikel 49 lid 2 RVV Pro 1990 volgt dat ook een voetganger die staat te wachten voor een voetgangersoversteekplaats, moet worden aangemerkt als een voetganger die kennelijk op het punt staat over te steken. Immers, aangenomen moet worden dat een voetganger die wacht bij een voetgangersoversteekplaats over het algemeen de bedoeling heeft om daar over te steken, tenzij er duidelijke aanwijzingen zijn dat die voetganger daar wat anders doet. Dergelijke aanwijzingen zijn er in dit geval niet. Verder overweegt de kantonrechter dat het ook niet de bedoeling van artikel 49 lid 2 RVV Pro 1990 kan zijn dat een voetganger bij een voetgangers¬oversteekplaats zijn voorrang min of meer moet ‘afdwingen’, door ondanks doorrijdende auto’s niet te blijven wachten, maar over te steken.
12. Het beroep wordt gelet op het voorgaande ongegrond verklaard.
De beslissing:
De kantonrechter:
-verklaart het beroep ongegrond.
Deze beschikking is gegeven door mr. P.J. Jansen, kantonrechter, bijgestaan door de griffier en op 9 september 2011 in het openbaar uitgesproken.
De griffier De kantonrechter