ECLI:NL:OGHACMB:2013:51

• Datum uitspraak: 28 juni 2013
• Publicatiedatum: 22 januari 2014
• Zaaknummer: HLAR 57892/12
• Instantie: Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: J.Th. Drop; R.W.L. Loeb; P. van Dijk
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoger beroep tegen niet-ontvankelijkheid beroep Ruimtelijk Ontwikkelingsplan Sint Eustatius

De stichting Sint Eustatius Monuments Foundation (SEMF) stelde beroep in tegen het Ruimtelijk Ontwikkelingsplan Sint Eustatius 2011, vastgesteld door de eilandsraad. Het Gerecht verklaarde dit beroep niet-ontvankelijk omdat SEMF haar statuten niet had overgelegd en het beroep prematuur zou zijn vanwege de toekomstige aard van de mogelijke uitbreiding van NuStar.

SEMF stelde hoger beroep in tegen deze niet-ontvankelijkverklaring. Het Hof oordeelde dat het beroep niet prematuur was omdat het zich richtte tegen een wijzigingsbevoegdheid in het plan die het bestuurscollege de mogelijkheid geeft om de bestemming van gronden te wijzigen voor olieproducten. Het feit dat een nader besluit vereist is, maakt het beroep niet prematuur.

Daarnaast oordeelde het Hof dat het Gerecht ten onrechte niet heeft vastgesteld of SEMF belanghebbende is, mede omdat het niet overleggen van statuten niet automatisch tot niet-ontvankelijkheid leidt. Het Hof vernietigde de uitspraak van het Gerecht en verwees de zaak terug voor verdere behandeling, waarbij de inmiddels overgelegde statuten moeten worden betrokken.

Het Hof stelde de proceskosten in hoger beroep vast op USD 782,00 en gelastte vergoeding van het betaalde griffierecht van USD 168,00 door het land Sint Eustatius aan SEMF.

Uitkomst: Het hoger beroep van SEMF is gegrond verklaard, de niet-ontvankelijkverklaring vernietigd en de zaak terugverwezen naar het Gerecht.

Uitspraak

HLAR 57892/12

Datum uitspraak: 28 juni 2013

gemeenschappelijk hof van jusTitie

van aruba, CURAÇAO, SINT MAARTEN

EN VAN BONAIRE, SINT EUSTATIUS EN SABA

Uitspraak op het hoger beroep van:

de stichting Sint Eustatius Monuments Foundation

appellante,

tegen de uitspraak van het Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, zittingsplaats Sint Eustatius, van 23 maart 2012 in zaak nr. AR 38/2011, in het geding tussen

appellante

en

de eilandsraad van het openbaar lichaam Sint Eustatius.

Procesverloop

Op 29 april 2011 heeft de eilandsraad, voor zover thans van belang, het Ruimtelijk Ontwikkelingsplan Sint Eustatius 2011 (hierna: het ontwikkelingsplan) vastgesteld.

Bij uitspraak van 23 maart 2012 heeft het Gerecht het daartegen door de stichting Sint Eustatius Monuments Foundation (hierna: SEMF) ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft SEMF hoger beroep ingesteld.

De eilandsraad heeft een verweerschrift ingediend.

Daartoe in de gelegenheid gesteld, heeft de naamloze vennootschap NuStar Terminals N.V. (hierna: NuStar) een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

Het Hof heeft de zaak ter zitting behandeld op 19 april 2013, waar SEMF, vertegenwoordigd door [vertegenwoordiger], en de eilandsraad, vertegenwoordigd door mr. B.G. Hofman, advocaat, zijn verschenen. Voorts is daar NuStar, vertegenwoordigd door mr. T.J. Leijsen, advocaat, verschenen.

Overwegingen

1.

Ingevolge artikel 13, derde lid, van de Wet grondslagen ruimtelijke ontwikkelingsplanning BES staat voor belanghebbenden die bij de eilandsraad tijdig bezwaren tegen het ontwerp van de bestemmingsvoorschriften hebben ingediend, tegen de beschikking van de eilandsraad binnen zes weken na de dag, waarop deze is gegeven, beroep open bij het Gerecht.

2.

SEMF betoogt dat het Gerecht door, in het midden latend of haar beroep wegens het niet overleggen van haar statuten niet-ontvankelijk moet worden verklaard, te oordelen dat het beroep prematuur is, omdat het tegen het ontwikkelingsplan, voor zover het de mogelijke uitbreiding van NuStar betreft, is gericht, dit een toekomstige ontwikkeling betreft en die uitbreiding eerst mogelijk is na wijziging van het ontwikkelingsplan, heeft miskend dat het beroep gericht is tegen de in het ontwikkelingsplan opgenomen wijzigingsbevoegdheid, die erin voorziet dat de bestemming van de gronden ten zuiden van Signal Hill met de aanduiding “wijzigingsgebied‑2” kan worden gewijzigd om het opslaan, bewerken en distribueren van olieproducten toe te kunnen staan en zij in zoverre een reëel en actueel belang bij het door haar tegen dat besluit ingestelde beroep heeft.

2.1.

Dat betoog slaagt. Ingevolge artikel 40.10 van de voorschriften bij het ontwikkelingsplan kan het bestuurscollege de bestemming van de gronden met de aanduiding “wijzigingsgebied‑2” wijzigen om initiatieven ten aanzien van het opslaan, bewerken en distribueren van olieproducten mogelijk te maken. SEMF heeft in beroep betoogd dat de eilandsraad die wijzigingsbevoegdheid ten onrechte in het ontwikkelingsplan heeft opgenomen. Dat voor wijziging van de bestemming van de gronden binnen het gestelde gebied, waarop de wijzigingsbevoegdheid betrekking heeft, het bestuurscollege een nader besluit dient te nemen, betekent niet dat het ingestelde beroep prematuur is, nu het zich richt tegen de mogelijkheid die het ontwikkelingsplan het bestuurscollege biedt om zodanig besluit te nemen. In dat verband is mede van belang dat met het bestaan van de wijzigingsbevoegdheid de aanvaardbaarheid van de nieuwe bestemming binnen het gebied, waarop die bevoegdheid betrekking heeft, in beginsel als gegeven moet worden beschouwd, indien aan de bij het ontwikkelingsplan voor ontwikkeling gestelde eisen is voldaan.
Gelet hierop, heeft het Gerecht ten onrechte in het midden gelaten of SEMF belanghebbende is bij de beschikking van 29 april 2011. Of zij dat is, hangt onder meer af van haar statutaire doelstelling. Dat SEMF haar statuten niet eigener beweging bij haar beroepschrift heeft overgelegd, kan, nu een dergelijke verplichting niet uit enig wettelijk voorschrift volgt en evenmin is gebleken dat het Gerecht haar daarom heeft verzocht, op zichzelf evenmin leiden tot het oordeel dat het door haar ingestelde beroep niet‑ontvankelijk is.

3.

Het hoger beroep is gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Het Hof zal het beroepschrift naar het Gerecht terugverwijzen, opdat het de behandeling van de zaak hervat in de stand, waarin deze zich bevond, voordat het de aangevallen uitspraak deed. Het dient de zaak te behandelen en te beslissen met inachtneming van hetgeen hiervoor is overwogen en daarbij de inmiddels door SEMF overgelegde statuten te betrekken.

4.

Het Hof zal de proceskosten in hoger beroep vaststellen. Het Gerecht dient omtrent de vergoeding van die kosten te beslissen.

Beslissing

Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba

I.
verklaart het hoger beroep
gegrond ;

II. vernietigt de uitspraak van het Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba van 23 maart 2012 in zaak nr. AR 38/2011;

III. wijst de zaak naar het Gerecht
terug;

IV. stelt de door Sint Eustatius Monuments Foundation in verband met de behandeling van het hoger beroep gemaakte proceskosten
vast op een bedrag van USD 782,00 (zegge: zevenhonderd tweeëntachtig Amerikaanse dollars), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand en
bepaalt dat het Gerecht omtrent de vergoeding van deze kosten beslist;

V. gelast dat het land Sint Eustatius aan Sint Eustatius Monuments Foundation het door haar voor de behandeling van het hoger beroep betaalde griffierecht ten bedrage van USD 168,00 (zegge: honderdachtenzestig Amerikaanse dollars)
vergoedt .

Aldus vastgesteld door mr. J.Th. Drop, voorzitter, en mr. R.W.L. Loeb en mr. P. van Dijk, leden, in tegenwoordigheid van mr. N.A. Martines, griffier.

w.g. Drop

voorzitter

w.g. Martines

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 28 juni 2013

Verzonden:

Voor eensluidend afschrift,
de griffier,
voor deze,