Conclusie
1.Inleiding
2.Bewezenverklaring en bewijsvoering
3.Het middel
groep mensenwegens hun
ras,zoals door het hof is bewezenverklaard.
minst genomen had moeten vermoedenwat de aard en de strekking van de uitspraken was, ook al was hij de Russische taal mogelijk niet machtig. De uitdrukking dat de verdachte het voornoemde ‘minst genomen had moeten vermoeden’, duidt op culpa, en niet op opzet. [2] Kenmerkend aan die uitdrukking is dat de verdachte juist
nietwist (althans zich niet bewust was van een aanmerkelijke kans), maar slechts onvoorzichtig is geweest. De enkele hierop volgende overweging van het hof dat de verdachte door ruimte te bieden aan het doen van de uitlatingen en deze na te scanderen bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat deze uitlatingen een beledigend en discriminerend karakter hebben, is in het licht van het voorgaande niet zonder meer begrijpelijk, nu uit de overwegingen van het hof niet volgt dat de verdachte zich bewust is geweest van een aanmerkelijke kans. Daarbij merk ik (ten overvloede) op dat het hof in dit kader wijst op de context van de demonstratie en de getoonde borden met zeer negatieve uitspraken jegens de Armeense gemeenschap, maar dat hierover niets (belastends) volgt uit de door het hof gebezigde bewijsmiddelen.