ECLI:NL:HR:2026:432

• Datum uitspraak: 17 maart 2026
• Publicatiedatum: 13 maart 2026
• Zaaknummer: 24/01696
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Cassatie
• Rechters: M.J. Borgers; M. Kuijer; T.B. Trotman
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad vermindert gevangenisstraf in zaak woningoverval met geweld en DNA-bewijs

De zaak betreft een woningoverval waarbij de dagopbrengst van een jaarlijks muziekfestival in Grijpskerke werd buitgemaakt. De verdachte werd in eerste aanleg vrijgesproken, maar het hof veroordeelde hem voor medeplegen diefstal met geweld door braak gedurende de nacht.

Het hof baseerde zijn oordeel mede op DNA-onderzoek waaruit bleek dat een relatief groot deel van het DNA op de sporttas van de verdachte afkomstig was. De verdediging stelde dat het DNA ook op een andere wijze op de tas kon zijn gekomen, maar dit werd door het hof niet aannemelijk geacht. Daarnaast werd de bedreiging met een stok of knuppel als bewezen verklaard.

De Hoge Raad verwierp de cassatieklachten over de bewezenverklaring en het bewijs, maar oordeelde dat de redelijke termijn was overschreden doordat stukken te laat door het hof waren ingezonden. Dit leidde tot vernietiging van het deel van het arrest dat de strafmaat betrof en tot vermindering van de gevangenisstraf van drie jaar en tien maanden naar drie jaar en acht maanden. Het beroep werd voor het overige verworpen.

Uitkomst: De gevangenisstraf wordt verminderd tot drie jaar en acht maanden wegens overschrijding van de redelijke termijn, terwijl de veroordeling voor woningoverval met geweld en DNA-bewijs in stand blijft.

Uitspraak

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

STRAFKAMER

Nummer 24/01696

Datum 17 maart 2026

ARREST

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Den Haag van 26 april 2024, nummer 22-000091-23, in de strafzaak

tegen

[verdachte],

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1987,

hierna: de verdachte.

1. Procesverloop in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft de advocaat J.J.J. van Rijsbergen bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.

De advocaat-generaal P.H.P.H.M.C. van Kempen heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden uitspraak, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf, tot vermindering daarvan en tot verwerping van het beroep voor het overige.

2. Beoordeling van het eerste cassatiemiddel

2.1

Het cassatiemiddel klaagt over (de motivering) van het bewezenverklaarde.

2.2

Het cassatiemiddel leidt niet tot cassatie. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal onder 3.

3. Beoordeling van het tweede cassatiemiddel

De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).

4. Beoordeling van het derde cassatiemiddel

4.1

Het cassatiemiddel klaagt dat in de cassatiefase de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden omdat de stukken te laat door het hof zijn ingezonden.

4.2

Het cassatiemiddel is gegrond. Dit moet leiden tot vermindering van de opgelegde gevangenisstraf van drie jaren en tien maanden.

5. Beslissing

De Hoge Raad:

- vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf;

- vermindert deze in die zin dat deze drie jaren en acht maanden beloopt;

- verwerpt het beroep voor het overige.

Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren M. Kuijer en T.B. Trotman, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van
17 maart 2026 .