Uitspraak
Uitspraak wordt niet gepubliceerd.
ECLI:NL:HR:2007:BA1732
Hoge Raad
- Cassatie
- Rechtspraak.nl
Art. 36 Invorderingswet 1990Art. 19 Algemene wet inzake rijksbelastingenWet BestuurdersaansprakelijkheidUitvoeringsbesluit Invorderingswet 1990
AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd
Aansprakelijkheid zieke bestuurder voor niet-gemelde betalingsonmacht vennootschappen
Deze zaak betreft de aansprakelijkstelling van een bestuurder van drie vennootschappen voor niet betaalde omzetbelasting en loonbelasting/premie volksverzekeringen. Centraal staat de vraag of het de zieke bestuurder kan worden verweten dat het lichaam niet aan zijn meldingsplicht heeft voldaan.
De Hoge Raad stelt dat de beoordeling altijd moet plaatsvinden naar de omstandigheden van het concrete geval. Bij onverwachte of onvoorzienbare omstandigheden, zoals een ziekte of ongeval vlak voor het einde van de meldingsperiode, is de bestuurder doorgaans niet verwijtbaar. Indien de bestuurder echter redelijkerwijs had moeten beseffen dat hij door zijn fysieke of psychische gesteldheid niet aan de meldingsplicht kon voldoen, dient hij voorzorgsmaatregelen te treffen. Het nalaten daarvan is verwijtbaar.
Ook als de bestuurder door ziekte niet kon beseffen dat hij maatregelen moest nemen, kan hem in redelijkheid geen verwijt worden gemaakt. De Hoge Raad benadrukt dat het hof onvoldoende heeft gemotiveerd of de bestuurder redelijkerwijs kon aannemen dat hij tijdig de betalingsonmacht kon melden. Daarnaast is ten onrechte slechts één meldingstijdstip in aanmerking genomen, terwijl meerdere relevant kunnen zijn.
De conclusie van de procureur-generaal strekt tot gegrondverklaring van het cassatieberoep en verwijzing van het geding naar het hof voor een nieuwe beoordeling.
Uitkomst: Cassatieberoep gegrond verklaard en verwijzing naar het hof voor nieuwe beoordeling van verwijtbaarheid bestuurder.