ECLI:NL:HR:2004:AO7189

• Datum uitspraak: 25 juni 2004
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: C03/052HR
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: D.H. Beukenhorst; O. de Savornin Lohman; A.M.J. van Buchem-Spapens
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 2 uitgaand · 2 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing van vordering tot herstel en schadevergoeding wegens bouwkundige gebreken

Eiser heeft verweerder gedagvaard met vorderingen gericht op het opleggen van herstelwerkzaamheden aan een gebouw en betaling van schadevergoeding wegens bouwkundige gebreken. De rechtbank verklaarde zich bevoegd en liet eiser bewijs leveren. Na enquête wees de rechtbank de vorderingen af. Het gerechtshof bekrachtigde dit vonnis. Eiser stelde daarop beroep in cassatie in, waarbij verweerder niet verscheen en verstek werd verleend.

De Hoge Raad oordeelde dat de aangevoerde klachten niet tot cassatie konden leiden en dat geen nadere motivering nodig was omdat er geen rechtsvragen van belang voor rechtseenheid of rechtsontwikkeling aan de orde waren. De conclusie van de Advocaat-Generaal was eveneens gericht op verwerping van het cassatieberoep.

Uiteindelijk verwierp de Hoge Raad het beroep van eiser en veroordeelde hem in de kosten van het cassatiegeding, waarbij aan de zijde van verweerder geen kosten werden begroot. Hiermee bleef het arrest van het hof in stand dat de vorderingen van eiser afwees.

Uitkomst: De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep en bevestigt de afwijzing van de vorderingen van eiser.

Uitspraak

25 juni 2004

Eerste Kamer

Nr. C03/052HR

JMH/AT

Hoge Raad der Nederlanden

Arrest

in de zaak van:

[Eiser],

wonende te [woonplaats],

EISER tot cassatie,

advocaat: mr. P.J.L.J. Duijsens,

t e g e n

[Verweerder],

wonende te [woonplaats],

VERWEERDER in cassatie,

niet verschenen.

1. Het geding in feitelijke instanties

Eiser tot cassatie - verder te noemen: [eiser] - heeft bij exploot van 20 juli 1990 verweerder in cassatie - verder te noemen: [verweerder] - gedagvaard voor de rechtbank te Rotterdam en gevorderd bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, [verweerder] te veroordelen:

Primair:

A. binnen 14 dagen na betekening van het te dezen te wijzen vonnis een plan inhoudende zodanige bouwkundige voorzieningen dat het vergaan van het gebouwde kan worden voorkomen, met daarin vermelding van het tijdsgewricht waarbinnen deze werkzaamheden redelijkerwijs geklaard kunnen worden, aan [eiser] over te leggen, welk plan door een onafhankelijke derde moet worden goedgekeurd;

B. voorts binnen zeven dagen na betekening van de door voormelde deskundige te geven goedkeuring een aanvang te maken of te doen maken met de herstelwerkzaamheden, onder de verplichting de uitvoering van het werk te doen plaatsvinden zonder aan [eiser] hinder en nieuwe schade te veroorzaken, een en ander voor rekening van [verweerder];

C. zowel A en B op straffe van verbeurte van een dwangsom van ƒ 250,-- voor iedere dag dat [verweerder] in gebreke blijft aan dit vonnis te voldoen;

Subsidiair

D. zo [verweerder] definitief in gebreke mocht blijven aan de primaire veroordeling te voldoen aan [eiser] te voldoen een schadevergoeding nader op te maken bij staat en te vereffenen als volgens de Wet.

E. aan [eiser] te voldoen, bij wege van schadevergoeding de buitengerechtelijke kosten van rechtskundige bijstand, nader op te maken bij staat en te vereffenen als volgens de Wet;

F. in de kosten van deze procedure.

Na een tevergeefs ingesteld bevoegdheidsincident, waarin de rechtbank zich bij vonnis van 14 mei 1993 bevoegd heeft verklaard van het geschil kennis te nemen, heeft [verweerder] de vorderingen bestreden.

Bij conclusie van repliek heeft [eiser] zijn eis gewijzigd en meer subsidiair gevorderd bij vonnis, voor zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad [verweerder] te veroordelen aan [eiser] te voldoen:

A. terzake materiële schade ƒ 35.821,82;

B. terzake immateriële schade ƒ 12.500,--;

C. terzake vermogensschade aan gederfde rente (vanaf betaling tot heden) ƒ 3.052,74 en meerkosten van advocaat ƒ 5.000,--;

D. de wettelijke rente vanaf de dag van deze conclusie tot de dag der algehele betaling.

E. met veroordeling van [verweerder] in de kosten van deze procedure een procureurssalaris daaronder begrepen.

De rechtbank heeft bij tussenvonnis van 5 augustus 1999 [eiser] tot bewijslevering toegelaten. Na enquête heeft de rechtbank bij eindvonnis van 19 april 2001 de vorderingen van [eiser] afgewezen.

Tegen dit eindvonnis heeft [eiser] hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te 's-Gravenhage.

Bij arrest van 31 oktober 2002 heeft het hof het bestreden vonnis bekrachtigd.

Het arrest van het hof is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen het arrest van het hof heeft [eiser] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

Tegen de niet verschenen [verweerder] is verstek verleend.

[Eiser] heeft de zaak doen toelichten door zijn advocaat.

De conclusie van de Advocaat-Generaal E.M. Wesseling-van Gent strekt tot verwerping van het cassatieberoep.

3. Beoordeling van de middelen

De in de middelen aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien artikel 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing

De Hoge Raad:

verwerpt het beroep;

veroordeelt [eiser] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [verweerder] begroot op nihil.

Dit arrest is gewezen door de raadsheren D.H. Beukenhorst, als voorzitter, O. de Savornin Lohman en A.M.J. van Buchem-Spapens, en in het openbaar uitgesproken door de vice-president P. Neleman op 25 juni 2004.