ECLI:NL:HR:2020:491

• Datum uitspraak: 24 maart 2020
• Publicatiedatum: 20 maart 2020
• Zaaknummer: 19/02945
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Cassatie
• Rechters: W.A.M. van Schendel; Y. Buruma; J.C.A.M. Claassens
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 6 uitgaand · 1 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vernieling in justitiële jeugdinrichting en beoordeling redelijke termijn overschrijding

De zaak betreft een cassatieberoep tegen een arrest van het gerechtshof Den Haag inzake vernieling van een groot aantal goederen in een justitiële jeugdinrichting, strafbaar gesteld onder artikel 350 lid 1 Sr. De raadsman van de verdachte verzocht voorafgaand aan de terechtzitting om aanhouding vanwege onbekende verblijfplaats van verdachte en verhindering van de raadsman zelf, maar dit verzoek werd door het hof afgewezen.

In cassatie werden verschillende klachten ingediend, waaronder over de afwijzing van het aanhoudingsverzoek en de overschrijding van de redelijke termijn zoals bedoeld in artikel 6 lid 1 EVRM. De Hoge Raad oordeelde dat de klachten over de afwijzing van het aanhoudingsverzoek niet tot vernietiging leiden en hoefde dit niet nader te motiveren.

Wel werd vastgesteld dat de redelijke termijn was overschreden doordat de stukken te laat door het hof waren ingezonden. Gelet op de opgelegde straf van vier weken gevangenisstraf en de mate van overschrijding, verbond de Hoge Raad hieraan geen rechtsgevolg. Het cassatieberoep werd daarom verworpen.

De uitspraak werd gedaan door de vice-president van Schendel, voorzitter, en raadsheren Buruma en Claassens, op 24 maart 2020.

Uitkomst: Cassatieberoep verworpen met strafvermindering wegens overschrijding redelijke termijn zonder rechtsgevolg.

Uitspraak

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

STRAFKAMER

Nummer 19/02945

Datum 24 maart 2020

ARREST

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Den Haag van
17 februari 2015, nummer 22/000486-14, in de strafzaak

tegen

[verdachte],

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1991,

hierna: de verdachte.

1. Procesverloop in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft G.J.P.M. Mooren, advocaat te Goirle, bij schriftuur een cassatiemiddelen voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

De procureur-generaal J. Silvis heeft geconcludeerd tot vernietiging van het bestreden arrest maar uitsluitend wat betreft de hoogte van de opgelegde straf, tot vermindering van de hoogte daarvan naar de gebruikelijke maatstaf en tot verwerping van het beroep voor het overige.

De raadsman van de verdachte heeft daarop schriftelijk gereageerd.

2. Beoordeling van het eerste cassatiemiddel

De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).

3. Beoordeling van het tweede cassatiemiddel

3.1

Het cassatiemiddel klaagt dat in de cassatiefase de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden omdat de stukken te laat door het hof zijn ingezonden.

3.2

Het cassatiemiddel is gegrond. In het licht van de opgelegde gevangenisstraf van vier weken en de mate waarin de redelijke termijn is overschreden, is er geen aanleiding om aan het oordeel dat de redelijke termijn is overschreden enig rechtsgevolg te verbinden. De Hoge Raad zal daarom met dat oordeel volstaan.

3. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de vice-president W.A.M. van Schendel als voorzitter, en de raadsheren Y. Buruma en J.C.A.M. Claassens, in bijzijn van de waarnemend griffier
E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van
24 maart 2020 .