Hoge Raad
In deze zaak heeft de Hoge Raad het beroep in cassatie van eiser behandeld dat gericht was tegen een uitspraak van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch. Het geschil betrof een beschikking op grond van de Wet waardering onroerende zaken (WOZ) en een aanslag in de onroerendezaakbelastingen. De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie afgedaan met toepassing van artikel 81 lid 1 van Pro het Wetboek van Rechtsvordering, waarmee het beroep niet-ontvankelijk werd verklaard.
De procedure begon met een beschikking van de gemeente inzake de WOZ-waarde van een onroerende zaak, gevolgd door een aanslag onroerendezaakbelastingen gebaseerd op die waarde. Eiser heeft bezwaar gemaakt tegen deze beschikking en aanslag, waarna het geschil is voorgelegd aan het gerechtshof. Het gerechtshof heeft op 6 april 2012 uitspraak gedaan, waarbij het bezwaar van eiser werd afgewezen.
Eiser heeft vervolgens cassatie ingesteld bij de Hoge Raad, die het beroep heeft beoordeeld en geconcludeerd dat het beroep niet-ontvankelijk is wegens niet voldoen aan de vereisten van artikel 81 lid 1 RO Pro. Hierdoor blijft de uitspraak van het gerechtshof ongewijzigd in stand. Deze beslissing bevestigt de rechtsgeldigheid van de WOZ-beschikking en de aanslag onroerendezaakbelastingen zoals vastgesteld door het gerechtshof.
Uitkomst: Het cassatieberoep is niet-ontvankelijk verklaard, waardoor het arrest van het gerechtshof in stand blijft.