Hoge Raad
In deze zaak heeft de Hoge Raad het beroep in cassatie van X te Z behandeld tegen het arrest van het gerechtshof te 's-Gravenhage van 28 september 2010. De zaak betrof twee beschikkingen tot aansprakelijkstelling ingevolge de Invorderingswet 1990.
De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie afgedaan met toepassing van artikel 81 van Pro het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, waarmee het beroep niet-ontvankelijk werd verklaard. Dit betekent dat de Hoge Raad niet inhoudelijk op de zaak is ingegaan, maar het beroep heeft verworpen op procedurele gronden.
De uitspraak bevestigt daarmee de beslissing van het gerechtshof en laat de aansprakelijkstelling in stand. De procedure betreft bestuursrechtelijke en belastingrechtelijke aspecten, waarbij de Invorderingswet 1990 centraal staat.
Deze uitspraak is van belang voor de rechtspraktijk omdat het de grenzen van het cassatieberoep in belastingzaken verduidelijkt en aangeeft dat niet aan alle cassatievoorwaarden kan worden voldaan.
Uitkomst: Het beroep in cassatie is niet-ontvankelijk verklaard en het arrest van het gerechtshof blijft in stand.