Hoge Raad
In deze zaak heeft de Hoge Raad het beroep in cassatie van X te Z behandeld tegen de uitspraken van het Gerechtshof Amsterdam van 26 januari 2012. Deze uitspraken betroffen beschikkingen op grond van de Wet waardering onroerende zaken (WOZ) en aanslagen in de onroerendezaakbelastingen. Het cassatieberoep richtte zich tegen de wijze waarop het hof de geschillen omtrent de WOZ-waarde en de daarop gebaseerde belastingaanslagen had beoordeeld.
De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie afgedaan met toepassing van artikel 81 van Pro het Wetboek van Rechtsvordering (RO). Dit artikel maakt het mogelijk een cassatieberoep af te doen zonder inhoudelijke behandeling indien het beroep kennelijk niet tot cassatie kan leiden. De Hoge Raad heeft daarmee bevestigd dat het cassatieberoep niet ontvankelijk of niet-ontvankelijk was, dan wel geen voldoende grond bood voor vernietiging van het hofarrest.
De uitspraak bevestigt de rechtsgeldigheid van de WOZ-beschikkingen en de aanslagen onroerendezaakbelasting zoals vastgesteld door het hof. Hiermee is het geschil over de waardering van de onroerende zaak en de daaruit voortvloeiende belastingaanslagen definitief beslecht.
Uitkomst: Het cassatieberoep van X wordt afgewezen op grond van artikel 81 RO, waardoor de uitspraken van het hof in stand blijven.